Ο Άνθρωπος Χωρίς Ιστορίες

Στο σπίτι του δεν έχει στολισμένο δέντρο. Φωτάκια δεν αναβοσβήνουν στο μπαλκόνι του. Τα δώρα που είναι στις σακούλες είναι για να τα δώσει.

Μια τηλεόραση στο σαλόνι, ίσως ένα στερεοφωνικό δίπλα της, ο καναπές, το φουρνάκι και το ψυγείο στην κουζίνα, το ημίδιπλο κρεβάτι, είναι η μοναδική επίπλωση του σπιτιού του. Καφέ, αλκοόλ και τσιγάρα θα βρεις σίγουρα στα ντουλάπια του, μη ψάχνεις όμως για σαλάτες και φρούτα.

Τα πρωινά τον ξυπνάει το κινητό του, ξυρίζεται μέρα παρά μέρα και πηγαίνει στη δουλειά κανονικά. Επιστρέφει το απόγευμα αναλόγως την κίνηση και τρώει βλέποντας τηλεόραση. Τα γειτονικά delivery ξέρουν το σπίτι του και το τηλέφωνό του. Αναγνωρίζουν την φωνή του και ξέρουν τα γούστα του. Μια φορά την εβδομάδα βγαίνει με φίλους -ίσως και πιο σπάνια.

Τον ξέρετε:

Σας ακούει σιωπηλός να επιχειρηματολογείτε ή να διηγείστε και ποτέ δεν είσαστε σίγουροι αν σας παρακολουθεί ή αν χαζεύει αδιάφορα. Και μάλλον ούτε κι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να σας πει τι ακριβώς κάνει εκείνες τις ώρες. Δεν μιλάει πολύ κι όταν μιλάει, μιλάει αφηρημένα ή διηγείται ιστορίες άλλων γνωστών του. Δεν μιλάει για τον εαυτό του ή αν το κάνει, αναφέρεται πάντα σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν, τα σχολικά χρόνια, οι παιδικές διακοπές, η στρατιωτική θητεία, μια παλιά-παλιά ξεχασμένη σχέση.

Γιατί δεν έχει πια δικές του ιστορίες να πει.

Είναι ο Άνθρωπος Χωρίς Ιστορίες.

Ο Άνθρωπος με το Διάφανο Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον.

Ο ενοχλητικά άοσμος.

Η μύγα μες στο χριστουγεννιάτικο γάλα.

Δεν είναι φτωχός, ούτε άρρωστος σωματικά για να νοιαστούν για κείνον τα φιλανθρωπικά σωματεία. Δεν χρειάζεται τον όβολόν σας.

Δεν είναι δέντρο, ούτε ποτάμι για να κινηθούν οι αφελείς ακτιβιστές της πλατείας Συντάγματος και της Κοραή.

Είναι μόνος.

Advertisements

9 thoughts on “Ο Άνθρωπος Χωρίς Ιστορίες

  1. hplusk 22/12/2009 στο 1:04 μμ Reply

    Υπέροχο κείμενο!
    Ευτυχώς δεν είμαι μόνος τις γιορτές. Συγγενείς, γνωστοί και φίλοι συνθέτουν ένα όμορφο Χριστουγεννιάτικο περιβάλλον. Ευτυχώς…

  2. SOFIA 22/12/2009 στο 3:18 μμ Reply

    Θλιβερό κείμενο Φώτη μου, αλλά μάλλον πρέπει να τα θυμόμαστε αυτά τέτοιες μέρες… Φιλιά!

  3. deninho 22/12/2009 στο 5:04 μμ Reply

    Μέχρι κάποιο σημείο -το μη στόλισμα, η πιθανή αδιαφορία όταν συζητάει- νόμιζα ότι περιγράφεις εμένα, και ταράχθηκα, γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ από που με ξέρεις 😆

    ΥΓ Τώρα είδα ότι έχεις βάλει χιονάκια στη σελίδα σου. Κι αναρωτιόμυον τι έπαθαν τα μάτια μου, και βγάζουν άσπρα στίγματα σε τυχαία σημεία 😛

  4. fvasileiou 22/12/2009 στο 7:32 μμ Reply

    @hplusk

    Και πάντα έτσι σου εύχομαι να είσαι, ασχέτως επετείων, εορτών κτλ.

    Ας θυμόμαστε όμως και όσους δεν έχουν…

    @SOFIA

    Υπάρχει πολλή μοναξιά και κατάθλιψη γύρω μας, Σοφία, και όπως και πέρσι τέτοιες μέρες, έτσι και φέτος, σκοπεύω να το υπενθυμίζω.

    @deninho

    Και μετά από αυτό το σημείο;

  5. Μιχάλης Τσαντίλας 22/12/2009 στο 8:10 μμ Reply

    Πολύ όμορφο το κείμενό σου Φώτη… Ευτυχώς, υπάρχουν και αυτοί που βλέπουν την άλλη πλευρά των πραγμάτων… Σε περίπτωση που δεν τα πούμε ξανά αυτές τις μέρες, θέλω να σου ευχηθώ καλές γιορτές και ό,τι επιθυμείς!

  6. Citronella 23/12/2009 στο 11:12 μμ Reply

    Κι εκεί που περπατά μόνος, μια χιονονιφάδα προσγειώνεται στην μύτη του και τσουπ! το θαύμα των Χριστουγέννων:
    μπορεί να είναι συναχωμένος αλλά θα αναγκαστεί να ζητήσει ένα χαρτομάντηλο..

    Καλά Χριστούγεννα Φώτη, γεμάτα όμορφες στιγμές:)

  7. fvasileiou 23/12/2009 στο 11:29 μμ Reply

    @Μιχάλης Τσαντίλας

    Μιχάλη, σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου.
    Αντεύχομαι, να περάσεις υπέροχα τούτες τις ημέρες με τους ανθρώπους που αγαπάς, και να είσαι πάντα χαρούμενος και δυνατός.

    @Citronella

    Χμμμ, ναι, τα Χριστούγεννα θέλουν το θαύμα τους, οπότε σε ένα εποχιακό διήγημα ή ταινία κάπως έτσι θα γινόταν….

    Καλά Χριστούγεννα, χαρά, υγεία, αγάπη κι αγκαλιές!

  8. giota 23/12/2009 στο 11:59 μμ Reply

    Θλιβερό αλλά αληθινό κείμενο Φώτη μου!
    Έτσι είναι και δεν πρέπει να ξεχνάμε!

  9. nomansland 24/12/2009 στο 6:02 μμ Reply

    Τη διάβασα εδώ και ώρες…αλλά δεν ήξερα τι να γράψω…

    Είναι ωραία η ιστορία σου.

    Να είσαι καλά και να χαίρεσαι όσους αγαπάς και να σε χαίρονται όσοι σ’ αγαπούν.

    Να η δική μου ευχή για φέτος…(μπορεί να ‘ναι ίδια με πέρυσι, αλλά και τι πειράζει;…είναι τόσο ωραία ευχή!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: