Μα πότε πέρασαν κιόλας οι γιορτές;

Χτες το βράδυ γυρίζοντας στο σπίτι, έβλεπα σκοτεινά τα σπίτια και τους δρόμους: Τα φωτάκια είχαν βγει από τα παράθυρα, τα μπαλκόνια και τις κολώνες. Πού και πού έβλεπες κάποιον ξεθυμασμένο Αγιοβασίλη να φωσφορίζει, αλλά αυτός δυσφορία προκαλούσε χαλώντας το σκοτάδι της ρουτίνας.

Συννεφιά, αέρας, μουσκεμένοι δρόμοι κι εγώ να σκέφτομαι επανόδους, τράπεζες, προθεσμίες και λογαριασμούς, προγραμματισμούς και προγράμματα, αναθέσεις, εργασίες, διορίες.

Νύχτα Παρασκευής, 8 Ιανουαρίου.

Μα πότε πέρασαν κιόλας οι γιορτές;

Κι απ’ την άλλη:

Πόσο περισσότερο να κρατήσουν;

Στο σπίτι άνοιξα τον υπολογιστή για να δω τα e-mail μου. Εντάξει, είμαι αρρωστάκι, αλλά κι εκείνοι που μου γράψανε περιμένοντας απάντηση;

Αλλά όχι, δεν τους απάντησα.

Τριγύρισα για λίγο στο σπίτι, σκάλισα το τζάκι, κατέβασα κάποια βιβλία και τα ξεφύλλισα.

Να σας πω την αλήθεια, οι γιορτές αμηχανία μου προκαλούν: Πολλοί άνθρωποι με στάνταρ, προκαθορισμένο αίσθημα και χαμόγελο στο πρόσωπο. Ευχές, δώρα, συνάξεις -όλα απαιτουνε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά. Λίγο να παρεκκλίνει κανείς, γίνεται η γκρίζα τρύπα της γιορτής. Ο μονόχνωτος άνθρωπος υποφέρει. Πρέπει να βγει εντελώς έξω από τις συνήθειές του, να αλλάξει τους τρόπους του, να αναποδογυρίσει τον εαυτό του, ώστε να ταιριάξει και -αν μη τι άλλο- να μην στεναχωρήσει τους ανθρώπους του. Γι’ αυτό και το άγχος πριν τις γιορτές και η ανομολόγητη ανακούφιση, όταν αυτές τελειώνουν.

Αλλά, ξέρετε, μονόχνωτος δεν σημαίνει ντε και καλά ανεόρταστος. Γι’ αυτό κι εκείνος, εγώ, βλέποντας την γωνιά που προχτές φώτιζε το δέντρο σκοτεινή, ξεστομίζει μαζί με όλους την πιο χαζή, την πιο αφελή ερώτηση.

Αυτήν που κρύβει όλη την τραγωδία της ανθρώπινης ύπαρξης…

Advertisements

10 thoughts on “Μα πότε πέρασαν κιόλας οι γιορτές;

  1. Citronella 09/01/2010 στο 12:22 μμ Reply

    🙂

  2. Academy 09/01/2010 στο 2:24 μμ Reply

    Εγώ ακόμα το έχω το δέντράκι!Αρνούμαι να δεχτώ οτι πέρασαν οι γιορτές.Μου αρέσουν αλλά με εκνευρίζει η θλίψη που μου δημιουργούν όταν φε’υγουν τα Χριστούγεννα!Διότι σημαίνει επιστροφή απο Παρίσι και Αθήνα καθημερινά!Ψυχολογικό μέν,αλλά αληθινό δε!Ασε που βαρέθηκα να περιμένω την κάθε αργία για να κάτσω ή να κανονίσω κανένα ταξιδάκι.Τελικά οι γιορτές είναι περίεργο trip.

  3. SOFIA 09/01/2010 στο 3:42 μμ Reply

    Να σου πω την αλήθεια, εγώ νιώθω μια ανακούφιση που τελείωσαν οι γιορτές! Θες που φέτος όλοι στόλισαν απ’ τον Σεπτέμβρη, θες η κούραση των ημερών… Το μόνο που με αγχώνει, είναι αυτό που λες κι εσύ: επιστροφή στην πραγματικότητα, στις υποχρεώσεις, στους λογαριασμούς…
    Όσο για τους μονόχνοτους, μάλλον τους καταλαβαίνω, γιατί πολλές φορές γίνομαι κι εγώ ένας απ’ αυτούς!
    Φιλιά!

  4. fvasileiou 09/01/2010 στο 3:53 μμ Reply

    @Citronella

    😛

    @Academy

    Τώρα που το λες: Οι γιορτές μπορεί να είναι ένα συναρπαστικό tripάκι στην πιο φωτεινή πλευρά των σχέσεων και των ανθρώπων μας…

    …χμμ, ναι: Και στην πιο σκοτεινή…

    @SOFIA

    Είδες, κατά κάποιο τρόπο η πραγματικότητα των εορτών δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα του υπολοίπου χρόνου. Με το ένα πόδι εδώ και το άλλο εκεί μια ζωή…
    Φιλια!

  5. omikrosnautilos 10/01/2010 στο 4:13 πμ Reply

    εγώ πάντως δεν κατάλαβα γιορτές.. κι ας μένω στο Λονδίνο.. και στην Αθήνα πάλι δεν κατάλαβα τίποτα, μάλλον έφταιγε ο καιρός.. καλύτερα βέβαια γιατί με χαρακτηρίζουν απόλυτα όλα αυτά που γράφεις..

  6. fvasileiou 11/01/2010 στο 3:43 μμ Reply

    @omikrosnautilos

    Καλλίτερα-καλλίτερα, γιατί ο μονόχνωτος άνθρωπος πρέπει να σκάβει ένα λαγούμι μέσα του και να κρύβεται στις γιορτές και τα πανηγύρια. Τώρα, που επιστρέψαμε στα συνήθη, μπορούμε να ξεμυτίσουμε…

  7. giota 12/01/2010 στο 9:43 μμ Reply

    Φώτη μου προσωπικά της λατρεύω τις γιορτές!
    Και ναι… ένιωσα μια μελαγχολία μαζεύοντας το δέντρο στις 8 του μήνα!
    Όμως από την άλλη, κουράστηκα τόσο φέτος που σε έναν βαθμό ανακουφίστηκα.

  8. bauer24 12/01/2010 στο 10:21 μμ Reply

    Όλα τα «καλά» (όπως και τα «κακά») κάνουν τον κύκλο τους και τίποτα δεν κρατά για πάντα. Θα ξανάρθουν πάλι… 😛 😉

  9. fvasileiou 13/01/2010 στο 12:29 πμ Reply

    @bauer24

    Και μαζί με τα καλά (και τα κακά) κάνουμε κι εμείς τον κύκλο μας, εξ ου και η μελαγχολία στο τέλος των εορτών…

  10. bauer24 13/01/2010 στο 4:19 μμ Reply

    Άρα και η μελαγχολία είναι πιστή στον κύκλο… 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: