(500) Days of Summer

Γενικά χωρίζω τις ταινίες σε δυο μεγάλες κατηγορίες: Σε κείνες που μου αρέσουν -αν ρίξετε μια ματιά στην σελίδα Σινεμά, θα καταλάβετε ποιες πάνω-κάτω είναι αυτές- και σε κείνες που δεν μου αρέσουν -το 2001 Οδύσσεια του Διαστήματος του Κιούμπρικ είναι ένα καλό παράδειγμα για αυτές.

(Παρεπιπτόντως και χωρίς πλάκα: Υπάρχει κάποιος, έστω ένας, που να κατάφερε να δει την Οδύσσεια του Διαστήματος ως τέλος και να του άρεσε πραγματικά; Κι όταν λέω κάποιος, ένας, εννοώ να είναι φυσιολογικός άνθρωπος. Ή τουλάχιστον στο περίπου…)

Όπως ίσως θα καταλάβατε το 500 Days of Summer δεν έχει καμιά σχέση με το 2001.

Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Τα tagline της ταινίας είναι απρόσμενα κατατοπιστικά:

This is not a love story. This is a story about love.

Στην ταινία αυτή δηλαδή:

Boy meets girl. Boy falls in love. Girl doesn’t.

Ναι, η ιστορία είναι τόσο απλή: Ο Tom είναι ρομαντικός κι ευαίσθητος, μεγαλωμένος με τραγουδάκια της ανεξάρτητης βρετανικής σκηνής, απολύτως πεπεισμένος ότι κάποια στιγμή θα γνωρίσει την μία, την μοναδική, την γυναίκα της ζωής του. Η Summer είναι πραγματίστρια, το κορίτσι που αγαπούσε πολύ τα μακριά μαύρα μαλλιά της, αλλά που τα έκοψε χωρίς να νιώσει τίποτα. Γνωρίζονται, την ερωτεύεται, γίνονται φίλοι, πηδιούνται, εκείνος νομίζει ότι τα φτιάξανε, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Γιατί η Summer είναι μια σκληρή, άσπλαχνη, ανελέητη,όμορφη και σέξυ γυναίκα, η οποία δεν πιστεύει στον έρωτα και δεν θέλει να κάνει σχέση. Ναι, το κορίτσι σε όλη την διάρκεια της ταινίας είναι ο κακός και μόνο στην προτελευταία σκηνή την βλέπουμε πίσω από τα προσωπεία που της φόρεσε ο Τομ.

Η αφήγηση δεν είναι γραμμική, η ιστορία του Tom και της Summer ξεδιπλώνεται με συνεχή μπρος-πίσω, πλημμυρισμένη με γλυκιά -ζαχαρωμένη ενίοτε- βρετανική ποπ. Το Los Angeles είναι φωτογραφημένο με μοναδικό τρόπο, σε αποχρώσεις καραμελωμένου γκρι, που το καθιστούν οικείο αλλα και μακρινό ταυτόχρονα. Το εξαιρετικό σενάριο των S. Neustadter και M. H. Weber αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι σημασία δεν έχει τόσο η ιστορία καθεαυτή, αλλά ο τρόπος που την λέει κανείς.  Για την σκηνοθεσία του Marc Webb δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά: Μετά από αυτό το μικρό, ανεξάρτητο ταινιάκι, του ανατέθηκε να γυρίσει την νέα τριλογία του Spiderman. Οι δυο πρωταγωνιστές, o Joseph Gordon-Levitt και η Zooey Deschanel είναι γλυκύτατοι και πανέμορφοι. Προσέξτε και την μικρή Cloe Moretz, που παίζει την αδελφή και συμβουλάτορα στα ερωτικά του Tom -νομίζω ότι θα μας απασχολήσει και στο μέλλον.

Advertisements

25 thoughts on “(500) Days of Summer

  1. omikrosnautilos 25/01/2010 στο 1:24 μμ Reply

    to eida ki egw prin kati mhnes kai polu m arese, to diafhmiza pantou. to soundtrack htan polu kalo (pou kalo soundtrack, mh orxhstriko, eixa na akousw apo to watchmen).

    eixe kai wraia photografia, kai eixe wraia evrhmatika plana, opws ekeino to diplo me to ti sunevh sto party sth pragmatikothta kai ti o Tom pisteve oti tha sunevaine.. kai h Deschannel htan polu kalh (san ithopoios, alliws, htan kakos anthrwpos, xixi).

    polla eipa. kalhmeres!

  2. roadartist 25/01/2010 στο 1:27 μμ Reply

    Tο είδα και εγώ.. Μου άρεσε, ωραία ταινιούλα..και το soundtrack επίσης καλό!

  3. fvasileiou 25/01/2010 στο 1:29 μμ Reply

    @omikrosnautilos

    Λίγα είπες…

    Αυτό με το πάρτι το λάτρεψα κι εγώ. Έπρεπε να έβλεπες το χαμόγελό μου εκείνη την ώρα!

    Και θυμάμαι ότι ο Ταρκόφσκι, σε κάποιο από τα κείμενά του, εξαπολύει μύδρους εναντίον όσων θα τολμούσαν κάτι τέτοιο, για λόγους που δεν θυμάμαι και που δεν έχουν σημασία. Και δεν έχει σημασία όχι γιατί το χώρισμα της οθόνης λειτουργούσε, αλλά γιατί έχω ζήσει την ίδια ακριβώς εμπειρία δεκάδες (χιλιάδες;) φορές.

  4. fvasileiou 25/01/2010 στο 1:31 μμ Reply

    @roadartist

    Εγώ, όπως μου συμβαίνει πλέον πολύ συχνά, πρώτα άκουσα το soundtrack και μετά είδα την ταινία.
    Είναι ωραίο να έχεις κόσμο στο σπίτι χαλαρά και πίσω να ακούγεται αυτό το CDάκι

  5. Annie Hall 25/01/2010 στο 4:01 μμ Reply

    «Υπάρχει κάποιος, έστω ένας, που να κατάφερε να δει την Οδύσσεια του Διαστήματος ως τέλος και να του άρεσε πραγματικά;»

    Θα το δει αυτό ο bauer24 και ποιος τον ακούει μετά!!! Αν κι εγώ ανήκω στους φυσιολογικούς(θέλω να πιστεύω) που το λατρεύουν, αλλά δεν είμαι φανατική… Βέβαια αδυνατώ να καταλάβω τι μπορεί να μην αρέσει από αυτή την ταινία αλλά περί ορέξεως…

    Το (500)Days of Summer δεν το έχω δει αλλά νομίζω πως επιτέλους πρέπει να το κάνω. Όλοι τα καλύτερα λέτε!

  6. Academy 25/01/2010 στο 7:46 μμ Reply

    Εξαιρετικό!!Το ανεξάρτητο διαμαντάκι της χρονιάς!Και το έχω γράψει εδώ http://cineacademy.blogspot.com/2009/11/500-days-of-summer-12.html
    πως πολλοί στο Hollywood πρέπει να παραδειγματιστούν απο αυτή την ταινία για το είδος της ερωτικής κομεντί!!!!

  7. Πάνος 25/01/2010 στο 9:28 μμ Reply

    Άψογο ταινιάκι, feelgood, αστείο, με ρυθμό, καταπληκτική μουσική, εξαίσιους πρωταγωνιστές. Κόλλησα αρκετά όταν το είδα.

  8. bauer24 25/01/2010 στο 10:41 μμ Reply

    Όχι, δε θα πω απολύτως τίποτα!!! :S 😛

    Ο καθένας έχει το δικαίωμα να μη γουστάρει την οποιαδήποτε ταινία, όπως και γω δεν γουστάρω καθόλου το «»»αριστούργημα»»» 8 1/2 (π.χ.)… Πάντως το 2001 είναι πραγματικό ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ (11/10). 😛

  9. vayiap 27/01/2010 στο 3:07 μμ Reply

    Είχα διαβάσει πολύ ωραία σχόλια, τώρα μετά και από τη δική σας εμπειρία σίγουρα θα το δω!!! Σήμερα κιόλας!!

  10. fvasileiou 27/01/2010 στο 9:48 μμ Reply

    @Annie Hall
    @bauer24

    Μα στα σοβαρά σας αρέσει το 2001;;;;

    Τότε έχω 1999 ερωτήσεις νας σας κάνω, από το τι στο καλό θέλει να πει μέχρι το αν αντέξατε το windows media player του τέλους…

    Στα σοβαρά τώρα: Στην προκειμένη περίπτωση με καλύπτει κάτι που είχε πει ο Woody Allen για τους Μπάστερ Κιτον/ Τσάρλι Τσάπλιν: Ναι, ο Κίτον έχει άψογα πλάνα, η σκηνοθεσία του είνα εξαίσια, αλλά όταν πάμε στο συναίσθημα, την αμεσότητα και στην σχέση με τον θεατή, τότε ο Τσάπλιν είναι ο καλλίτερος.

  11. fvasileiou 27/01/2010 στο 9:50 μμ Reply

    @Πάνος

    Καλώς μας ήρθες!

    Επειδή κι εγώ το αγάπησα, ελπίζω ο Webb να μην κολλήσει στον ιστό της αράχνης, αλλά να συνεχίσει να γυρίζει τέτοιες μικρές ταινίες.

    @Vayiap

    Το είδες;
    Σου άρεσε;

    • vayiap 03/02/2010 στο 8:51 πμ Reply

      Επιτέλους το είδα!! Ήταν τελικά πολύ καλό. Στο τέλος ειδικά το λάτρεψα.
      Κρίμα που όπως γράφει ο ξένος τύπος που δεν ήταν υποψήφιο για κανένα βραβείο…….

  12. Annie Hall 27/01/2010 στο 10:16 μμ Reply

    Την είχα δει πρώτη φορά παλιά και ως πιτσιρίκι βαρέθηκα απίστευτα. Όμως στο τέλος ήξερα ότι είχα δει κάτι μεγάλο που όμως δεν μπορούσα να αντιληφθώ. Ήμουν κουρασμένη αλλά ένιωθα τη μαγεία κάπως απροσδιόριστα.

    Όταν έπεσε πάλι στα χέρια μου πλέον ήμουν σίγουρη. Ξεπερνάει κατά πολύ την τέχνη του κινηματογράφου. Είναι μουσική, ποίηση, ζωγραφική… Ανάθεμα και αν κατάλαβα το ένα δέκατο από τα τόσα νοήματα. Όμως έχει τέτοια επίδραση πάνω σου που δεν χρειάζεται κιόλας να καταλάβεις.

    Θέλει ανοιχτό μυαλό και να μην την αντιμετωπίζεις βιαστικά «ας δω μια ταινία να περάσει η ώρα». Δεν θα την εκτιμήσεις και κυρίως δεν της αξίζει. Θέλει το χρόνο της και όσο τη βλέπεις και μετά. Ωριμάζει αργά στο μυαλό σου γιατί λέει τόσα πολλά χωρίς να μιλάει. Είναι η μόνη ταινία που δουλεύει τόσο πολύ με όλες τις αισθήσεις…

    Απίστευτα συναισθήματα ένιωσα. Κύματα συναισθημάτων που πολλά δεν τα κατάλαβα κι ακριβώς. Πάντως είχε τεράστια επίδραση στην ψυχοσύνθεσή μου εκείνη τη στιγμή. Ο Bauer θα στα πει καλύτερα από μένα πάντως 🙂

  13. kitsosmitsos 28/01/2010 στο 10:32 πμ Reply

    Καλό ακούγεται για ζευγαροκατάσταση. Στα υπόψιν!

  14. bauer24 28/01/2010 στο 5:27 μμ Reply

    Ε ναι ρε Φώτη… δεν κάνουν πλάκα με τέτοια θέματα!!! :p 😉 Είναι η 1η φορά που «ακούω» άνθρωπο να λέει πως δεν του αρέσει η Οδύσσεια!!! Και σιγά μην τα πω καλύτερα ρε Annie!!! Άλλωστε το 2001 δεν είναι από εκείνες τις ταινίες που εξηγούνται… ή τις νιώθεις ή όχι. Για μένα είναι η απόλυτη κινηματογραφική διαστημική όπερα, είναι ποίηση, είναι φιλοσοφία, κατά κάποιο τρόπο… ξεπερνά τη ζωή και το θάνατο!!! Το τέλος ειδικά είναι το καλύτερο-το πιο μεγαλειώδες φινάλε όλων των εποχών και μάλιστα με διαφορά απ’όλα τα υπόλοιπα (για μένα πάντα). Ένα φινάλε που ξεπερνά τη λογική, τη φαντασία και τη φιλοσοφία… Ένα φινάλε όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ανθρώπινης ύπαρξης συναντιούνται σε έναν τελείως απροσδιόριστο χώρο και χρόνο, σε μια άλλη διάσταση. Σε μια διάσταση όπου η ανθρώπινη ζωή συναντά το θάνατο και ο θάνατος με τη σειρά του τη γένεση μιας νέας δημιουργίας, μιας νέας ζωής, της ζωής ενός νέου ανθρώπου, του ανθρώπου του σύμπαντος!!! Αξεπέραστο και μοναδικό όσα χρόνια κι αν περάσουν, όπως και η ίδια η ταινία (η 3η αγαπημένη μου ταινία όλων των εποχών)!

    ΥΓ: Αν θες, ρίξε μια ματιά κι εδώ (η Annie το ανακάλυψε).

  15. fvasileiou 28/01/2010 στο 8:15 μμ Reply

    @Annie Hall
    @bauer24

    Τι να σας πω, ρε παιδιά…
    Είδα την ταινία πριν από μερικά χρόνια, δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει και σκυλοβαρέθηκα σε τέτοο βαθμό, που δεν αποτολμώ να στηθώ για να την ξαναδώ. Εννοείται ότι σέβομαι την γνώμη και το γούστο σας, αλλά επιτρέψτε μου να επαναλάβω ότι όλοι, μα όλοι, οι γνωστοί μου έχουν την ίδια και χειρότερη γνώμη με μένα.

    Αν μας χωρίζει το 2001, νομίζω θα βρεθούμε στην ίδια αίθουσα για τα Allien, τον ET και το Minority Report, το Gattaca…

  16. bauer24 01/02/2010 στο 10:51 πμ Reply

    Προσωπικά δεν είμαι και τόσο fan των Alien και του ET (το είδα λίγο μεγάλος) και τα Minority Report και Gattaca μου αρέσουν πολύ, αλλά μέχρι εκεί… 😛 Για μένα το 2001 είναι η απόλυτη ταινία επιστημονικής φαντασίας (βασικά ξεπερνά το είδος του)!!! Αλήθεια το 8 1/2 το έχεις δει;;; Αν ναι, ποια είναι η γνώμη σου; Επειδή το μισώ ρωτάω…

    ΥΓ: Προτείνω να αλλάξεις γνωστούς… 😛 🙂

  17. giota 01/02/2010 στο 3:48 μμ Reply

    Εγώ πάλι που δεν έχω δει καμία από τις δύο; 😛

  18. fvasileiou 01/02/2010 στο 6:04 μμ Reply

    @bauer24

    Δηλαδή το 8 1/2 είναι για σένα ό,τι το 2001 για μένα; 😀

    Μου αρέσουν οι ταινίες της πρώτης, της «λαϊκής» περιόδου του Φελίνι. Το La Strada είναι το αγαπημένο μου. Το 8 1/2 δεν μπορώ να πω ότι το μίσησα όταν το είχα δει, αλλά δεν νομίζω ότι θα το ξαναδώ -τουλάχιστον στο επόμενο προβλεπτό διάστημα.

    Bauer, έχω πρόβλημα με τον σχολιασμό στο μπλογκ σου. Έχω προσπαθήσει να γράψω ξανά και ξανά και δεν τα έχω καταφέρει…

    @giota

    Μείνει ήσυχη: Ακόμα σε αγαπάμε και σε θεωρούμε φίλη 😉

  19. bauer24 02/02/2010 στο 12:06 μμ Reply

    1. Ακριβώς… Παρακαλούσα να τελειώσει αυτό το… «αριστούργημα»!!! 😛 😉

    2. Γιατί ρε;!;!; Ειλικρινά πρώτη φορά μου λένε κάτι τέτοιο (οι υπόλοιποι γράφουν κανονικά)!!! Προφανώς στις τελευταίες αναρτήσεις εννοείς που έχω αλλάξει τα σχόλια… Δεν μπορείς να κάνεις login ή κάνεις και πάλι δεν μπορείς να στείλεις μήνυμα;;; Σαν ανώνυμος δοκίμασες; Μήπως κάνεις λάθος στο password;;; Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο!!! 😦

    • fvasileiou 02/02/2010 στο 3:25 μμ Reply

      Μακάρι να ήξερα γιατί. Είμαι και λίγο άσχετος με αυτά -μη νομίζεις.
      Πριν λίγο προσπάθησα να ανεβάσω ένα σχόλιο-σεντόνι για τις ταινίες που είδες το τελευταίο δίμηνο και δεν κατάφερα να το ανεβάσω με κανέναν τρόπο.

      • bauer24 02/02/2010 στο 5:34 μμ Reply

        Πες έτσι ρε άνθρωπε!!! 😛 Δυστυχώς στα σεντόνια έχει πρόβλημα (=δεν τα δέχεται) και βγάζει μήνυμα για να το χωρίσεις… Δε σου έβγαλε μήνυμα; Απλά το στέλνεις σε 2 ή 3 μέρη (ή 4 :P)…

  20. […] Τη συνιστώ ανεπιφύλακτα ειδικά σε movie night για ζευγάρι χωρίς να είναι κάτι βαρετό για τους άντρες. Ωραία περιγραφή από αντρική σκοπιά έχει αναρτηθεί στο Σημειωματάριο […]

  21. argiris_cinefil 22/03/2010 στο 4:18 μμ Reply

    Αγαπητέ fvasileiou. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πιο είναι το πρόβλημα με το “2001: Η οδύσσεια του διαστήματος”. Είναι απλά τα πράγματα. Σε άλλους θα αρέσει και σε άλλους δεν θα αρέσει. Επειδή δεν άρεσε σε εσένα πρέπει σόι και καλά να μην αρέσει και σε κανέναν άλλο. Κι επειδή εσύ κι οι γνωστοί σου δεν σας άρεσε η ταινία, τι πάει να πει αυτό; Εγώ ξέρω ότι υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που την λατρεύουν. Μήπως εσύ και οι γνωστοί σου υπερισχύετε έναντι αυτών των εκατομμυρίων; Εγώ έχω μάθει να είμαι ανοιχτόμυαλος, να δέχομαι και να σέβομαι όλες τις απόψεις και το τι αρέσει στους άλλους. Λέγοντας φράσεις όπως “Υπάρχει κάποιος, έστω ένας, που να κατάφερε να δει την Οδύσσεια του Διαστήματος ως τέλος και να του άρεσε πραγματικά;” είναι σαν να προκαλείς το συναίσθημα τόσο πολλών ανθρώπων οι οποίοι λατρεύουν την ταινία αυτή.
    Εγώ ταυτίζομαι απόλυτα με την άποψη του bauer24 όπου συμφωνώ και με την άποψή του για το 81/2 του Φελίνι. Με την μόνη διαφορά ότι δεν το μισώ αλλά ότι το βρίσκω απλά ενδιαφέρων.
    Allien, ET και Gattaca είναι αριστουργήματα. Το Minority Report είναι πολύ καλό.

  22. fvasileiou 23/03/2010 στο 10:46 μμ Reply

    @argiris_cinefil

    Αργύρη καλώς μας ήρθες, αλλά δεν έχω να σου πω και πολλά πέρα από το να κρατήσουν τα εκατομμύρια των θαυμαστών του 2001 την ψυχραιμία τους. Εμένα και των ανθρώπων που ξέρω αυτή η ταινία δεν μου -μας- αρέσει. Τι να κάνουμε τώρα; Ο Bauer είναι ο πρώτος άνθρωπος που εκτιμώ που δηλώνει ότι είδε την ταινία μέχρι τέλους και του άρεσε κι από πάνω, αλλά ούτε και γι’ αυτό δυστυχώς μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: