Αφ’ υψηλού κουτσομπόλες

Εντάξει, χωρίζουν η Μενεγάκη κι ο Λιάτσος.

ΟΚ, είναι φυσιολογικό τα περιοδικά life-style, όπως επίσης και οι μεσημεριανές εκπομπές να δίνουν ρέστα -άλλωστε είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που τους δίνεται η δυνατότητα να ασχοληθούν με πραγματικά κουτσομπολιά και αληθινές διασημότητες κι όχι με τις δηλώσεις του Γαλάτη ή της Αλεξανδράτου.

Φυσιολογικό κι αναμενόμενο και το ενδιαφέρον του κόσμου: Ο γάμος τους αποτελούσε για τον μέσο πολίτη ένα θετικο και αισιόδοξο σύμβολο.

Αυτό το κομμάτι το καταλαβαίνω.

Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι οι αναλύσεις, τα σκωπτικά σχόλια, οι επιτιμήσεις, η δημιουργία και διακίνηση φημών από τα σοβαρά έντυπα, τους σοβαρούς δημοσιογράφους, τα σοβαρά ιστολόγια και ιστοτόπους. Αναλύσεις, σχόλια κι επιτιμήσεις που γίνονται με ένα συγκεκριμένο στιλάκι, δήθεν αποστασιοποιημένο, δήθεν αδιάφορο, βαθιά καθωσπρεπίστικο και ηθικιστικό.

Τουλάχιστον τα μεσημεριανάδικα και τα περιοδικά κομμωτηρίου μέσα στην αθλιότητα και την φτήνια τους δεν προσποιούνται. Αφήνουν τον κίτρινο ζόφο τους να στάζει από τις οθόνες και τις σελίδες;

Οι άλλοι;

Τι προσπαθούν να αποδείξουν με τον πομπώδη φαρισαϊσμό τους;

Τι προσπαθούν να αποδείξουν με την γελοία σύνδεση του διαζυγίου με την τηλεοπτική ή και με την οικονομική και πολιτική επικαιρότητα που επιχειρούν;

Ότι είναι έγκυροι;

Σοβαροί;

Αξιόπιστοι;

Διαφορετικοί;

Αφού το ξέρουμε: Τρέχουν κι αυτοί πίσω από τους άλλους μπας και αρπάξουν κάνα ξεροκόκκαλο για να το γλείψουν…

Advertisements

14 thoughts on “Αφ’ υψηλού κουτσομπόλες

  1. Citronella 01/02/2010 στο 7:25 μμ Reply

    Πόσο μα πόσο χαίρομαι κάθε φορά που περνάω από εδώ..

    Χθες έλεγα ότι μού αρέσει πολύ όλο αυτό με τους «σοβαρούς», γιατί σε μια στιγμή ξεχνάνε όλο το μπλαζέ και δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο.
    (Παραδέχομαι πως και η δική μου αντιμετώπιση δεν είναι η πιο ευγενής, αλλά τουλάχιστον δεν παριστάνω την σοβαρή..και έτσι το χαίρομαι δεόντως:)

  2. apos 01/02/2010 στο 8:16 μμ Reply

    Φώτη μου,

    οι «σοβαρές» εκπομπές χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τις πρωινές, τις μεσημεριανές και τα δελτία ειδήσεων.
    Λίγο οι φάτσες αλλάζουν, το χρώμα των μαλλιών και η απόχρωση του παράθυρου.
    Απλά ο καθένας επιλέγει, βάσει ελεύθερου (ή μη) χρόνου.

  3. SOFIA 01/02/2010 στο 8:38 μμ Reply

    Κάτσε, κάτσε… Πρώτον: Χώρισαν η Μενεγάκη και ο Λάτσιος; Μου γκρέμισες το κάστρο τώρα!!! 😉
    Δεύτερον: Κουτσομπόλες υπάρχουν πολλές και θα υπάρχουν πάντα! Δεν μου κάνει καμιά διαφορά αν αυτή είναι ξανθιά, μελαχρινή ή «κίτρινη»… Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο!
    Καλό βράδυ Φώτη μου!

  4. omikrosnautilos 01/02/2010 στο 8:48 μμ Reply

    είναι απλό: για όλα φταίει ο διάμεσος τηλεθεατής, που είναι λίγο όπου τον πάει ο άνεμος (aka το τηλεκοντρόλ).

    όπως τα κόμματα πρέπει να κάνουν ιδεολογικές εκπτώσεις ώστε να προσελκύσουν τη γελειώτητα που λέγεται αναποφάσιστος/διάμεσος/ευκαιριακός ψηφοφόρος έτσι και αυτοί οι σημοσιογράφοι πρέπει να κάνουν το αντίστοιχο. αλλιώς δεν έχει δουλειά.

  5. fvasileiou 01/02/2010 στο 11:58 μμ Reply

    @Citronella

    Δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς θέμα σοβαρότητας, αλλά θέμα υποκρισίας. Οι μεσημεριανούδες θα ξεσκιστούν στο κοτσομπολιό και την μικρότητα για το τι φόραγε, πώς κινήθηκε, τι είπε. Οι και-καλά-σοβαροί θα ξεσκιστούν στο κοτσομπολιό και την μικρότητα για το τι φόραγε κτλ, αλλά για να μας μιλήσουν για τα παιδιά, το πώς τα διάφορα κέντρα μας αποπροσανατολίζουν κτλ.

    @apos

    Δεν έχεις κι άδικο…

    @SOFIA

    Εμένα μου κάνει μια διαφορά. Γιατί η μια δεν διεκδικεί τίποτα άλλο από το να είναι μια κουτσομπόλα ενώ οι άλλοι διεκδικούν τον ρόλο του κήνσορα, του καθηγητή, του σοφού αναλυτή και δεν συμμαζεύεται…

    @omikrosnautilos

    Έχεις δίκιο, ρε παιδί μου, και συμφωνώ μαζί σου ότι και ο πολίτης-τηλεθεατής έχει μεγάλη ευθύνη.

    Αλλά

    Αν όλοι οι έμποροι επέλεγαν την φτήνια για να έχουν μπούγιο, τότε δεν θα υπήρχαν και ακριβές μπουτίκ με καλά ρούχα, αλλά μονο καλάθια. Στην ελληνική τηλεόραση έχουμε μόνο καλάθια!

  6. omikrosnautilos 02/02/2010 στο 1:27 πμ Reply

    indeed my friend αλλά αυτό είναι λόγω υπερίσχυσης της πλειοψηφίας. δεν λέω ότι μόνο ο διάμεσος καταναλωτής κινεί τα νήματα. θα υπάρξουν φυσικά και αυτοί που θα επιλέξουν τον άλλον δρόμο, αυτό που λες. οι niche περιπτώσεις. αλλά αυτοί είναι τα ‘μαγαζιά’ που έχουν λύσει το βιοποριστικό πρόβλημα και δεν έχουν ανάγκη να κάνουν εκπτώσεις.

    (πολύ μ’αρέσει αυτή η αναλογία).

    αλλά ναι, από το λίγο που είδα τις γιορτές έχει πιάσει πάτο.. ίσως είναι η οικονομική κρίση, όπου, όπως κάθε φορά, επηρεάζει όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, όπως τη δημιουργικότητα. φαίνεται κι εκεί. η κοινωνία γίνεται πιο συντηρητική, κλεινεται στον εαυτό της κτλ.

    νομίζω ξέφυγα.

  7. fvasileiou 02/02/2010 στο 10:22 πμ Reply

    @omikrosnautilos

    Μα δεν αναφέρομαι σε μαγαζιά που δεν κάνουν εκπτώσεις, αλλά σε κείνα με ακριβά προϊόντα. Εκεί, όσες εκπτώσεις και αν κάνουν, τα αγαθά παραμένουν ακριβά. Κάτι τέτοιο δεν έχουμε στην χώρα μας -φταίει ότι είναι πολύ μικρή και δεν μπορεί να το συντηρήσει; Ότι οι Έλληνες τηλεθεατές δεν χρειάζονται ένα τέτοιο κανάλι; Δεν ξέρω…
    Ξέρω όμως ότι η βιομηχανία της διασκέδασης σε καιρούς κρίσης ανθεί και συνεπώς δεν φταίει η κρίση για τα χάλια της ιθαγενούς τηλεόρασης.

    Αλλά επειδή κι εγώ ξέφυγα κι άρχισα να μιλάω για την τηλεόραση, ενώ δεν είναι αυτή το κύριο θέμα μου, αλλά οι υπόλοιποι, έντυπα, μπλογκ, ιστότοποι, που έχουν ένα «σοβαρό» προφίλ, αλλά με την πρώτη ευκαιρία βουτάνε μέσα στη λάσπη με το ύφος του πολλά βαρύ διανοούμενου, νομίζω ότι αυτό οφείλεται στο προφανές: Δεν υπάρχουν ούτε πραγματικά σοβαροί, ούτε πραγματικά διανοούμενοι. Ακόμα χειρότερα: Δεν υπάρχουν άνθρωποι με αξιοπρέπεια και σεβασμό στον εαυτό τους, την δουλειά τους και στους αναγνώστες τους.

    Ωραία δεν είναι να ξεφεύγει κανείς;

  8. Academy 02/02/2010 στο 6:20 μμ Reply

    Trash!Γιατί έπρεπε να μας ενδιαφέρει το διαζύγιο της μεγαλύτερης Κατίνας της τηλεόρασης και ενός επιχειρηματία ακόμα δεν το κατααβαίνω!Τσαμπα βρέ τόσες οικογενειακές photos στο Life and style για το American Beauty που ήθελαν να περάσουν!

  9. deninho 02/02/2010 στο 7:35 μμ Reply

    Χωρίζουν; Να γιατί δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στο διάβασμα για την εξεταστική τις τελευταίες μέρες [εδώ και περίπου 5 χρόνια το έχω αυτό το πρόβλημα – λες από τότε να έχουν ξεκινήσει να απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον?]

    Καλό μήνα 🙂

  10. mahler76 02/02/2010 στο 9:43 μμ Reply

    κάπως έτσι φαίνονται οι σοβαροί από τους φελλούς…

  11. omikrosnautilos 03/02/2010 στο 9:40 μμ Reply

    φώτη καλησπέρα και πάλι. νομίζω συμφωνούμε επί της αρχής. η μόνη εξήγηση που έχω είναι ότι όλα τα ‘σοβαρά’ έντυπα και μπλογκς απλά δεν σέβονται τους αναγνώστες που θέλουν κάτι άλλο. είναι η δημοκρατία των πολλών που δυστυχώς παρασύρει τα δικαιώματα των λίγων (για να μην αναφέρω την έμφυτη τάση του ανθρώπου να ελκύεται από τη πτώση ‘επιφανών’ προσωπικοτήτων).

    πάντως είπες κάτι πολύ σημαντικό. ότι διανοούμενοι δεν υπάρχουν. και δυστυχώς έχεις δίκιο. χρόνια περιμένω μια παρέμβαση από κάποιον, αλλά τίποτα δεν φαίνεται, ούτε καν με τα περσινά δεν έγινε κάτι.. και να πεις ότι δεν υπάρχει και κανείς..

  12. fvasileiou 03/02/2010 στο 9:57 μμ Reply

    @omikrosnautilos

    Συμφωνούμε, αλλά με μια παρατήρηση: Εδώ δεν τίθεται θέμα δικαιωμάτων. Εδώ έχουμε την κλασική περίπτωση έλληνα λιανοπώλη. Παλιότερα κάθε γειτονιά είχε μπακάλικο -είσαι νεώτερος και ίσως δεν τα θυμάσαι. Αυτοί οι μπακάληδες που λες, παρότι αναγκαστικά αγοράζαμε κάθε μέρα από τους ίδιους, κοιτούσαν πώς θα μας κλέψουν κάνα δράμι στο ζύγι, πώς θα πλασάρουν σε καμιά γριά το σάπιο μήλο, πώς θα δώσουν στον μικρό την ληγμένη κονσέρβα, πώς θα κλέψουν στα ρέστα τον αφηρημένο. Μόλις άνοιξαν τα σουπερμάρκετ, έκλεισαν.
    Το ίδιο και οι «αφ’υψηλού κουτσομπόληδες»: Μικρέμποροι είναι. Το παίζουν μεγαλοκαταστηματάρχες, αλλά στην πραγματικότητα κι εκείνοι πάγκο στην λαϊκή έχουν. Απλώς διαθέτουν και μούρη. Το κακό είναι ότι στη χώρα μας σπανίζουν -αν υπάρχουν δηλαδή και καθόλου- οι μπουτίκ.

    Όσο για τους διανοούμενους, σκέψου το εξής: Όταν ζούσαν ακόμα οι μεγάλοι, που παρενέβαιναν στα δημόσια πράγματα, πότε τους ακούσαμε; Πότε σαν λαός επηρεαστήκαμε από τα όσα είπε ο Μ. Χατζιδάκις, για παράδειγμα; Και να σου πω και το εξής: Όταν έκαναν κάποια δήλωση για ένα θέμα, όχληση προκαλούσαν σε λαό και κυβερνώντες, γι’ αυτό έγινε και συστηματική προσπάθεια ηθικής εξόντωσής τους.
    Ξέρεις, ζούμε στη χώρα που όλοι τα ξέρουμε καλλίτερα…

  13. omikrosnautilos 03/02/2010 στο 11:02 μμ Reply

    τι μού θύμισες.. τα πρόλαβα τα μπακάλικα, θυμάμαι σαν παιδί, στο μπακάλικο της γειτονιάς ο κυριούλης που το είχε δεν έδινα ρέστα σε εμάς τα παιδιά, αλλά πετούσε καμμια τσίχλα (κάποιες με κίτρινο περιτύλιγμα θυμάμαι) για να αποφύγει να πληρώσει.

    επί της ουσίας τώρα, εκτός από το ότι δεν ακούμε κανέναν γιατί ξέρουμε καλύτερα όπως είπες, υπάρχει και μια έλλειψη (καλής) συλλογικότητας. αν κάποιοι επηρεαστήκαμε από τον Χατζιδάκι, τους Στερεο Νοβα, αυτό έγινε σε προσωπικό επίπεδο. και ακόμη παραμένει αυτό, συλλογικότητα δεν υπάρχει. έγινε μια φορά το 2004, αυτό ήταν.

  14. fvasileiou 03/02/2010 στο 11:09 μμ Reply

    @omikrosnautilos

    Εγώ, πέρα από εξιδανικεύσεις, αναρωτιέμαι ειλικρινά αν υπήρξαν ποτέ συλλογικότητες και μάλιστα καλές. Ομαδικότητα, ναι. Κοινοτικότητα, φυσικά ναι. Αλλά συλλογικότητα; Δεν νομίζω να υπήρξε ποτέ.

    Το 2004 είναι μεγάλη ιστορία, ας μην την πιάσουμε τώρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: