An Education

Πώς τα κατάφερε αυτό το ζεστό και πολύχρωμο κι ανάλαφρο, αλλά μικρό ταινιάκι να βρεθεί υποψήφιο για Oscar καλλίτερης ταινίας;

Η πεντάδα έγινε δεκάδα, θα μου πείτε, κι έπρεπε κάπως να συμπληρωθεί.

Ναι, αλλά δεν είναι αυτή η όλη και η μόνη αλήθεια.

Γιατί το φιλμ του L. Scherfig έχει πολλές αρετές:

Την ζεστασιά, τα χρώματα και την αλαφράδα κατ’ αρχάς, που ανέφερα και πιο πάνω, κι έπειτα το σενάριο του Nick Hornby, που κεντάει στις μικρές και τις μεγάλες στιγμές της (αυτό είναι υποψήφιο στα Oscar;) και την εξαιρετική αναπαράσταση του Λονδίνου της δεκαετίας του ’60. Η κάμερα βυθίζεται με άνεση σε μια μικροαστική, συντηρητική οικογένεια, στον κοριτσόκοσμο ενός γυμνασίου θηλέων και στην ανέμελη ζωή τριών νεαρών ελαφρόμυαλων μικροαπατεώνων.

Η ιστορία της ταινίας βασίζεται στα απομνημονεύματα της δημοσιογράφου Lynn Barber:

Η δεκαεξάχρονη Jenny μελετά σκληρά για να μπορέσει να γίνει δεκτή στην Οξφόρδη. Ο πατέρας της με κυνικό και αστείο συνάμα τρόπο της διδάσκει μια ακραία χρησιμοθηρία, η οποία όμως φέρνει αποτελέσματα: Η Jenny είναι και αριστούχος και αγαπητή από όλους, τους συμμαθητές και τις δασκάλες της. Όταν ένα βροχερό απόγευμα γνωρίζει τον τριανταπεντάρη David, οι προτεραιότητές της και ο κόσμος της ολόκληρος αλλάζει. Βγαίνουν μαζί, πηγαίνουν σε συναυλίες, σε εστιατόρια, εκδρομές στην εξοχή και το μυθικό Παρίσι και η μικρούλα Jenny γνωρίζει έναν τρόπο ζωής διαφορετικό από τον κλειστό, στενό, αυστηρό και μίζερο της οικογένειας και του σχολείου της…

Όπως καταλαβαίνεται στο σημείο αυτό έρχεται ένα αλλά, το οποίο δεν θα το αφηγηθώ, για να μην τη σπάσω σε όσους δεν έχουν δει ακόμα την ταινία. Σημειώνω μόνο πως ο τρόπος που διαχειρίζονται αυτό το αλλά ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης, αποτελεί το δυνατό σημείο αλλά και την κυριότερη αδυναμία της ταινίας.

Η μεγάλη αρετή του An Education, εκείνο που το έσπρωξε τελικά στα Oscar, είναι οι σπουδαίες ερμηνείες όλων των πρωταγωνιστών –εγώ θα εστιάσω σε δυο:

Η Carey Mulligan στον ρόλο της Jenny κάνει ένα πολύ δυνατό ντεμπούτο. Η μεταμόρφωσή της από πανέξυπνη κι αθώα μαθήτρια σε ερωτευμένη έφηβη και μετά σε γεμάτη αυτοπεποίθηση, θράσος και αφέλεια νεαρή γυναίκα κι από κει –αλλά όχι, δεν θα προδώσω το αλλά– είναι απίστευτη. Φαντάζομαι ότι θα είναι φαβορί για όποιο βραβείο έχει προταθεί.

Ο Alfred Molina παίζει τον πατέρα της. Ένα ανθρωπάκι τσαλακωμένο που όλοι –ακόμα και η κόρη και η γυναίκα του– το πατάνε γιατί πολύ απλά είναι εύκολο. Ο μόνος τρόπος για να δείξει το απαραίτητο ανάστημα την κρίσιμη στιγμή είναι να τσαλακώσει κι άλλο ο ίδιος τον εαυτό του.

Ωραίο ταινιόνι, το οποίο –για δες– βγαίνει φέτος, που εμείς στην Ελλάδα γιορτάζουμε με τον δικό μας τρόπο τα sixties

Advertisements

22 thoughts on “An Education

  1. Annie Hall 25/02/2010 στο 2:12 μμ Reply

    Kι εγώ την χάρηκα πολύ την ταινία. Η Mulligan μου άρεσε πολύ(μου θύμισε και λιγάκι Audrey Hepburn) κι ενώ ήθελα Meryl για το όσκαρ, άλλαξα γνώμη. Το τέλος ήταν κάπως χλυαρό αλλά δεν βαριέσαι…

    Βγάζει γλύκα και ευτυχία οπότε δεν θα της προσάψω τίποτα για το επιφανειακό του πράγματος.

    Ναι είναι υποψήφια και για το σενάριο(για να σου λύσω την απορία).

  2. roadartist 25/02/2010 στο 2:33 μμ Reply

    Δεν την έχω δει…μπαίνει στα υπ’όψιν!!!

  3. bauer24 25/02/2010 στο 2:45 μμ Reply

    Δεν το έχω δει, αλλά φοβάμαι μήπως παραείναι γλυκανάλατο για τα γούστα μου…

  4. fvasileiou 25/02/2010 στο 2:57 μμ Reply

    @Annie Hall

    Το τέλος είναι «θύμα» της φιλοσοφίας του σεναριογράφου και του σκηνοθέτη, η οποία μπορεί να συνοψιστεί στα γνωστά «η ζωή συνεχίζεται» και «κάθε εμπόδιο για καλό».

    Φαντάζομαι ότι η Mulligan θα το πάρει το αγαλματάκι.

    Παρεπιπτόντως, θυμίζει πάρα πολύ Audrey…

    @roadartist

    Εντάξει, δεν είναι το απόλυτο αριστούργημα της χρονιάς, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα σου αρέσει.

    @bauer24

    Χμμμ, δεν ξέρω ακριβώς τα γούστα σου, αλλά μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι η ταινία δεν είναι γλυκανάλατη, απλώς έχει αυτό το feeling-good αεράκι -το Juno σου άρεσε; Στα βήματά του πατάει και το An education, απλώς δεν είναι τόσο καλό.

  5. zamuc 25/02/2010 στο 5:41 μμ Reply

    Από το στόμα σου και στης ακαδημίας το αυτί Φώτη γιατί μαλλον η άμπαλη η Μπούλοκ θα το πάρει.
    Πολύ καλός και ο Μολίνα πράγματι.
    Στο μόνο που διαφωνώ λίγο με το κείμενο σου είναι ότι ετκός από το «αλλά» σου θεωρώ γενικά το σενάριο λιγάκι αδύναμο ή καλύτερα «απαίδευτο».
    Δεν θα έλεγα ότι πατάει στα βήματα του Juno αλλά αυτό είναι προσωπική εκτίμηση. Ίσως επειδή το Juno δεν μου άρεσε.

  6. bauer24 25/02/2010 στο 9:02 μμ Reply

    Ναι, το Juno μου άρεσε (βέβαια δεν ξετρελάθηκα κιόλας)…

  7. SOFIA 26/02/2010 στο 2:30 μμ Reply

    Τόσες προτάσεις για ταινίες… Να δω πότε θα προλάβω να τις δω; Πριν μερικές μέρες κατάφερα και είδα την Summer! Έχω δρόμο ακόμα…
    Φιλιά!

  8. fvasileiou 26/02/2010 στο 5:57 μμ Reply

    @zamuc

    Η Μπούλοκ ε; Δευτεράτζα, αλλά ικανή -και όχι μόνο σαν ηθοποιός, αλλά και σαν παραγωγός του εαυτού της.

    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σενάριο θα μπορούσε να γραφτεί και διαφορετικά, με σκηνές πολύ δυνατές, αλλά ο Hornby έτσι γράφει, έτσι αντιμετωπιζει την ζωή δηλαδή. Με άλλα λόγια συμφωνώ μαζί σου ότι από την ταινία απουσιάζουν εντελώς οι μεγάλες στιγμές, αλλά από την άλλη ο σεναριογράφος κέντησε πάνω στους χαρακτήρες των προσώπων δίνοντας την δυνατότητα στους ηθοποιούς να δείξουν την κλάση τους.

    Δεν σου άρεσε το Juno; Μα γιατί; Θα δω τι έγραψες στο δικό σου μπλογκ….

    @bauer24

    Το ύστατο επιχείρημα: Πρέπει να το δεις για να συμμετέχεις στην ψηφοφορία της Academy (εγώ τουλάχιστον γι’ αυτό την είδα)

    @SOFIA

    Και;;; Σου άρεσε;;;

  9. zamuc 26/02/2010 στο 7:20 μμ Reply

    Άλλο feelgood και άλλο να αντιμετωπίζεις ένα σοβαρότατο θέμα με παιδική αφέλεια, όπως έκανε το Juno. Φαντάζομαι 16χρονα παιδάκια να βλέπουν το Juno και να σκέφτονται πόσο cool θα είναι να μείνουν έγκυες. Σε ένα βαθμό μου μύριζε και προπαγάνδα κατά της άμβλωσης αλλά ας μην ανοίξουμε αυτή την κουβέντα εδώ και τώρα. Θα μου πείτε ότι βλέπω παντού συνωμοσίες (μπορεί να έχετε και δίκιο χαχα)

    Ωραίο και το 500 days of summer…

  10. fvasileiou 26/02/2010 στο 8:05 μμ Reply

    @zamuc

    Εννοείται πως ούτε και αυτήν την κουβέντα θα ανοίξουμε εδώ και τώρα 😀 😀 😀
    Δεν νομίζω πάντος ότι έδειχνε στα δεκαεξάχρονα πόσο cool είναι να μείνουν έγκυες. Κι ούτε, νομίζω, ενδιέφερε τους συντελεστές να κάνουν μια ταινία-προπαγάνδα εναντίον της άμβλωσης. Απλώς υπήρχε μια καλή ιδέα, να αντιστραφούν τα στερεότυπα (εγκυμοσύνη ανηλίκου=μιζέρια, καταστροφή, δράμα, τραγωδία) κι έκαναν μια καλή ταινία.
    Μου άρεσε πολύ και το soundtrack.

  11. SOFIA 27/02/2010 στο 3:34 μμ Reply

    Μου άρεσε πολύ, αν και την είδα λιγάκι ακατάλληλη ώρα και φορτωμένη με πολύ κούραση. Παρ’ όλα αυτά μπορώ νά πω ότι μου κράτησε το ενδιαφέρον και την απόλαυσα!
    Καλό Σαββατοκύριακο Φώτη μου!

  12. bauer24 27/02/2010 στο 7:18 μμ Reply

    Δεν πιάνουν τέτοια επιχειρήματα σε μένα… 😛 Πάντως συμφωνώ με όσα λες για το Juno. 🙂

  13. Academy 28/02/2010 στο 12:50 πμ Reply

    Αντε να δούμε!Είδες το an education!!Ωραιότατο με την φιλοσοφία του και την ερμηνεία της Mulligan η οποία όμως δεν έχει καμμία πιθανότητα ούτε στα oscar!Για το βραβείο του cineacademy…παίζεται ακόμα!!

  14. fvasileiou 28/02/2010 στο 8:09 μμ Reply

    @SOFIA

    Κάπως έτσι βλέπω κι εγώ σχεδόν όλες τις ταινίες τελευταία. Αλλά εμένα τιποτα δεν με ξεκουράζει όσο ένα απολαυστικό ταινιάκι.

    @bauer24

    Αν δεν έπιασε ούτε αυτό, τότε δεν ξέρω από πού αλλού να σε πιάσω. Στέρεψα, man…

    @Academy

    Δηλαδή πιστεύεις κι εσύ, όπως ο zamuc, ότι φέτος θα δούμε την Μπούλοκ να σηκώνει το -γκουχ, γκουχ- τιμημένο; Θεοί!

  15. Σοφία 01/03/2010 στο 11:50 μμ Reply

    Δεν ξέρω αν το ξέρεις, αλλά δεν φταίει ο Hornby για το τέλος της ιστορίας. Η ταινία είναι αυτοβιογραφική και περιγράφει τα πράγματα λίγο-πολύ όπως συνέβησαν (ακόμα και το περιστατικό με την μπανάνα είναι αληθινό). Life is weirder than fiction.

    Αν σε ενδιαφέρει, μπορείς να διαβάσεις εδώ την πραγματική ιστορία, όπως τη διηγείται η ίδια η Jenny (που στην πραγματικότητα λέγεται Lynn Barber και είναι δημοσιογράφος των Sunday Times).

    Συμφωνώ ότι ο Molina και η Mulligan είναι καταπληκτικοί. Η Mulligan μάλιστα πήρε το Bafta α’ γυναικείου ρόλου (βρετανικό αντίστοιχο του Oscar). Πέρσυ το Bafta πήρε η Kate Winslet για την ερμηνεία της στην ταινία The Reader, και στη συνέχεια πήρε και το Oscar. Για να δούμε αν θα έχει την ίδια τύχη και η Mulligan, αν και χλωμό το βλέπω.

    H Sandra Bullock πάντα μου άρεσε, και το Blind Side μου φαίνεται πολύ καλό, αλλά έχω δει μόνο τα πρώτα 15 λεπτά σε κλεψιμέικο DVD. Επιφυλλάσομαι να σχηματίσω γνώμη όταν το δω στη μεγάλη οθόνη.

  16. omikrosnautilos 02/03/2010 στο 1:03 πμ Reply

    μέρες τώρα αναρωτιέμαι, να το δω, να μη το δω.. με έπεισες, να το δω.

    τα υπόλοιπα θα τα σχολιάσω αύριο, με το τσάι μου στο γραφείο χαζεύοντας τη Tower Bridge.

    χαιρετώ σας!

  17. fvasileiou 02/03/2010 στο 1:43 μμ Reply

    @Σοφία

    Αναφέρω κι εγώ στο κείμενό μου τα περί αληθινής ιστορίας κτλ, αλλά ο σεναριογράφος μπορεί να χρωματίσει την ταινία κατά πώς θέλει. Και ο Hornby την βάφει σε κλασικά hornικά χρώματα.

    Το Blind Side δεν το έχω δει καθόλου. Καλή η Σάντρα, αν και πολλές φορες μου δίνει την εντύπωση Τζούλια Ρόμπερτς Β΄.

    @omikrosnautilos

    Σε παρακαλώ, λυπήσου με: Σκέψου μόνο ότι το δικό μου γραφείο βλέπει στην φρουταρία «Green»…

  18. omikrosnautilos 02/03/2010 στο 11:01 μμ Reply

    φρουτερί (με ‘κλειστό’ ου) για να κάνει γαλλικό. δίνει άλλο τόνο. 🙂

  19. fvasileiou 03/03/2010 στο 1:32 μμ Reply

    @omikrosnautilos

    Θα το δοκιμάσω, αλλά δεν προβλέπεται να βελτιωθεί η κατάστασή μου (έχει κι έναν παλιαέρα σήμερα…)

  20. kitsosmitsos 04/03/2010 στο 12:54 πμ Reply

    Εντάξει λοιπόν, με έπεισες!

  21. roadartist 08/03/2010 στο 11:23 μμ Reply

    Το είδα σήμερα.. μόλις……
    Μου άρεσε πάρααααα πολύυυυυυυ 🙂

  22. Σοφία 16/03/2010 στο 2:32 πμ Reply

    Έχω την εντύπωση ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ταίριαξε το σενάριο στον Hornby αλλά ο Hornby στο σενάριο. Δηλαδή μου έχει κάνει εντύπωση ότι είτε το σενάριο του Hornby διαβάσεις, είτε το κείμενο της Barber, η αίσθηση που αποκομίζεις είναι πάρα πολύ όμοια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: