Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Πέντε Μάγκες στον Περαία

Μερικές φορές ξεμένω στο γραφείο μέχρι αργά.

Πολύ αργά, δηλαδή.

Τότε, βαρύς, κουρασμένος, προσπαθώ να σηκωθώ από την καρέκλα και να κινήσω για το σπίτι. Αρωγός στην προσπάθειά μου, γερανός κυριολεκτικά, είναι τα ρεμπέτικα και τα παλιά λαϊκά:

Κόσμος δεν υπάρχει για να ενοχλώ, τέσσερις γυμνοί τοίχοι, διάδρομοι σκοτεινοί, αυτοκίνητα έξω τρέχουν, βάζω στη διαπασών Τσαουσάκη, Μπιθικώτση, Στράτο (Παγιουμτζή, φυσικά), Μάρκο, Κερομύτη, Καζαντζίδη, φτιάχνω κεφάλι και είμαι έτοιμος για αναχώρηση. Συνήθως οι μουσικές αυτές προέρχονται από το ανεξάντλητο οπλοστάσιο του εξωτερικού σκληρού δίσκου μου. Πιο σπάνια όμως ψάχνω στο you tube για καινούργιες ή παράξενες εκτελέσεις.

Και χτες έπεσα πάνω σε αυτό και σε αυτό.

Δεν θέλω να πλέξω εδώ το εγκώμιο του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Έτσι κι αλλιώς όλοι τον ξέρουμε και τον αγαπάμε. Κι όσοι είχαμε την ευκαιρία να τον δούμε σε συναυλίες, γνωρίσαμε την ικανότητά του να δημιουργεί ζεστό, ερωτικό, κλίμα και να μετατρέπει το κοινό του σε μια μεγάλη παρέα -κάτι που φαίνεται κι από το παραπάνω βίντεο.

Θα ήθελα μόνο να γράψω αυτό που σκέφτηκα βλέποντάς τον να παίζει τόσο μερακλήδικα αυτό το παλιό τραγουδάκι του Γιοβάν Τσαούς, που κοντεύει να γίνει 100 χρονών, και να το τραγουδάει παρέα με όλα αυτά τα παιδιά:

Τι ωραία που θα ήταν να έκανε έναν δίσκο, που θα έπαιζε και θα τραγουδούσε παλιά ρεμπέτικα τραγούδια. Τι ωραία που θα ήταν να τα έπαιζε με το μπουζούκι του μόνο και μια κιθάρα, όπως οι παλιοί κι όπως στο βιντεάκι, αλλά και τι ωραία, αν τα ενορχήστρωνε από την αρχή. Να ένας ελληνικός δίσκος που θα ήθελα να ακούσω! Ένας δίσκος που θα μπορούσε να μπει στους αγαπημένους μου.

Παρεπιπτόντως: Τι ωραίο μπουζουκάκι που έχει ο μπαγάσας! Πόσο θα ήθελα ένα τέτοιο…

Advertisements

12 thoughts on “Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Πέντε Μάγκες στον Περαία

  1. fvasileiou 02/03/2010 στο 7:32 μμ Reply

    Παιδεύτηκα έτσι, παιδεύτηκα αλλιώς, τα βίντεο δεν εμφανίζονται στην σελίδα…
    Οπότε ακολουθείστε τα λινκ. Το πρώτο τα σπάει…

  2. Δύτης των νιπτήρων 02/03/2010 στο 8:12 μμ Reply

    Κάπως έτσι ακούω εγώ ρεμπέτικα γυρίζοντας στο σπίτι, από ένα μαγαζάκι στη γειτονιά. Και όλο λέω να κάτσω, αλλά καταλήγω ότι ταιριάζουν περισσότερο σε κατά μόνας ακρόαση.

  3. SOFIA 03/03/2010 στο 2:39 πμ Reply

    Τον Θανάση Παπακωνσταντίνου τον «γνώρισα» πριν 8-9 χρόνια και τον «αγάπησα» μέσα από την Αγρύπνια του! Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα ταξίδι με παλιό αυτοκίνητο, κάπου στα Πιέρια με αυτό μουσική υπόκρουση… Από τότε όλο προσπαθώ να πάω σε κάποια συναυλία του και όλο δεν τα καταφέρνω.
    Έχεις δίκαιο, του «πηγαίνει» πολύ το ρεμπέτικο! Σαν να έρχεται από αλλού, από μακριά…
    Καλό βράδυ Φώτη μου!

  4. γρηγόρης στ. 03/03/2010 στο 12:25 μμ Reply

    Απέναντι μας σε μια μονοκατοικία με τεράστιο κήπο έμενε μέχρι πριν τρία χρόνια ο κυρ-Παναγιώτης και κάθε φορά που έφτιαχνε τα παραγάδια του, είχε στη διαπασών ρεμπέτικα και παλιά λαϊκά.
    Απόλαυση εκείνα τα απογεύματα και τα βραδινά.

  5. fvasileiou 03/03/2010 στο 1:30 μμ Reply

    @Δύτης των νιπτήρων

    Ανοίγεις τρομερά μεγάλο θέμα, το οποίο, κατά την τακτική που ακολουθώ τελευταίως, ΔΕΝ θα το συζητήσουμε εδώ. 😀

    Καταθέτω όμως την γνώμη μου:
    Εγώ νομίζω ότι τα ρεμπέτικα είναι τραγούδια της μικρής, περίκλειστης ομάδας, όχι του ατόμου.

    @SOFIA

    Ο αγαπημένος μου δίσκος του είναι ο «Βραχνός Προφήτης».
    Και, συμφωνώ, ταιριάζει ο δρόμος στη μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

    @γρηγόρης στ.

    …κι όπως η μνήμη είναι ένα διαρκές παρόν, έτσι και τα ρεμπέτικα.

  6. Ηλίας 03/03/2010 στο 7:57 μμ Reply

    Φώτη πολύ σούπερ.

    Δεν είχα ακούσει τον Θ. Παπακωνσταντίνου να τραγουδάει ρεμπέτικα. Απλά τα σπάει.

    Και το μπουζουκάκι του πολύ μαγκιώρικο (τρίχορδο φυσικά).

    Ααα και συμφωνώ.

    Τα ρεμπέτικα είναι της (μικρής και επίλεκτης) παρέας.

  7. geokalp 05/03/2010 στο 12:09 μμ Reply

    καλημέρα
    με συγχωρείς για το άσχετο της ερώτησης:
    έχω περιθώριο να έρθω στη Κύπρο και να βρω δουλειά;

    • fvasileiou 05/03/2010 στο 1:37 μμ Reply

      Τι να σου πω… Δεν ξέρω σχεδόν τίποτα για την αγορά εργασίας στην Κύπρο, όπως δεν ξέρω καν ποια είναι η ειδικότητά σου ή τι ψάχνεις. Εγώ πάντως ακολούθησα την γνωστή οδό: Είδα προκήρυξη και έστειλα βιογραφικό.

  8. fvasileiou 05/03/2010 στο 1:35 μμ Reply

    @Ηλίας

    Είδες τι ωραίος που είναι; Το «πέντε μάγκες» το λέει σε όλες τις εμφανίσεις του.

  9. zamuc 05/03/2010 στο 5:33 μμ Reply

    http://www.box.net/shared/70j2z39kxr

    Σε άλλο ζωντανό από το Ορεινό 2003

  10. fvasileiou 05/03/2010 στο 8:44 μμ Reply

    @zamuc

    Πολύ καλό -σ’ ευχαριστώ πολύ.

    Στο you tube υπάρχει βιντεάκι να τραγουδάει και τον Πινόκλη -αγαπημένο μου ρεμπέτικο της Αμερικής.
    Άντε να τα μαζέψει να βγάλει ένα δισκάκι, αφού κι εμείς γουστάρουμε κι αυτός…

  11. zamuc 06/03/2010 στο 5:07 μμ Reply

    Θα το ψάξω. Μακάρι να τα βγάλει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: