Ι.Μ. Μαυροβουνίου Λάρνακος

Στην Κύπρο έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα συντονισμού. Και δεν εννοώ μεταξύ μας, όσο μέσα μας: Δυσκολευόμαστε να συντονίσουμε τις επιθυμίες με τις προτεραιότητές μας.

Πάρτε για παράδειγμα την αιώνια συζήτηση:

«Αυτή τήν Κυριακή να πάμε κάπου, βρε παιδιά», θα πετάξει κάποιος και όλοι θα σπεύσουμε να συμφωνήσουμε.

Μετά θα αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις για το πού θα πάμε, το οποίο δεν είναι και κανένα σπουδαίο πρόβλημα, σύντομα θα καταλήξουμε σε αυτό και θα ρυθμίσουμε και τις λεπτομέρειες:

«Ο Θ. μου είπε για ένα ταβερνάκι εκεί κοντά, που κάνει πολύ ωραίο κλέφτικο…»

Το πράγμα κολλάει πάντα στην Κυριακή. Την ώρα που θα πρέπει να τηλεφωνηθούμε για να ξεκινήσουμε, κανένας δεν αγγίζει την συσκευή του. Το πρωί περνάει, το μεσημέρι περνάει, η Κυριακή περνάει και μαζί και η Δευτέρα και η Τρίτη, και φτάνουμε στην Τετάρτη, οπότε έχουμε ξανά τα ίδια:

«Ναι, αλλά αυτή τη φορά θα πάμε, εντάξει;»

«Ναι, ναι, σίγουρα!»

Και, προσέξτε, κανένας δεν μποϊκοτάρει τις εξορμήσεις από κακία. Πολύ απλά, όταν φτάνει η ώρα, πάντα προκείπτει κάτι επείγον, κάτι που πρέπει να το τελειώσουμε πριν φτάσει η Δευτέρα. Οπότε η ταξιδιάρα μας ψυχή μένει πάντα παραπονεμένη…

Αλλά όχι αυτή τη φορά.

Η πρόταση ήταν αναπάντεχη: Να πάμε, λέει, στο Μαυροβούνι. Είπα όμως «ναι», χωρίς να σκεφτώ το χάσιμο του χρόνου, φορτώθηκα την φωτογραφική μηχανή και ξεκινήσαμε.

Ήταν Παρασκευή 12 Μαρτίου και το νησί ήταν σκεπασμένο από πυκνή αφρικανική σκόνη. Η ορατότητα περιορισμένη, τα χρώματα ξεθωριασμένα, αλλά το κέφι ήταν μεγάλο. Σ’ αυτό συνέβαλε και ο οδηγός μας, ο Γιώργος, ντόπιος αυτός, Κύπριος, που στο δρόμο μας διηγόταν την φανερή και την απόκρυφη ιστορία των περιοχών που συναντούσαμε. Μεταμόρφωσε έτσι την διαδρομή προς την Λάρνακα, που την έχουμε κάνει δεκάδες φορές και προσωπικά την σκυλοβαριέμαι, σε εμπειρία από κείνες που δεν θέλεις να τελειώσουν.

Τα πάντα γύρω μας πράσινα, όπως βλέπετε. Φέτος έβρεξε πολύ στο Νησί και ο τόπος άνθισε και μοσχοβόλισε. Ο Γιώργος μας είπε όμως να μην μπερδευόμαστε, γιατί το καλοκαίρι, από τον καύσωνα, το τοπίο μεταμορφώνεται σε πραγματική έρημο.

Η είσοδος της μονής. Καταπράσινη και δροσερή – πραγματική όαση. Η Μονή Σταυροβουνίου είναι χτισμένη σε ευάερη τοποθεσία, δίπλα σε μια ρεματιά.

Πάνω από την πόρτα εντοιχισμένη ανάγλυφη εικόνα του Αγ. Γεωργίου. Πολεμικός άγιος. Δένει με την ιστορία του Νησιού, αλλά και της περιοχής.

Η ιστορία της μονής χάνεται κυριολεκτικά στα βάθη των αιώνων. Υπάρχει μια αναφορά του Νεόφυτου του Έγκλειστου, του μεγάλου άγιου της Κύπρου, ο οποίος έζησε κατά τον 12ο αιώνα, σε ναό του Αγ. Γεωργίου περί τα λεγόμενα Μαυροβούνια, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι αναφέρεται σε αυτή τη Μονή. Συναντά πάντως κανείς πολλά σπαράγματα από παλαιές εποχές, κίονες, απομεινάρια κτισμάτων, εικόνες, που φανερώνουν ότι από αιώνες ασκούνται μοναχοί εκεί.

Το 1957 Άγγλοι στρατιώτες καταστρέφουν το τέμπλο της Μονής -ό,τι είχε απομείνει, δηλαδή, καθώς ήταν εγκαταλελειμένη για πολλά χρόνια- επειδή φοβόνταν ότι πίσω του κρύβονταν αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Γενικά, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1993, οπότε εγκαθίστανται ξανά μοναχοί εκεί, η ιστορία της Μονής είναι μια αλυσίδα καταστροφών και ακόμα πιο καταστροφικών προσπαθειών συντήρησης.

Το Καθολικό της Μονής.

Τα κελιά των μοναχών.

Έξω από τον περίβολο της Μονής αφού διασχίσαμε ένα καταπράσινο μονοπάτι, αντικρίσαμε το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Γεωργίου του Κυπρίου.

Ηλιοβασίλεμα στη σκόνη:

Advertisements

4 thoughts on “Ι.Μ. Μαυροβουνίου Λάρνακος

  1. mahler76 30/03/2010 στο 6:24 μμ Reply

    όμορφο δείχνει. Να το επισκεφτούμε δηλαδή άλλα όχι καλοκαίρι 🙂

  2. Σοφία 31/03/2010 στο 1:52 μμ Reply

    Θέλω πολύ να επισκεφτώ την Κύπρο, έχω ακούσει τα καλύτερα από δικούς μου ανθρώπους. Ε, εσύ μου το ενισχύεις ακόμα περισσότερο! 😉
    Καλησπέρα Φώτη μου!

  3. hfaistiwnas 31/03/2010 στο 5:43 μμ Reply

    Πανέμορφες φωτό αγαπητέ!
    Τρελαίνομαι για φωτό από μοναστήρια που είναι συνήθως παραδοσιακά!
    Καλές βόλτες εύχομαι και Καλό Πάσχα!!!

  4. Belbo 05/04/2010 στο 6:39 πμ Reply

    Υπέροχο Φώτη, η άνοιξη φέτος είναι καταπληκτική έκανα κι εγώ μια ανάλογη βόλτα χθες και δεν μπορώ να την ξεχάσω, φιλικά,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: