Inception

Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα μου αρέσουν οι ταινίες με εφέ και δράση. Το κακό είναι ότι τα τελευταία χρόνια το Σινεμά του Μεγάλου Θεάματος έχει τραγικά αυτοπεριοριστεί. Ουσιαστικά κυκλοφορούν μόνο δύο είδη ταινιών: Ταινίες με υπερήρωες και ταινίες του Bruckheimer.

Πώς να σας το πω:

Αισθάνομαι μπουκωμένος με όλα αυτά τα Spiderman, Ironman, X-Man, Shitman, που κυκλοφορούν.

Και πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί ακόμα σαν και μένα, που θέλουν να πάνε σινεμά για να δουν μια ταινία που θα χορτάσει το μάτι τους χωρίς να χρειαστεί να κάνουν συμβιβασμούς με την νοημοσύνη ή, τέλος πάντων, την ωριμότητά τους.

Τα γράφω αυτά στην αρχή, γιατί νομίζω ότι εδώ βρίσκεται η μεγάλη επιτυχία του Inception του Christopher Nolan: Προσφέρει θέαμα και δράση κατά προτεραιότητα στους ενήλικες κι όχι στους εφήβους.

Ο Cobb (L. Di Caprio) δεν είναι κοινός κλέφτης. Βουτάει μέσα στα όνειρα και κλέβει τα μυστικά και τις ιδέες του ονειρευτή. Αυτό το ταλέντο του όμως του κόστισε την εξορία και την απομάκρυνση από τα παιδιά του, κι ο Cobb θέλει να επιστρέψει και να δει ξανά τα πρόσωπά τους. Γι’ αυτό είναι διατεθειμένος να αναλάβει μια παράτολμη και ασυνήθιστη δουλειά: Όχι να κλέψει, αλλά να φυτέψει μια ιδέα στο υποσυνείδητο ενός επιχειρηματία. Για να το πετύχει αυτό, συγκροτεί μια ομάδα με παράτολμους και εξειδικευμένους απατεώνες και το κόλπο ξεκινά.

Ξέρω ότι, όπως συνέβη και με το Matrix, θα χυθεί άπειρο μελάνι κι ακόμα περισσότερα πίξελ που θα αναλύουν την φιλοσοφία και το μήνυμα του Inception. Κι αυτό γιατί με πανέξυπνο τρόπο ο Nolan μπλέκει ιδέες για το συνειδητό και το ασυνείδητο, την πατρότητα και τον έρωτα, τον πολιτισμό, την βία, την αιωνιότητα και τον χρόνο. Προσωπικά όμως θα προσπεράσω -τουλάχιστον προς το παρόν. Κυρίως γιατί κατά την γνώμη μου ο Nolan δεν ήθελε να γυρίσει ένα φιλοσοφικό δοκίμιο -τέτοιες ταινίες άλλωστε, όπως έχουν αποδείξει δεκάδες δημιουργοί, από τον Ταρκόφσκι και τον Μπέργκμαν μέχρι τον Ίστγουντ και τον Άλλεν, δεν χρειάζονται προϋπολογισμούς 170.000.000 δολαρίων. Νομίζω ότι ο στόχος του ήταν πρωτίστως εικονοκλαστικός.

Με άλλα λόγια, όλα στο Inception, υπόθεση, δομή, φιλοσοφία, υπηρετούν την δίψα ενός σκηνοθέτη να κατασκευάσει κόσμους από την αρχή και να χωρέσει μέσα σε αυτούς εκατομμύρια θεατές ανά τον κόσμο. Και το πετυχαίνει με έναν ιδιοφυή τρόπο: Τα επάλληλα όνειρα λειτουργούν σαν ταινίες μέσα στην ταινία παρέχοντάς του την δυνατότητα να πετύχει τον παραπάνω στόχο. Έτσι μέσα στο Inception βλέπουμε πολλούς παράλληλους κόσμους / ταινίες: Ένα υβρίδιο Die Hard και Spiderman, μια ταινία καταδίωξης, πολιτικό θρίλερ, πολεμική περιπέτεια, γκανγκστερικό δράμα, ταινία καταδίωξης, κατασκοπευτική, επιστημονικής φαντασίας, μετα-αποκαλυπτική και πάει λέγοντας.

Συνεπώς, το Inception φιλοδοξεί να συμπεριλάβει όλα τα είδη του ψυχαγωγικού σινεμά. Να γίνει το απόλυτο blockbuster.

Υπό αυτή την έννοια εγώ βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον να συζητήσουμε πώς ο Nolan χρησιμοποιεί τους κώδικες του noir στην αφήγησή του ή το πώς αντιλαμβάνεται τον χρόνο, από το να σχολιάσω το όνομα του χαρακτήρα του DiCaprio (Cobb, από το Jacob- ο βιβλικός Ιακώβ είχε το χάρισμα να βλέπει οράματα κι ο γιος του, ο Ιωσήφ, εξηγούσε τα όνειρα του Φαραώ) και τι αυτό μπορεί να υποδηλώνει σε σχέση με τον χαρακτήρα της Page (η οποία, παρεμπιπτόντως, έχει το δηλωτικό όνομα Αριάδνη).

Είχα την χαρά να δω την ταινία προχτές στο Λονδίνο και πραγματικά πέρασα υπέροχα. Σε μια αίθουσα ασφυκτικά γεμάτη, χωρίς όμως τις κουβέντες και τα χάχανα, που μοιραία κουβαλάνε τα άλλα blockbuster -είπαμε, αυτή η ταινία απευθύνεται σε διαφορετικό κοινό από το Prince of Persia. Οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί. Πολύ χαίρομαι που είδα τον Joseph Gordon-Levitt, του (500) Days of Summer να στέκεται με άνεση δίπλα στον Di Caprio. Και η Ellen Page του Juno παίζει τον χαρακτήρα της με χάρη και σεξουαλικότητα που αιφνιδιάζει. Ο Di Caprio είναι απλά συγκλονιστικός: Με φυσικότητα, με απλότητα βγάζει όλη την τραγικότητα και τον στοχασμό του χαρακτήρα του και παρασέρνει τον θεατή στο μεθυστικό τριπάκι του Nolan.

Η ταινία θα παιχτεί στην Ελλάδα στα τέλη Αυγούστου.

Advertisements

38 thoughts on “Inception

  1. hfaistiwnas 21/07/2010 στο 5:20 μμ Reply

    Καλή ακούγεται ή μάλλον διαβάζεται!
    Πάντως από αυτά που έγραψες φαίνεται ταινία μυστηρίου περισσότερο παρά δράσης..
    Κάποια στιγμή θα τη δούμε..

    • fvasileiou 21/07/2010 στο 11:29 μμ Reply

      Κι όμως η δράση είναι καταιγιστική και, το καλλίτερο, υπηρετεί την ιστορία.

  2. Academy 21/07/2010 στο 10:54 μμ Reply

    Ολοι παραληρούν!Μάλλον το ίδιο θα κάνουμε και εμείς!!

    • fvasileiou 21/07/2010 στο 11:31 μμ Reply

      Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλες οι συζητήσεις την νέα κινηματογραφική σεζόν θα είναι επικεντρωμένες στο Inception. Και ξέρεις κάτι; Μακάρι να γίνει μόδα και να γυριστούν κι άλλες, πολλές, έξυπνες υπερπαραγωγές.

  3. bauer24 23/07/2010 στο 12:54 πμ Reply

    Για να μην φάω κανένα spoiler δεν διάβασα τι γράφεις… Θα ήταν καλύτερα αν περίμενες μέχρι τις 24/8… :p

    • fvasileiou 23/07/2010 στο 2:08 πμ Reply

      Δεν υπάρχουν spoiler στο κείμενο. Συζητώ την μέθοδο του Nolan κι όχι την ταινία καθεαυτή. Είμαι σίγουρος πάντως ότι θα έχουμε πολλά να πούμε αφού προβληθεί και στην Ελλάδα (πεθαίνω να την ξαναδώ!!)

  4. Γιώτα 24/07/2010 στο 3:28 μμ Reply

    Το περιμένω Φώτη πως και πως.
    Λένε ότι αν δεν έλειπε αυτό το … ‘κάτι’ ψιλό, θα ήταν ένα αριστούργημα.
    Ο Nolan το ‘χει, και μπορεί να προσφέρει φανταστικές ταινίες.

    • fvasileiou 26/07/2010 στο 4:08 μμ Reply

      Γιώτα, είπες ακριβώς αυτό που συμβαίνει: Ο Nolan τό’χει! Με το Inception δείχνει ότι είναι ικανός για όλα!

  5. Pink Fish 26/07/2010 στο 3:17 μμ Reply

    Ο Nolan είχε κάνει και το Memento ή θυμάμαι λάθος? Ο Di Caprio νομίζω αναδεικνύεται σε super πρωταγωνιστή, έχει το «πακέτο», εμφάνιση, υποκριτικό χάρισμα, γκελ στο κοινό, λέγειν, οικολογική συνείδηση, όλα τα σχετικά. Το hype γύρω από το Matrix ποτέ δε το κατάλαβα, από τη πρώτη ταινία μου είχε φανεί υπερβολικά στυλιζαρισμένη ταινία. Θα τη δω, ευχαριστούμε για τη κριτική 🙂

    • fvasileiou 26/07/2010 στο 4:05 μμ Reply

      Το πρώτο Matrix ήταν μια πολύ καλή ταινία. Το πρόβλημα των sequel ήταν ότι πήραν τον εαυτό τους πολύ στα σοβαρά. Οι δημιουργοί, παρασυρμένοι από κάποιους φαν ίσως, μπήκαν στην διαδικασία να δημιουργήσουν έναν νέο Μεσία. Αλλά οι Μεσίες δεν φτιάχνονται από χολυγουντιανά υλικά.

      Ναι, ο Nolan σκηνοθέτησε το Memento -σπουδαία ταινία και φτηνή, ας το θυμούνται αυτό οι Έλληνες δημιουργοί.
      Ο Di Caprio είναι από τους πιο αγαπημένους μου και χαίρομαι που αναδεικνύεται σε super πρωταγωνιστή.

      Πέρασες καλά στις διακοπές;

  6. Pink Fish 27/07/2010 στο 8:41 πμ Reply

    όσο καλά μπορεί να περάσει κάποιος που ξυπνάει-ακόμα και στις διακοπές-στις 07:00 το πρωί και κυνηγάει ένα μωρό 24/7 🙂 Ας μη παραπονιέμαι, τουλάχιστον δεν είχα το άγχος της δουλειάς!

    • fvasileiou 28/07/2010 στο 12:46 πμ Reply

      Κυνηγάς μωράκι ακούω, οπότε δεν σε λυπάμαι καθόλου: Δεν υπάρχει πιο γλυκιά κούραση!

  7. h_p 31/07/2010 στο 12:29 πμ Reply

    πολύ καλή η ταινία, δεν τρελλαίνομαι για τον Leo, ασε που μεγαλώνοντας ασχημαίνει lol μα τι κακος άνθρωπος έχω γινει… πάντως η κεντρική της ιδέα είναι εξαιρετική αλλά θα ήθελα να την είχε ψάξει λίγο περισσότερο ο Nolan.
    στο σινεμά εδώ επικρατούσε απολυτη ησυχία μέχρι την τελευταία σκηνή, οπότε και ακούστηκαν γέλια, λίγο αμήχανα, λίγο στο στυλ «Νόλαν μας δουλεύεις;», λίγο ειρωνικά…. γενικά το κοινό ενήλικες όπως είπες κι εσύ.

    • fvasileiou 31/07/2010 στο 7:34 μμ Reply

      Ο Leo μεγαλώνοντας χάνει εκείνη την κουκλίστικη ομορφιά της εφηβείας του, αλλά γίνεται πιο αρρενωπός και πιο σκληρός. Άλλωστε οι ρόλοι που κυνηγάει να παίξει δεν έχουν σχέση με χαμόγελα και ομορφιές -φαντάζομαι ότι αφίσες του Ντε Νίρο, οτου Πατσίνο και του Χόφμαν ποτέ δεν στόλισαν κοριτσίστικα δωμάτια.

      Για το τέλος δεν θέλω να πω πολλά τώρα, για να μην τη σπάσω σε όσους δεν έχουν δει την ταινία. Αλλά η τελική σκηνή, οπερετική και χορευτική με έναν καθαρά κινηματογραφικό τρόπο (το έντονο μοντάζ) πραγματικά ακροβατεί και κάποιοι ίσως σπαστούν (όσοι έγραψαν αρνητικά για την ταινία, επικεντρώθηκαν στο φινάλε της) και κάποιοι θα ενθουσιαστούν. Εμένα πάντως δεν με χάλασε…

  8. Nasosd 31/07/2010 στο 8:14 μμ Reply

    Μέχρι τώρα την έχω δει 3 φορές με 3 διαφορετικές παρέες και δεν έχει απογοητευτεί κανείς τους. Και αρκετοί είναι από τους απαιτητικούς σινεφίλ…

    • fvasileiou 31/07/2010 στο 8:18 μμ Reply

      Έχει κάτι το εθιστικό αυτή η ταινία. Δεν την αφήνεις στην αίθουσα, την κουβαλάς μαζί σου και μετά το τέλος της προβολής.
      Θέλω κι εγώ να την ξαναδώ, φίλε…

  9. Jimmij 02/08/2010 στο 5:56 μμ Reply

    Θέλω πολύ να δω το Inception! Τρελαίνομαι για sci-fi ταινίες και αν κρίνω από το story είναι στο στυλ του Matrix, που θεωρώ ότι είναι μέχρι τώρα η καλύτερη ταινία του είδους. Κάτι μου λέει ότι το Inception θα το ξεπεράσει 🙂 Άντε να δούμε! Ένας φίλος από Αγγλία που το είδε, μου είπε ότι είναι super.

    • fvasileiou 02/08/2010 στο 6:05 μμ Reply

      Είναι super. Και είναι πραγματικά κρίμα που οι έλληνες διανομείς καθυστερούν την προβολή της ταινίας τόσο πολύ.

  10. storo 05/08/2010 στο 2:16 μμ Reply

    Γεια χαρά σε όλους σας..

    Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπεις το κοινό στο σύνολό του να αποθεώνει μια ταινία. Συμβαίνει σπάνια, ειδικά για Χόλυγουντ.

    Η ταινία με συνεπήρε, βυθίστηκα και ένοιωσα την ανάσα μου να παρατείνεται, να ναι αργή, σα να μπήκα στο πιο βαθύ ύπνο.

    (spoiler->)Είδα πλάνα που κάποιοι εφιάλτες μου τα είχαν, το αλλόκοτο επίσης ενός ονείρου να μπορεί να βρέχει με ηλιοφάνεια ή έστω απροσδιόριστο ουρανό, σαν ομιχλώδη.(<-spoiler)

    Πάνω από όλα με καθήλωσε η μουσική επένδυση και το γεγονός ότι με πόρωναν όχι μόνο οι λίγες σκηνές δράσης, όσο τα σουρεαλιστικά slow motion, το κάθε πλάνο και στο σύνολό τους τα εφέ.

    Την είδα ήδη δύο φορές και αναμένω την έξοδό της και στις ελληνικές αίθουσες, να την ξαναδώ με πολλές παρέες και επιτέλους να γίνουν και συζητήσεις για τα διάφορα θέματα που θίγει.

    Καλή θέαση σε όλους,
    Storo

    • fvasileiou 08/08/2010 στο 7:53 μμ Reply

      Τρεις βδομαδούλες υπομονή. Μετά θα πούμε πολλά γι’ αυτή την ταινία, που, όπως φαίνεται, θα μας απασχολεί για μήνες ακόμα….

  11. Σοφία 09/08/2010 στο 10:32 πμ Reply

    Δεν αντέχω με τίποτα τον Leonardo Di Caprio, αλλιώς μπορεί να την έβλεπα. Έχω ακούσει καλά λόγια από όλους όσους την έχουν δει.

    • fvasileiou 10/08/2010 στο 5:01 μμ Reply

      Τα γούστα μας εδώ διαφέρουν: Εμένα μου αρέσει πολύ ο Leo…

  12. Nikos 09/08/2010 στο 8:57 μμ Reply

    Polla kai kainotoma ta effe, alla i tainia apo ypothesi einai metria. To telos de, einai gia klamata. Mapa to karpouzi gia tosi diafimisi…

    • fvasileiou 10/08/2010 στο 5:05 μμ Reply

      Διαφωνούμε εντελώς. Τόσο εντελώς, που δεν υπάρχουν περιθώρια συζήτησης.

  13. Ειρήνη 16/08/2010 στο 10:55 μμ Reply

    Συμπαθητική ταινία, μόνο που χωρίς δυνατή, καθαρή, σαφή εικόνα του «κακού», του εχθρού, οι ανατροπές και οι συγκρούσεις δεν προκαλούν την επιθυμητή ταύτιση χαρακτήρων. Το φινάλε άκρως απογοητευτικό. Περίμενα καλύτερο αποτέλεσμα από τον Nolan. 6/10

    • fvasileiou 21/08/2010 στο 7:39 μμ Reply

      Σε μια ιστορία που εξελίσσεται στο υποσυνείδητο των ηρώων, ο «κακός» δεν θα μπορούσε να είναι ξεκάθαρα τοποθετημένος απέναντι, αλλά συγκεχυμένα τοποθετημένος εντός. Αυτή είναι και η επιτυχία της ταινίας. Διαφωνούμε, Ειρήνη.

  14. Μαρία Ορφανίδου 21/08/2010 στο 1:02 πμ Reply

    Mόλις είδα την ταινία. Με συνεπήρε! Μου θύμισε λίγο Ματριχ και λίγο από ΜΕΜΕΝΤΟ και είναι η πρώτη ταινία εδώ και χρόνια που μου κράτησε τόσο έντονα το ενδιαφέρον. Γράφεται οτι είναι δυσνόητη αλλά δεν είναι έτσι. Απλά, είναι πολύπλοκη και θέλει την προσοχή σου! Ενθουσιάστηκα!!! 8/10 σίγουρα.

    • fvasileiou 21/08/2010 στο 7:46 μμ Reply

      Οτιδήποτε ξεφεύγει έστω και μια μοίρα από τα ειωθότα, χαρακτηρίζεται κάπως -δυσνόητο στην συγκεκριμένη περίσταση. Ευτυχώς το κοινό το αποθεώνει.

  15. Μαρία Ορφανίδου 21/08/2010 στο 10:01 πμ Reply

    Kαι κάτι ακόμα: Γίνεται όλο και σπανιότερο να σκέπτεσαι την ταινία που είδες και τί σήμαινε το κάθε τι, μετά την έξοδο από την αίθουσα.

  16. Σοφία 22/08/2010 στο 1:02 μμ Reply

    Νομίζω ότι κάπου είδα ένα τρέιλερ. Βέβαια αφού την εκθειάζεις έτσι και εμπιστεύομαι το γούστο σου, θα την δω με την πρώτη ευκαιρία! Καλό υπόλοιπο Κυριακής Φώτη μου!

  17. GreekCthulhu 25/08/2010 στο 2:12 πμ Reply

    Μολις ειδα την ταινια και εγω. Για αλλη μια φορα οι αδερφοι Νολαν τα σπασανε. Ωριμο, σκεπτομενο και ωραιο θεαμα. Εξαιρετικο δειγμα κινηματογραφου.
    Μια ερωτηση μονο. Τα οπλα που τα εβρισκαν? Αν μπορουσαν να ‘υλοποιησουν’ οπλα στα ονειρα τους, γιατι δεν είχαν rocket lunchers,μπαζουκα και full body armor, αλλα παλευανε με τα ‘απλα’?
    😉

  18. artemi 25/08/2010 στο 9:17 μμ Reply

    Την ειδα κ εγω σημερα …
    ανυπομονουσα κ ειχα νευριασει που αργησε τοσο στην Ελλαδα…
    Απλα ταινιαρα…μετα το Avatar,ειναι η επομενη ταινια που με συνεπηρε τοσο!!
    Σεναριο τελειο,σκηνοθεσια τελεια,ερμηνεια ηθοποιων παρα πολυ καλη!
    Λατρευω Leo,ειδικα στον Πληροφοριοδοτη κ Το νησι των καταραμενων κ τωρα εδω με επεισε γιατι πρεπει να μου αρεσει!
    Την συνιστω σε οσους απολαμβανουν ποιοτικες ταινιες που βαζουν το μυαλο να δουλεψει…μαλλον δεν ειναι για ολους αν κ θα επρεπε!
    Φιλια!

  19. Pink Fish 27/08/2010 στο 9:20 πμ Reply

    είδα την ταινία προχτές. Μου άρεσε η τοποθέτησή του σκηνοθέτη. Ότι η λεπτή γραμμή ανάμεσα στο όνειρο και τη πραγματικότητα δεν είναι πάντα ευδιάκριτη. Και το άλλο που μου άφησε:Ότι, μερικές φορές, είναι δύσκολο να διαλέξεις αν θέλεις να ζεις μέσα στο όνειρο γιατί δεν αντέχεις τη πραγματικότητα ή να συμβιβαστείς με τη πραγματικότητα περιμένοντας-κάποια στιγμή-να γίνει το όνειρο σου αληθινό. Η ταινία ήταν όπως τη περιέγραψες, μια μπαμπούσκα, ταινίες μέσα στη ταινία.

  20. Στάθης Κ. 28/08/2010 στο 5:28 μμ Reply

    Κλαίω ακόμα τα 10 ευρώ, όπως και πολλοί που βγήκαν από το cinema λέγοντας τι ανύπαρκτο τέλος είχε. Έπρεπε να διαβάσω και άλλες κριτικές.

  21. Δημήτρης 30/08/2010 στο 11:38 πμ Reply

    Aϊ βρεεε που κλαίς και τα 10 ευρώ σου..κουκουμιάφκα. Άμα κλαίμε τα ευρώ μας με τέτοιες ταινίες..Τις υπερβολές δεν τις αντέχω ρε παιδί μου, το πρόβλημα της εποχής μας τελικά είναι ότι δεν μπορούμε να κρίνουμε με σύνεση κάτω απο το βάρος των πληροφοριών που λαμβάνουμε..

  22. Γιώργος 20/09/2010 στο 7:14 μμ Reply

    Παιδιά,κάθε φορά που βλέπω ταινία του Nolan νιώθω υποτιμητικά λόγω της ιδιοφυίας του!!!Αυτή την φορά μου άφησε κόμπλεξ!!!Απ’τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών(θα το δείτε αυτό).Αναμένουμε και το sequel του Dark Knight!

  23. Μηνάς 19/11/2010 στο 4:14 μμ Reply

    Πρέπει να είναι πολύ κορόιδο κάποιος να πάει στον κινηματογράφο και να πληρώσει να δει αυτή την βλακεία. Και που την «κατέβασα» και είδα μια εφεντζίδικη ταινία με λίγο φιλοσοφία ΖΕΝ σαλάτα με ψυχολογικές ερμηνείες Freud & Young ήταν καθαρό χάσιμο χρόνου. Μόνο ένας παιδικός και ανώριμος εγκέφαλος θα έβρισκε ενδιαφέρουσα αυτήν την «ταινία». Εκτός και αν κάποιοι πληρώνονται για να γράφουν τέτοιες κριτικές…. Αίσχος!

  24. Γιάννης 17/01/2011 στο 4:11 μμ Reply

    Ούτε μια χρυσή σφαίρα δεν πήρε τελικά το Inception. Κάτι ανάλογο θα συμβεί και με τα Oscar. Και επίσημα αυτή η ταινία θα μείνει στα αζήτητα σαν μια μεγάλη πατάτα. (Παρόλα τα εκατομμύρια που ρίξαν στην διαφήμισή της).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: