Ένα μικρό κέλτικο εκκλησάκι

Οι επαρχιακές πόλεις της Αγγλίας είναι τόσο, μα τόσο βαρετές: Ολόιδιες μεταξύ τους, με τα μπορντό τετράγωνα κτήρια, την κεντρική πλατεία, τις παμπ και τον σταθμό του τραίνου, σε βοηθούν να καταλάβεις γιατί αυτοί οι άνθρωποι πίνουν τόσο πολύ τις Παρασκευές και τα Σάββατα.

Φυσικά, το Leeds δεν αποτελεί εξαίρεση. Γι’ αυτό και δεν στεναχωρήθηκα καθόλου που για τις ανάγκες του IMC απομονωθήκαμε στις φοιτητικές εστίες του εκεί Πανεπιστημίου.

To Bodington Hall, έτσι ονομάζεται το κεντρικό σύστημα φοιτητικών εστιών, βρίσκεται στη μέση της καταπράσινης βρετανικής εξοχής, που τα ξέρουμε από τις ταινίες του Ivory, κολλητά στο χωριουδάκι Adel. «Στη μέση του πουθενά», θα έλεγε κάποιος κι όχι άδικα: Μονοκατοικίες, που χωρίζονται μεταξύ τους από αυλές, τεράστια γήπεδα και πάρκα και λιβάδια.

Ναι, κι εκεί βαρετή θα είναι η καθημερινότητα, αλλά μπορείς να περπατήσεις για ώρες πάνω στο πράσινο χόρτο, μέσα στο μουντό, γκρίζο φως του βορρά, να αναπνεύσεις την υγρασία. Σε αναζωογονεί με τρόπο εντελώς διαφορετικό απ’ ότι η θάλασσα, τα νησιά και ο μεσογειακός ήλιος.

Εκεί που λέτε στο Adel και σε απόσταση περίπου ενάμιση χιλιομέτρου από το Bodington, βρίσκεται το εκκλησάκι του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Χτισμένο στα μέσα του 12ου αιώνα, έχει υποστεί ελάχιστες μετατροπές στο πέρασμα των αιώνων και σήμερα είναι ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα εκκλησάκια του Yorkshire. Συνεχίζει μάλιστα να λειτουργεί κανονικά.

Είναι πολύ υποβλητικό αυτό το μικροσκοπικό, γκρίζο κτήριο, καθώς στέκει ανάμεσα σε παμπάλαιες ταφόπλακες και μαυροπράσινα δέντρα. Θυμίζει παλιές ταινίες τρόμου. Και δεν σας κρύβω, ότι τριγύρισα για λίγο στο παλιό νεκροταφείο, αποζητώντας το ρίγος που μου προκαλούσαν οι ταινίες αυτές, όταν ήμουνα παιδί, αλλά το μόνο που ένιωσα ήταν γαλήνη και ηρεμία. Όχι, δεν υπήρχε περίπτωση κάποιο χέρι να ξεπεταχτεί από το χώμα, ούτε κάποιος καμπούρης φορτωμένος με φτυάρι να κρύβεται πίσω από την μάντρα.

Advertisements

18 thoughts on “Ένα μικρό κέλτικο εκκλησάκι

  1. kitsosmitsos 17/08/2010 στο 10:28 πμ Reply

    Αυτό το πράσινο μας λείπει πολύ ρε γμτ. Ειδικά όταν είσαι στις μεγάλες πόλεις.
    Πήρες την δροσιά σου, τουλάχιστον 😉

    • fvasileiou 21/08/2010 στο 7:40 μμ Reply

      Τώρα όμως σκάω. Πολύ.

  2. Τίτος Χριστοδούλου 17/08/2010 στο 11:30 πμ Reply

    Είναι όμως τόποι που σε καλουν να κάνεις το τσάι σου και να πάρεις ένα βιβλίο, ή να κάνους τους στοχαστικούς περιπάτους σου. μόνος ή συζητώντας στα πανέμορφα μονοπάτια.. Δεν πίνουν μονο οι Βρετανοί,. Διαβάζουν, γράφουν και συζητούν, είναι άνθρωποι με ένα βαθος που θέλει προσπάθεια και προσήλωση να βγει…

    • fvasileiou 21/08/2010 στο 7:41 μμ Reply

      Δεν διαφωνώ. Αυτό το τοπίο, η υγρασία, το πράσινο, είναι ο καταλληλότερος τόπος για να αναπτυχθεί μια στιβαρή πνευματική ζωή -όπως άλλωστε έχει αποδειχτεί.

  3. roadartist 17/08/2010 στο 9:04 μμ Reply

    Συνυπογράφω με τον κιτσομίτσο.. Μας λείπει τόσο το πράσινο…

    • fvasileiou 21/08/2010 στο 7:41 μμ Reply

      Νομίζω ότι μας λείπει περισσότερο η οργανική τοποθέτηση του υπάρχοντος πρασίνου στην καθημερινότητά μας.

  4. hfaistiwnas 19/08/2010 στο 10:45 μμ Reply

    πωπω σχεδόν τρομακτικό είναι..
    όμορφο όμως, γενικά η εξοχή της Μ. Βρετανίας είναι όμορφη..
    Φιλιάαα!!!

    • fvasileiou 21/08/2010 στο 7:44 μμ Reply

      Ναι, είναι τόσο μικρούλι, αλλά και τόσο υποβλητικό…
      Επέστρεψες από τις διακοπές σου;

  5. Σοφία 20/08/2010 στο 1:43 πμ Reply

    Δεν είσαι εντάξει Φώτη μου! Λέω κι εγώ να κάνω καμιά blogότσαρκα, να ξελαμπικάρω κομματάκι και πέφτω πάνω σ’ αυτές τις φωτογραφίες… Φεύγω! 😉
    Θέλω επειγόντως ταξιδάκι, γιατί δεν με βλέπω καλά! Καλό ξημέρωμα!

    • fvasileiou 21/08/2010 στο 7:44 μμ Reply

      ΟΚ, αλλά να ξανάρθεις, ακούς; Μην χάνεσαι…

  6. Radio Marconi 20/08/2010 στο 10:59 πμ Reply

    Η προτελευταία φωτογραφία μου μετέδωσε την ατμόσφαιρα που περιγράφεις! 🙂

  7. poexania 23/08/2010 στο 1:31 πμ Reply

    Ρε φίλε, πριν είχα δει στα πεταχτά τις φώτο και λεω κάτι μου θυμίζουν.

    Τώρα που διάβασα το άρθρο βρήκα τι μου θυμήζουν! Σπούδαζα και εγω κάποτε στο Leeds Metropolitan University(εμενα στο Kirkstal Brewery)

    Κοίτα σύμπτωση!

    http://www.poexania.wordpress.com

  8. poexania 23/08/2010 στο 1:33 πμ Reply

    Εννοείται αυτό το εκκλησάκι το εχω φωτογραφήσει και εγώ.

    Να πάς βόλτα και κατά μήκος το ποτάμι, περνάει απο ωραία μέρη.

    • fvasileiou 23/08/2010 στο 2:20 μμ Reply

      Του χρόνου, να είμαστε καλά, θα κάνω την βόλτα κατά μήκος του ποταμιού.

  9. Μάρκο Τ 25/08/2010 στο 10:28 πμ Reply

    Να κάνω μία μικρή διόρθωση; Τον 12ο αιώνα (αν και το παρεκκλήσι θα μπορούσε να είναι μεταγενέστερο, τουλάχιστον όπως δείχνει σήμερα), δεν μπορούμε να μιλάμε για «κέλτικα εκκλησάκια» στην Αγγλία. Είχαν προηγηθεί οι Σάξωνες και, πιο πρόσφατα, τέλη 11ου αιώνα, οι Νορμανδοί, Γάλλοι νορμανδικής-σκανδιναβικής καταγωγής. Δεν νομίζω ότι επιβίωνε στην περιοχή του Leeds (Yorkshire) η κελτική γλώσσα τότε.

    • fvasileiou 26/08/2010 στο 12:31 μμ Reply

      Ακριβώς έτσι είναι. Εγώ κράτησα τον όρο «κέλτικο», γιατί έτσι μου το σύστησαν οι φίλοι που με πρωτοπήγαν εκεί και, κυρίως, γιατί μου καθόταν καλλίτερα στ’ αυτί.

  10. Seirios 16/09/2010 στο 12:04 μμ Reply

    Αν σου πω ότι έπεσα πάνω στο blog σου τυχαία…

    Τυχαία άρχισα να το «ψαχουλεύω» και το ίδιο απροσδόκητα τυχαία έπεσα πάνω σε τούτη την ανάρτηση που είναι μέρος από τη ζωή μου…

    τι να πω τώρα? Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: