Wall Street: Money Never Sleeps

Ο Oliver Stone είναι ένας από τους πιο κακοσυστημένους κινηματογραφιστές.

Πολλοί, ας πούμε, πιστεύουν ότι είναι ένα ακροδεξιό κατακάθι –τίποτα πιο αναληθές. Μπορεί να μην έχει δηλώσει ποτέ ξεκάθαρα αν είναι Δημοκρατικός ή Ρεπουμπλικάνος, αλλά είναι δηλωμένος θαυμαστής του Κάστρο και του Τσάβες κι έχει καταγγείλει την επιθετική πολιτική που ακολουθούν οι ΗΠΑ σε σχέση με το Ιράν.

Άλλοι πάλι θεωρούν ότι είναι ένα φιλοπολεμικό γουρούνι που γυρίζει μιλιταριστικούς ύμνους στο Βιετνάμ. Στην πραγματικότητα βέβαια οι ταινίες του Stone καταγγέλλουν τόσο τα γεγονότα που οδήγησαν στο Βιετνάμ όσο και τις μεθόδους που ακολούθησαν οι αμερικανοί εκεί σκύβοντας με συμπάθεια στον ανώνυμο στρατιώτη που πολέμησε στις ασιατικές ζούγκλες –ήταν κι εκείνος άλλωστε ένας από αυτούς.

Δυο πράγματα είναι αλήθεια απ’ όσα του καταλογίζουν:

Είναι άνθρωπος με εμμονές (το Βιετνάμ και ο Κάστρο είναι δυο από αυτές) και αρέσκεται στην συνομωσιολογία –η οποία όμως δεν είναι παρά ένας τρόπος για να αναγνώσει κανείς την ιστορία.

Για μένα ο Stone είναι ένας ταλαντούχος, ένας σπουδαίος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Τα σενάρια, ας πούμε, του Σημαδεμένου του De Palma ή της Χρονιάς του Δράκου του Cimino είναι δικά του και το Platoon παραμένει μια αξεπέραστη κινηματογραφική εμπειρία.

Και φυσικά η Wall Street.

Ο Στόουν εκεί ήταν ο πρώτος που μίλησε και στηλίτευσε κινηματογραφικά τους πάμπλουτους χαρτογιακάδες του χρηματιστηρίου. Ο Gordon Gekko (M. Douglas) δεν έχει καμιά σχέση με τους παραδοσιακούς ήρωες του Αμερικάνικου Ονείρου. Εκείνοι ήταν τολμητίες, ατρόμητοι χρυσοθήρες, παράτολμοι πετρελαιάδες, συντηρητικοί γαιοκτήμονες, επινοητικοί εφευρέτες και κάθε είδους τυχοδιώκτες. Ήταν άνθρωποι που εφεύρισκαν ή κατασκεύαζαν πλούτο. Ο Gekko αντιθέτως ήταν ένας άπληστος που πλούτιζε χωρίς να παράγει τίποτα, καταστρέφοντας ό,τι έχτιζαν οι άλλοι κι εκμεταλλευόμενος τους αφελείς.

Η ταινία είχε κυκλοφορήσει σε μια περίοδο που η οικονομία των ΗΠΑ δοκιμαζόταν και ο μέσος Αμερικανός συνειδητοποιούσε ότι η χώρα του δεν βρίσκεται πια στην πρωτοπορία της παραγωγής.

Σήμερα που η παγκόσμια οικονομία, μαζί και η αμερικάνικη, διέρχεται την μεγαλύτερη κρίση από το κραχ του ’29, το στούντιο θυμήθηκε τον Gekko. Ο A. Loeb έγραψε την συνέχεια, ο Στόουν διόρθωσε το σενάριο και ανέλαβε την σκηνοθεσία κι ο Ντάγκλας φόρεσε για ακόμα μια φορά τα σινιέ κοστουμάκια.

Αποτέλεσμα:

Έχουμε ένα δυνατό δράμα χαρακτήρων με φόντο την σημερινή κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας. Η ταινία δεν είναι ντοκιμαντέρ, αλλά χρησιμοποιεί πολλά από τα στοιχεία που βιώσαμε και βιώνουμε στην μυθοπλασία της. Και φυσικά ο Στόουν δεν χάνει την ευκαιρία να στηλιτεύσει συμπεριφορές κι επιλογές τόσο των golden boys της Wall Street, όσο και των κυβερνήσεων.

Ο Stone επένδυσε πάνω στους ηθοποιούς του κι εκείνοι δεν τον πρόδωσαν. Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές. Με πρώτο και καλλίτερο του Douglas, ο οποίος παρά το πρόβλημα της υγείας του δίνει στον ήρωά του τον απαραίτητο δυναμισμό και το κύρος, και του Brolin, ο οποίος είναι ο «κακός» της υπόθεσης. Και άλλοι σπουδαίοι ηθοποιοί προσθέτουν στην ταινία, όπως η Susan Sarandon, o Eli Wallach, o Frank Langella. Ο Shia LaBeouf είναι πολύ καλός και στέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι σε αυτούς τους δυο σπουδαίους ηθοποιούς, παρότι ο χαρακτήρας του είναι ο πιο κακογραμμένος της ταινίας: Ξεκινάει σαν ένας αδίστακτος χρηματιστής και στη μέση της ταινίας γίνεται ξαφνικά και ανεξήγητα ιδεολόγος οικολόγος.

Στα συν της ταινίας είναι η μουσική της και η φωτογραφία της: Καιρό είχα να δω τόσο ωραία φωτογραφημένη την Νέα Υόρκη.

Ναι, το σενάριο είναι το πιο προβληματικό στοιχείο αυτής της –καλής– ταινίας: Εκτός από το πρόβλημα στον χαρακτήρα του Shia, καταφεύγει σε ένα χαρούμενο (αισιόδοξο δηλαδή) αλλά αδύναμο και μη πιστευτό φινάλε. Τι να πω: Ίσως πίσω από αυτό κρύβεται η κατανοητή, ανθρώπινη ανάγκη να πιστέψει ότι τα προβλήματα θα ξεπεραστούν κι ότι θα βρεθεί η έξοδος κι από αυτόν τον λαβύρινθο.

Advertisements

4 thoughts on “Wall Street: Money Never Sleeps

  1. Σοφία 04/10/2010 στο 1:30 πμ Reply

    Για να δούμε τι θα δούμε….

    • fvasileiou 04/10/2010 στο 11:02 πμ Reply

      Να δείτε, να δείτε…

  2. Annie Hall 04/10/2010 στο 8:44 πμ Reply

    Εγώ αφελώς θα ρωτήσω γιατί να θέλει κάποιος να δει αυτή την ταινία εξ αρχής! Άντε και σε δυο χρόνια να δούμε το Wall Street 3: η Αρχή…

    Τον Stone δεν τον γουστάρω γιατί είναι βλαμμένος αλλά ποτέ δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι θεωρείται φιλοπολεμικός or something. Από που κι ως που; Το Πλατούν αρκεί να δεις για να καταλάβεις ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

    • fvasileiou 04/10/2010 στο 11:04 πμ Reply

      Την ίδια ερώτηση μπορείς να κάνεις για κάθε ταινία: Γιατί να δει κανείς το Dark Knight, τη στιγμή που θα ακολουθήσει κι ένα τρίτο Batman ή γιατί να δει το Iron Man 2 κτλ.

      Έχει γυρίσει ωραίες ταινίες ο Stone (και κάμποσες πατάτες, αλλά οι περισσότεροι έχουν…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: