Υπάρχουν καλές ειδήσεις;

Έχω διαβάσει αυτές τις μέρες πολλές ερμηνείες και αναλύσεις του εκλογικού αποτελέσματος.

Συμπέρασμα: Όλοι νίκησαν και όλοι ηττήθηκαν –αναλόγως το μέσον που διαβάζει κανείς.

Είναι αυτή η ρημάδα η αποχή, βλέπετε, που επιτρέπει στο κάθε κομματόσκυλο να σε κοιτάει κατάματα χαμογελώντας με τα κιτρινισμένα δόντια του και να σου πετάει ένα ξεδιάντροπο: «Αν είχαμε 26.000 ψήφους παραπάνω, θα ήμασταν πρώτοι».

Ναι, ρε άνθρωπε, αλλά 1ον δεν έχετε αυτούς τους 26.000 ψήφους και 2ον αν τους είχαν οι άλλοι, τώρα εσείς θα μετακομίζατε σε άλλη γειτονιά.

Για αυτό διαφωνούσα με την αποχή. Είναι η πρόθυμη οθόνη που πάνω της μπορούν οι πάντες να προβάλουν την ονείρωξή τους και να το φχαριστηθούν.

Αλλά έτσι έχουν τα πράγματα και δεν φαίνεται να μπορούν να αλλάξουν. Όσο η κοινωνία βυθίζεται στην ύφεση και την κατάθλιψη, όσο οι κυβερνώντες υπάρχουν για να εφαρμόζουν τις εντολές της Τρόικας, γιατί κάποιος να ασχοληθεί περισσότερο;

Τουλάχιστον αυτό το έχουν αντιληφθεί τα κόμματα κι έχουν προσαρμόσει τις στρατηγικές τους αναλόγως: Δεν προσπαθούν πλέον να εκφράσουν ή να προσεταιριστούν τα καινούργια ρεύματα, τις ανάγκες, τις επιθυμίες ή τις αγωνίες της κοινωνίας. Δεν προσπαθούν να πείσουν περισσότερους ψηφοφόρους για την ορθότητα των προτάσεών τους. Αρκούνται στα όσα θα τους φέρει το αναμάσημα των παλαιών συναισθημάτων / ιδεολογημάτων / τοτέμ / συνθημάτων. Γι’ αυτό οι «νίκες», οι «ήττες» και οι «ισοπαλίες» γίνονται συνεχώς όλο και πιο προς τα κάτω.

Θα νόμιζε κανείς ότι, αφού τέτοιο είναι το σκηνικό, ένας νέος κομματικός σχηματισμός, και μάλιστα της φιλοευρωπαϊκής κεντροδεξιάς, θα μπορούσε να καλύψει ένα μέρος από το υπαρκτό κενό εκπροσώπησης. Θα έλεγε ότι είναι περίπου απαραίτητος.

Είναι όμως έτσι;

Η κα Μπακογιάννη έχει άποψη, ενδιαφέρουσα και χρήσιμη, αν θέλετε, άποψη, για τα πράγματα και δυναμικό, πειστικό λόγο για να την υποστηρίξει –δεν έχω καμιά αμφιβολία για αυτό. Αλλά μόνο του δεν αρκεί. Το πρόβλημα του πολιτικού συστήματος, το πρόβλημα της Ελλάδας, δεν είναι οι αρχηγοί ή οι εν δυνάμει πρωθυπουργοί – έχουμε μπόλικους από δαύτους. Χρειαζόμαστε ιδέες και καινούργιο λόγο για να τις εκφράσει, χρειαζόμαστε νέα πρόσωπα, διαφορετικού ύφους και ήθους πρόσωπα και, πάνω απ’ όλα, χρειαζόμαστε διέξοδο –κι εννοώ πρακτική διέξοδο. Ρεαλιστική διέξοδο και πειστική, πρώτα για μας κι έπειτα και για τους άλλους.

Διαβάζω τις προτάσεις της κας Μπακογιάννη και βλέπω ότι λίγο-πολύ συγκλίνουν με όσα διακηρύσσει πλέον το ΓΑΠικό Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα ή ακόμα και η Σαμαρική Αναγεννημένη Νέα Δημοκρατία.

Είναι προτάσεις με φιλελεύθερο προσανατολισμό για την καλλίτερη και αποτελεσματικότερη διοίκηση και λειτουργία του κράτους. Εμένα μου αρέσουν και τα βρίσκω ωραία και καλά όλα αυτά, αλλά για χτες. Γιατί σήμερα έχεις την Τρόικα να σου λέει: Κάνε αυτό τώρα, ειδάλλως δεν θα στάξει ούτε πενηνταράκι.

Βέβαια, αν το σκεφτεί κανείς διαφορετικά, όλες αυτές οι προτάσεις είναι ωραίες και καλές, για να λάβει κανείς εγκαίρως θέση ενόψει της επόμενης μέρας. Μιας επόμενης μέρας, που δεν θα είναι απλώς η επαύριον των όποιων εκλογών με τους συνήθεις νικητές και ηττημένους, αλλά κάτι πιο ριζικό, πιο ανατρεπτικό, πιο βαθύ και, αν θέλετε, πιο άγριο.

Φυσικά, ποια ακριβώς θα είναι αυτή η επόμενη μέρα και πότε και αν θα έρθει, είναι η απάντηση που ζητάμε όλοι μας…

.

(…Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά τις τελευταίες μέρες κορυφαίοι υπουργοί έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν την λέξη αναδιάρθρωση με θετικό τρόπο. Για παράδειγμα ο κ. Ε. Βενιζέλος μίλησε για ανάγκη αναδιάρθρωσης τους κράτους…)

Συνεχίζεται…

Advertisements

6 thoughts on “Υπάρχουν καλές ειδήσεις;

  1. apos 22/11/2010 στο 1:39 πμ Reply

    Xρόνια ολόκληρα το λέω και εγώ αγαπημένε μου φίλε: από αρχηγούς-σωτήρες έχουμε μπόλικους. Και όλοι τους θα ήταν ικανοι να διδάσκουν έκθεση ιδεών σε φροντιστήριο για 18χρονα που δίνουν πανελλήνιες. Από εκεί και πέρα τι γίνεται.

    • fvasileiou 22/11/2010 στο 10:33 πμ Reply

      Έχεις ακούσει να μιλάει κανείς για το από κει και πέρα; Εγώ όχι.

  2. hfaistiwnas 22/11/2010 στο 7:20 πμ Reply

    Γι’αυτό δεν μπορώ τις ειδήσεις, που έχω να δω εδώ και μήνες, μόνο αποσπάσματα και αυτά σπάνια..
    Σου χαλάνε τη διάθεση..

    Καλή εβδομάδα!

    • fvasileiou 22/11/2010 στο 10:39 πμ Reply

      Η διάθεση είναι το λιγότερο. Σου δυναμιτίζουν όνειρα, προσδοκίες, σχέδια -το μέλλον εν ολίγοις.

      Καλή εβδομάδα ΘΑ έχουμε, που λέει κι ο φίλος μας ο Mahler 🙂

  3. Fri 22/11/2010 στο 10:53 πμ Reply

    Έτσι είναι, κανείς δε μιλάει για το ‘από εδώ και πέρα’, σα μαριονέτες ψεύτικοι να λένε ιστορίες. Λες και δε μένουν εδώ, λες και δε μένουμε εδώ, μα έχουμε έρθει θεατές μιας κακής παράστασης.
    Υπάρχουν καλές ειδήσεις, μα ποιος θα βρεθεί να τις κάνει; Και κυρίως πότε;

    • fvasileiou 24/11/2010 στο 9:19 μμ Reply

      Ίσως γιατί έχουνε κι αλλού να πάνε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: