Δυο λόγια για όσα συμβαίνουν στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Όσοι από τους φίλους του Σημειωματάριου έχουν κάποια σχέση με την Κύπρο, θα ξέρουν ότι τον τελευταίο μήνα το ΑπΚυ βρίσκεται σε αναβρασμό. Πριν από λίγο καιρό, πέντε Πανεπιστημιακοί κατέθεσαν στον Υπουργό Παιδείας τους προβληματισμούς τους σχετικά με ορισμένες επιλογές και πρακτικές της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου.

Επιτρέψτε μου να επιμείνω σε αυτό το σημείο:

Το ΑπΚυ, ως νεαρό πανεπιστημιακό ίδρυμα, έχει διορισμένη Διοικούσα Επιτροπή κι όχι εκλεγμένο Πρυτανικό Συμβούλιο. Προφανώς, αν οι Διοικούντες είχαν εκλεγεί από την πανεπιστημιακή κοινότητα, οι Πέντε θα εξέφραζαν τις θέσεις τους εντός του Πανεπιστημίου και, αν δεν εισακούονταν, θα περίμεναν την επόμενη εκλογή. Από την στιγμή όμως που η διορισμένη Διοικούσα Επιτροπή κωφεύει απέναντι στις παρατηρήσεις και τις αιτιάσεις τους, απευθύνθηκαν, όπως είναι λογικό, στον υπεύθυνο για τον διορισμό της.

Όταν η συγκεκριμένη παρέμβαση δημοσιοποιήθηκε, υπήρξε μια μάλλον ασυνήθιστη αντίδραση:

Όσοι θεώρησαν ότι θίγονται, αντί να εξηγήσουν τις επιλογές και τις θέσεις τους, αντί να έρθουν σε διάλογο, έστω εκείνη την ώρα, με τους Πέντε –τους συναδέλφους τους, δηλαδή– ώστε να βρεθεί κοινός τόπος, βάφτισαν την ενημέρωση του αρμόδιου Υπουργού «λίβελλο» και ξεκίνησαν την πειθαρχική τους δίωξη.

Για να το πω διαφορετικά: Αντί για ενημέρωση, επιχειρήματα και διάλογο, έχουμε την απόπειρα επιβολής σιωπητηρίου και την καταφυγή σε νομικίστικα τερτίπια!

Αλλά τόσο η σιωπή όσο και οι διώξεις εξαιτίας της διαφορετικής θεώρησης των πραγμάτων είναι έξω από την λογική και τις πρακτικές των Πανεπιστημίων κάθε δημοκρατικής χώρας. Κι επιπλέον, όπως όλοι ξέρουμε, δεν λύνουν κανένα πρόβλημα. Το αντίθετο μάλλον. Γιατί ακόμα και αν σιωπήσουν οι Πέντε, τα προβλήματα που περιγράψανε δεν θα λυθούν από μόνα τους, και θα συνεχίσουν να ταλανίζουν την πανεπιστημιακή μας κοινότητα.

Προτιμώ να σταματήσω εδώ για την ώρα και να μην περιγράψω και τις άλλες, τις πολλές, προβληματικές παραμέτρους που προκύπτουν.

Ένα με απασχολεί όμως την ώρα αυτή πιο έντονα: Το κακό παράδειγμα που δίνουμε στην κοινωνία. Αντί διδάξουμε τον διάλογο, ενθαρρύνουμε την δικομανία. Προσπαθούμε να περιορίσουμε την ελεύθερη έκφραση, αντί να την επικροτήσουμε. Επιχειρούμε να περιορίσουμε την δημοσιότητα και την ενημέρωση των πολιτών και των πολιτικών την εποχή του WikiLeaks.

Λυπάμαι πραγματικά.

Ελπίζω όμως ότι η λογική θα επικρατήσει και στο τέλος, σαν δείγμα καλής θέλησης, θα παύσει η δίωξη των Πέντε, που κανέναν δεν τιμά, ώστε να ξεκινήσει ένας γόνιμος και ουσιαστικός διάλογος για το παρόν και το μέλλον του Πανεπιστημίου μας.

Advertisements

3 thoughts on “Δυο λόγια για όσα συμβαίνουν στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

  1. hfaistiwnas 03/12/2010 στο 9:54 μμ Reply

    Ακούγεται όντως λίγο χουντικός ο τρόπος τους! Κάτι πήρε το αυτό μου σήμερα στο ράδιο αλλά δεν ήμουν σε θέση να ακούσω περισσότερα…

  2. kitsosmitsos 06/12/2010 στο 7:13 μμ Reply

    Όπως είπες, το κακό παράδειγμα προς την κοινωνία…

    • fvasileiou 06/12/2010 στο 11:22 μμ Reply

      …για να μείνω σε ένα μικρό, ελάχιστο και πιθανόν τριτεύον ετούτη την ώρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: