Παρέα με τους Ήρωες

Το 1994, δυο χρόνια μετά τον θάνατο του Νίκου Γκάτσου, κυκλοφόρησε ο δίσκος Αγάπη ειν’ η ζωή του Στ. Ξαρχάκου με την Ν. Μούσχουρη, που περιείχε 6 ανέκδοτα τραγούδια του ποιητή, 3 μελοποιημένα ποιήματα του Μ. Χατζιδάκι, και ένα σε στίχους της Αγαθής Δημητρούκα.

Ένας ολόκληρος κόσμος τελείωνε εκείνα τα χρόνια. Έναν κόσμο που τον αγαπούσα από μακριά και που μόλις πρόλαβα ν’ αγγίξω με τ’ ακροδάχτυλά μου. Κι αυτός ο δίσκος περιείχε κάποιες τελευταίες ψηφίδες του -έσπευσα φυσικά να τον αποκτήσω.

Δυστυχώς, ο δίσκος αυτός ήταν μεγάλη απογοήτευση.

Τα τραγούδια δίνουν την εντύπωση κομματιών που έμειναν περίσσεψαν από άλλες δουλειές. Εκεί θα είχαν λόγο ύπαρξης, αλλά μόνα τους, δύσκολα μπορούσαν να σταθούν. Όχι ότι είναι κακά. Απλώς όταν έχεις έναν δίσκο με αυτές τις υπογραφές, περιμένεις κάτι περισσότερο. Φυσικά, αυτό βαρύνει αποκλειστικά τον συνθέτη, ο οποίος δεν μπόρεσε να τους προσδώσει ούτε το βάρος, ούτε την ατμόσφαιρα, που έφεραν οι στίχοι του Γκάτσου, με τις μουσικές και τις ενορχηστρώσεις του. Και η Μούσχουρη δεν βοήθησε. Κακά τα ψέμματα, ο λυρισμός της ακουγόταν παλιομοδίτικος…

Αλλά το σημείωμα ετούτο δεν έχει το νόημα να θυμίσει αστοχίες ανθρώπων που έχουν αφήσει το χνάρι τους στον χρόνο και τις ψυχές μας.

Αντιθέτως, θα ήθελα να ανασύρω ένα τραγούδι που χάθηκε μαζί με τα άλλα. Ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι.

Στο Παρέα με τους Ήρωες, σε στίχους της Αγαθής όλα τα συστατικά λειτουργούν άψογα και όλα είναι εξαιρετικά: Στίχοι, μουσική, ενορχήστρωση, ερμηνεία.

Ειδικά οι στίχοι. Έχουν όλο το σκληρό ρεαλισμό του ανθρώπου, που συνειδητά πορεύεται προς το μηδέν ή την καταστροφή. Του ανθρώπου, που ξέρει ότι δεν υπάρχει νόημα, του ανθρώπου που μπορεί και διακρίνει το λάθος και το ψέμα, αλλά καταφέρνει και συνεχίζει. Τους αγαπώ αυτούς τους στίχους…

Το Παρέα με τους Ήρωες μας λέει πώς θα μπορούσε να ήταν αυτός ο δίσκος – πώς τον ονειρευόμασταν και τον θέλαμε εμείς οι ακροατές, αλλά -γιατί όχι;- και οι συντελεστές του.

Σκέφτομαι ότι είναι το τελευταίο πραγματικά καλό τραγούδι που έγραψε ο Ξαρχάκος και η τελευταία πραγματικά σπουδαία ερμηνεία της Μούσχουρη, και νομίζω ότι ο χρόνος καλά το κατέταξε: Μπορεί να είναι στο βάθος της δισκοθήκης μου και της καρδιάς μου, αλλά είναι.

Advertisements

7 thoughts on “Παρέα με τους Ήρωες

  1. hfaistiwnas 07/12/2010 στο 8:52 μμ Reply

    Δεν έχω ακούσει πολλά έργα τους, οπότε είμαι και ο κατάλληλος να κρίνω..
    Το τραγουδάκι που έβαλες είναι καλό όμως..

    • fvasileiou 07/12/2010 στο 11:43 μμ Reply

      Να σου πω την αλήθεια, μέσα στην γενική ξεραΐλα που υπάρχει στο τραγούδι, κάτι τέτοια παραγνωρισμένα κομμάτια αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη αξία.

  2. Fri 09/12/2010 στο 10:09 πμ Reply

    Πρώτη φορά το ακούω, άλλες μουσικές παίζει στο ράδιο βλέπεις… Όμορφο είναι!
    Την καλημέρα μου 🙂

    • fvasileiou 09/12/2010 στο 12:24 μμ Reply

      Δεν μου κάνει εντύπωση, αφού ο δίσκος αυτός πέρασε απαρατήρητος ακόμα κι από τα ραδιόφωνα που παίζουν «έντεχνο».

  3. Αγγελικη 03/08/2011 στο 7:47 μμ Reply

    και οι δικες μας προκυμαιες , μαυρες εχουνε σημαιες ….

  4. Αναστασία 03/08/2011 στο 8:48 μμ Reply

    Το τραγούδι είναι όμορφο! Δεν συμπαθώ όμως τη Μούσχουρη. Αυτό το vibrato της με σκοτώνει, καθώς η «ξενική» intonation των ελληνικών thw.

  5. Αναστασία 03/08/2011 στο 8:49 μμ Reply

    Πώς γίνονται οι διορθώσεις; … των ελληνικών της, ήθελα να γράψω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: