Η κωμικοτραγωδία με την απαγόρευση του καπνίσματος

Στην Κύπρο πριν από ενάμιση περίπου χρόνο αποφάσισαν να εφαρμόσουν την αντικαπνιστική οδηγία της Ε.Ε.: Προσδιορίστηκε η ημερομηνία από την οποία θα ισχύει το μέτρο, οι πολίτες ενημερώθηκαν, κι όταν έφτασε ο καιρός, όλοι, καταστηματάρχες, εστιάτορες και καταναλωτές ήταν έτοιμοι και άφησαν τα τσιγάρα τους εκτός κλειστών χώρων. Μου έκανε εντύπωση πρέπει να σας πω ότι το μέτρο εφαρμόστηκε με ηρεμία και πειθαρχία, αλλά χωρίς την υστερική προσήλωση που παρατηρούμε στον ευρωπαϊκό βορρά.

Τα δικά μας, τα ελλαδικά χάλια τα γνωρίζουμε, αλλά καλό είναι να τα θυμηθούμε, γιατί ακόμα κι αυτό, το δευτερεύον θέμα, εξηγεί γιατί έχουμε καταρρεύσει οικονομικά, αξιακά, ηθικά:

Ο Αβραμόπουλος πριν ξεκινήσει το μέτρο ξεκίνησε έναν ατέρμονο διάλογο με τους «φορείς» -σήμερα το λέμε διαβούλευση, αλλά στην πραγματικότητα μόνο η λέξη παζάρι προσδιορίζει την πραγματική διαδικασία. Τον διάλογο αυτό τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αν συμμετείχαν, στην συνέχεια διαφώνησαν σε όλα, τον κατήγγειλαν, αποχώρησαν και άρχισαν να υποσκάπτουν την προσπάθεια -ο κλασικός τρόπος του ελλαδικού πολιτεύεσθαι, δηλαδή. Στην προσπάθεια να τους ικανοποιήσει όλους, ο Αβραμόπουλος (άλλος καλός κι αυτός) κατέληξε σε ένα περίπλοκο νομοθέτημα, το οποίο όμως έδωσε ακόμα περισσότερα επιχειρήματα στους αρνητές και τους διαφωνούντες. Παράλληλα, στα πρωινά τηλεοπτικά παράθυρα, ο Αυτιάς, ο Παπαδάκης, οι Καμπουρακοοικονομέηδες ξεκίνησαν τον ανένδοτο: Στημένες κόντρες με γεροντάκια απ’ τη μια και ταλαίπωρους πολιτευτές ή «ειδικούς» απ’ την άλλη…

Χρειάζεται να πούμε ότι το Πασόκ, αντιπολίτευση τότε, και ο ποδηλάτης / κωπηλάτης / μαραθωνοδρόμος / στοχαστής / οικολόγος / αντεξουσιαστής / αντικαπνιστής ΓΑΠ διαφωνούσαν με την απαγόρευση;

Σιγά τα ωά… Αυτονόητα πράγματα, θα μου πείτε… Παρωνυχίδα, την στιγμή που έχουμε φτάσει εκείνο που σήμερα αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας να το εφαρμόζουν τον επόμενο μήνα…

Κι ύστερα έγιναν εκλογές και το ΓΑΠικό Πασόκ τις κέρδισε και η τότε υπουργός Υγείας (η Ξενογιαννακοπούλου ήταν;) επειδή διαφωνούσε με τον νόμο Αβραμόπουλου θεώρησε σωστό να τον καταργήσει, να αφήσει να περάσει ένας χρόνος και να επιβάλει μια καινούργια απαγόρευση, εντελώς δική της. Με άλλα λόγια, ένα ατέρμονο ράβε-ξήλωνε -στις πλάτες ποιων όμως; Και εις βάρος τίνων;

Αλλά αναρωτιέμαι: Είναι τόσο αφελείς, που όταν κήρυσσαν ανυπακοή στους νόμους -και μάλιστα σε τέτοιους νόμους-, νόμιζαν ότι υπέσκαπταν το κύρος της καραμανλικής ΝΔ να κυβερνήσει;

Υπέσκαπταν το κύρος του κράτους, όπως αποδεικνύεται περίτρανα.

Διαβάζω, ότι τώρα που διαπιστώνει το Υπουργείο ότι το μέτρο δεν μπορεί να εφαρμοστεί, σκέπτεται να επιβάλει ένα «ειδικό τέλος» στα καταστήματα που έχουν τασάκια. Προφανώς, στην συνείδηση του ΓΑΠικού σοσιαλισμού, ένας νέος φόρος μας λύνει όλα τα προβλήματα. Μπορεί να δημιουργήσει ακόμα και «αντικαπνιστική κουλτούρα», που είναι, διαβάζω, το ζητούμενο της πράσινης κυβέρνησης. Άντε, λοιπόν, μπήξτε τον κι αυτόν, σίγουρα δεν είναι ο πρώτος και ξέρουμε καλά ότι δεν θα είναι κι ο τελευταίος.

Αναρωτιέμαι καμιά φορά πόσο πιο εύκολα θα ήταν τα πράγματα για όλους μας σήμερα, αν ο Γιώργος Παπανδρέου, όσο ήταν αρχηγός της Αντιπολίτευσης, εφάρμοζε αυτό που ζητάει πλέον ως Πρωθυπουργός, ένα μίνιμουμ συναίνεσης δηλαδή….

Advertisements

15 thoughts on “Η κωμικοτραγωδία με την απαγόρευση του καπνίσματος

  1. γρηγόρης στ. 09/12/2010 στο 1:18 μμ Reply

    Αν δεν τριτώσει ο «νόμος», πως θα μπορέσει να εφαρμοστεί;

    • fvasileiou 09/12/2010 στο 1:23 μμ Reply

      Αν ως τρίτη θεωρηθεί η φορολόγηση, τότε όχι μόνο θα εφαρμοστεί, αλλά θα είναι και φαρμακερή από όλες τις απόψεις…

      • γρηγόρης στ. 10/12/2010 στο 8:19 μμ Reply

        «παφ και τάληρο» που έλεγε παλιότερα ο «Εισαγόμενος»….

  2. hfaistiwnas 09/12/2010 στο 1:41 μμ Reply

    Άντε πάλι με αυτό το θέμα, ή εφάρμοσέ το ή άστο να πάει.. θα μείνουμε στην ιστορία πια με αυτό ..

    • fvasileiou 10/12/2010 στο 3:13 πμ Reply

      Όπως δείχνει η δουλειά, το αφήνουνε να πάει… Με το αζημίωτο, φυσικά…

  3. Cacofonix 09/12/2010 στο 7:10 μμ Reply

    Εδώ ο νόμος εφαρμόστηκε στην Τουρκία. Είμαστε πολύ πίσω, σχεδόν υπανάπτυκτοι..

    • fvasileiou 10/12/2010 στο 3:14 πμ Reply

      Δηλαδή είμαστε ο μόνος λαός που δεν υποτάσσεται στον ρατσισμό της υγείας; 😉

  4. apos 09/12/2010 στο 10:21 μμ Reply

    Τέτοιοι πολίτες, τέτοιοι πολιτικοί. Παφ πουφ.

    • fvasileiou 10/12/2010 στο 3:15 πμ Reply

      Και να σου πω την αλήθεια, έχω την υποψία ότι ο μέσος όρος των πολιτικών είναι καλλίτερος από κείνον του λαού.

  5. omikrosnautilos 09/12/2010 στο 10:55 μμ Reply

    ο Νίκος Δήμου το είχε θέσει εξαιρετικά κάποτε: στην ουσία αυτή η ανόητη έλλειψη πειθαρχίας είναι η κλασσική κουτοπονηριά του Έλληνα ο οποίος θα σ’το παίξει επαναστάτης εκεί που μπορεί.

    • fvasileiou 10/12/2010 στο 3:16 πμ Reply

      Ακριβώς αυτό: Εκεί που μπορεί. Πάντα. Δυστυχώς.

      • Fri 10/12/2010 στο 12:03 μμ Reply

        Καλημέρα,

        Ήμουν έτοιμη να μας χαρακτηρίσω κι εγώ ψευτοεπαναστάτες και απείθαρχους, μα, από ότι βλέπω, το εξέφρασε πολύ καλά ο Ν. Δήμου.
        Το δυστύχημα είναι βέβαια, πως μάλλον η κατάστασή μας δεν επιδέχεται βελτίωσης…

        • Cacofonix 10/12/2010 στο 6:25 μμ Reply

          Φυσικά κι επιδέχεται! Να μην έχουμε επαναστάτες τύπου Δήμου στο προσκήνιο…

  6. Γιώτα 18/12/2010 στο 1:48 μμ Reply

    Γεια σου Φώτη μου!
    Όπως λέει και ο λαός… ‘κόβει η πουτ… το γαμ…;’

    • fvasileiou 19/12/2010 στο 7:07 μμ Reply

      Αν το σχόλιό σου ηταν στο FB, θα έβαζα «Μου αρέσει» 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: