Μπροστά στα δύο Χ

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστός ο προπηλακισμός του Κωστή Χατζηδάκη, πολλοί χρήστες του twitter επεσήμαναν την ουσιαστική διαφορά του από προηγούμενες βιαιοπραγίες και τραμπουκισμούς: Τώρα δεν επιτέθηκαν κουκουλοφόροι, αλλά συνδικαλιστές με τα πρόσωπά τους φάτσα-κάρτα μπροστά στις κάμερες. Και δεν έχει σημασία αν είναι εγκάθετοι ή κομματόσκυλα. Σημασία έχει ότι εμπεδώνεται η πεποίθηση στους πολίτες ότι δεν έχουν πλέον τίποτα να χάσουν.

Νομίζω ότι όλοι πλέον το κατάλαβαν –ακόμα και οι ηλίθιοι που μετράν τα πάντα με στατιστικές, εκλογικά σενάρια και μικροκομματικές εξελίξεις: Σαν κοινωνία κάναμε ένα ακόμα βήμα προς το χάος. Κανένας δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν ένα τυχαίο περιστατικό θα είναι αρκετό να ανάψει την μεγάλη πυρκαγιά ή αν το ξέσπασμα δεν έχει συμβεί ακόμα εξαιτίας κάποιου τυχαίου παράγοντα.

Οι οικονομικοί αναλυτές μας λένε ότι οι στόχοι του Μνημονίου είναι άπιαστο όνειρο παρά τις περικοπές μισθών, τις απολύσεις, τις αυξήσεις των φόρων. Ότι μόνο αν οι δανειστές μας κάνουν τα στραβά μάτια η Κυβέρνηση θα εξασφαλίσει την επόμενη δόση, κι ότι ούτως ή άλλως η χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη.

Αλλά το βλέπουμε πια και στους συνανθρώπους γύρω μας: Η αβεβαιότητα, που δημιουργείται από τα πηγαινέλα της Τρόικας, τις αυστηρές επιπλήξεις στους υπουργούς και την επιβολή νέων μέτρων, έχει τσακίσει όχι μόνο την αγορά, αλλά και τους πολίτες. Όλο και περισσότεροι ζητάνε ό,τι είναι να γίνει –χρεοκοπία ή αναδιάρθρωση–, να γίνει το συντομότερο για να ξεμπερδεύουμε.

Όχι βέβαια ότι κάτι τέτοιο θα βάλει τελεία –μάλλον καινούργιο κεφάλαιο θα ανοίξει:

Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι θα γίνεται έξω, στους δρόμους, όταν μέσα, στο Μαξίμου, ο Πρωθυπουργός θα ανακοινώνει ότι για λόγους «πατριωτικούς» και «ευθύνης στις επόμενες γενιές» χρεοκοπούμε / επανεκκινούμε ή κάτι παρόμοιο.

Μόνο ένα αισιόδοξο σενάριο υπάρχει:

Να βρεθεί πολιτική λύση στο οικονομικό πρόβλημα, που, όπως ξέρουμε, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και άλλες χώρες της ΕΕ. Κι αυτό δεν είναι θέμα εσωτερικής συναίνεσης. Δεν είναι θέμα να «τα βρει» ο ΓΑΠ με τον Σαμαρά ή την Παπαρήγα. Πρέπει να βρεθεί ένας κοινός τόπος που θα συμφέρει και τις άλλες, τις ισχυρές χώρες της Ευρώπης. Με άλλα λόγια, η τύχη της χώρας μας δεν βρίσκεται πια στα δικά μας χέρια, τουλάχιστον σε αυτή, την πρώτη φάση.

Γιατί η ουσιαστική έξοδος από την κρίση απαιτεί και μια δεύτερη: Ένα νέο όραμα ευημερίας, ατομικής ευημερίας, που θα απελευθερώσει και θα δώσει ώθηση στις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. Βέβαια αυτό μπορεί να είναι το πολύ απλό και δοκιμασμένο «τα παιδιά μου να ζήσουν καλλίτερα από μένα», αλλά δεν ξέρω πόσοι από την γενιά μου είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε ολοσχερώς για να ξεπληρώσουμε τα σπασμένα των προηγούμενων.

Advertisements

10 thoughts on “Μπροστά στα δύο Χ

  1. hfaistiwnas 16/12/2010 στο 3:02 μμ Reply

    Όμορφα τα λες, και στις τελευταίες σειρές, είπες κάτι πολύ σωστό.
    Θυσίες ναι, αλλά όχι και ξεπούλημα σε όσους το ζητάνε..
    Ελπίζω να γίνει κάτι πριν φτάσουμε ως εκεί.. την χρεοκοπία εννοώ..

    • fvasileiou 16/12/2010 στο 5:34 μμ Reply

      Είμαστε στα Χριστούγεννα, την εποχή των θαυμάτων! 🙂

  2. theoprovlitos 16/12/2010 στο 4:30 μμ Reply

    Άντε και στων δημοσιογραφων.

    (Ερωτηση: μπορουμε να κανουμε γκαλοπ για τον πιο εγκαθετο και μετα να κοινοποιηθουν τα αποτελεσματα;)

    • fvasileiou 16/12/2010 στο 5:38 μμ Reply

      Πολύ φοβάμαι ότι θα την πληρώσουν και πάλι οι αθώοι. Είμαι πεπεισμένος πχ ότι οι περισσότεροι θα πουν ότι είναι ο Πρετεντέρης, ο οποίος από την αρχή κράτησε σταθερή και σοβαρή αντι-Μνημονιακή στάση, σε αντίθεση, για παράδειγμα, με άλλους που έχουν το φωτοστέφανο του κοινωνικού (aka αριστερίστικου) αγωνιστή…

  3. theoprovlitos 16/12/2010 στο 4:31 μμ Reply

    Αυτοι που εδειραν παντως τον Χατζηδακη δεν μου εδωσαν την εικονα συνδικαλιστη. (ήμασταν μπροστα με ένα κοινό φιλο του Γιωργου).

    • fvasileiou 16/12/2010 στο 5:37 μμ Reply

      Υπονοούσα κάποια site που φωτογραφίζουν συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους και τον Υπουργό Παπουτσή που έδειξε σαν ηθικό αυτουργό τον Σύριζα. Είχαν πάντως φάτσες ανθρώπων της διπλανής πόρτας, έχεις δίκιο. Ελπίζω αυτούς τουλάχιστον να τους πιάσουν και να δούμε τι παίχτηκε.

  4. Academy 16/12/2010 στο 8:53 μμ Reply

    Οπως τα λές Φώτη(με τη νέα φωτό αλα 70’s).Προσωπικά δεν θυσιάζομαι για λάθη τρίτων πόσο μάλλον για μια χώρα που το μόνο που έχει δώσει είναι τα πάντα εκτός απο ευκαιρίες για μια dolce vita!Ολοι σε φάρμες σε αγγλική και γαλλική ύπαιθρο παρακαλώ….

    • fvasileiou 19/12/2010 στο 7:15 μμ Reply

      Το κακό είναι οτι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν σου ζητάνε να θυσιαστείς, σε θυσιάζουν εκείνοι θεωρώντας δεδομένη την συγκατάθεσή σου.

      Ωραία η αγγλική ύπαιθρος, αλλά βαρετή. Η Γαλλία είναι πιο συναρπαστική και, φυσικά, λάγνα 😉

  5. apos 17/12/2010 στο 11:51 πμ Reply

    Φώτη μου, το να βρεθεί μια λύση για όλους είναι κάτι που ψιθυρίζεται. Αλλά ως εκεί. Ακόμα και οι Σοσιαλδημοκράτες της Γερμανίας το λένε (επειδή προφανώς είναι στην Αντιπολίτευση), μάλιστα κάπου διάβασα ότι το λένε «Τελική Λύση» (για στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν άκουσα…)
    Φυσικά είναι δύσκολο ο Γερμανός ή ο Φινλανδός ψηφοφόρος να πειστεί να σώσει εσένα επειδή ξόδευες αλόγιστα. Ασχετα αν ξόδευες αγοράζοντας τα δικά του προϊόντα ή του επέτρεπες να βγάζει δισ. ευρώ επειδή εκείνου η Τράπεζα δανείζεται με 1% και εσένα η ίδια Τράπεζα σε δανείζει με 6% (στην καλύτερη περίπτωση).
    Η συναίνεση ποτέ δεν ήταν ζητούμενο σε αυτή τη χώρα. Ο καθένας περιφέρει τη μοναδική του αλήθεια, ζει στον μικρόκοσμό του. Εμείς οι υπόλοιποι παλεύουμε μόνοι μας.

    Σε μια κοινωνία που ευημερεί (έστω και με δανεικά) χρειάζεται θαύμα για να πιάσει ένα όραμα. Ακόμα και εκείνος ο «στόχος» της ΟΝΕ, εξέθρεψε το πιο φαύλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, αυτό που εγώ προσωπικά αποκαλώ «τιμητές των πάντων».
    Αυτοί που έδειραν τον Χατζηδάκη, ήταν απλώς ηλίθιοι. Δυστυχώς -για χιλιάδες λόγους που μπορούμε να συζητάμε ώρες- κάποια στιγμή ακόμα και ο άνθρωπος σκέφτεται, όπως το ζώο: θύμωσα? βάρεσα.

    • fvasileiou 19/12/2010 στο 7:13 μμ Reply

      Ο στόχος της ΟΝΕ συνέπεσε με τον άλλο μεγάλο εθνικό στόχο, των Ολυμπιακών αγώνων, και, όπως θα έλεγε κι ο μακαρίτης ο Χατζιδάκις, δυο εθνικοί στόχοι μόνο καταστροφή θα μπορούσαν να φέρουν σε αυτή την χώρα.

      Περιττό να πω πόσο συμφωνώ μαζί σου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: