Γιώργη, χιονίζει

Ήταν μια παράξενη Δευτέρα η σημερινή.

Τα πάντα κινούνταν στον γλυκό ρυθμό μιας μελωδίας, λίγο παιδικής, λίγο αθώας, σαφώς ερωτικής, με βάθος αναπάντεχο, όπως όλες οι παραμονές των Αναχωρήσεών μου. Μη γελιέστε όμως. Μέσα μου το ηφαίστειο κουφόβραζε / η λάβα αναζητούσε διέξοδο -σαν να έχουν σωρευτεί τα άλυτα ή μου φαίνεται;

Δυο τηλεφωνήματα χάραξαν τη σημερινή ημέρα.

Η Κατερίνα με πήρε νωρίς-νωρίς. Η είδηση ενός αναπάντεχου θανάτου σε απεμπλέκει από την μιζέρια της καθημερινότητας, σε κάνει να σκεφτείς / να νιώσεις ανάγκη για τα πιο καίρια της ζωής. Το είπα και συμφώνησε και κείνη. Τώρα όμως που τα σκέφτομαι, καταλαβαίνω πως καλά κι άγια τα καίρια και καλό είναι, πρέπει δηλαδή, να μην τα λησμονούμε, αλλά πώς να το κάνουμε: Τα καθημερινά και τα εφήμερα ζητούν κι αυτά επιτακτικά τα δικαιώματά τους. Πόσο μπορείς να τα αποφεύγεις; Για πόσο μπορείς να τα απωθείς;

Ο Γιώργης με πήρε αργότερα. Είχα αραδιάσει όλα τα ρούχα πάνω στο κρεβάτι μου, η βαλίτσα έχασκε ορθάνοιχτη στο πάτωμα κι εγώ προσπαθούσα να βάλω σε τάξη τα χαρτιά μου. Είναι αυτό το χαρτομάνι που με κάνει να βαριέμαι τόσο τις μετακινήσεις: Βιβλία, φωτοτυπίες, δελτία, σημειωματάρια, τετράδια, σκόρπιες σελίδες και χαρτάκια με φράσεις τόσο δυσανάγνωστα γραμμένες, που κι εγώ πολλές φορές δυσκολεύομαι να καταλάβω -έτσι σκέφτομαι / απ’ αυτό το χάος παλεύω να βγάλω συμπέρασμα.

Μιλήσαμε αρκετή ώρα. Έπινα τις τελευταίες γουλιές του καφέ και περιφερόμουν ανάμεσα στα πράγματα. Μετρούσα κάλτσες κι εσώρουχα κι έβαλα τις ζώνες πάνω απ’ τα πουκάμισα για να μην τις ξεχάσω πάλι. Μετά άρχισα να ψάχνω τον Παπαλάγκι. Ποτέ δεν μου άρεσε αυτό το βιβλίο -διδακτικό κι επιτηδευμένο το θυμάμαι-, αλλά ο Γιώργης είναι τόσο ενθουσιασμένος μαζί του που αγόρασε ακόμα δύο αντίτυπα (!) -τα μυστήρια της φύσεως. Τελικά το βρήκα (πιο καταχωνιασμένο θα πέθαινε) κι ανάμεσα στις κιτρινισμένες απ’ τη νικοτίνη του βιβλιοπωλείου σελίδες (μη ρωτάτε), ανακάλυψα ένα σημείωμα μιας συμμαθήτριάς μου απ’ το Λύκειο -αυτό κι αν είναι μυστήριο της φύσεως.

Μ’ αυτά και με τ’ άλλα άρχισα να καταλαγιάζω μέσα μου: Αν το καίριο μου έκλεισε το μάτι στο τηλεφώνημα της Κατερίνας, τώρα το διηνεκές χασκογελούσε μπροστά στα μάτια μου. Δεν χαλάρωσα -έχω έναν κόμπο εκ γενετής που δεν λύνεται με τίποτα, ρε παιδί μου. Απλώς με έναν τρόπο γαλήνεψα μέσα μου. Γελούσα. Όλα, φιλοσοφίες, θεολογίες, λογοτεχνίες και μουσικές, σινεμάδες, πρώην και μελλοντικές γκόμενες, κοινές και χωριστές μνήμες είχαν μπει στο μίξερ και η γλυκιά μάζα με κάλυπτε.

Τότε τράβηξα την κουρτίνα και κοίταξα έξω.

– Γιώργο, χιονίζει…

– Και τι κάνεις στο τηλέφωνο, ρε μαλάκα. Κλείστο και βγες έξω να τραβήξεις καμιά φωτογραφία!

Βγήκα στο μπαλκόνι και ο αέρας έφερε τις νιφάδες πάνω μου. Οι παντόφλες βράχηκαν, οι κάλτσες μούσκεψαν. Μπήκα μέσα κι έκλεισα την πόρτα.

Είχε πολλές δουλειές η μέρα, πολλές εκκρεμότητες να τακτοποιηθούν πριν φύγω. Τηλέφωνα, e-mail, συζητήσεις, φωνές. Αλλά τώρα που ετοιμάζομαι να την πέσω, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω γιατί, νομίζω ότι όλη η ουσία ήταν εκείνο το πεντάλεπτο, από τότε που παραμέρισα την κουρτίνα και κοίταξα, μέχρι που ξαναμπήκα μέσα…

Advertisements

3 thoughts on “Γιώργη, χιονίζει

  1. hfaistiwnas 25/01/2011 στο 7:46 πμ Reply

    Είναι σαν να τα ξέχασες όλα ε?
    Έχει δύναμη το χιόνι!

  2. pink fish 02/02/2011 στο 8:24 πμ Reply

    Μου συμβαίνει κι εμένα αρκετές φορές.Εκεί που τρέχω να προλάβω τη καθημερινότητα κάνω ένα Pause και κοιτάω έξω: εγώ συνήθως κολλάω με τον ήλιο, δε μπορώ να του αντισταθώ….Δεν είναι περίεργο που τρέχουμε και τρέχουμε και δε ρίχνουμε πολλές φορές ούτε μια ματιά έξω να δούμε τι συμβαίνει? Η καθημερινότητα…

    • fvasileiou 02/02/2011 στο 8:48 πμ Reply

      Δεν είναι περίεργο που τρέχουμε και τρέχουμε, ναι. Περίεργο είναι το γιατί τρέχουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: