Σε πολύ α΄ ενικό

Αναρωτιέμαι:

Τι κάνεις όταν όλα όσα πίστεψες, όλα όσα αγωνίστηκες, όλα όσα ονειρεύτηκες, θεωρούνται ανεδαφικά, μη ρεαλιστικά, εκτός τόπου και χρόνου, ξεπερασμένα; Τι κάνεις όταν σε ιδεολογικό / βιωματικό επίπεδο βλέπεις ότι έχεις ηττηθεί;

Δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές. Μπορείς

  1. Να συνεχίσεις να μάχεσαι σαν να μην έχει συμβεί τίποτα και για όσο πάει.
    Γίνεσαι, να πούμε, ένας ακόμα κατά φαντασίαν ιππότης, που παλεύει με τους ανεμόμυλούς του.
    Αναμφισβήτητα μια γενναία επιλογή.
    Και κάπως τραγική.
    Και πολύ, πολύ αστεία.
  2. Να προσαρμοστείς ηπίως ή αγρίως.
    Να βρεις σημεία σύγκλισης του παλιού σου εαυτού με την καινούργια πραγματικότητα και να τα κάνεις παντιέρα. Και, φυσικά, αν τέτοια δεν υφίστανται, μπορείς κάλλιστα να τα επινοήσεις. Όπως, για παράδειγμα, η διαβόητη Γενιά του Πολυτεχνείου -ή τουλάχιστον οι πιο τίμιοι από τους επιφανείς εκπροσώπους της.
    Ναι, είναι η επιλογή των ευέλικτων, των καπάτσων, των έξυπνων, των προσγειωμένων, των νικητών. Είναι η επιλογή που μπορεί να σου φέρει χρήμα και δόξα, επιτυχία και λάμψη. Η επιλογή ανθρώπων χωρίς σταθερές, με σκοτεινές ψυχές και τρίτες σκέψεις.
    Δεν είναι η δική μου.
  3. Να στραφείς προς τα μέσα αρνούμενος να παραδώσεις έστω κι ένα γιώτα ή μια τελεία από την παλιά κοσμολογία σου. Να στραφείς προς τα μέσα για ν’ αναστοχαστείς τα πράγματα ξεκινώντας από το πιο βασικό, το εγώ. Να στραφείς προς τα μέσα επιχειρώντας να κρατήσεις ζωντανή τη φλόγα που είχε/έχει νόημα για σένα.
    Είναι η επιλογή εμμονικών ανθρώπων, που προτιμούν να συρρικνωθούν παρά να παραδώσουν το ελάχιστο στη στιγμή ή το φιλοθεάμων κοινό. Είναι η επιλογή ανθρώπων, που δεν έχουν καμιά ευελιξία και προτιμούν να σπάσουν, παρά να μετακινηθούν έστω και μια μοίρα από την αρχική τους θέση.

……………………

Κάπως έτσι το Σημειωματάριο στρέφεται σταδιακά προς τα μέσα. Από την πολιτική στην κοινωνία κι από κει στον κύκλο μου κι ακόμα πιο στενά, στους λίγους ανθρώπους που παραμένουν δίπλα μου, πολλές φορές και σε δικό μου πείσμα, σε μένα.

Όπως είχα πει παλιότερα με άλλη αφορμή:

Τέτοια κείμενα σε καιρούς, όπως οι σημερινοί, είναι ό,τι πιο πολιτικό μπορώ να γράψω.

Advertisements

18 thoughts on “Σε πολύ α΄ ενικό

  1. #FN$# 30/01/2011 στο 7:54 μμ Reply

    Αυτά τα «πολιτικά» κείμενα είναι και τα καλύτερα… 🙂

  2. Αναστασία Γιαννοπούλου 30/01/2011 στο 8:25 μμ Reply

    Ισως σου φανεί λαϊκίστικο, ίσως υπερβολικά απλοϊκό.
    Δεν είναι «η απάντηση» είναι μία από τις απαντήσεις.

    • fvasileiou 30/01/2011 στο 8:52 μμ Reply

      Μου φαίνεται μοδάτο και φαντάζομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι (στην πραγματικότητα ξέρω τουλάχιστον πέντε ή έξι) που θα ενθουσιαστούν από αυτό τον δεκάλογο 😉

  3. γρηγόρης στ. 31/01/2011 στο 9:26 πμ Reply

    Αυτό το α΄ ενικό [όπως και την αυτοκριτική που οδηγεί σε νέα αυτογνωσία και συνειδητοποίηση] φοβίζει όλους τους «επάνω».
    Καλύτερα άστεγοι και με α΄ ενικό, παρά σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο και με α΄ πληθυντικό.

    • fvasileiou 31/01/2011 στο 11:30 πμ Reply

      Η πλάκα είναι ότι στην Ελλάδα συνήθως μιλάμε σε.. γ΄ πληθυντικό: Φταίει ο κόσμος που δεν καταλαβαίνει / δεν αντιδρά / δεν κρίνει κοκ.

  4. hfaistiwnas 31/01/2011 στο 10:49 πμ Reply

    Και νομίζω είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις.. δεν είναι κακό.. ε?

  5. roadartist 31/01/2011 στο 5:01 μμ Reply

    Πολύ καλά θα κάνεις.. Αυτό έχουμε όλοι ανάγκη.. αυτό νομίζω πρέπει να κάνουμε..

    Πόσες φορές έχω αισθανθεί να συμμετέχω σε αυτή ακριβώς τη σκηνή από το Δον Κιχώτη «Γίνεσαι, να πούμε, ένας ακόμα κατά φαντασίαν ιππότης, που παλεύει με τους ανεμόμυλούς του»..

    Μου αρέσει και αναμένω..αυτη την στροφή προς τα μέσα ..

    • fvasileiou 31/01/2011 στο 7:24 μμ Reply

      Αν ρίξεις μια ματιά στα κείμενα που αναρτήθηκαν τους τελευταίους δυο, τρεις μήνες στο Σημειωματάριο, θα διαπιστώσεις ότι η καταβύθιση μέσα συντελείται σταδιακά και ουσιαστικά.

  6. nomansland 31/01/2011 στο 11:31 μμ Reply

    Προς τα μέσα λοιπόν….άφησε όμως μια τόόόόόόόση δα γωνίτσα εκεί μέσα για ‘κανα διψασμένο σαρκίο…από τα έξω,

    σε φιλώ…

    • fvasileiou 01/02/2011 στο 10:01 πμ Reply

      Ξεχνάς ότι το σώμα έχει εσωτερικότητα / ότι το σαρκίον είναι πνευματικό μέγεθος.

      Φιλιά

  7. pink fish 01/02/2011 στο 8:28 πμ Reply

    Θα έλεγα ότι το κείμενο δεν είναι μόνο πολιτικό. Έχει και να κάνει με τις γενικότερες αλλαγές που μπορεί να βιώσει ο καθένας μας στη ζωή του. Αναθεώρηση σχέσεων στη δουλειά με φίλους, με την οικογένεια μας, με το σύντροφο μας.Και τότε, ναι: το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να στραφείς στη μόνη σταθερά (?) που έχουμε: στον ευατό μας. Αλλά όχι με διάθεση «κλείνομαι στο καβούκι μου». Αυτό είναι ότι χειρότερο. Με διάθεση να δούμε πως έχει η νέα κατάσταση και πως μπορούμε να φερθούμε εις το εξής. Τι μένει, τι πετάμε, που και πως προχωράμε. Μου άρεσε το κείμενο για εντελώς προσωπικούς λόγους και γιατί ανέλυσες λίγο-πολύ μια κατάσταση που βιώνω τα τελευταία χρόνια σε προσωπικό επίπεδο. Εκεί βρήκα τη δική μου αναφορά. Να’ σαι καλά 🙂

    • fvasileiou 01/02/2011 στο 10:02 πμ Reply

      Ψαράκι, το έπιασες ότι αναφέρομαι σε γενικότερες διαψεύσεις, παίρνοντας αφορμή από μια, κοινή και μεγάλη.

      Καλημέρα!

  8. Αναστασία 01/02/2011 στο 12:24 μμ Reply

    Φώτη,
    στους καθε είδους και φύσης (πολιτικούς, προσωπικούς) επαναπροσδιορισμούς μας (και είναι από τις λίγες φορές που λεω το ρημα»πιστευω», πιστευω ότι αν δεν ανα-επανα-προσδιοριζόμαστε δεν ζούμε αλλα απλώς επιβιώνουμε), ξαναβλεπουμε τα πραγματα, δεν γίνεται αλλιώς. Συμφωνώ με την pink fish. Και, έτσι νομίζω, αν αυτό δεν το κάνουμε «μιλώντας» με ειλικρίνεια με τον εαυτό μας, το γύρω τοπίο- πόσο μαλλον το εντός μας- δεν φωτίζεται. Το έχω νιώσει και είναι λυτρωτικό. Θελει το χώρο του, θελει υπομονή κι επιμονή, αλλα αξίζει τον κόπο. Μόνο σε ό,τι παραμενει σταθερό μετα από ειλικρινή επανεξεταση αξίζει τον κόπο να παραμενουμε κι εμείς σταθεροί. Αλλιώς κοροϊδευουμε τον εαυτό μας.

    Υ.Γ. Δεν πρόλαβα να στο γράψω τότε, ευχαριστήθηκα πολύ την αναρτηση σου για τους αγαπημένους σου δίσκους παραδοσιακής μουσικής. Πόσο με συγκίνησες, και πόσο σε ζήλεψα γιατί δυο δισκους που αναφερεις και δεν τους έχω- και δεν ξερω κι αν μπορώ να τους βρω τωρα.

    Σε φιλώ

    • fvasileiou 01/02/2011 στο 9:14 μμ Reply

      Κάπως έτσι τα βλέπω κι εγώ. Και νιώθω συχνά-πυκνά την ανάγκη να βυθίζομαι μέσα, να επανεκτιμώ πρόσωπα, καταστάσεις, σχέσεις, ιδέες, στάσεις κι απόψεις.

      Ποιους δίσκους δεν έχεις; 😉

  9. George 02/02/2011 στο 3:22 πμ Reply

    Έλα ρε μαλάκα,αφού την ξέρεις την απάντηση επειδή είσαι εσύ.Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τη διαρκή διάδραση τού «ένα» και τού «τρία»,ειδάλλως θα απωλέσεις την εσωτερική σου συγκρότηση και θα σού φέρνω σοκολατάκια στο Δρομοκαίτειο εφ’όσον δεν καπνίζεις.Αλλά πάλι ,τώρα πού το σκέφτομαι,εφ’όσον θα το πάθεις το stupor,γιατί να μην ξεκινήσεις και τώρα το τσιγάρο?Ποτέ δεν είναι αργά.Δεν υπάρχει δεν μπορώ, αλλά δεν θέλω.Θα σού μάθω και μαγκιές(δαχτυλίδια καπνού,πόζες και τα ρέστα) για να κουτουπώνεις τις συμπαλαβές σου.Το μόνο άγχος και ο μόνος δισταγμός μου,είναι πού τα σοκολατάκια θα μού ‘ρχοναται πιο φτηνά.Όμως στο Δρομοκαίτειο τώρα πού το ξανασκέφτομαι,όλα «παίζουν».Αφήνεις τη σοκολάτα να λιώσει και πασαλείβεσαι σαν τα μωρά γύρω από το στόμα.Λεκιάζεις και το ζουρλομανδύα.Κι εκεί πού ερωτικά είσαι εντελώς αφανής,μπαίνεις στο θάλαμο τών γυναικών και γλείφεις φιλήδονατη σοκολάτα από τις άκρες τών χειλέων σου.Πανικός!Ο Brad Pitt τού ασύλου σού λέω.Κι έχει και κάτι ωραίες τρελλές,πού στενοχωριέσαι να τις βλέπεις εκεί μέσα,αλλά πάλι τή θεία προνοία,εσύ θα τούς ξαναφέρεις τη χαρά.Από αυτήν την άποψη,δεν είναι άσκημη και η δεύτερη επιλογή.Μόνο πού θα ξεπατωθώ πάλι να σού φέρνω σουβλάκια αυτή τη φορά,επειδή το φαί «δε λέει».Αυτά.Αναμένω εναγωνίως την επιλογή σου ,για να δω κι εγώ τι πρέπει να πράξω!Αυτά!

    • fvasileiou 02/02/2011 στο 8:50 πμ Reply

      Έχω γνωρίσει μερικές ωραίες τρελές -είσαι σίγουρος ότι είναι στο Δρομοκαΐτειο;;; Γιατί εγώ αλλού τις ψώνισα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: