Ημερολογιακή καταγραφή: Επιστρέφοντας

Πλάκα-πλάκα πέρασε σχεδόν ένας μήνας!

Το σπίτι μύριζε κλεισούρα. Η υγρασία σχεδίασε παράδοξες φιγούρες στο υπνοδωμάτιο. Σκόνη στα τραπέζια.

Άλλαξα πουκάμισο βιαστικά και τηλεφώνησα στον Παναγιώτη: «Μα γιατί τηλεφωνείς; Σε περιμένουμε. Έλα!»

Πήγα.

Άραξα στον μεγάλο καναπέ και με ρώτησαν τι θα πιω. Ειλικρινά δεν με ένοιαζε τι, αρκεί να έπινα κάτι, και το άφησα πάνω τους. Τρία ποτήρια, ξηροκάρπια κι ένα μπουκάλι Μεταξά γέμισαν το τραπεζάκι μπροστά μου. Δεν τσουγκρίσαμε / Μουρμουρίσαμε ευχές / Ήπιαμε.

Και πρέπει να ήπιαμε κάμποσο, τελικά.

Είπαμε τα νέα μας. Που τελικά δεν ήταν και τόσο πολλά. Και ίσως-ίσως να μην ήταν και τόσο νέα. Τα δικά μου σίγουρα δεν ήταν τόσο συνταρακτικά όσο τα είχα στο μυαλό μου. Από τη στιγμή που τα βιώματα έγιναν αφήγηση, λέξη πάνω στη λέξη, ήχος, παύσεις, χρώμα, έχασαν και σε όγκο και σε βάρος. Ναι, απογοητεύτηκα. Και νόμισα ότι η στιγμή δεν τα σήκωνε, αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον απόκτησαν τις σωστές τους διαστάσεις.

Ξύπνησα με σένα στο μυαλό μου. Το κεφάλι βυθισμένο στο μαξιλάρι για να αποφύγω το φως που εισβάλλει από παντού, τα σκεπάσματα πεταμένα.

Κάνει ζέστη.

Στο γραφείο σχολίασαν το ξύρισμά μου -μα ξυρίζομαι, δεν ξυρίζομαι; Σίγουρα όχι πάντα, αλλά ούτε και τόσο σπάνια πια.

Κάναμε πλάκες, κανονίσαμε γιορτές, πολλά χαμόγελα -η μέρα το απαιτούσε.

Μεσημεριανό στη Στοά. Καλαμπούρια, μπύρα ΚΕΟ και πιάτα να πηγαινοέρχονται.

Μετά γύρισα στο γραφείο.

Θα δουλέψω μέχρι αργά το βράδυ.

 

Advertisements

9 thoughts on “Ημερολογιακή καταγραφή: Επιστρέφοντας

  1. hfaistiwnas 30/03/2011 στο 8:57 μμ Reply

    Γιατί παιδί μου τόσο απογοητευμένος; Επέστρεψες, νέα περίοδος μέχρι τις γιορτές.. τότε θα είναι καλύτερα που θα έχει ανοίξει και ο καιρός ε;?

    • fvasileiou 31/03/2011 στο 6:40 μμ Reply

      Ο καιρός εδώ παραείναι ανοιχτός – προσωπικά θα ήθελα να… κλείσει λιγουλάκι 🙂
      Πάντως, απογοητευμένος δεν είμαι..

      • hfaistiwnas 31/03/2011 στο 8:30 μμ Reply

        Άσε ναι και εγώ.. κάτι πήγε να κλείσει και έμεινε πάλι ανοιχτό..
        Στο εύχομαι!

  2. Σοφία 30/03/2011 στο 9:23 μμ Reply

    Μπορεί να είσαι απογοητευμένος, αλλά είναι υπέροχη η αίσθηση ότι κάποιοι σε περιμένουν πάντα όταν γυρίζεις, να σ’ ακούσουν, να σου μιλήσουν…
    Καλησπέρα Φώτη μου!

    • fvasileiou 31/03/2011 στο 6:39 μμ Reply

      Μα δεν είμαι απογοητευμένος, ρε παιδιά…

  3. αναστασία 31/03/2011 στο 5:30 μμ Reply

    Περασα για μια καλησπέρα κι επεσα πανω στο «τα βιώματα έγιναν αφήγηση, λέξη πάνω στη λέξη, ήχος, παύσεις, χρώμα, έχασαν και σε όγκο και σε βάρος. Ναι, απογοητεύτηκα. Και νόμισα ότι η στιγμή δεν τα σήκωνε, αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον απόκτησαν τις σωστές τους διαστάσεις». Σωστός!

  4. Fri 01/04/2011 στο 2:32 μμ Reply

    Μου άρεσε αυτό που έγραψες, ο τρόπος που το έγραψες, η διάσταση που του έδωσες…
    Καλή σου μέρα και καλό μήνα σου εύχομαι! Με τα πραγματα στη ζωή σου στις διαστάσεις που θέλεις… 🙂

    • fvasileiou 02/04/2011 στο 12:46 πμ Reply

      Ωραία ευχή!
      Ήδη σκέφτομαι πράγματα που θα ήθελα να διογκώσω και άλλα που θέλω να κοντύνω!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: