Φεύγει η αγάπη φεύγει σαν αέρας

Κυριακή πρωί / Σκόνη και σύννεφα και ήλιος και αέρας / Το νησί μοιάζει στο μέσον της Πάλης των Στοιχείων

Έφτιαξα τρεις κούπες καφέ και τον αποθήκευσα στο θερμός. Κάθισα στο γραφείο κι άρχισα να βάζω τα Χαρτονάκια στη σειρά -σήμερα θα  τελειώσω!

Ο αέρας σφυρίζει μπαίνοντας από τις χαραμάδες / Το κινητό στο διπλανό δωμάτιο σήμανε την λήψη μηνύματος / Ο γείτονας για έναν περίεργο λόγο πλένει το αυτοκίνητό του

Το πρόβλημά μου δεν ήταν ποτέ να μου μιλήσουν τα Κείμενα. Πάντα καταφέρναμε και βρίσκαμε κοινή γλώσσα. Το πρόβλημά μου είναι να μεταφέρω την συνομιλία μας στους τρίτους -να γράψω. Ο καφές έχει τελειώσει.

Μυρωδιά πετρελαίου και καμένου κάρβουνου και τσίκνα / Ένα επίμονο κορνάρισμα / Παιδικές φωνές και ενήλικες επιπλήξεις

Συγγνώμη που μερικές φορές δεν απαντάω τα sms σας. Που δεν τα διαβάζω καν. Αλλά κάνω, σκέφτομαι τόσα εκείνη την ώρα, που απλώς δεν αντέχω να κάνω κάτι παραπάνω. Δεν αντέχω καν να απαντήσω ένα sms.

Ο αέρας κοπάζει, γύρω-γύρω άσπρα σύννεφα και στη μέση μια βαθιά μπλε τρύπα / Μια τηλεόραση κάπου απέναντι / Ο γείτονας ποτίζει με το λάστιχο τα λουλούδια του

Πρέπει πάντα να αντλώ από μέσα. Για τα πάντα. Δεν φοβάσαι μήπως αδειάσει; Όχι, δεν φοβάμαι. Ίσως να το ελπίζεις τότε.

Τα σύννεφα ταξιδεύουν – μήπως τα πάντα, όλοι ταξιδεύουμε; / «Αν δεν φας το σουβλάκι, δεν θα πιεις κοκακόλα» / Ένα πουλί πέρασε αστραπιαία από μπροστά μου

Πιάνω μηχανικά την κούπα και την φέρνω στο στόμα μου.  Ο καφές έχει τελειώσει. Σηκώνομαι και πίνω νερό. Κοιτάζω τα Χαρτονάκια από άλλη γωνία. Από πάνω. Και ότι πριν, από κάτω, ή μάλλον απ’ τα μέσα, έμοιαζε ταξινομημένο, τώρα φαντάζει ατάκτως ερριμμένο.

Και για έναν περίεργο λόγο θυμήθηκα αίφνης ετούτο το τραγούδι:

 

Advertisements

8 thoughts on “Φεύγει η αγάπη φεύγει σαν αέρας

  1. Αναστασία Γιαννοπούλου 03/04/2011 στο 3:00 μμ Reply

    Εμένα μου θύμισε αυτό διαβάζοντάς το και σου το αφιερώνω:

    «Η αταξία στο Σύμπαν τείνει να μεγαλώσει» Οπότε σε τίποτα και πουθενά δεν υπάρχει τάξη (ούτε καν στο στρατό)….

    • fvasileiou 03/04/2011 στο 6:46 μμ Reply

      Εξαιρετική επιλογή. Ευχαριστώ! 🙂

  2. hfaistiwnas 03/04/2011 στο 8:22 μμ Reply

    Γιατί τόσο μπέρδεμα; Φαντάζομαι θα χρειάζεσαι το χρόνο σου να τα φτιάξεις όλα..

    • fvasileiou 05/04/2011 στο 5:05 μμ Reply

      Νομίζω ότι λίγο-πολύ ο καθένας λαμβάνει αυτό που επιδιώκει 😉

  3. Σοφία 04/04/2011 στο 1:08 μμ Reply

    Του χρόνου το σφουγγάρι τα σβήνει όλα… Μια κουβέντα που τα λέει όλα!

    Κι εγώ έτσι, όταν δούλευα είχα γύρω μου δεκάδες κίτρινα χαρτάκια, που με κυνηγούσαν και έπρεπε να τα κυνηγήσω κι εγώ! Ωραία χρόνια…
    Καλησπέρα Φώτη μου!

    • fvasileiou 05/04/2011 στο 5:04 μμ Reply

      Σε κυνηγάν, τα κυνηγάς -ένα γύρω-γύρω όλοι, σαν να λέμε.

      …αναρωτιέμαι ποιος βρίσκεται στη μέση.

  4. Fri 05/04/2011 στο 4:26 μμ Reply

    Μπερδεμένα τα Χαρτονάκια όταν τα κοιτάς από πάνω, τακτοποιημένα μόλις τα βλέπεις από άλλη γωνία…

    Από ποιά γωνία πρέπει να δεις τη σκέψη σου για να μοιάσει ταξινομημένη;

    Την καλησπέρα μου 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: