Φωτογραφικός Μονόλογος (Απογευματινή βόλτα στα Γιάννενα)

Το Σάββατο, 30 Απριλίου, η βροχή ξεκίνησε νωρίς το πρωί. Κι αυτό είναι ασυνήθιστο, γιατί εδώ, στα μέρη μας, οι βροχές ξεκινούν συνήθως το μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα. Ξεκίνησε όμως νωρίς και ήταν αργή, ρυθμική, ήρεμη και σιγανή, απολύτως προβλέψιμη και ειρηνοποιός.

Πέρασα τη μέρα μου γράφοντας και σβήνοντας. Βρήκα ένα πάκο με κόλλες αναφοράς από τον καιρό που ήμουνα φοιτητής και γράφω σε αυτές τώρα. Σημειώσεις κρατάω σε ένα ακόμα πιο παλιό τετράδιο, το οποίο συνήθως βρίσκεται στο πάτωμα, ακριβώς δίπλα από την καρέκλα μου. Όλα αυτά μου είναι εξαιρετικά άβολα, πρέπει να σας πω, αφού είναι έξω από τις συνήθειές μου. Είναι όμως ένα βολικό ξεβόλεμα, αφού με έναν τρόπο με κρατάει σε εγρήγορση.

Η βροχή αραίωσε γύρω στις 7, οπότε κι εγώ είχα αρχίσει να βαράω μπγιέλα κατά το κοινώς λεγόμενο, οπότε αποφάσισα να βγω να περπατήσω. Όπως όλοι ξέρουμε, το περπάτημα βοηθά να ξεκαθαρίζεις και να τακτοποιείς τα θέματα εντός του. Το περπάτημα δίνει απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα. Το περπάτημα δίνει τις σωστές διαστάσεις στα πράγματα.

Με το σημειωματάριο παραμάσχαλα, το καινούργιο (και γαμάτο) κινητό μου στην τσέπη, και την ομπρέλα στα χέρια κατέβηκα τις σκάλες.

Τις ξανανέβηκα. Πήρα την φωτογραφική μηχανή κι έφυγα.

Περπατούσα και σκεφτόμουν τι γαμάτες φωτογραφίες θα έπαιρνα με το σούρουπο και το ψιλόβροχο. Σκηνοθετούσα στο μυαλό μου κάδρα με το δάσος της Περιβλέπτου, τον παλιό ανεμόμυλο και την Κενάν Μεσαρέ. Αλλά, το ομολογώ, τα προσπέρασα όλα αυτά χωρίς ιδιαίτερες τύψεις. Σκοπός ήταν το περπάτημα, η χαλάρωση κι όχι μια παραπάνω έγνοια. Εν τω μεταξύ η βροχή σταμάτησε.

Αλλά αυτή η καινούργια πλατεία που έχουν φτιάξει λειτουργεί σαν κάδρο προς την Πίνδο, με τα δέντρα, την πόλη, τη λίμνη, το νησί μπροστά και τα βουνά (χιονισμένα!) στο βάθος που είναι αδύνατο -ΑΔΥΝΑΤΟ- να μην βγάλεις την φωτογραφική μηχανή.

Κι είναι και η Νομαρχία μας (νυν Περιφέρεια) με την επιβλητική ακινησία της σταθερός χώρος για τα ραντεβού

Πνιγμένη στα αυτοκίνητα και τους περαστικούς η βρύση αυτή δίνει ισορροπία και ηρεμία. Και μας ξεδιψάει.

Πιο κάτω το ρολόι, ίσως το πιο σταθερό σύμβολο της πόλης μας. Πίσω του διακρίνεται το κτίριο της VIII Μεραρχίας και, φυσικά, το Μιτσικέλι

Το κτίριο του Δημαρχείου παλιά στέγαζε την Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη. Κι ακόμα υπάρχει η σχετική επιγραφή στην πρόσοψη

Ανάμεσα στα νεοκλασικά και τα παραδοσιακού ρυθμού οικήματα, και στην αρχή της κατηφόρας που οδηγεί στο μώλο, να και το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας. Το αρχιτεκτονικό του σχέδιο αποπνέει την αισιοδοξία της δεκαετίας του ’60. Το γκράφιτι κάψε με πάνω στο ανάγλυφο του Πρέκα…

Η Αβέρωφ. Παλιά, μέχρι πριν από δέκα, δεκαπέντε χρόνια δηλαδή, εδώ στεγάζονταν τα χονδρικής πώλησης μανάβικα και κρεοπωλεία. Τώρα κυριαρχούν φαστ φουντ εστιατόρια.

Η κεντρική πύλη του Κάστρου. Στην κορυφή του πύργου μια Ελληνική σημαία δεξιά στην ρίζα του, το εκκλησάκι του Πολιούχου μας.

Ο Γεώργιος ήταν ένας απλός και ήσυχος νεαρός που δούλευε για τους Οθωμανούς, οι οποίοι τον νόμιζαν Μουσουλμάνο. Έτσι όταν εκείνος βάφτισε τον νεογέννητο γιο του, θεώρησαν ότι αλλαξοπίστησε κι έγινε Χριστιανός. Τελικά τον κρέμασαν λίγα μέτρα πιο πάνω από εκεί που σήμερα βρίσκεται το εκκλησάκι του.

Μια από τις πύλες του Κάστρου.

Οδός Σούτσου. Εδώ ζούσαν πολλοί από τους Εβραίους της πόλης μας.

Η λίμνη, η Αμφιθέα, το βουνό, όλα γαλανά. Τα φώτα του λούνα-παρκ και των εστιατορίων διαφοροποιούνται μόνο.

Και μετά έβαλα τη μηχανή στη θήκη της και περπάτησα στον παραλίμνιο μία ώρα γρήγορα. Την επόμενη φορά θα τον φωτογραφήσω…

Advertisements

16 thoughts on “Φωτογραφικός Μονόλογος (Απογευματινή βόλτα στα Γιάννενα)

  1. Σοφία 01/05/2011 στο 3:46 μμ Reply

    τι όμορφες φωτογραφίες:)!!!
    ειδικά οι δυο τελευταίες…και αυτές στο Κάστρο και την οδό Σούτσου…
    εκεί είσαι τώρα;
    μας ταξίδεψες φίλε Φώτη, τα κατάφερες…..

    • fvasileiou 01/05/2011 στο 5:03 μμ Reply

      Θα παραμείνω στα πέριξ για κάνα μήνα ακόμα -για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Θα ξαναπάρω τη μηχανή μαζί μου…
      Καλό μήνα!

  2. hfaistiwnas 01/05/2011 στο 4:04 μμ Reply

    Είναι πανέμορφη η βόλτα δίπλα στη λίμνη.. και μάλιστα όταν πήγα και εγώ έβρεχε.. για τα καλά.. χαχαχαχα! Αλλά ήταν όμορφα!!
    Ωραίες εικόνες! 🙂
    Καλό μήνα!

    • fvasileiou 01/05/2011 στο 5:05 μμ Reply

      Εννοείται ότι έβρεχε και μάλιστα για τα καλά!
      Η πλάκα είναι πως όλοι εδώ γκρινιάζουν για τις βροχές, την υγρασία και τη μούχλα κι είμαι εγώ με ένα ηλίθιο χαμόγελο νιρβάνας μόνιμα στο στόμα.
      Καλό μήνα!

  3. apgeorge 01/05/2011 στο 8:54 μμ Reply

    Εκτος απο ταλαντουχος bloger εισαι και καλος περιηγητης,
    keep walking… κι ας βρεχει

    • fvasileiou 02/05/2011 στο 2:53 μμ Reply

      Την επόμενη βόλτα θα την κάνουμε μαζί 🙂

  4. apos 02/05/2011 στο 2:13 μμ Reply

    Αγαπημένε μου Φίλε,
    χαίρομαι που βλέπω κι άλλους ανθρώπους να μονολογούν με μια κάμερα στο χέρι, αναζητώντας την ομορφιά, γύρω τους.
    Keep walking.
    YΓ Οι τελευταίες 5 φωτογραφίες είναι καταπληκτικές.

    • fvasileiou 02/05/2011 στο 2:54 μμ Reply

      Με κάμερα, κινητό ή δισάκι, όταν περπατάω μονολογώ. Με το μπλογκ βρήκα και τρόπο να με… ακούτε 😛

      Επέστρεψες! Έρχομαι στο μπλόγκιό σου για τις πρώτες εντυπώσεις 🙂

  5. photoioannina 02/05/2011 στο 4:26 μμ Reply

    Πολύ όμορφος και εμπεριστατωμένος ο φωτογραφικός σου μονόλογος!
    Οι ομορφιές της πόλης μας και της περιοχής γενικότερα είναι αστείρευτες.
    Συνέχισε τους περιπάτους σου!!!

    • fvasileiou 03/05/2011 στο 2:33 μμ Reply

      Πραγματικά είναι αστείρευτες. Γι’ αυτό και μεις οι γιαννιώτες έχουμε τέτοια αγάπη -για να μην πω εξάρτηση- για την πόλη μας.

  6. George 02/05/2011 στο 6:57 μμ Reply

    Η βρύση είναι δικιά μου.Εκεί με ξεσουρώνανε βάζοντας την κεφάλα μου από κάτω και πετώντας μου νερό στα μούτρα.Μάλλον για καταιονισμό επρόκειτο.Επίσης την τράπεζα σκεφτόμασταν να τη ληστέψουμε αλλά δίχως φασαρίες,φωνές, θύματα,ταλαιπωρίες κτλ. .Απλώς,απλά,όμορφα και αξιοπρεπώς.Με ευγενείς τρόπους και καθησυχάζοντας τις- πιθανώς- τρομοκρατημένες γηραιές κυρίες.Πριν φύγουμε ( για να ευχαριστήσουμε τούς υπαλλήλους και τούς πελάτες για την αρωγή των ) θα τούς κερνούσαμε- αν ο χρόνος το επέτρεπε – μπουγάτσες με χαρτοπετσέτα και εμφιαλωμένο νερό.Όλους.Τώρα για τούς αστυνομικούς τι να πεις?Αν ήταν δυνατόν κι αυτούς συντροφικά θα επιθυμούσαμε να τούς δεχτούμε, αλλά πολύ αμφιβάλλω περί τής διάθεσης συντροφικότητας εκ μέρους των.Είμασταν καλόψυχοι αναρχικοί στην αρχή.Μετά τα 25 κωλοπαιδεράψαμε και τότε εγώ πήγα στο Στέκι και «ξανάγινα» χριστιανός ορθόδοξος,επειδή είμαι όμορφος,καλός,κομψός κι ευαίσθητος άνθρωπος.Κι η βροχή δικιά μου είναι.Και προ και μετά Στεκίου εποχής δικιά μου ήτανε,αλλά κανείς δεν με είχε ενημερώσει μέχρι πού κατά τύχη βρέθηκα στα Γιάννενα και μού αποκαλύφθηκε αυτό το καλά κεκρυμμένο από τούς εντοπίους μυστικό.Επίσης ο Γεώργιος δεν ήτανε ένας απλώς και ήσυχος νεαρός,αλλά έιχε κάτι αρχίδια» ΝΑ» αλλά δεν το διαλαλούσε δημοσίως όπως ο Φώτης.Επίσης δεν το λένε πλέον Γεώργιο,ούτε Γιώργο,ούτε Γιώργη,ούτε Γιωργάκη, μα ούτε κι Άκη.Τον λένε Άγιο Γεώργιο κι αν επισυμβεί ξανά το ίδιο γλωσσικό(?)ολίσθημα σε προειδοποιώ/απειλώ πως θα σε καταγγείλω στην πασίγνωστη -πλην μυστική- και φοβερή ΠΑ. Γ. Ο. Υ. Ρ. Α. (ΠΑνελλήνια Γεωργική Οργάνωση Υπερχριστιανών Ρωμηών Αντεκδίκησης).Τέλος, ωραίες οι φωτογραφίες αλλά λείπουν τα ποδήλατα και ο γύρος της λίμνης με στάση για φραπέ στις Λογγάδες(όπου και το εκπεφρασμένως αμιμήτως παράπονο άρρενος εξαετούς παιδίου τινός, τούτου δε κλαίγοντος γοερώς και κραυγάζοντος δια το μη λαμβάνειν εκ τού πατρός του γλύκισμα-παγωτό : «Ε ,γαμώ το μουνί μου!Ε,γαμώ το μουνί μου!» -FACT!).
    Τέλος πάντων ,όλα αυτά τα έγραψα για να καταδείξω το ό,τι είμαι όμορφος,κομψός,συνειδητοποιημένος,ενημερωμένος,ευαίσθητος,προικισμένος (εκεί πού πρέπει),καθώς και για να δηλώσω την- εκ τών ων ουκ άνευ-επιθυμία μου ώστε να επικρατήσει παγκόσμια ειρήνη και να βοηθήσουμε όλοι τα ορφανά παιδιά τού τρίτου κόσμου (αλλά μόνο τού τρίτου) πού υποφέρουν από χολέρα ,πείνα και κάτι άλλο πού δεν μπορώ να θυμηθώ τώρα ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΟΥ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:http://www.youtube.com/user/royprinceful?feature=mhsn ,επειδή όπως προανέφερα είμαι ευαίσθητος.Τόσο πολύ ευαίσθητος πού τελικά τα βλέπω μόνο εγώ και ούτε κάν αυτοί εις τούς οποίους τα αφιερώνω (βλ. Φώτης)!!! Ω τής αναισθησίας!!! Ω τής αχαριστίας!
    Αυτά.Αύριο θα σχολιάσω κάποιο άλλο post τού Φώτη,φιλοδοξώντας να παίξω το ρόλο της αντιπολίτευσης εις αυτό τούτον το βλόγκιον,προκειμένου να εξασφαλιστεί η λειτουργία τών δημοκρατικών θεσμών ΚΑΙ ΕΔΩ.
    Μετά τιμής,
    Γεώργιος Αγροφύλαξ.

    Και τω Θεώ δόξα.

    • fvasileiou 03/05/2011 στο 2:28 μμ Reply

      Συνυπογράφω: Και τω Θεώ δόξα!

  7. ezakmyworld 04/05/2011 στο 8:37 πμ Reply

    …οδοιπορικό στην πόλη πλούσιο σε εικόνες και συναισθήματα, αλήθεια η Σκάλα ένα μπαράκι εκεί κοντά στο κάστρο υπάρχει ακόμη?…

    • fvasileiou 04/05/2011 στο 7:30 μμ Reply

      Φυσικά και υπάρχει ακόμη. Εκεί έπινα καφέ την Κυριακή 🙂

  8. Citr0nella 04/05/2011 στο 5:46 μμ Reply

    Καλό μήνα Φώτη μου:)
    Βροχερή μέρα σήμερα, βροχερή κι η βόλτα σου – όμως ανοιξιάτικη, όπως όλες οι βόλτες που γίνονται με όρεξη..

    • fvasileiou 04/05/2011 στο 7:30 μμ Reply

      Είναι γλυκές οι ανοιξιάτικες βροχούλες 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: