Σκέψεις με αφορμή την συνέντευξη του sir Β. Μαρκεζίνη

Η (αιφνιδιαστική) εισβολή του sir Βασίλειου Μαρκεζίνη στα ελλαδικά πράγματα τα τελευταία δύο χρόνια και το (αναμφίβολο) πουσάρισμά του από συγκεκριμένα Μέσα Ενημέρωσης έχει δημιουργήσει (εύλογες) απορίες και ερωτήματα κι έχει συντελέσει στη διακίνηση διαφόρων σεναρίων –κάποιων εντελώς παρανοϊκών.

Τα γράφω αυτά από την αρχή για να δείξω ότι κατανοώ όσους αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, επιφυλακτικότητα ή και εχθρότητα τον sir Μαρκεζίνη. Νομίζω όμως ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, ούτε τόσο ευεξήγητα όπως άλλες φορές (θυμάστε, για παράδειγμα, το περσινό τηλεοπτικό διάγγελμα του κ. Βγενόπουλου διά του Σκάι και του Αλ. Παπαχέλα;) Για παράδειγμα: Ο Βασίλειος Μαρκεζίνης προτείνει την άσκηση μιας εξωτερικής πολιτικής που βρίσκεται στον αντίποδα εκείνης που ακολούθησαν οι περισσότερες ελληνικές Κυβερνήσεις (και δη οι εκσυγχρονιστικές του Κώστα Σημίτη και η Μνημονιακή του κυρίου ΓΑΠ) και την οποία είχαν πολεμήσει με σφοδρότητα τα Μέσα που σήμερα τον φιλοξενούν. Προτείνει, για παράδειγμα, μια διαφορετική, μη-φοβική αντιμετώπιση της Τουρκίας και την δημιουργία νέων συμμαχιών από την χώρα μας (και ο νοών νοείτω).

Με άλλα λόγια, πέραν της εύλογης απορίας «πού το πάει ο Μαρκεζίνης;» ή «πού το πάει το Mega με τον Μαρκεζίνη;» έχουμε μπροστά μας έναν άνθρωπο με περγαμηνές, πραγματικά διακεκριμένο στο εξωτερικό και κορυφαίο στην επιστήμη του, ο οποίος μας λέει κάτι. Και μάλιστα κάτι που ακούγεται διαφορετικό. Δεν πρόκειται για έναν μεγαλοκάτι που αίφνης θέλει να το παίξει και ηγήτορας, αλλά κάποιον που δεν διστάζει να πει «μπορεί να κάνω και λάθος». Γι’ αυτό προτιμώ να συζητήσω τα όσα λέει και όχι να τους γυρίσω την πλάτη ή να τα απαξιώσω.

.

Η συνέντευξη ήταν πολύ ενδιαφέρουσα.

Ο sir Μαρκεζίνης υπογράμμισε εξ αρχής ότι δεν αντιμετωπίζουμε μια μόνο κρίση, την οικονομική , αλλά πέντε (μεταναστευτική, μειονοτική, εξωτερική, εμπιστοσύνης προς το κράτος και τους θεσμούς). Τοποθέτησε δε την αρχή τους όχι φυσικά στο 2004 ή το 2007, ούτε στην Μεταπολίτευση ή το 1981, αλλά στο 1965. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν συμφωνώ απολύτως μαζί του, από την άλλη όμως το ’65 έφερε την Χούντα, η Χούντα τη Μεταπολίτευση, εκείνη τον Ανδρέα και πάει λέγοντας.

Θα ήθελα να σταθώ όμως στα όσα υποστήριξε για τον τρόπο που θα βγούμε από την κρίση.

Το αξίωμα στο οποίο στηρίχτηκε το σκεπτικό του είναι το εξής:

Δεν μπορούν να μας βγάλουν από την κρίση εκείνοι που την δημιούργησαν.

Όπως εξήγησε μάλιστα, θεωρεί συνυπεύθυνες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 15 ετών –με άλλα λόγια ολόκληρο το κομματικό σύστημα, πλην κάποιων εξαιρέσεων τις οποίες δεν κατονόμασε. Ο Μαρκεζίνης, όπως και πολλοί άλλοι βέβαια, προσδοκά την ανάδειξη νέων ηγετών, οι οποίοι θα κουβαλούν μια επιτυχημένη πορεία στο κοινωνικό γίγνεσθαι στην πλάτη τους. Αυτοί, που δεν θα σέρνουν τις αμαρτίες του παρελθόντος, ούτε θα εξαρτάται το μέλλον τους από τις δημοσκοπήσεις και τα μικροσυμφέροντα, θα μπορέσουν να πάρουν τις επιβεβλημένες αποφάσεις, οι οποίες, φυσικά, είναι πάντα, πάντα δύσκολες. Βέβαια όλοι ξέρουμε ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι καλά οχυρωμένο και είναι πρακτικά και θεωρητικά αδύνατο να ξεπηδήσει μια νέα πηγή και το παραδέχτηκε και ο ίδιος ο ομιλητής. Έδωσε όμως και τη λύση:

Με μαζική συμμετοχή στις εκλογές, και όχι σε λευκό και άκυρο –εδώ έφερε σαν παράδειγμα και τις πρόσφατες τοπικές εκλογές, που παρά την συντριπτική αποχή όλοι κατάφεραν να νικήσουν στο τέλος. Ο Μαρκεζίνης πρότεινε το «επιλεκτικό μαύρισμα», που σημαίνει καταψήφιση των μεγάλων κομμάτων, εκτός πια κι αν συμμετέχει κάποιος άξιος, αδιάφθορος κτλ υποψήφιος.

Με λίγα λόγια ο sir Β. Μαρκεζίνης σαν λύση προκρίνει το χάος: Τον κατακερματισμό του κομματικού συστήματος και διά αυτού την αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος.

Γιατί, για σκεφτείτε, αν από τις επόμενες εκλογές δεν προκύψει αυτοδυναμία και θα έχουμε μια Βουλή έξι, εφτά, οχτώ κομμάτων, και με δεδομένο ότι το ΚΚΕ και ο Σύριζα δεν θα μετάσχουν σε κυβερνητικό σχήμα, θα πρέπει για να συγκροτηθεί κυβέρνηση να συμπράξουν τα δυο μεγάλα κόμματα ή μέρος τους. Μια τέτοια Κυβέρνηση, ακόμα και αν δεν αποτελείται αποκλειστικά από «προσωπικότητες», θα είναι πιο εύκολο να κληθούν για να την υπηρετήσουν διάφοροι τεχνοκράτες. Άνθρωποι με μια εξειδικευμένη γνώση, θα κληθούν να εφαρμόσουν στη χώρα εκείνο που ήδη εφαρμόζουν στις επιχειρήσεις τους ή διδάσκουν στα αμφιθέατρα. Όπως καταλαβαίνετε, κάτι τέτοιο θα σημάνει και το τέλος της πολιτικής και, αν όλα πάνε καλά, μια νέα αρχή της.

Όλα αυτά βέβαια συνεπάγονται και την διάλυση των σημερινών κομμάτων. Ούτως ή άλλως τα μεγάλα κόμματα έχουν πάψει προ πολλού να λειτουργούν σαν παρατάξεις, πεδίο δηλαδή συνάντησης, συζήτησης και συνεργασίας ανθρώπων με κοινές καταβολές, στόχους και ιδέες, αλλά με διαφορετικές απόψεις. Τα μεγάλα κόμματα είναι περίκλειστες συντεχνίες, οι οποίες κυβερνιούνται εκ περιτροπής από φατρίες στο όνομα του εκάστοτε Αρχηγού.

Τα κόμματα, για να το πω διαφορετικά, είναι μικρογραφίες του Ελληνικού Συστήματος, συναντά κανείς εκεί τις ίδιες παθογένειες και την ίδια κρίση –δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι και το Πασόκ και η Νέα Δημοκρατία_ είναι χρεωκοπημένα.

Το χάος τελικά είναι η λύση που προκρίνει όχι μόνο sir Βασίλειος Μαρκεζίνης, αλλά και πολλοί άλλοι, από άλλες αφετηρίες και στοχεύσεις. Η κρίσιμη διαφορά είναι σε ποιο χάος επιδιώκει και προσβλέπει ο καθένας μας. Γιατί άλλο χάος θέλω εγώ, άλλο εκείνοι που επενδύουν στη βία, κι άλλο ο Μαρκεζίνης.

Το πρόβλημα με το χάος, βέβαια, έγκειται στο ότι, σαν μια άμορφη και αδιαμόρφωτη κατάσταση που είναι, δεν μπορείς να προβλέψεις τι τάξη θα δημιουργήσει στο τέλος. Ο Μαρκεζίνης ποντάρει στις εκλογές. Βάζει δηλαδή τους θεσμούς και τους μηχανισμούς του παλιού συστήματος εγγύηση και θεματοφύλακες του καινούργιου συστήματος που θα γεννηθεί – ένα είδος ελεγχόμενου χάους…

.

Τελικά είμαστε τόσο απελπισμένοι που πιστεύουμε ότι η καταστροφή είναι η λύση ή είμαστε τόσο αισιόδοξοι, που προσδοκούμε την μετά χάους Ανάσταση;

Advertisements

12 thoughts on “Σκέψεις με αφορμή την συνέντευξη του sir Β. Μαρκεζίνη

  1. anisixos 16/05/2011 στο 2:39 πμ Reply

    ti bareto post.

  2. Σοφία 16/05/2011 στο 12:58 μμ Reply

    Καλέ μου φίλε,
    νομίζω πως φταίει η εποχή που ζούμε.
    Νοιώθω όμως σα να είμαστε στην κατάσταση του μπρος γκρεμός και πίσω άλλος γκρεμός…
    Οσο για τον sir Μαρκεζίνη, τον βλέπω με πάρα πολλή καχυποψία,ακόμα και όταν συμφωνώ με κάτι που λέει, ίσως γιατί έχω αρχίσει να βλέπω έτσι σχεδόν τα πάντα γύρω μου…

    • fvasileiou 16/05/2011 στο 2:20 μμ Reply

      Γράφεις «μπρος γκρεμός και πίσω άλλος γκρεμός» γιατί προφανώς έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση που το… ρέμα φαντάζει το καλό σενάριο 🙂

      • Σοφία 16/05/2011 στο 2:30 μμ Reply

        όχι…δεν γράφω ‘ρέμα’ γιατί κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει πια….

  3. Fri 16/05/2011 στο 1:08 μμ Reply

    Ο sir Μαρκεζίνης εμφανίζεται (ή τον εμφανίζουν;) με έναν ηγετικό αέρα στις συνεντεύξεις του. Ξεκαθαρίζει βέβαια πως δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική καριέρα γιατί αφενός καριέρα έχει και γιατί αφετέρου του αρέσει να λέει αλήθειες. Ποιος ξέρει….
    Συμφωνώ πάντως μαζί του στα περισσότερα, με προβληματίζουν άλλα… Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτή η εισβολή/προβολή του, αλλά αν αυτό είναι ευκαιρία για δικό μας προβληματισμό, γιατί να μην το εκμεταλευτούμε;
    Χάος λοιπόν… Γιατί όχι; Άλλωστε αυτό που ζούμε σήμερα ένα είδος χάους δεν είναι;
    Καλή εβδομάδα 🙂

    • fvasileiou 16/05/2011 στο 2:26 μμ Reply

      Δεν έχει πει ότι δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική γενικά. Δεν τον ενδιαφέρει να ενταχθεί σε έναν κομματικό μηχανισμό που θα του στερήσει την άνεση να εκφράζει τις απόψεις του. Που σημαίνει ότι θα ενταχθεί μόνο σε ένα κόμμα του διασφαλίσει αυτή την ελευθερία. Φαντάζομαι ότι θα είναι πιο εύκολο γι’ αυτόν, να κληθεί να συμμετέχει σε Κυβέρνηση Τεχνοκρατών, στην οποία θα οδηγήσει το «επιλεκτικό μαύρισμα» που προτείνει…

  4. hfaistiwnas 16/05/2011 στο 1:43 μμ Reply

    Μάλλον την μετά χάους Ανάσταση.. αυτό πιστεύω.. Έχουμε φτάσει στο αμήν όμως..

    • fvasileiou 16/05/2011 στο 2:27 μμ Reply

      Θα σε απογοητεύσω, αλλά όλα δείχνουν ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο αμήν. Ο πάτος του πηγαδιού είναι στις φαβέλες κι ακόμα πιο κάτω ίσως…

  5. apos 16/05/2011 στο 2:06 μμ Reply

    Ασχετα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι με τον Μαρκεζίνη, είναι καλό ότι κάποιος έχει το θάρρος να διατυπώνει την άποψή του, η οποία μάλιστα δεν συνοψίζεται στις γνωστές ανοησίες που περιφέρουν δεξιοί και αριστεροί στην Ελλάδα: ανάπτυξη, καταπολέμηση της διαφθοράς, την κρίση να πληρώσει η ολιγαρχία, να συναντηθούν οι αριστερές δυνάμεις κλπ κλπ κλπ.
    Συμφωνώ απόλυτα μαζί του σε ένα πράγμα: από την κρίση δεν θα μας βγάλουν όσοι τη δημιούργησαν. Αυτό είναι σαφές πλέον σε όλους.
    Τώρα, για το χάος, δεν ξέρω. Ειλικρινά δεν ξέρω.

    • fvasileiou 16/05/2011 στο 2:30 μμ Reply

      Μόνο το χάος (και μάλιστα το απόλυτο χάος) θα συσπειρώσει το λαό γύρω από μια κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης, σαν αυτή που προτείνει ο Μαρκεζίνης. Και μάλιστα για λίγα χρονάκια, όχι για κάποιο ιδιαίτερα μεγάλο διάστημα.

      Δεν είναι τρομακτικό το γεγονός ότι δεν μπορούμε, δεν υπάρχει μηχανισμός, να απαλλαγούμε από όσους δημιούργησαν την Κρίση;

  6. @kkoolookk 17/05/2011 στο 2:07 πμ Reply

    ORDO AB CHAO – They create «disorder» so the people will demand «order»…

    • fvasileiou 17/05/2011 στο 6:51 μμ Reply

      That’s the general idea. The problem is that everyone of us, and I mean everyone, has understands this «order» in a very different way…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: