Αν χαίρομαι για κάτι, είναι που έμεινα στη σιωπή

Καθόμασταν στα σκαλιά της Νομαρχίας πάνω-πάνω και τα γόνατά μας αγγίζονταν. Μπροστά μας το συντριβάνι και τα παγκάκια, το άγαλμα του Βενιζέλου και οι τρεις λεύκες που θυσιάστηκαν για να φτιαχτεί το υπόγειο γκαράζ. Πιο πίσω η απεραντοσύνη της Πίνδου.

Θυμάμαι ότι όλα ήταν γαλάζια -ο ουρανός, η λίμνη, τα βουνά, τα σύννεφα, οι σκεπές, οι άνθρωποι, τα περίπτερα, τα λουλούδια στα παρτέρια, οι πελαργοί στο καμπαναριό της Αγια-Μαρίνας, το καυσαέριο στις εξατμίσεις, οι κάδοι των σκουπιδιών, οι βιτρίνες, τα τετράδια κάτω από την μασχάλη, ο σκοπός που σφύριζε ο λαχειοπώλης που μας προσπέρασε, η γαλήνη που μου έδινε η παρουσία σου δίπλα μου, η μικρή ευτυχία που είχα κατακτήσει…

Αγκάλιασες τα γόνατά σου σαν να κρύωνες

– Κρυώνεις;

– Όχι.

Τότε γιατί οι μικρές, καστανές τριχίτσες στα μπράτσα σου ήταν ανασηκωμένες;

Έβαλα το χέρι μου πάνω από τους ώμους σου, σε τράβηξα κοντά μου κι έμεινες εκεί. Μου φάνηκε το σωστό πράγμα να κάνω και σε αγκάλιασα, αλλά τώρα αισθανόμουν άβολα. Το χέρι μου να μουδιάζει. Κι όπως έγειρες το κεφάλι σου τα μαλλιά σου μου γαργαλούσαν τη μύτη.

Είχες κλείσει τα μάτια ή κοιτούσες μπροστά το τίποτα;

Εγώ κοιτούσα το μάρμαρο της σκάλας. Τις μικρές πετρούλες, τους κόκκους σκόνης που στέκονταν πάνω τους. Ένιωθα τη στιγμή να με συντρίβει: Κάτι μεγάλο συντελούνταν εκείνη την ώρα, κάτι φούντωνε, κάτι ορθωνόταν μέσα μου, ανάμεσά μας, γύρω μου, το αισθανόμουν, αλλά δεν μπορούσα να το προσδιορίσω. Ήθελα κάτι να πω, αλλά δεν ήξερα -κι ούτε που έμαθα- τι λένε οι άνθρωποι σ’ αυτές τις περιπτώσεις κι έτσι σιώπησα.

Ανασηκώθηκες και με φίλησες στο πηγούνι -εκείνη τη μικρή λουρίδα δέρματος ανάμεσα στα χείλη και τα γένια μου. Ένα φιλί χωρίς σάλιο, χωρίς σάρκα, ένα φιλί-αέρας, μαύρο πέπλο που με σκέπασε, αποκάλυψη μιας ψυχρής αλήθειας που ποτέ δεν με εγκατέλειψε.

Χαμογέλασες μελαγχολικά. Για την ακρίβεια, θυμάμαι πως προσπάθησες να χαμογελάσεις – δεν ήταν ένα χαμόγελο που βγήκε από την καρδιά σου, αλλά ένα που κατασκευάστηκε από τη λογική σου. Σαν την αγκαλιά μου ένα πράμα.

Αλλά ήσουν όμορφη.

Μου άρεσες.

Σηκώθηκες όρθια και κατέβηκες ένα σκαλοπάτι. Οι λαγόνες σου ήταν ακριβώς απέναντι από το πρόσωπό μου. Και νομίζω ότι θα μπορούσα να χαζεύω για ώρες αυτό το κομμάτι του κορμιού σου, αλλά γύρισα το κεφάλι προς το πρόσωπό σου, ύψωσα τα μάτια και θέλω να πιστεύω πως χαμογέλασα στραβά.

– Πάμε καμιά βόλτα;

– Πάμε, είπα και σηκώθηκα και μου έπιασες το χέρι και κατεβήκαμε έτσι τα σκαλιά κι αργά-αργά κατηφορίσαμε προς τον μώλο.

Διαλυθήκαμε και οι δυο μέσα στο απέραντο γαλάζιο…

 

Tagged: , ,

11 thoughts on “Αν χαίρομαι για κάτι, είναι που έμεινα στη σιωπή

  1. hfaistiwnas 17/05/2011 στο 6:46 μμ Reply

    🙂
    Φουντώνει έρωτας;

    • fvasileiou 17/05/2011 στο 6:52 μμ Reply

      Είδες που ακόμα κι όταν μιλάμε για τον έρωτα το κάνουμε εκφράσεις που χρησιμοποιούμε και για τον πόλεμο -φούντωσε ο πόλεμος/η μάχη, δεν λέμε;

      • hfaistiwnas 17/05/2011 στο 7:00 μμ Reply

        Ναι ακριβώς.. το ένα όμως γίνεται μέσα μας..🙂

        • fvasileiou 17/05/2011 στο 7:02 μμ Reply

          Έτσι λες;
          Μόνο το ένα;

          Εγώ πιστεύω ότι και ο έρωτας μέχρι ενός σημείου μέσα μας γίνεται😀

  2. Citr0nella 17/05/2011 στο 6:49 μμ Reply

    Συμφωνώ.. όταν υπάρχει κάτι να πεις, το μαθαίνεις χωρίς σκέψη ή προσπάθεια.
    Αλλιώς χίλιες φορές η σιωπή.

    [Και, με την ευκαιρία. *αυτό* ήταν ένα πραγματικό καλοκαιρνό ποστ😉 Θενκς Φώτη!]

    • fvasileiou 17/05/2011 στο 6:58 μμ Reply

      Μήπως είναι απριλιάτικο; Ξέρεις, του μήνα του σκληρού…

  3. Σοφία 17/05/2011 στο 7:27 μμ Reply

    τι όμορφο!! δεν έχω λόγια…

    • fvasileiou 18/05/2011 στο 1:03 πμ Reply

      Ευχαριστώ, Σοφία!

  4. Astrofegia 17/05/2011 στο 10:07 μμ Reply

    Γιατί να χαλάσεις τη στιγμή με «κούφια λόγια»?
    Δεν είναι πιο ωραίο να χάνεσαι στο απέραντο γαλάζιο?
    Υ.Γ: Ωραίο τραγουδάκι!😉

    • fvasileiou 18/05/2011 στο 1:09 πμ Reply

      Αυτό το τραγουδάκι με έναν τρόπο κουβαλάει όλη αυτή την ιστορία μέσα του….

  5. γρηγόρης στ. 18/05/2011 στο 7:32 πμ Reply

    Ωραίο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: