Game of Thrones

Η σειρά ξεκινάει με την επίσκεψη του βασιλιά των Westeros, Robert Baratheon, στον φίλο του Eddard Stark. Ο βασιλιάς υποψιάζεται ότι κάποια συνωμοσία εξυφαίνεται εναντίον του και του ζητάει να αφήσει την βορινή πατρίδα του για να τον βοηθήσει να ξεπεράσει και αυτή την κρίση. Παράλληλα, στον βορρά της χώρας μια αδιευκρίνιστη, μυθική απειλή αρχίζει να κάνει την εμφάνισή της, ενώ πέρα από τη Στενή Θάλασσα ο εξόριστος πρίγκιπας Viserys Targaryen παντρεύει την αδερφή του Daenerys με τον φύλαρχο των βάρβαρων πολεμιστών Dothraki, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει μια συμμαχία που θα του επιτρέψει να διεκδικήσει τον Σιδηρούν Θρόνο.

Με δυο λόγια, το GOT προσφέρει όλα εκείνα τα στοιχεία που αγαπούμε στα σήριαλ του HBO -πολύπλοκες, ενήλικες ιστορίες, ρεαλιστικοί χαρακτήρες, οικογενειακά δράματα, παραβολές για την σημερινή πολιτική κατάσταση, ίντριγκες, παρασκηνιακές συγκρούσεις για την εξουσία, και φυσικά βία, σεξ, γυμνό- σε μια LOTR συσκευασία. Έχουμε δηλαδή βασιλιάδες και πριγκίπισσες, πολεμιστές, νάνους, βαρβάρους, ξωτικά, εξωτικά τοπία, μυθικά κάστρα, σκοτεινά δάση, παραμυθένια σκηνικά και κοστούμια -η απόλυτη ενήλικη αγορίστικη φαντασία.

Δυο είναι οι αναφορές των παραγωγών, αλλά και των περισσότερων κριτικών, όταν μιλούν για το Game of Thrones: Η πρώτη, όπως ανέφερα και πιο πάνω είναι Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, η άλλη οι Sopranos, η σειρά θρύλος, το ορόσημο τόσο για την σύγχρονη τηλεόραση, όσο και για το ίδιο το HBO. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ποιοτικές αμερικάνικες σειρές φιλοδοξούν να αποτελέσουν τον διάδοχο των Σοπράνος -έτσι οι Mad Men διαφημίστηκαν ως οι Sopranos διαφημιστές, ενώ το Boardwalk Empire ως οι Sopranos την εποχή της ποτοαπαγόρευσης.

Όμως, πέρα από διαφημιστικά κόλπα και υπερβολές των φαν, πόσο βάση έχει η σύγκριση με τον Άρχοντα ή τους Σοπράνος;

Αν αγαπήσατε την τριλογία του Peter Jackson για την κλειστοφοβική της ατμόσφαιρα, την οπτική πανδαισία των σκηνικών και των κουστουμιών, τον μαγικό κόσμο που δημιούργησε, το Παιχνίδι των Θρόνων θα σας αφήσει απολύτως ικανοποιημένους. Ναι, είναι τηλεοπτική σειρά, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το LOTR σε αυτό το επίπεδο -παίζει να είναι η ακριβότερη τηλεοπτική παραγωγή όλων των εποχών. Και δεν μπαίνει καν στην διαδικασία να τον μιμηθεί. Μπορεί να εμπνέεται, μπορεί να το έχει ως πρότυπο, αλλά δεν αντιγράφει. Δεν χρειάζεται να αντιγράψει άλλωστε, αφού και αυτό στηρίζεται σε μια εξίσου δυνατή ιστορία, έχει ένα εξίσου σταθερό λογοτεχνικό υπόβαθρο.

Εκεί που ο Άρχοντας δεν πιάνεται είναι οι επικές, μεγάλης κλίμακας μάχες. Όχι, δεν είδαμε κάτι τέτοιο στον πρώτο τουλάχιστον κύκλο της σειράς – μόνο καλοχορογραφημένες μονομαχίες.

Πάνω-κάτω τα ίδια ισχύουν και στη σύγκριση με τους Sopranos: Στο GOT οι συγκρούσεις για την εξουσία είναι αιματηρές, βίαιες, αλλά και εγκεφαλικές, στρατηγικές, συναρπαστικές. Όμως, τουλάχιστον κατά την δική μου αντίληψη, δεν διαθέτει τον αρχετυπικό μύθο των Sopranos, τον γιο που καταδυναστεύεται από την μητέρα -κάποια στιγμή θα πρέπει να γράψω κάτι για αυτό το θέμα.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι η σειρά είναι δεύτερη σε καμιά περίπτωση. Νομίζω ότι δεν θα πέσουμε πολύ έξω, αν πούμε ότι ένα τηλεοπτικό φαινόμενο γεννήθηκε πριν από 2 μήνες, ότι κάτι αλλάζει στην ιστορία της τηλεόρασης. Μπορεί τα Ελλαδικά κανάλια να παίζουν ολημερίς κι ολονυκτίς φτηνιάρικα τουρκοσπορίτικα σαπούνια, βρωμερά ριάλιτι και ειδήσεις χωρίς νέα, αλλά, φαίνεται, ότι ο υπόλοιπος κόσμος κινείται σε εντελώς διαφορετική τροχιά. Φαίνεται ότι σε άλλες χώρες δεν υποτιμούν τον μέσο τηλεθεατή -τον μέσο πολίτη δηλαδή. Φαίνεται ότι σε άλλες χώρες τα κανάλια έχουν ή προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κοινό εντελώς διαφορετικό από εκείνο στο οποίο απευθύνονται τα ηθαγενή…

Το sex και το γυμνό έχουν μια ιδιαίτερη θέση στη σειρά. Σε κάθε επεισόδιο έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε ολόγυμνα νεαρά κορμιά, συνήθως διακριτικά ενταγμένα στην υπόθεση, αλλά και ανέμελα τοποθετημένα στο background. Γενικά το ΗΒΟ, το οποίο είναι συνδρομητικό, θεωρείται στις ΗΠΑ τολμηρό κανάλι -στην δε συνείδηση των πουριτανών, τσοντοκάναλο.

Παρόλα αυτά η τόλμη του είναι περιορισμένη -παραλίγο να γράψω ευνουχισμένη. Όπως παρατηρεί η G. Bellafante, είναι αποκαλυπτικό για την αμερικάνικη κοινωνία το γεγονός ότι όλες οι σειρές που έχουν τολμηρές σκηνές, με εξαίρεση το Californication, αναφέρονται σε ένα πραγματικό ή μυθικό παρελθόν. Με άλλα λόγια, ακόμα και ο προοδευτικός και ανοιχτόμυαλος αμερικανός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το sex στην καθημερινότητά του, το πετάει εκτός.

Είναι επίσης ενδεικτικό η απουσία ερωτισμού. Ναι, το GOT δείχνει γυμνό, δείχνει σκηνές σεξ, οι οποίες όμως δεν έχουν ίχνος αισθησιασμού. Το sex στον κόσμο του Game of Thrones είναι καταρχήν μέσο εξουσιασμού και κατάκτησης της εξουσίας (ενδεικτική η περίπτωση της Daenerys) και όχι ηδονής και έκφρασης αγάπης.

Τελειώνοντας αυτή τη σύντομη αναφορά στο σήριαλ της χρονιάς, δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε τους εξαιρετικούς ηθοποιούς. Ο Sean Bean είναι σπαρακτικός σαν Ned Stark, ο παλαιός πολεμιστής που ακολουθεί τον αρχαίο κώδικα τιμής. Η Michelle Fairley δημιουργεί το εκπληκτικό πορτραίτο της Catelyn, της συζύγου του, μιας γυναίκας που στην αρχή μένει εσκεμμένα στη σκιά του άντρα της, αλλά όταν οι συνθήκες το απαιτούν δεν διστάζει να αναλάβει δράση. Ο M. Addy εξαιρετικός στον ρόλο του βασιλιά, ενώ η Lena Headey παίζει με δύναμη και σταθερότητα την βασίλισσα. Ο Peter Dinklage παίζει τον νάνο αδελφό της, Tyrion. Και είμαι σίγουρος ότι κάποιοι από τους αυριανούς μεγάλους σταρ συμμετέχουν στη σειρά σαν παιδιά, όπως ο Kit Harington ή η Emilia Clarke.

Advertisements

Tagged: , , ,

8 thoughts on “Game of Thrones

  1. nyfitoutsaki 19/07/2011 στο 8:17 μμ Reply

    Το μόνο αρνητικό στοιχείο του είναι ότι ο επόμενος κύκλος ξεκινάει τον Απρίλιο του 2012

  2. Thorin Oakenshield 21/07/2011 στο 12:26 πμ Reply

    Δεν είναι τυχαίο ότι ο George R.R. Martin έχει χαρακτηριστεί ως ο αμερικανός Tolkien. Kαι όπως και ο Τοlkien, μία από τις βασικές επιρροές του είναι η μεσαιωνική Αγγλία, στην προκειμένη περίπτωση η Αγγλία της εποχής του πολέμου των Ρόδων. Συμφωνώ με τις παρατηρήσεις σου, Φώτη, απλά θα τονίσω εδώ ότι ένα από τα βασικά προτερήματα του Μartin είναι ότι έχει ξεφύγει από τα συμβατικά μοτίβα στη δημιουργία των χαρακτήρων του, εν ολίγοις δεν υπάρχει o Sauron, ο αρχετυπικός κακός κοκ, αλλά οι χαρακτήρες είναι πιο πολυδιάστατοι. Ό,τι κάνει ο καθένας το κάνει για τους δικούς του λόγους, όπως και στην πραγματική ζωή, και έστω και αν στην αρχή δεν είναι τόσο εμφανές, στα POV κεφάλαια ο αναγνώστης βλέπει τα πράγματα από μία άλλη οπτική. Στην σειρά δεν έχει περάσει αυτό σε τόσο μεγάλο βαθμό, γιατί η πρώτη σεζόν ήταν εν ολίγοις εισαγωγική (παρουσιάζεται ο κόσμος, οι βασικοί χαρακτήρες, το υπόβαθρό τους κλπ), αλλά στην δεύτερη πια νομίζω ότι θα πρέπει να το περιμένουμε, π.χ. με τον Jaime Lannister. Επίσης, στην δεύτερη σεζόν θα πρέπει επίσης να περιμένουμε και τις επικών διαστάσεων μάχες τύπου LOTR, τουλάχιστον αν το ΗΒΟ καταφέρει να εξασφαλίσει για την παραγωγή περισσότερα από 1 εκ. δολλάρια που κόστιζε το κάθε επεισόδιο μέχρι τώρα. Και για το τέλος μία μικρή παρατήρηση: ξωτικά δεν υπάρχουν στον κόσμο του George Martin, αλλά υπάρχουν επίσης δράκοι και μάγοι (ή για να είμαστε πιο σωστοί μάγισσες).

    • fvasileiou 21/07/2011 στο 12:44 πμ Reply

      Ομολογώ ότι δεν είμαι εξοικειωμένος με τον κόσμο του GRRM – στην πραγματικότητα δεν είμαι εξοικειωμένος με την λογοτεχνία του φανταστικού. Πάντως, έστω κι έτσι, μέσα από τη σειρά, καταλαβαίνει κανείς ότι δεν θα έχουμε μια τυπική μάχη καλού-κακού, αλλά μάλλον μια διαμάχη σε πολλαπλά επίπεδα για την διεκδίκηση του Σιδηρούν Θρόνου, της εξουσίας. Βρισκόμαστε λοιπόν στα χωράφια του ΗΒΟ. Από την άλλη βέβαια η διεκδίκηση της εξουσίας δεν γίνεται με νεωτερικούς όρους, δηλαδή με βάση αρχές και ιδεολογίες, αλλά με όρους αίματος -συγκρούονται φαμίλιες.
      Για το άλλο θέμα που θίγεις, δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος. Ήδη ο προϋπολογισμός είναι πολύ υψηλός και για να κινηματογραφηθεί μια μάχη στο επίπεδο που απαιτεί η συγκεκριμένη σειρά (και όχι, για παράδειγμα, η Ζήνα) χρειάζονται πολύ περισσότερα. Κι είναι και το άλλο: Το ΗΒΟ μπορεί να έχει μια λαμπρή ιστορία στην παραγωγή σειρών για ενήλικες, έχει όμως και μια παράλληλη σκοτεινή. Αναφέρομαι στο αιφνιδιαστικό κόψιμο επιτυχημένων σειρών, όπως το Deadwood ή το Rome, χωρίς καν να δώσουν ένα τέλος στην ιστορία.

      Χρόνια πολλά, σου είπα;

  3. picifriki 21/07/2011 στο 1:02 μμ Reply

    καλή φάση

  4. Praxandros 01/08/2011 στο 9:21 μμ Reply

    Είναι πράγματι εξαιρετική σειρά, την είδα σχεδόν μονορούφι! Με τράβηξε ιδιαίτερα το γεγονός ότι το φανταστικό είναι απλά το υπόβαθρο της δράσης, ένα ατμοσφαιρικό φόντο που θεωρείται σχεδόν δεδομένο και δεν υπερτονίζεται. Στην πραγματικότητα το φανταστικό έρχεται εντόνως στην επιφάνεια κυρίως στο πρώτο και το τελευταίο επεισόδιο, με την εμφάνιση αρχικά των White Walkers και… (δεν θα το πω, μην χαλάσω το τέλος για όσους δεν το έχουν ακόμα δει!). Ελλοχεύει επίσης ως απειλή με τη μορφή του Μεγάλου Χειμώνα, που «έρχεται». Η ουσία είναι το πολιτικό Παιγνίδι, στο οποίο, όπως λέει και κάποιος χαρακτήρας, «κάποιος κερδίζει και κάποιος χάνει» – μόνο που το γαϊτανάκι αυτό δεν σταματά ποτέ.

    Μου άρεσε επίσης ιδιαίτερα το γεγονός ότι και οι πιο συμπαθείς χαρακτήρες έχουν δύσπεπτες πτυχές, τις οποίες η σειρά εκμεταλλεύεται άριστα, π.χ. το μίσος της Λαίδης Σταρκ για τον μπάσταρδο γιο του άντρα της. Μακράν ο πιο πολυσχιδής χαρακτήρας είναι ο Νάνος, κατά τη γνώμη μου. Ο Σταρκ διασώζεται από την εξαιρετική όντως ερμηνεία του Sean Bean, που του δίνει σαιξπηρικό ύψος, αλλά ως χαρακτήρα τον βρίσκω σαφώς πιο μονοδιάστατο, ενώ και τον Jamie Lannister μάλλον τον έχουν αδικήσει (μαθαίνω ότι στα μυθιστορήματα είναι πιο βαθύς). Ιδιαίτερα ενδιαφέρων είναι επίσης ο Ευνούχος (η «Αράχνη») και ο Littlefinger.

    Έχεις απόλυτο δίκιο για τον ρόλο του σεξ (η Μπαλαφάντε, από την άλλη, μήπως ξεχνάει το Sex and the City και το Hung;;;). Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι ενίοτε οι ρόλοι αντιστρέφονται και ο εξουσιαστής είναι η γυναίκα, όπως στην περίπτωση της πόρνης που μαζεύει ο Νάνος στα τελευταία επεισόδια (κρίμα που δεν εξελίχθηκε η αφηγηματική αυτή γραμμή) και όπως βεβαίως, πάνω από όλα, στην περίπτωση της Ντενέρυς, που αρχικά υποτάσσεται σαν σκύλα (και με doggie style!), αλλά σύντομα εκπαιδευμένη από την πρώην πόρνη δούλη της δαμάζει τον βάρβαρο νταγλαρά κοιτώντας τον στα μάτια την ώρα της πράξης!

    • fvasileiou 02/08/2011 στο 1:31 πμ Reply

      Το Sex and the City έχει κάποια χρόνια που σταμάτησε ως σήριαλ. Το Hung το είχα μισοξεχάσει -δεν με πολυτράβηξε είναι η αλήθεια- αλλά κι εκεί, παρότι η ιστορία στρέφεται γύρω από το σεξ, δεν απεικονίζεται, στον βαθμό τουλάχιστον που απεικονίζεται στο GOT ή στον Σπάρτακο.
      Το γεγονός ότι το σεξ διαχωρίζεται από το συναίσθημα (και το συναίσθημα από το σεξ) και εδώ, αλλά και σε άλλες τηλεοπτικές σειρές και θεωρείται ως μέσον χειραγώγησης και κατάκτησης της εξουσίας, είναι πολύ ενδιαφέρον και πολύ καινούργιο στοιχείο στη σύγχρονη δυτική κουλτούρα (ανάλογη λογική μόνο στα ιαπωνικά magna έχω δει). Θα δούμε που θα μας οδηγήσει αυτός ο νέος πουριτανισμός.

      Νομίζω ότι η Πόρνη του Νάνου θα λάμψει στον β΄ κύκλο της σειράς, ότι τώρα απλώς μας συστήθηκε ο χαρακτήρας και η δυναμική του.

      Η μόνη μου αγωνία σε σχέση με το GOT είναι μήπως το ΗΒΟ αποφασίσει ξαφνικά, όπως έπραξε με το Rome ή το Deadwood, να το σταματήσει…

  5. Praxandros 02/08/2011 στο 11:08 πμ Reply

    Έχεις δίκιο, τα κάνουν κάτι τέτοια. Το Deadwood δεν το έχω δει, είναι το επόμενο project!

    Πάντως, ότι το σεξ (και οι αναπαραστάσεις του σεξ ή οι απηχήσεις των προκατασκευασμένων σεξουαλικών ρόλων στις κοινωνικές, τις πολιτικές και τις γλωσσικές δομές) είναι μέσα ανδρικής επικυριαρχίας, είναι βασικό μοτίβο της φεμινιστικής θεωρίας.

  6. hkalant 14/04/2012 στο 5:33 μμ Reply

    Το ξεκίνησα κι εγώ. Και δεν είναι τυχαίο ότι συμπάθησα από την πρώτη στιγμή τον νόθο γιο του Ned. Ο Kit Harington είναι ταλαντούχος και δεν το κρύβει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: