House MD: Ο έκτος κύκλος

Εύστροφος, παρατηρητικός, μεγαλοφυής, παντογνώστης, πεισματάρης, υπεροπτικός, αλαζόνας, προβοκάτορας, άθεος, εξαιρετικός μουσικός και βέβαια διαβόητος χαπάκιας, κωλόπαιδο και κουλ την ίδια στιγμή, ο Δρ. Gregory House είναι ίσως ο πιο συναρπαστικός τηλεοπτικός χαρακτήρας της τελευταίας δεκαετίας.

Είναι τόσο συναρπαστικός, ώστε οι πέντε προηγούμενες σεζόν περιστρέφονταν αποκλειστικά γύρω από τον κεντρικό ήρωα: Οι ιατρικές υποθέσεις τον προκαλούσαν σε διανοητικό επίπεδο, ενώ ο Wilson, η Cuddy, και οι άλλοι δευτερεύοντες χαρακτήρες, μόνιμοι ή γκεστ, τον δοκίμαζαν σε συναισθηματικό επίπεδο.

Ο ναρκισσισμός του House, με άλλα λόγια, διέπει ολόκληρη τη σειρά -δεν μπορώ να θυμηθώ κάποιο άλλο σήριαλ που να ασχολείται με τόσο εμμονικό τρόπο αποκλειστικά και μόνο με τον κεντρικό της ήρωα.

Η έκτη σεζόν -ευτυχώς!- δεν ξεφεύγει από τον κανόνα. Ο ήρωάς μας έρχεται αυτή τη φορά αντιμέτωπος με τον πιο ισχυρό αντίπαλο, τον ίδιο του τον εαυτό. Το πρώτο, διπλό, επεισόδιο της σεζόν βρίσκει τον House έγκλειστο σε ένα κέντρο αποκατάστασης κατά την διάρκεια της αποτοξίνωσης. Ο γιατρός γίνεται ασθενής, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό: Πρέπει να συνειδητοποιήσει την αρρώστια του, την εξάρτησή του, πρέπει να ζητήσει να αλλάξει. Και το αίτημα για αλλαγή διατυπώνεται με 4 απλές και γι’ αυτό συγκλονιστικές λέξεις: «Θέλω να γίνω ευτυχισμένος». Η ανάγκη του για ευτυχία είναι τόσο ισχυρή, ώστε νικάει τον ναρκισσισμό του. Αποδέχεται ότι δεν είναι υπεράνθρωπος, ζητάει την βοήθεια του ψυχιάτρου Darryl Nolan και ακολουθεί τις συμβουλές του.

Ουσιαστικά ο Gr. House στην 6η σεζόν αποδέχεται ότι δεν είναι αυτάρκης, ότι έχει ανάγκη τους άλλους, τους φίλους του, ότι ο θωρακισμένος και αυτοτροφοδοτούμενος εγωισμός του όχι μόνο δεν παράγει ευτυχία, αλλά τον κάνει δυστυχισμένο. Με άλλα λόγια, ο Υπεράνθρωπος δεν είναι ένας χαρούμενος, πλήρης, ευτυχισμένος άνθρωπος, αλλά ένας μνησίκακος και φθονερός Υπόγειος -για να θυμηθούμε τον Νίτσε και τον Ντοστογέφσκι.

Η παραδοχή αυτή έχει δύο (φυσιολογικές) συνέπειες: Ο House από τη μια νιώθει την ανάγκη και διεκδικεί την ανθρώπινη επαφή και την φιλία: Συγκατοικεί με τον Wilson, παλεύει να μαζέψει πάλι την παλιά του ομάδα, έρχεται πιο εύκολα σε επαφή με τους ασθενείς και δείχνει εμπράκτως το ενδιαφέρον του για εκείνους. Από την άλλη ερωτεύεται και ομολογεί τον έρωτά του και πληγώνεται.

Σε αυτό το σημείο ο House (η σειρά) διολισθαίνει στην απλοϊκή μεταφυσική του Κάρμα: Κάνει το καλό αναμένοντας κάποια έμπρακτη αμοιβή γι’ αυτό. Σε ανθρώπινο επίπεδο, αυτό φανερώνει το πεπερασμένο της απολύτου λογικής, την τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, καθιστά δηλαδή τον ήρωά μας ακόμα πιο συμπαθητικό στον θεατή. Σε μια ευρύτερη οπτική, αυτός ο (απλοϊκός) προβληματισμός και η συνεπαγόμενη λύση που δίνουν οι δημιουργοί της σειράς, φανερώνουν τα αδιέξοδα του δυτικού ανθρώπου.

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, και ο έκτος κύκλος ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τον κεντρικό ήρωα. Το σχεδόν αναφέρεται σε δυο επεισόδια που περιστρέφονται, το πρώτο γύρω από τον Wilson, δείχνοντάς μας όχι μόνο την συναισθηματική του νοημοσύνη και το μέγεθος της συμπόνιας του, αλλά και ότι η διαγνωστική του ικανότητα και η ευφυΐα του δεν υστερεί του Χάουζ. Το άλλο μας περιγράφει ένα κρίσιμο 24ωρο της Cuddy, μιας δυναμικής γυναίκας, διευθύντριας ενός μεγάλου Νοσοκομείου, που δεν της αρκεί να είναι μόνο εξαιρετική γιατρός και μάνατζερ, αλλά παλεύει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της μητρότητας και ταυτόχρονα να παραμένει σέξι και ποθητή.

Φυσικά υπάρχουν εξελίξεις και δραματικές πλοκές που αφορούν και τους άλλους χαρακτήρες, τον Foreman, την Δεκατρία, τον Chase και την Cameron, τον Taub…

Ο έκτος κύκλος του House MD είναι ένας από τους καλλίτερους της σειράς -πιθανόν ο πιο συναρπαστικός. Όλη η ομάδα, παραγωγή, σκηνοθέτες, συγγραφείς, μοντέρ, ηθοποιοί, έχουν δουλέψει σκληρά και με επιτυχία -δύσκολα ξεχωρίζεις κάποιον. Μόνο στον Hugh Laurie θέλω να αναφερθώ κλείνοντας αυτό το σημείωμα. Γιατί καταφέρνει να παίζει επί 6 χρόνια τον ίδιο χαρακτήρα χωρίς να τον τυποποιήσει σε γκριμάτσες και τικ, αλλά κάθε φορά, σε κάθε επεισόδιο να μας τον αποκαλύπτει από την αρχή, φρέσκο και συναρπαστικό. Σπουδαίος!

————————-

Sherlock Holmes vs House MD

Advertisements

8 thoughts on “House MD: Ο έκτος κύκλος

  1. hkalant 08/08/2011 στο 8:38 μμ Reply

    Εγώ άρχισα να βλέπω House από τον 7ο κύκλο (!) #peste_na_me_fate (που λένε και στο τουίτα).
    Όσο γαμάτος κι αν είναι ο χαρακτήρας, το σταμάτησα στο 6ο επεισόδιο. Δεν κόλλησα όπως συνέβη με τον Dexter ας πούμε.
    Είναι πάντως πολύ εντυπωσιακό που μια σειρά έκανε τέτοια επιτυχία βασιζόμενη στον κεντρικό χαρακτήρα και μόνο.

    • fvasileiou 08/08/2011 στο 8:41 μμ Reply

      Τον 7ο προφανώς δεν τον έχω δει ακόμα, αλλά απ’ ό,τι ακούω είναι ο χειρότερος όλων…

      • Γαλαξιάρχης (Zaphod) 08/08/2011 στο 9:46 μμ Reply

        Είναι! 😦
        Ειδικά μετά τον εκπληκτικό 6ο

        • fvasileiou 09/08/2011 στο 1:13 πμ Reply

          Ας ελπίσουμε ότι ο 8ος θα επαναφέρει την τάξη. Παρά το γεγονός ότι η Edelstein δεν θα συμμετέχει…

  2. Astrofegia 08/08/2011 στο 8:52 μμ Reply

    ΛΑΤΡΕΥΩ HOUSE….!!!!!
    Δεν με ενδιαφέρει τι γράφεις στο ποστ σου…κόλλησα στον τίτλο! :mrgreen:

    • fvasileiou 09/08/2011 στο 1:14 πμ Reply

      Κακώς!
      Το κείμενό μου είναι όλα τα λεφτά 😀 😛 😀

  3. Astrofegia 09/08/2011 στο 8:37 πμ Reply

    Χαχαχαχαχαχα τότε θα πω πως λατρεύω Hugh Laurie στο ρόλο του House…!!!!!

    Κομμένα τ’ αστεία! Η σειρά είναι εξαιρετική όπως την περιγράφεις δλδ…νομίζω πως έχω δει και τον έβδομο κύκλο χωρίς να είμαι όμως σίγουρη (δεν τα πάω καλά με τους αριθμούς).
    Αυτό που θα πρόσθετα όμως στο σκιαγράφημα του House, πως πέρα απ’ το προσωπείο του μισάνθρωπου, που έχει υιοθετήσει…νοιάζεται και ενδιαφέρεται για το συνάνθρωπό του. Όμως το δείχνει μ΄ ένα αλλόκοτο, προσωπικό στυλ. Μπορεί να είναι ξινός και όλα τα άλλα επίθετα που παραθέτεις, αλλά έχει και μια ευαίσθητη πλευρά, που όταν την δείχνει, γίνεται ακόμα πιο αξιολάτρευτος!
    Αυτά…
    (έχεις παράπονο τώρα? Το είχα διαβάσει το ποστ, βρε…αλλά όπως είπα ΛΑΤΡΕΥΩ HOUSE! 😆 😆 😆 )

  4. newagemama 09/08/2011 στο 9:40 πμ Reply

    Ποιον κύκλο βλέπουμε αυτή την εποχή στο Star? Oπως και να χει απολαμβάνω αυτούς τους εξαιρετικούς διαλόγους και θαυμάζω απεριόριστα τη συγγραφική ομάδα της σειράς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: