Ch. Bukowski: Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας

Ανακάλυψα τον Μπουκόφσκι στο Λύκειο, στα ράφια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, μαζί με την Μαφάλντα και τον Φόρστερ. Πρώτα διάβασα τον Άνθρωπο για όλες τις δουλειές, πιθανότατα γιατί στο εξώφυλλο πόζαραν δυο υπέροχα πόδια σε έναν δερμάτινο καναπέ -δεν έχει σημασία: Λάτρεψα αυτόν τον συγγραφέα από τις πρώτες σελίδες. Κι ενώ οι συμμαθητές μου διάβαζαν το Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις ή το Να έχεις ή να είσαι και απαραιτήτως τα άρθρα του Πλωρίτη στο ΒΗΜΑ της Κυριακής για να γράφουν καλές εκθέσεις, εγώ έτρεχα κάθε Σάββατο στην Βιβλιοθήκη για να ανανεώσω τον δανεισμό ή να πάρω κάποιο άλλο Μπουκοφσκικό βιβλίο. Αργότερα, που μπορούσα, τα αγόρασα, πιο μετά τα αγόρασα και στα αγγλικά, τώρα άρχισα να τα αγοράζω και για το kindle και γενικά τα έχω διαβάσει δεκάδες, δεκάδες φορές. Κι αν η άποψή μου για τον συγγραφέα έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια, το έργο του το περιέχω -πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς…

Η άποψή μου δεν έχει αλλάξει για τις Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής τρέλας (αρχικός αγγλικός -σαφέστερος- τίτλος: Erections, Ejaculations, Exhibitions and General Stories of Ordinary Madness· σήμερα τα διηγήματα κυκλοφορούν σε δυο τόμους, The Most Beautiful Woman In Town και Tales of Ordinary Madness): Αποτελεί μαζί με τα South of No North, Women, Ham on Rye, Post Office και Factotum την κορύφωση του αφηγηματικού έργου του Μπουκ. Όπως όλα τα έργα του Μπουκόφσκι, πεζά και ποιητικά, έτσι και τα διηγήματα αυτής της συλλογής ξεκινάν από εμπειρίες που ο ίδιος έχει ζήσει, αλλά δεν μένουν εκεί. Διά της ποιήσεως αίρονται και αποκαλύπτουν την τραγωδία του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου.

Τέσσερα τα βασικά χαρακτηριστικά του βιβλίου και γενικά του μπουκοφσκικού έργου:

1. Το αλκοόλ. Τα γραπτά του Μπουκόφσκι αναδίδουν αναθυμιάσεις μπύρας, ουίσκι και κρασιού. Οι ήρωές του πίνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, μόνοι, με παρέα, σε σπίτια, παγκάκια ή μπαρ, πίνουν μέχρι τελικής πτώσης ή ανόδου -πάρτε όπως το θέλετε. Φυσικά υπάρχουν και τσιγάρα, αλλά όχι γάρα, όχι μπάφοι και εννοείται όχι χάπια ή πρέζα. Έχει μια σημασία αυτό, καθώς προσδιορίζει την γενιά, αλλά και την ιδεολογία του ποιητή.

2. Οι σεξουαλικές σκηνές. Ανενοχικές, χαλαρές, χωρίς δράμα και κορυφώσεις, αλλά με χιούμορ και μια σαφήνεια που κάποιοι μπορούν να την θεωρήσουν χυδαιότητα. Λέγεται συχνά ότι ο Μπουκόφσκι θα μπορούσε να ήταν πορνογράφος. Κάποια από τα πρώτα του διηγήματα άλλωστε δημοσιεύτηκαν σε ανδρικά περιοδικά. Όμως η πορνογραφία επιμένει στα όργανα και επιμένει στην πράξη -όσοι έχετε διαβάσει τον Μεγάλο Ανατολικό του Εμπειρίκου ή έστω την πορνολογοτεχνία που κυκλοφορεί εν αφθονία στο διαδίκτυο, καταλαβαίνετε τι εννοώ. Στον Μπουκόφσκι τέτοιες εμμονές δεν βρίσκουμε, αλλά θα βρούμε άλλου τύπου πληροφορίες -διαβάζουμε πχ στο περίφημο The most beautiful Woman In Town:

She kissed with abandon but without haste. I let my hands run over her body, through her hair. I mounted. It was hot, and tight. I began to stroke slowly, wanting to make it last. Her eyes looked directly into mine.

Αυτό το απόσπασμα κάποιους, σε κάποιες εποχές μπορεί να σκανδαλίσει -κατανοητό. Αλλά απέχει πολύ από την πραγματική πορνογραφία.

3. Ρομαντισμός. Ακόμα και όσοι δεν έχουν διαβάσει Μπουκόβσκι, θα το κατάλαβαν από τις παραπάνω αράδες: Ο φίλος μας είναι αθεράπευτα ρομαντικός. Αναζητεί την ομορφιά, όχι την προφανή, αλλά μια βαθύτερη, κι όταν την βρίσκει κολλάει. Είναι ένας ρομαντισμός που πολλούς θα τους ξενίζει, δεν είναι ροζ, δεν έχει εύκολο συναισθηματισμό, αλλά είναι ουσιαστικός και θεμελιακός. Εν τέλει, τα μεθύσια, τα γαμήσια, οι μαγκιές, η προκλητικότητα, είναι το κάλυμμα μιας μελαγχολικής ευαισθησίας που παραμένει εκεί, για όσους είναι διαθέσιμοι και πρόθυμοι να την ανακαλύψουν.

4. Και, τέλος, το μπουκοφσκικό έργο είναι η χαρτογράφηση του μεγάλου, του απύθμενου υπαρξιακού κενού του νεώτερου Δυτικού πολιτισμού. Ποιος ο σκοπός της ζωής; Πώς ορίζεται η ευτυχία; Γιατί να προσπαθήσει κανείς και για τι; Τι είναι επιτυχία; Ερωτήματα, στα οποία σερβίρονται αρκετές παραλλαγές της ίδιας απάντησης, η οποία όμως δεν μπορεί να καλύψει έναν άνθρωπο που επιλέγει να κοιτάξει κάτω από το χαλί· έναν άνθρωπο που δεν χαζεύει αποχαυνωμένος τις σκιές στον τοίχο της σπηλιάς, αλλά στρέφει το κεφάλι του προς τα πίσω. Και αντικρίζει την τραγική πεζότητα του σύγχρονου lifestyle. Έτσι επιλέγει την τραγωδία της σπατάλης, του ξοδέματος του εαυτού του σε μια προσπάθεια να διαφυλάξει την ακεραιότητά του.

Φτηνά ξενοδοχεία, πόρνες, μεθύσια, καυγάδες και νταηλίκια, δουλειές του ποδαριού, τζόγος, απλές αλλά δυνατές ιστορίες, χιούμορ, σαρκασμός και αυτοσαρκασμός, διάλογοι απίστευτης δύναμης: Οι Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας, πέρα από ένα εξαιρετικό βιβλίο, αποτελούν και μια εξαιρετική εισαγωγή στο μπουκοφσκικό έργο.

Ο Marco Ferreri γύρισε την ομώνυμη ταινία που ποτέ δεν μου άρεσε στηριγμένη σε δυο διηγήματα της συλλογής με τον Ben Gazzara στον κεντρικό ρόλο.

———————–

Τσαρλς Μπουκόβσκι: Ο καπετάνιος έχει κόψει αλυσίδα και το πλοίο είναι στα χέρια των ναυτών

Advertisements

6 thoughts on “Ch. Bukowski: Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας

  1. mahler76 20/08/2011 στο 12:11 μμ Reply

    η αλήθεια είναι πως ούτε εμένα με συγκλόνισε η ταινία. Αν και έχει τύχει να πέσω σε αποσπάσματα έργων του πολύ συχνά δεν έχω διαβάσει κάποιο ολόκληρο. Ίσως ήρθε η ώρα. Καλή σου μέρα 🙂

    • fvasileiou 20/08/2011 στο 1:05 μμ Reply

      Πιο γαμάτο είναι το Barfly με τον Μίκυ Ρουρκ να παίζει τον Μπουκόφσκι. Κάνει cameo και ο ίδιος ο Χανκ, παίζει έναν γεροαλκοόλα -δεν το φανταζόσουν, ε;
      Ακόμα πιο καλό είναι το Factotum με τον Ματ Ντίλον.

  2. kitsosmitsos 20/08/2011 στο 2:19 μμ Reply

    Άσχετο, αλλά μεγειά τις αλλαγές!

  3. Belbo 30/08/2011 στο 2:08 μμ Reply

    Φώτη γεια και χαρά σου! Δε μου άρεσε ποτέ, συμφωνώ με το σχόλιό σου: αντικατοπτρίζει τα αδειέξοδα του δυτικότροπου τρόπου, έχω ξαναπέσει στους κλασσικούς (ξέρω ότι είναι και δική σου αδυναμία) και έργα τύπου Μπουκόφσκι μου φαίνονται εξαιρετικά φθηνά για να τους αφιερώσω χρόνο, το γεγονός ότι θεωρείται λογοτέχνης νομίζω ότι αντικατοπτρίζει την ένδεια της εποχής…

    • fvasileiou 30/08/2011 στο 10:08 μμ Reply

      Ναι, το έχω πει πολλές φορές ότι η μεγάλη μου αγάπη είναι οι κλασική λογοτεχνία. Αλλά, όπως το ξέρεις, και ο Μπουκ μου αρέσει. Κατανοώ, βέβαια, τις ενστάσεις σου – κατά κάποιο τρόπο τις ενστερνίζομαι κι εγώ, πιθανόν κι ο ίδιος ο Μπουκόφσκι, ο οποίος ήταν φανατικός αναγνώστης των κλασικών και δη των ρώσων και των γερμανών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: