Η τηλεοπτική εμφάνιση ΓΑΠ

Τηλεοπτική εμφάνιση ΓΑΠ σήμερα μετά από μία ώρα και είκοσι λεπτά καθυστέρησης, παρότι το μήνυμα ήταν μαγνητοσκοπημένο -τόσος σεβασμός προς τους πολίτες. Αλλά, θα μου πείτε, αυτά είναι ψιλά γράμματα και δυστυχώς θα συμφωνήσω μαζί σας.

Με το πρόσωπό του σε γκρο-πλαν για να φαντάζει συμπαθής και οικείος και με ύφος μελιστάλαχτο, ο ΓΑΠ προσπάθησε να προωθήσει τα άμεσα μικροκομματικά του συμφέροντα. Έτσι, προσπάθησε να μας παρουσιάσει τον Γαλλογερμανικό συμβιβασμό ως νίκη της διπλωματίας του και πόσο καλό είναι που χρεωκοπήσαμε (φυσικά χωρίς να χρησιμοποιεί την συγκεκριμένη λέξη). Γνωρίζοντας ότι μεγάλο μέρος της οργής των πολιτών, αλλά και των στελεχών του κόμματός του, οφείλεται στην ανισοκατανομή των βαρών, μίλησε για «δίκαιη κατανομή», ενώ σε μια ηρωική αποστροφή της ομιλίας του είπε ότι οι τράπεζες θα πληρώσουν το κόστος και όχι οι πολίτες (βέβαια, ο Υπουργός Κουτρουμάνης ήδη από χθες στο Mega προανήγγειλε μειώσεις συντάξεων λόγω των χαμηλών μισθών, που θεσμοθέτησε η Κυβέρνηση, και της αυξανόμενης ανεργίας). Προσπάθησε να ξορκίσει και την ταπείνωση που αισθάνεται ο μέσος Έλληνας, ο οποίος τίθεται αίφνης υπό επιτήρηση, λέγοντας πολλές φορές ότι «εμείς» έχουμε την ευθύνη και «μόνοι μας» θα τα καταφέρουμε. Πρόσθεσε και κάποιες δακρύβρεχτες πινελιές, για το μέλλον των παιδιών μας. Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι δεν έκανε καμιά αυτοκριτική, δεν αναφέρθηκε σε κανένα λάθος ή παράληψη της Κυβέρνησής του, παρά μόνο γενικά κι αόριστα «στην εκάστοτε εξουσία» και πρόσθεσε «δεν έχει νόημα να αναμασάμε την ίδια κριτική» ζητώντας ουσιαστικά να παύσει κάθε κριτική προς τον ίδιο και την παρέα του.

Για το τι περιμένει τον μέσο Έλληνα, δεν είπε κουβέντα. Για το πώς θα τα βγάλει πέρα το Ελληνικό νοικοκυριό, δεν είπε λέξη.

Ο Πρωθυπουργός προτίμησε να μην αναφερθεί στην δυσάρεστη πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε όλοι οι υπόλοιποι και να προβάλλει το προφίλ του διαπραγματευτή και συνομιλητή ξένων ηγετών. Μόνο που αυτό το προφίλ έχει τσαλακωθεί τόσο πολύ, ώστε ούτε καλά αστεία δεν εμπνέει πια στους τουιτεράδες. Ο κύριος ΓΑΠ σήμερα δεν ήταν παρά το ξεφτισμένο πορτραίτο του ειδώλου που κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές. Ίσως μάλιστα ο πιο πραγματικός του εαυτός: Ένας κουρασμένος κύριος μιας κάποιας ηλικίας που με πάθος και απόγνωση προσπαθεί να δείξει ότι είναι μοντέρνος, τρέντι, νεωτεριστής, προοδευτικός -ένας, δηλαδή, που η ίδια η Κυβέρνησή του θα τον οδηγούσε σε εφεδρεία.

Συνεπώς, το μόνο συμπέρασμα της τηλεοπτικής εμφάνισης που μπορεί να βγάλει κανείς είναι ότι ο κύριος ΓΑΠ γαντζώνεται στην εξουσία και θα προσπαθήσει να συρθεί όσους μήνες περισσότερους μπορέσει, ελπίζοντας ότι οι εκλογικές προοπτικές για το κόμμα του θα βελτιωθούν. Ή ότι θα περισώσει με κάποιο τρόπο το brand name Παπανδρέου. Ουσιαστικά ο κύριος ΓΑΠ ελπίζει σε ένα θαύμα. Γιατί ακριβώς τους επόμενους μήνες που ο ίδιος και η κυβέρνησή του θα σέρνονται πολιτικά, ο πολίτης θα βιώνει τις συνέπειες των μέτρων του πολυνόμου Βενιζέλου και επιπλέον θα ζει με την αγωνία λήψης καινούργιων, αφού ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος δήλωσε ότι θα ληφθούν αν η Κυβέρνηση δεν πιάσει τους στόχους -και πότε αυτή η Κυβέρνηση έπιασε τους στόχους της;

Βλέποντας τον ΓΑΠ στην τηλεόραση να διαβάζει το κείμενο που του έγραψαν με το γλυκό, ψυχοπονιάρικο ύφος, αναρωτήθηκα αν αυτός είναι ο τύπος ηγέτη που χρειάζεται πλέον η Ελλάδα. Σε δύσκολες στιγμές δεν χρειάζεσαι κάποιον που τα μόνα αδιαμφισβήτητα προσόντα του είναι η ευγένεια και οι κοιλιακοί, αλλά κάποιον που να σου δίνει εμπιστοσύνη ότι μπορείς να στηριχτείς πάνω του. Χρειάζεται μια πατρική φιγούρα και όχι το κολλητάρι που θα πάμε μαζί τζυμ.

Advertisements

Tagged: ,

2 thoughts on “Η τηλεοπτική εμφάνιση ΓΑΠ

  1. apos 28/10/2011 στο 7:53 πμ Reply

    Φώτη, το οικονομικό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βρήκε μια λύση. Καλή ή κακή, είναι μεγάλη συζήτηση, αλλά προσωπικά θα λέω πάντα ότι ας ήμασταν ικανοί να βρούμε μόνοι μας άλλη λύση. Αυτό που δεν λύθηκε (και αποδεικνύεται περίτρανα από διαγγέλματα και δηλώσεις των υπολοίπων) είναι το πολιτικό. Και το πολιτικό δεν μπορεί να το λύσει η Μέρκελ με τον Σαρκοζί και τον Τσαρλς Νταλάρα. Ούτε καν τον Τσαρλς Μπρόνσον. Όσο υπάρχουν κόμματα και κυβερνήσεις λογικής Μαυρογιαλούρου, καμία λύση στο οικονομικό δεν θα έχει αποτέλεσμα.
    Αλλωστε δεν είναι τυχαίο που ασχολούνται με εμάς και τους Ιταλούς. Γιατί δεν ασχολούνται με τους Ίβηρες; Γιατί εκεί το πολιτικό σύστημα έχει -σε γενικές γραμμές- συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει. Εδώ στην Ελλάδα, δεν το έχει, ενώ στην Ιταλία έχουν απλά τον Μπερλουσκονι…

    • fvasileiou 30/10/2011 στο 10:32 μμ Reply

      Η μόνη μου ελπίδα πλέον είναι ότι θα έχουμε διαδοχικές διασπάσεις των μεγάλων κομμάτων, που θα δημιουργήσουν εκ των πραγμάτων χώρο για νέες συσπειρώσεις, νέους σχηματισμούς, νέες ιδέες. Δεν μπορεί να καταρρέει η κοινωνία (κυριολεκτικά: δες πώς εξαπλώνεται και πώς φουντώνει η βία παντού) και το κομματικό σύστημα να περάσει την Κρίση αβρόχοις ποσί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: