Πρώτα συμπεράσματα από την παροχή Ψήφου Εμπιστοσύνης

Το Πασόκ και όλο το πολιτικό σύστημα φάνηκε διατεθειμένο να δώσει στον κ. Γ.Α.Παπανδρέου την ευκαιρία να αποχωρήσει με την αξιοπρέπεια που ταιριάζει σε έναν Πρωθυπουργό. Αυτή τη στιγμή δεν είναι σαφές ότι θα την εκμεταλλευτεί. Κάθε δευτερόλεπτο που περνάει στη θέση του κοστίζει και στον ίδιο και στο κόμμα του, αλλά και στην οικογένειά του -η απογοήτευση που εκφράζεται στα social media είναι αποκαλυπτική. Κέρδισε βέβαια την διαβεβαίωση του κ. Σαμαρά ότι θα ψηφίσει την Σύμβαση, αλλά στις παρούσες συνθήκες αυτό είναι το ελάχιστο. Η (όποια) Κυβέρνηση έχει μπροστά της, εκτός των άλλων, την εφαρμογή του Πολυνομοσχεδίου, ψήφιση Προϋπολογισμού και νέου φορολογικού νόμου. Μπορεί να συνεχίσει με το Λάος (η Ντόρα Μπακογιάννη αρνήθηκε να συμβάλει χωρίς ΝΔ) και τους 153 που έχει και θέλουν να τον διώξουν; Αμφιβάλλω.

Ο κ. Α. Σαμαράς κινδυνεύει να απομονωθεί πολιτικά μετά την άρνησή του να συμμετάσχει στην συγκυβέρνηση και να ζητήσει εκλογές. Επιπλέον, η απόφασή του  πιθανότατα θα αμφισβητηθεί από την φιλελεύθερη πτέρυγα του κόμματός του. Αν οξυνθούν τα πράγματα, η ΝΔ_ ίσως κινδυνεύσει και με διάσπαση -αν και η αποτυχία του ΔηΣύ, λογικά, θα λειτουργήσει αποτρεπτικά. Η εβδομάδα αυτή έδειξε κι ένα πρόβλημα αντανακλαστικών της ΝΔ_, διστακτικότητα και φοβία να πάρει ξεκάθαρη θέση.Οι επόμενες μέρες όμως θα είναι κρίσιμες και γεμάτες και με πολλές εναλλαγές. Ο Σαμαράς επιλέγει έναν δρόμο που δεν ξέρουμε αν έχει το ανθρώπινο δυναμικό, την ικανότητα, και τους μηχανισμούς να τον πάει στο τέλος. Κι αν δεν φτάσει στο τέλος, κινδυνεύει ο ίδιος εξίσου με τον κύριο ΓΑΠ.

Η Αριστερά, τόσο το ΚΚΕ όσο και ο Σύριζα, έμειναν συνεπείς στις θέσεις τους -γιατί ν’ αλλάξουν άλλωστε. Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσουν να πείσουν τους απογοητευμένους από την πολιτική (η οποία επιβάλλεται από την Τρόικα, δηλαδή και την ΕΕ) να τους ακολουθήσουν. Η θέση του κ. Κουβέλη είναι πιο δύσκολη. Θέλει να μείνει πιστός στην παράδοση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά ο διχασμός Μνημονιακών-Αντιμνημονιακών τον συμπιέζει. Ψήφισε ΌΧΙ όμως…

Ο κ. Καρατζαφέρης βρίσκεται πολύ κοντά στις επιδιώξεις του: Από αύριο μπορεί να είναι Κυβερνητικός εταίρος. Η στάση του όμως δεν εξαρτάται μόνο από την δική του προθυμία, αλλά και από το τι θα κάνει ο κ. Σαμαράς και η κα. Μπακογιάννη. Μια συγκυβέρνηση Πασόκ-Λάος όχι μόνο δεν θα συνέφερε το κόμμα του, αλλά μάλλον θα αποδεικνυόταν καταστροφική και για το Πασόκ.

Η κα Μπακογιάννη ξεκαθάρισε ότι δεν συμμετέχει σε μια Κυβέρνηση χωρίς ΝΔ_. Κι έχει δίκιο: Δεν νοείται συγκυβέρνηση, χωρίς τα 2 μεγάλα κόμματα.

Υπάρχουν βέβαια και οι πολίτες. Κάποιοι πανηγυρίζουν για την «στρατηγική» του Πρωθυπουργού, αλλά από αυτά έχει ανάγκη η κοινωνία; Οι τακτικισμοί του ΓΑΠ έχουν κοντά ποδάρια και δίνουν ικανοποίηση μόνο στους φανατικούς. Κανένας Έλληνας δεν θα θυμάται με νοσταλγία αυτό το πενθήμερο. Οι ηγέτες οφείλουν να εμπνέουν αίσθημα εμπιστοσύνης και σταθερότητας, όχι να μας αναγκάζουν να κοιτάμε τα μανίκια τους περιμένοντας τον άσσο που θα τραβήξουν.

Tagged: , ,

8 thoughts on “Πρώτα συμπεράσματα από την παροχή Ψήφου Εμπιστοσύνης

  1. πολυξένη 05/11/2011 στο 8:16 πμ Reply

    Όλες αυτές τις μέρες νιώθω πως παρακολουθώ μια πολύ κακή παράσταση. Βέβαια η πολιτική και η ειλικρίνεια δεν πήγαιναν ποτέ μαζί αλλά έχουμε περιθώρια για περισσότερα ψέμματα ή για μισές αλήθειες; Είμαστε τόσες μέρες κολλημένοι στα ραδιόφωνα περιμένοντας να γίνει κάτι τώρα, αμέσως όμως, και γι άλλη μια φορά περνάμε στην αναμονή κατρακυλώντας στον κατήφορο.Τι περιμένουμε όμως; να περάσει ο χειμώνας για να μετρήσουμε πόσοι επιβίωσαν;Ας κατέβει επιτέλους αυτή η παράσταση.

    • fvasileiou 05/11/2011 στο 5:58 μμ Reply

      Έχεις δίκιο. Δεν μας έφτανε η οικονομική στενότητα, έχουμε τώρα και την πολιτική ρευστότητα. Και είναι εξοργιστικό ότι συνεχίσουν τους τακτικισμούς και τα μισόλογα, ότι δεν διαπραγματεύονται τίμια, για να δοθούν απαντήσεις, στο λαό πρώτα και μετά στους εταίρους.

  2. hfaistiwnas 05/11/2011 στο 8:33 πμ Reply

    Προσωπικά, αν και κατάλαβα όσα λες, δεν ξέρω τι θα ήταν καλύτερο…
    Καλό ΣΚ Φώτη..

    • fvasileiou 05/11/2011 στο 5:57 μμ Reply

      Όλοι είμαστε μπερδεμένοι, φίλε μου. Ας ελπίσουμε ότι το κουβάρι σύντομα θα λυθεί….

  3. Λεωνίδας 05/11/2011 στο 5:46 μμ Reply

    κ. Βασιλείου, καλησπέρα σας.
    Παρακολουθώ τις αναρτήσεις σας όσο πιο συχνά μπορώ. Στην εδώ ανάρτησή σας προσπαθείτε να αναλύσετε τα πράγματα αλλά και να αναφερθείτε σε πιθανές συνέπειες των κινήσεων των κομμάτων τις τελευταίες ημέρες.

    Ορισμένες παρατηρήσεις:
    Το ΠαΣοΚ κι όχι το πολιτικό σύστημα ήταν, και είναι, εκείνο που αποφάσισε να δώσει την ευκαιρία στον κ. Παπανδρέου για μία αξιοπρεπή έξοδο.

    Ο κ. Σαμαράς δεν υποχώρησε σε κάτι. Η δημόσια πρότασή του ήταν λογικά συνεπής κι απέρρεε από τις θέσεις που είχε εκφράσει τις αμέσως προηγούμενες μέρες (βλ. την ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ.) Το ΠαΣοΚ, η Αριστερά και τα ΜΜΕ – για διαφορετικούς λόγους ο κάθε πόλος – είναι αυτοί που προσπάθησαν να δώσουν το νόημα της συναίνεσης στην πρόταση Σαμαρά. Οι εντυπώσεις που θα αποκομίσει ο λαός είναι άλλο θέμα το οποίο έχει να κάνει όχι τόσο με την κατανόηση της πρότασης Σαμαρά αλλά με την πάλη που διεξάγεται στη δημόσια σφαίρα για να αξιοποιήσουν οι δρώντες πολιτικά τον λόγο ενός εκάστου.

    Ο ΛΑ.Ο.Σ και η ΔΗ.ΣΥ. έχουν πολύ μικρή επιρροή στην κοινωνία, έξω από το κομματικό τους ακροατήριο. Ενδεχόμενη συγκυβέρνηση τους με το ΠαΣοΚ θα σημάνει και το τέλος τους. Ιδίως για το ΛΑ.Ο.Σ.

    Μετά το δίχως νόημα διάβημα του Πρωθυπουργού για δημοψήφισμα – απόρροια του πανικού της κυβέρνησης – το κρίσιμο ζήτημα που υφίσταται εδώ και μήνες [από τον μάρτιο κι έπειτα και με επίταση από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα] είναι η συναίνεση του Σαμαρά.

    Προσωπικά πιστεύω ότι ο Σαμαράς, μέσες άκρες, κρατά ορθή στάση. Όμως κι αυτή η δική μου πίστη νοηματοδοτείται από την πολύ ορθή παρατήρησή σας: «Ο Σαμαράς επιλέγει έναν δρόμο που δεν ξέρουμε αν έχει το ανθρώπινο δυναμικό, την ικανότητα, και τους μηχανισμούς να τον πάει στο τέλος» με έμφαση στους «μηχανισμούς» αφού αυτοί παίζουν ρόλο σημαντικότατο και γι’αυτήν ακόμα την επιλογή προσωπικού.

    • fvasileiou 05/11/2011 στο 5:56 μμ Reply

      Είναι δευτερεύουσας σημασίας, αλλά η αποχώρηση της ΝΔ από τη συζήτηση έδωσε την ευκαιρία στο Πασόκ να συζητήσει χωρίς να χρειάζεται να απαντά στους αντιπάλους.

      Αυτό που έχει σημασία είναι να δοθεί μια λύση και πολύ άμεσα. Όχι για τους ξένους -νομίζω ότι έχουν αντιληφθεί πως η κατάσταση στην Ελλάδα δεν ξεκαθαρίζει σε μια, δυο μέρες κι έχουν σοβαρότερα προβλήματα με την Ιταλία- αλλά για τον ίδιο το λαό. Υπάρχει πολύς κόσμος που φοβάται κι ανησυχεί αυτή τη στιγμή. Δεν φτάνει η ανασφάλεια που δημιουργεί η οικονομική κατάσταση, προστέθηκε και η πολιτική ρευστότητα.
      Νομίζω ότι με όσα γίνονται, όλοι αποδεικνύουν ότι είναι απλώς αναλώσιμοι και προσωρινοί.

  4. apos 06/11/2011 στο 11:13 πμ Reply

    Νομίζω Φώτη μου, ότι πλέον η Ευρώπη στρέφει τη ματιά της στην Ιταλία. Με εμάς το πράγμα είναι ξεκάθαρο για εκείνους: take it or leave it. Στην κυριολεξία. Ο χρόνος τελείωσε για εμάς.

    • fvasileiou 06/11/2011 στο 11:28 πμ Reply

      Αυτή είναι η απαισιόδοξη ματιά στα πράγματα. Μπορείς να το δεις κι αλλιώς: Η Ιταλία έχει μείζον πρόβλημα και το ενδιαφέρον όλων στρέφεται εκεί. Έχει καταστεί σαφές ότι η Ελλάδα θα πορευτεί συναινετικά για ενάμιση, δύο, τρεις το πολύ μήνες και μετά θα έχουμε εκλογές.
      Το take it or leave it δεν είναι απλή υπόθεση, με την έννοια ότι αν δεν λειτουργεί, όπως τα προηγούμενα Μνημόνια, τότε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: