To ΠΑΣΟΚ αύριο

1.  Και περιμένουν τώρα όλοι (με την ανεργία να έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη και την φτώχεια των τυχερών που ακόμα εργάζονται να την συναγωνίζεται, αυτό το όλοι είναι μια ακόμα κορύφωση της Ελλαδικής κωμικοτραγωδίας και του σταρχιδιτισμού του συστήματος εξουσίας), ο ΓΑΠ να ανακοινώσει τις αποφάσεις του. Μέχρι τότε θα συζητά με τους συνεργάτες του, θα συναντιέται με τους βαρόνους του κόμματος, θα συγκαλεί συμβούλια με τους υπουργούς, θα περιοδεύει στο εξωτερικό.

Θυμίζω ότι αρχικά διαδιδόταν ότι οι συγκεκριμένες αποφάσεις θα ανακοινωνόταν ευθύς αμέσως μετά τη συμφωνία με ΝΔ_ και Λαός για τον διάδοχό του. Στη συνέχεια μας εξήγησε ότι θα ήταν ανεύθυνο να γίνει κάτι τέτοιο πριν εκταμιευτεί η έκτη δόση. Τώρα που η εκταμίευση έγινε, η όποια ανακοίνωση τοποθετείται για μετά τις γιορτές και βλέπουμε.

Ακριβώς όπως το Πασόκ και οι υποστηρικτές του επιδιώκουν να παραταθεί η διακυβέρνηση Παπαδήμου, προφανώς γιατί πιστεύουν ότι ο χρόνος θα επουλώσει τις πληγές που προκάλεσαν στους πολίτες τα δύο τελευταία χρόνια ή ότι, έστω, θα συμβάλει στη διάχυση των ευθυνών, οπότε δεν θα χάσουν μόνοι τους, έτσι κι ο ΓΑΠ πιστεύει ότι θα μπορέσει παίζοντας στις καθυστερήσεις να γυρίσει το παιχνίδι.

Έτσι προσπαθεί να αναστυλώσει το προφίλ του: Το ταξιδάκι στις Βρυξέλλες της προηγούμενης εβδομάδας συνδυάστηκε με δεκάρικους εναντίον των συντηρητικών ηγετών της Ευρώπης που απέτυχαν (θεωρεί προφανώς πως ο ίδιος εκτός από προοδευτικός είναι και πετυχημένος) και συνέντευξη σε γερμανική εφημερίδα, αφενός μεν μας ενημέρωσε ότι έφερε την διαφάνεια στη Δημόσια Διοίκηση (!) και εξάλειψε και την γραφειοκρατία (!!!) κι αφετέρου έκανε για πρώτη φορά ένα είδος αυτοκριτικής.

Αυτά και άλλα μας δείχνουν ότι παρά τα σενάρια, τις φήμες, τις διαρροές, τις δηλώσεις και τα προσδοκίες, τα σενάρια και, βεβαίως, την πραγματικότητα, ο κύριος ΓΑΠ δεν έχει καμιά διάθεση να παραδώσει ειρηνικά το οικογενειακό του φέουδο. Αντιθέτως, γαντζώνεται στον θρόνο (έχει διακηρύξει επανειλημμένως ότι σε καρέκλα δεν πρόκειται να γαντζωθεί) και επιχειρεί να ανασυντάξει το σύστημα εξουσίας που είχε δημιουργήσει. Ήδη κάποιοι τίθενται στο πλευρό του, την ώρα που χθεσινοί συνεργάτες του τον εγκαταλείπουν με εκκωφαντικό τρόπο.

.

2.  Η δευτεριάτικη συνέντευξη της κας Α. Διαμαντοπούλου στο δελτίο ειδήσεων του Σκάι συμπύκνωνε όλη την παθογένεια του κόμματος, του χώρου και ίσως του πολιτικού μας συστήματος συνολικότερα.

Στην παρούσα συγκυρία, η κα Διαμαντοπούλου εξέφρασε την ειλικρινή της αγωνία: Το κόμμα της ξέμεινε από ψηφοφόρους, ξεμένει κι από μεσαία στελέχη κι απέμειναν μόνο οι μεγαλοβαρόνοι, που κινδυνεύουν να βουλιάξουν στ’ αλήθεια αυτή τη φορά. (Οι πολίτες που πλήττονται από την πολιτική τους σε αυτές τις περιπτώσεις αναφέρονται μόνο για να υπογραμμίζουν τον κίνδυνο που διατρέχει το κόμμα ή το συνειδησιακό πρόβλημα των βουλευτών και των υπουργών (!) που ψήφισαν και ψηφίζουν τα μέτρα).

Η διέξοδος που πρότεινε η κα. Διαμαντοπούλου είναι ενδεικτική του τρόπου που αντιλαμβάνεται την πολιτική: Χρειάζεται, μας είπε, ένα Πασόκ πλας –δηλαδή Pasok+ και όχι Πασόκ+, που θα προφερόταν «Πασόκ συν».

Τουλάχιστον ο κ. Ε. Βενιζέλος, όταν μιλούσε για ένα «ευρύχωρο Πασόκ» επιδείκνυε χιούμορ και αυτοσαρκασμό – το Πασόκ πλας τι άλλο φανερώνει εκτός από αρχοντοχωριατισμό; Δεν αντιλαμβάνονται τουλάχιστον ότι τέτοιοι ψευδομοντερνισμοί είναι εντελώς κακόγουστοι, όταν ο μέσος πολίτης δεν έχει χρήματα για τα χρειώδη, όπως θέρμανση; Κι όμως, με τέτοια φτηνά και ανέμπνευστα διαφημιστικά κολπάκια νομίζουν ότι μπορούν να διασωθούν οι ίδιοι και το κόμμα τους.

Αλλά και γιατί να περιμένει κανείς κάτι περισσότερο από την κα Διαμαντοπούλου; Μπορεί η ρητορική της να είναι σε διαφορετικούς τόνους από του κ. Παναγιωτακόπουλου, αλλά η πράξη, η πορεία της, αυτό που κυρίως μετράει δηλαδή, δεν δείχνει ότι ανήκει στο πλέον βαθύ Πασόκ;

.

3.  Τέσσερις είναι οι απόψεις που εκφράζονται αυτή τη στιγμή μέσα στο Πασόκ:

Κάποιοι θέλουν να παραμείνει ο ΓΑΠ στην αρχηγεία και για μια ακόμα φορά να τα αλλάξει όλα –εκτός από τον εαυτό του, φυσικά. Άλλοι επιθυμούν να εκλεγεί νέος αρχηγός πιστεύοντας ότι αυτό θα είναι αρκετό για να ξαναπλασαριστούν ως νέοι και άφθαρτοι, που δεν χρωστάνε σε κανέναν, σε δύο ή τρία χρόνια. Πιο δύσπιστοι οι τρίτοι, θέλουν το πλας, μια ευρύτερη αναδιάταξη, ενώ οι τέταρτοι θεωρούν αναγκαία την δημιουργία ενός νέου κόμματος.

Με άλλα λόγια, κανένας από τους βαρόνους και τους τιμαριούχους του κόμματος δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του σαν πρόβλημα, σαν βαρίδι, που θα πρέπει να αποχωρήσει για να διευκολύνει τις εξελίξεις και να δώσει χώρο στο νέο. Όλοι βλέπουν τους εαυτούς τους παρόντες την επόμενη μέρα, να διαμορφώνουν το όποιο μας αύριο.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Και ξενοδόχος στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι ο λαός ακριβώς, αλλά η βάση του κόμματος, ο κορμός των μεσαίων και χαμηλών στελεχών, εκείνων δηλαδή που λίγο-πολύ πείθονται από την προεκλογική ρητορική, πιστεύουν τα συνθήματα και στηρίζουν (σχεδόν) άνευ όρων. Χωρίς αυτούς τους «μικρούς», οι «κορυφαίοι» ελάχιστα μπορούν να κάνουν, παρά την λάμψη ή τα κυβικά τους.

Ο Στ. Λυγερός συνηθίζει να λέει ότι το Πασόκ είναι κόμμα-φυλή, εννοώντας προφανώς το δέσιμο, η αλληλεξάρτηση, η «συνευθύνη» και «συνυπεθυνότητα» όπως λέμε σήμερα, που διαθέτουν τα στελέχη του. Τα κοινά συμφέροντα απέναντι στους «άλλους». Η αλήθεια είναι ότι αυτό το ένστικτο το είδαμε πολλές φορές να κινητοποιείται τα τελευταία 30 χρόνια και να κερδίζει την παρτίδα. Εξίσου αλήθεια όμως είναι ότι τις τελευταίες εκλογές εμφανίστηκε κουρασμένο και ανόρεχτο: Οι δέκα μονάδες της διαφοράς δεν μετρούσαν το εύρος της νίκης, αλλά το εύρος της ήττας· αυτά τα δυο σε ομαλές συνθήκες θα ταυτίζονταν, αλλά αυτό που ζούμε κάθε άλλο παρά ομαλό ή κανονικό είναι.

Υπάρχει δηλαδή μια τεράστια, ιστορική ευκαιρία μπροστά μας: Η οικονομική κρίση, που είναι και κοινωνική και θεσμική και δημοκρατική και αντιπροσώπευσης, να γίνει και κρίση του κομματικού συστήματος. Η κατάρρευση του Πασόκ, και κατά συνέπεια των κατεστημένων κομματικών σχηματισμών, θα δημιουργήσει τις συνθήκες ανάδειξης νέων δυνάμεων.

.

Αφού τα ψέματα τελείωσαν, είναι καιρός να αρχίσουμε να λέμε τις αλήθειες…

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , ,

4 thoughts on “To ΠΑΣΟΚ αύριο

  1. hfaistiwnas 01/12/2011 στο 1:28 μμ Reply

    Φώτη!!!!
    Άσε τα πολιτικά και κοίτα χαρείς τον ωραίο καιρό που κάνει!!! Πριν αρχίσει ο χιονιάς!!!!
    Καλό μήνα!!!

    • fvasileiou 02/12/2011 στο 1:23 μμ Reply

      Άντε να έρθει αυτός ο χιονιάς, γιατί μας έχει διαλύσει η παγωνιά!
      Καλημέρα, φίλε μου!

  2. apos 02/12/2011 στο 10:14 πμ Reply

    Όπως πολύ σωστά παρατηρείς στο τέλος, η κρίση πάντα προσφέρει και ευκαιρίες. Κανόνας ενδεχομένως με φωτεινή εξαίρεση την παράγκα μας, όπου η κρίση δεν βλέπω να προσέφερε και ιδιαίτερες ευκαιρίες να αλλάξουν τα κακώς κείμενα. Η μόνη αληθινή ευκαιρία που προσέφερε ήταν να αναδειχθούν ατακαδόροι (σαν τον Καρατζαφέρη), μωροφιλόδοξοι με «άρματα», «plus» και άλλους απίθανους σχηματισμούς, τιμητές των πάντων και -ασφαλώς- όσοι απλά καταγγέλλουν χωρίς καμία σοβαρή ιδέα. Δεν λέω πρόταση, έστω ιδέα.
    Με μια δόση υπερβολής θα έλεγα ότι η ελληνική περίπτωση μου θυμίζει το σύνθημα του Μαΐου 1968: «ηλίθιος είναι αυτός που ενώ του δείχνουν το Φεγγάρι, αυτός κοιτάει το δάχτυλο».

    • fvasileiou 02/12/2011 στο 1:29 μμ Reply

      Η Κρίση προσφέρει ευκαιρίες κατά κανόνα στους μαυραγορίτες -κάθε λογής μαυραγορίτες.
      Έχω την εντύπωση πως είναι πιο εύκολο να γίνουν οι μεγάλες αλλαγές σε ομαλές συνθήκες ή, έστω, όταν η Κρίση βιωθεί και κατανοηθεί, παρά σε περιόδους με τόσο μεγάλη ένταση, όπως αυτή που ζούμε. Δυστυχώς, όλα δείχνουν πως η επόμενη μέρα θα μοιάζει τραγικά με τη σημερινή και την χθεσινή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: