Κόκκινη γραμμή

Η απόφανση του κ. Παπαδήμου «Για μένα κόκκινη γραμμή είναι η σωτηρία της Ελλάδας» παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των ΜΜΕ να υπογραμμίσουν τον ηρωικό και πένθιμο λυρισμό της, ενέτεινε την καχυποψία των πολιτών απέναντι στον ίδιο και την πολιτική που κλήθηκε να διαπραγματευτεί και να εφαρμόσει.

Γιατί όμως; Σε άλλες εποχές μια τέτοια δήλωση θα την υποδεχόμασταν με ρίγη συγκινήσεως, θα γινόταν μότο της εποχής, γκράφιτι σε τοίχους και ίσως-ίσως ο κόσμος θα ξεχύνονταν στους δρόμους σε αυθόρμητες διαδηλώσεις υπέρ του Πρωθυπουργού. Γιατί σήμερα αυτή η δήλωση συγκεντρώνει ειρωνικά και επιθετικά σχόλια ή, στην καλλίτερη περίπτωση, την απαξιωτική αδιαφορία των πολιτών;

Η απάντηση είναι απλή, πλην όμως οδυνηρή:

Κανένας μας δεν ξέρει πια τι εννοούν οι πολιτικοί μας ηγέτες, όταν αναφέρονται στη «σωτηρία της χώρας», σε τι αναφέρονται όταν λένε «Ελλάδα».

Για παράδειγμα, ο κ. Βενιζέλος έχει ήδη διαχωρίσει την Ελλάδα από τους Έλληνες λέγοντας ότι άλλο η χρεωκοπία των Ελλήνων κι άλλο της Ελλάδας. Όμως τι είναι μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες; Μην είν’  οι κάμποι; Τα βουνά; Η θάλασσα ή τα Ολυμπιακά έργα;

Θα ήταν συνεπώς καλό και χρήσιμο ο κ. Παπαδήμος, οι υπουργοί του, οι βουλευτές, όλοι οι παράγοντες εξουσίας, να μας πουν τι ακριβώς ορίζουν ως «Ελλάδα». Διότι εκείνο που σε άλλες εποχές ήταν μάλλον αυτονόητο, σήμερα προκαλεί μεγάλη σύγχυση.

Να μάθουμε δηλαδή χωρίς περιστροφές τι προσπαθούν τέλος πάντων να διασώσουν οι ηγέτες μας, από τη στιγμή που κατέστησαν την Ελλάδα χώρα υπό περιορισμό χωρίς εθνική και λαϊκή κυριαρχία με εκατομμύρια ανέργων και φτωχοποιημένων να στοιβάζονται στους διαδρόμους της ζωής.

Αλλιώς:

Από ποια αφετηρία διαπραγματεύεται ο κ. Παπαδήμος και ποιος είναι ο στόχος του; Τι είναι διατεθημένος να εκχωρήσει ο χωρίς κόκκινες γραμμές Πρωθυπουργός και τα κόμματα που τον στηρίζουν για να εκταμιεύσουν την όποια επόμενη δόση και το PSI;

Γιατί πολύ φοβάμαι ότι το σύστημα εξουσίας (επιχειρηματίες, ΜΜΕ, πολιτικοί, κόμματα) ως «Ελλάδα» προσδιορίζει τον εαυτό του και μόνο και τον εαυτό του και μόνο διαπραγματεύεται και παλεύει με νύχια και με δόντια για να περισώσει

*

Αυτή τη στιγμή 3,03 εκατ. άτομα (27% του πληθυσμού) ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το 20,1% του πληθυσμού κινδυνεύει να πέσει κάτω από αυτό το όριο.

Μπορεί ο τεχνοκράτης κ. Παπαδήμος να μας πει τουλάχιστον πόσοι ακόμα θα φτωχοποιηθούν μετά την εφαρμογή της πολιτικής που διαρπαγματεύεται χωρίς κόκκινες γραμμές και άλλους παλιομοδίτικους περιορισμούς; Τι σόι Ελλάδα είναι αυτή που δημιουργεί δηλαδή…

Advertisements

Tagged: , , , , , , , ,

8 thoughts on “Κόκκινη γραμμή

  1. @blacktom1961 08/01/2012 στο 12:35 μμ Reply

    O Παπαδήμος δεν φέρει ευθύνη – και το εννοώ. Το πολιτικό σύστημα στη σύγχρονη δημοκρατία, αποτελεί ένα αυτόνομο σύστημα (σε αλληλεξάρτηση με άλλα κοινωνικά συστήμα βεβαίως, π.χ. επιστήμη, εκπαίδευση, υγεία κλπ κλπ) που έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο να ενσαρκώσει ή καλύτερα καταλαμβάνει ένα πολύ συγκεκριμένο niche (δε ξέρω την ελληνική λέξη). Όταν λοιπόν το πολιτικό σύστημα (και σ’ Ελλάδα αλλά και σ’ Ευρώπη), παραχωρεί το ρόλο του στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, το τελευταίο δεν φταίει που αναλαμβάνει αυτές τις λειτουργίες…

    • fvasileiou 08/01/2012 στο 12:44 μμ Reply

      Έχεις δίκιο -το φαινόμενο «Παπαδήμος» δημιουργήθηκε εδώ κι αλλού εξαιτίας της ανεπάρκειας του πολιτικού προσωπικού και των αδιεξόδων των πολιτικών που εφαρμόζουν. Από την άλλη βέβαια, διεκδίκησαν και έσπευσαν να καλύψουν το κενό, δεν έκαναν πίσω, δεν είπαν πχ «ας αναλάβουν οι φιλόσοφοι»…
      Πέρα όμως από αυτό, το οικονομίστικό στοιχείο σκέτο δεν αρκεί. Γι’ αυτό και καταφεύγουν σε (κενές αλλά και καινές, κατά τη γνώμη μου, περιεχομένου) επικλήσεις σε πολιτικούς όρους που, ακόμα κι αν είναι μιας άλλης εποχής, διατηρούν ακόμα ένα ειδικό βάρος.

      • @blacktom1961 08/01/2012 στο 12:52 μμ Reply

        To πιο ενδιαφέρον είναι νομίζω, ότι η παρούσα κρίση αποκαλύπτει εγγενείς αδυναμίες της κοινωνικής μας οργάνωσης. Πάντα ήταν εκεί αλλά, πότε η «Συνταγματική Δημοκρατία» πότε το «Κοινωνικό Κράτος», τις κάλυπταν. Τώρα ξεδιπλώνονται και θέτουν ζητήματα αντίστοιχα με εκείνα του 1789. Ζόρικη κατάσταση…

        • fvasileiou 08/01/2012 στο 1:29 μμ Reply

          Έχεις απολύτως δίκιο. Ας μην ξεχνάμε ότι η ιδέα του έθνους-κράτους συμβάδιζε με την απαίτηση μιας δυναμικής αστικής τάξης (θα τη λέγαμε και Μεσαία σήμερα) να αποφασίζει η ίδια για την ζωή της.

  2. Koufetarios 09/01/2012 στο 12:59 μμ Reply

    Φίλτατε μάλλον στις ερωτήσεις σου δεν υπάρχουν και πολλές εκδοχές που να αποκαλύπτουν την πραγματική εικόνα ως έχει. Πολλοί ήταν οι χρηματιστές του εσωτερικού αλλά κυρίως του εξωτερικού που επένδυσαν στην επερχόμενη χρεωκοπία της χώρας μας και άλλων χωρών της Ευρώπης. Ουσιαστικά κάποιοι εσκεμμένα βασίζονται σε τέτοιου είδους οικονομικές πολιτικές προκειμένου να αντέξει και να μην γκρεμιστεί ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα. Διότι και αυτό περνάει την κρίση του. Ίσως και να μην υπάρχει πλέον όπως ορισμένοι παλαιότερα μπορεί να όριζαν. Η πτώση όμως του κεφαλαίου, η αποτυχία αυτής της πολιτικής, σημαίνει νέες τεχνικές, νέες πατέντες για να το κρατήσουν ως το κυρίαρχο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι ο χ Παπαδήμος, ο οποιοσδήποτε τεχνοκράτης δεν ασκεί πολιτική με σκοπό την ανάπτυξη και την ευημερία των πολιτών της. Λαϊκά να το πω, δεν στοχεύει στο να γίνει ο Έλληνας πιο ευτυχισμένος. Απλά ακολουθεί γραμμές οι οποίες μεταφέρονται από το εξωτερικό και με βάση αυτές ασκεί οικονομική πολιτική. Μόνο αυτό. Και όλοι οι υπόλοιποι στο τραπέζι ασκούν τα δικά του αξιώματα με βάση την οικονομική πολιτική που ασκεί ο Παπαδήμου. Απλά τα πράγματα…!

    • fvasileiou 16/01/2012 στο 9:34 μμ Reply

      Θα έλεγα: Καθόλου απλά τα πράγματα. Γιατί ζούμε το αποτέλεσμα της ψευδαίσθησης ότι οι αγορές αυτορυθμίζονται με υγιή τρόπο. Ακόμα κι αν οι αγορές τώρα είναι με υγιώς αυτορυθμισμένες, ο τρόπος αυτός αποδεικνύεται ανθυγιεινός για τους πολίτες.

  3. mpampakis 09/01/2012 στο 4:39 μμ Reply

    Έτσι είναι. Όχι μόνο δεν ξέρουμε τι εννοούν όταν λένε «Ελλάδα» ή «πατρίδα», αλλά από πάνω είμαστε βέβαιοι ότι εννούν κάτι εντελώς διαφορετικό από εμάς τους υπόλοιπους!

    • fvasileiou 16/01/2012 στο 9:31 μμ Reply

      Το πρόβλημα είναι ότι αν δεν διαμορφωθεί κοινή γλώσσα, τίποτα δεν πρόκειται να λυθεί…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: