Μεσοχείμωνο

Αν ρωτήσεις τους παλιούς, θα σου πουν ότι τόσο μεγάλη παγωνιά που να κρατάει επί τόσες μέρες, δεν θυμούνται. Στα μέρη μας κάνει πάγο για μια ή δύο μέρες και μετά το γυρίζει σε βροχή κι ομίχλη. Τώρα, η ξηρή παγωνιά κοντεύει δυο βδομάδες.

Βγήκα πάντως και περπάτησα αρκετά στα μείον δέκα και τα μείον δώδεκα. Την πρώτη φορά, αφού περπάτησα μερικά μέτρα και άρχισα ο άφρων να σκέφτομαι ότι δεν είναι τελικά και κάτι τρομερό, ένιωσα ξαφνικά την παγωνιά να εισβάλει από παντού βαθιά στο σώμα μου. Να φθάνει ακαριαία στο μεδούλι μου. Και πιο βαθιά, στην ψυχή μου.

Άνοιξα βήμα.

Όσο γρήγορα κι αν βάδιζα όμως, δεν ζεσταινόμουν. Και δεν σας το κρύβω ότι στην αρχή πανικοβλήθηκα, αλλά μετά παρασύρθηκα από την παγωμένη ομορφιά της νύχτας. Ο αέρας ήταν τόσο διαυγής, απαλλαγμένος από κάθε σωματίδιο ή μικροοργανισμό κι είχα την εντύπωση ότι ανάσαινα καθαρό οξυγόνο. Κι έπειτα η ατμόσφαιρα ήταν τόσο διάφανη, ώστε νόμιζα ότι μπορούσα να διαπεράσω με το βλέμμα μου και να δω και πέρα από τα βουνά ακόμα. Μοιραία αυτή η παγωμένη καθαρότητα επηρέασε και το νου μου: Όλα έγιναν αίφνης τόσο σαφή, τόσο περιχωρημένα και αυτονόητα, ώστε δεν χρειαζόταν καμιά προσπάθεια, καμιά κατανάλωση χρόνου ή ενέργειας για να τα στοχαστεί κανείς.

Το απόλυτο κρύο ως απόλυτο φως: Γνόφος.

*          *          *

Ξαναδιαβάζω J. D. Salinger.

Όταν τον πρωτοδιάβασα, επηρεασμένος από την στιβαρότητα του Hemingway,  δεν τον εκτίμησα. Τώρα μ’ αρέσει να διαβάζω για τις γυναίκες του: Αυτές που ποθούμε και μας εκνευρίζουν και μισούμε.

*          *          *

Μας έχουν πείσει σχεδόν ολοκληρωτικά ότι όλα είναι οικονομία, κάτι εξειδικευμένο δηλαδή και συνεπώς απρόσιτο στους κοινούς θνητούς, κατάλληλο μόνο για τους πεφωτισμένους τεχνοκράτες.

Θα ήθελα να ξαναθυμηθούμε ότι όλα είναι πολιτική -και η οικονομία- για να μπορέσουμε να ξαναπιάσουμε τις ζωές μας. Να ξαναρχίσουμε να χτίζουμε τον κόσμο μας.

Και πολιτική δεν είναι απάθεια και αδιαφορία, αλλά ενδιαφέρον, συμμετοχή και πάθος. Που σημαίνει ότι παρά την αποστροφή και την αηδία που μας προξενούν πρόσωπα και καταστάσεις, πρέπει να συμμετέχουμε. Παντού. Να πιέζουμε τον εαυτό μας και να συμμετέχουμε, σαν να πίνουμε το πικρό φάρμακο. Να μην παραχωρούμε και αυτό μας το δικαίωμα.

Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

*          *          *

Γιατί θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια;

Δεν είναι τόσο όμορφο όσο η ζωή η ίδια, ο έρωτας να είναι τόσο προσιτός, απλός, ενταγμένος στην καθημερινότητά μας, όπως το καθάρισμα του κρεμμυδιού, το ψήσιμο του καφέ, το σφούγγισμα της μύτης μετά το φτέρνισμα;

*         *         *

Ο αδερφός μου με κοροϊδεύει που κόλλησα με το Futurama. Αλλά: 1. Δεν το είχα δει ποτέ συστηματικά, μόνο σκόρπια επεισόδια, όποτε τύχαινε και 2. Με τη δουλεία που ρίχνω αυτή την εποχή έχω ανάγκη από μια έξυπνη κωμωδία.

Α, κι επίσης, φέτος οι Simpsons είναι λιγότερο αστείοι κι από πέρσι!

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , ,

12 thoughts on “Μεσοχείμωνο

  1. firiki2010 21/01/2012 στο 1:59 πμ Reply

    Καλό το ενδιαφέρον και η συμμετοχή και το πάθος. Για την οικονομία όμως δεν είναι αρκετά. Και πολλές φορές -παρα πολλές φορές- για την οικονομία δεν είναι επαρκείς ούτε οι «πεφωτισμένοι τεχνοκράτες». Στον κόσμο της οικονομίας έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τις τελευταίες δεκαετίες είναι τόσο σύνθετες και δυσανάγνωστες οι καταστάσεις που δεν ελέγχονται ούτε από τους επαίοντες. Μερικές φορές ίσως έχουν καλύτερη τύχη οι αστρολόγοι!

    Δεν θα πρέπει ο έρωτας να είναι κάτι πολύ ξεχωριστό, λιγότερο μηχανικό και λιγότερο απλό απο το καθάρισμα κρεμμυδιών;;;; Μερικές φορές μπορεί και αυτός να προκαλεί δάκρυα, αλλά νομίζω οι ομοιότητες σταματούν εκεί. (Υπάρχουν κολπάκια για να τα αποφύγεις τα δάκρυα…. στο καθάρισμα των κρεμμυδιών εννοώ).

    • fvasileiou 21/01/2012 στο 10:53 πμ Reply

      Πιθανόν στην οικονομία να τα καταφέρνουν πλέον καλλίτερα οι αστρολόγοι -να σου πω την αλήθεια, η οικονομία καθεαυτή δεν με ενδιαφέρει. Απλώς η οικονομία δεν μπορεί να διαμορφώνει τις ζωές των ανθρώπων -ή μάλλον, από τη στιγμή που η οικονομία διαμορφώνει τις ζωές των ανθρώπων, παύει να είναι οικονομία και γίνεται πολιτική. Έτσι, ενώ εμείς ψάχνουμε τους πεφωτισμένους, η κα. Μέρκελ ασκεί πολιτική -και πολύ καλά κάνει!

      Λέω προσιτός, λες μηχανικό, θα πω ενστικτώδες -διαφορά οπτικής 🙂

  2. Belbo 21/01/2012 στο 9:56 πμ Reply

    Συμφωνώ Φώτη, πο ειδικοί καταστρέφουν τη δημοκρατία, κοινή λογική και ενασχόληση χρειάζεται. Να περάσεις καλα με futurama.

    • fvasileiou 21/01/2012 στο 10:54 πμ Reply

      Από τη στιγμή που αποφασίζουμε (;) ότι πρέπει να μας κυβερνούν ειδικοί, η Δημοκρατία έχει αναιρεθεί. Τουλάχιστον το μέλλον στο Futurama είναι πολύχρωμο, φιλικό και αστείο.

  3. γρηγόρης στ. 21/01/2012 στο 10:10 πμ Reply

    Απέναντι στο θρησκευτικό δόγμα ότι «σχεδόν ολοκληρωτικά ότι όλα είναι οικονομία», ας παραμείνουμε – ή ας γίνουμε- άθεοι.

    • fvasileiou 21/01/2012 στο 10:57 πμ Reply

      Εμείς, βρε Γρηγόρη, είμαστε άθεοι σε άλλα ζητήματα, θα προσκυνήσουμε τούτους; Στο κάτω-κάτω της γραφής, αν δεν κληροδοτήσουμε στους επόμενους αυτή την αθεΐα, τι θα τους αφήσουμε; Τον Παπαδήμο;

  4. hfaistiwnas 21/01/2012 στο 10:46 πμ Reply

    Μ’αρέσει αυτό το κρύο, όπως είπες, είναι υγειές, χωρίς τίποτα, όλα τα μικρόβια ψοφάνε, είναι καθαρός.. το περπάτημα σε τέτοιες συνθήκες είναι επίσης καλό αλλά όχι για πολύ ώρα.. πιάνεις κρύωμα στο πιτσ φιτίλι!!!
    Καλό ΣΚ!

    • fvasileiou 21/01/2012 στο 11:03 πμ Reply

      Να σου πω την αλήθεια, ψιλομπούκωσα, αλλά μέχρι εκεί, τίποτα σοβαρότερο. Το κρύο το αντέχω, μου αρέσει, με τη ζέστη (ζέστα που λέμε στα μέρη μου) τα παίζω εντελώς 🙂

      Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις κι εσύ, φίλε μου!

  5. mahler76 21/01/2012 στο 11:50 πμ Reply

    η παγωνιά της φύσης παλεύεται. Η άλλη που βιώνουμε ως κοινωνία δεν ξέρω 😦
    Καλή σου μέρα αγορίνα.

    • fvasileiou 21/01/2012 στο 10:21 μμ Reply

      Η άλλη που βιώνουμε είναι πολύ άγρια. Όσοι έχουμε ανθρώπους δίπλα μας, έναν συγκροτημένο μικρόκοσμο, είμαστε πολύ τυχεροί..
      Καλό ΣουΚού!

  6. Δύτης των νιπτήρων 21/01/2012 στο 12:07 μμ Reply

    Κοίτα να δεις! κι εγώ διάβασα στις γιορτές τις εννιά νουβέλες του Σάλιντζερ, κι είχα ακριβώς την ίδια αίσθηση.

    • fvasileiou 21/01/2012 στο 10:20 μμ Reply

      Νουβέλες, ε;
      Να υποθέσω ότι ούτε κι εσύ έχεις πολύ χρόνο για διάβασμα λογοτεχνίας;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: