Από την παραπολιτική στην πολιτική

Ώστε το Πασόκ είναι πέμπτο κόμμα;

Και ο Χρυσοχοΐδης δεν διάβασε το Μνημόνιο, δηλώνει όμως απόλυτα επιτυχημένος;

Και ο Λοβέρδος μας υπόσχεται μακελειό, αν του πειράξουμε τον ΓΑΠ;

Και οι μισοί βουλευτές του Πασόκ δεν ψήφισαν τον πολυνόμο Βενιζέλου, ενώ είχαν πει ΝΑΙ σε Μνημόνια και Μεσοπρόθεσμα, ενώ τον υπερψήφισε η αντιμνημονιακή ΚΟ της ΝΔ_;

Και ο Παπαδήμος ξαναστέλνει τελεσίγραφο στα κόμματα που τον έκαναν Πρωθυπουργό;

Και ο Τόμσον θα ξαναζητήσει δήλωση από τους αρχηγούς των κομμάτων;

Και ο Γιάννης Μανώλης χόρεψε αντιμνημονιακό ζεϊμπέκικο;

Και ο Καρατζαφέρης δηλώνει ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει σαν γροθιά την Κυβέρνησή του;

Και ο Κουβέλης συνεχίζει την δημοσκοπική του άνοδο;

Κι από κοντά ο Τσίπρας με την Παπαρήγα;

Και η Διαμαντοπούλου λογόφερε με τον Μάνο στα γεννητούρια του καινούργιου κόμματος;

Και κάποιοι την είπαν στο Σημίτη, που την έλεγε στον ΓΑΠ;

Και ούτω καθ’ εξής;

Αυτός ο Άδης είναι όλος δικός μας.

Είναι αδύνατον να τον αποφύγουμε / Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είμαστε αναγκασμένοι να τον υπομένουμε και να ασχολούμαστε μαζί του. Να γινόμαστε κι εμείς μέρος του. Που αναμφίβολα είναι διασκεδαστικό και ανακουφιστικό, αφού ξεχνάμε τις καθημερινές μας έγνοιες και τις δυσκολίες ή τις συμψηφίζουμε με τα πάθη και τα λάθη των ηρώων της καθημερινής παραπολιτικής μας σαπουνόπερας.

Διότι αυτό το παιχνιδάκι που παίζεται στις πλάτες των νεόπτωχων μόνο παραπολιτική και πολιτικαντισμός είναι. Κι όσοι συμμετέχουν σε αυτό είναι τόσο απορροφημένοι με την επικοινωνιακή διαχείριση των αποφάσεών τους, ώστε ξεχνάνε και να αποφασίσουν πλέον –απλώς επικοινωνούν, με ολοένα και πιο χοντροειδείς μεθόδους είναι η αλήθεια.

Κι όσο για την ουσία, ας μη την ψάχνουμε. Είναι χαμένη πίσω από τα στατιστικά στοιχεία που τεντώνονται ή συρρικνώνονται, αναλόγως με την διάθεση ή τα συμφέροντα του κάθε φορά κουμανταδόρου –οι πολίτες απουσιάζουν και από εδώ.

Και πώς να μην απουσιάζουν όταν το σύστημα εξουσίας (επιχειρηματίες, ΜΜΕ, κόμματα κτλ) έχει κατασκευάσει ένα αυτοαναπαραπαγόμενο και αυτοανακυκλούμενο πολιτικό σύστημα, αφού κατάφερε να κλείσει τις διόδους επικοινωνίας της κοινωνίας με το πολιτικό σύστημα και το κομματικό κατεστημένο. Έτσι οι ίδιοι και οι ίδιοι άνθρωποι, βοηθούμενοι ασφαλώς κι από την δική μας αφέλεια, μπορούν να εμφανίζονται αενάως ως νέοι και άφθαρτοι.

Με έναν τρόπο ζούμε τον ορισμό του φαύλου κύκλου. Που για να σπάσει και να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την ελαφρότητα της παραπολιτικής και να ασχοληθούμε με την βάσανο της πολιτικής, χρειάζεται σχέδιο κι οργάνωση –δεν είναι δουλειά ενός ανθρώπου.

Με ρωτάνε καμιά φορά αν βλέπω κάτι ελπιδοφόρο στον ορίζοντα, ρωτάω με τη σειρά μου κι εγώ άλλους. Αλλά το μόνο που δραστηριοποιείται αυτή τη στιγμή είναι το Κόμμα Των Μνημονίων: Οι ίδιοι 20-30 άνθρωποι φτιάχνουν οργανώσεις, συνδέσμους, ομίλους, συγκεντρώνουν υπογραφές, οργανώνουν συνεντεύξεις τύπου. Η άλλη πλευρά, που όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, πλειοψηφεί συντριπτικά, δεν σιωπά απλώς, αλλά μένει αδρανής, γυρίζει την πλάτη της στην πολιτική και βυθίζεται στην κατάθλιψη και την ακηδία.

Είναι ίσως φυσιολογικό να συμβαίνει κάτι τέτοιο: Οι Οπαδοί των Μνημονίων έχουν έτοιμη πολιτική πρόταση, ζητάνε να υπακούσουμε στα προστάγματα των ξένων. Έχουν φτάσει σε σημείο να ζητάνε από την Βουλή να αυτοκαταργηθεί και να αναθέσει εν λευκώ την διακυβέρνηση σε κάποιον πεφωτισμένο τεχνοκράτη. Αντιθέτως, όσοι στέκονται απέναντι από το Μνημόνιο δυσκολεύονται να αρθρώσουν συγκροτημένο πολιτικό λόγο, πειστική αντιπρόταση, για τον απλούστατο λόγο ότι πρέπει να την δημιουργήσουν, να την διαμορφώσουν. Και μάλιστα εξαρχής, αφού ρεαλιστική πολιτική αντιπρόταση στην λιτότητα που καταστρέφει την Μεσαία Τάξη αναζητείται σχεδόν σε όλες τις χώρες.

Παρά τις δυσκολίες, τις απογοητεύσεις, τις διαψεύσεις δεν θα πρέπει να αφηνόμαστε στην άγονη αδιαφορία. Στο κάτω-κάτω της γραφής, αν ελπίζει σε κάτι αυτή τη στιγμή το πολιτικό σύστημα, αυτό είναι η αποχή, το άκυρο και το λευκό. Πρέπει, οφείλουμε να συμμετέχουμε και να συνεισφέρουμε. Και αν αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιος φορέας που να μας εκφράζει, μπορούμε να συμμετέχουμε ως συζητητές / συνομιλητές, στις παρέες, στα κοινωνικά δίκτυα, οπουδήποτε στην κοινωνία. Στο κάτω-κάτω της γραφής πολιτική και Δημοκρατία χωρίς ιδέες και χωρίς συζήτηση δεν υπάρχει.

Μεγαλύτερη τραγωδία και από του Μνημονίου θα είναι, αν εμφανιστεί το καινούργιο και αποτύχουμε να το αναγνωρίσουμε, να το υποστηρίξουμε, να το αναδείξουμε. Κι αυτός ο κίνδυνος είναι ορατός όσο βυθιζόμαστε στην αφασία της παραπολιτικής.

Tagged: , , , , , , ,

7 thoughts on “Από την παραπολιτική στην πολιτική

  1. γρηγόρης στ. 27/01/2012 στο 9:10 πμ Reply

    «Δημοκρατία χωρίς ιδέες και χωρίς συζήτηση δεν υπάρχει» με απαραίτητα συστατικά να είναι σεβαστή η διαφορετικότητα, το αυθόρμητο και ο ισότιμος διάλογος. Αλλιώς θα συνεχίσει να λειτουργεί η δημοκρατία των αξιωματικών ιδεών και της καθοδηγούμενης συζήτησης.

  2. Ηλίας 27/01/2012 στο 9:36 πμ Reply

    Η λύση στην Κρίση μπορεί να είναι μόνον πολιτική. Αυτή τη στιγμή η κα Μέρκελ χρησιμοποιώντας την οικονομία ασκεί πολιτική και επανέφερε την Γερμανία στο κέντρο του κόσμου ξεπερνώντας ακόμη και τις ΗΠΑ.
    Η χώρα λοιπόν αντί να ψάχνει από πού θα κόψει και τί, καλό είναι να ψάξει για νέες συμμαχίες, νέους πόλους, νέες δυνάμεις να συνεργαστεί.

    Η άκριτη φιλοδυτική πολιτική μας βόλεψε και μας έθρεψε σχεδόν 70 χρόνια αλλά πλέον μας καταστρέφει.
    Ας ψάξουμε λοιπόν αλλού.

    • firiki2010 28/01/2012 στο 11:04 μμ Reply

      Καμμιά φιλοδυτική πολιτική δεν μας έθρεψε και καμμιά φιλοδυτική πολιτική επιλογή δεν μας καταστρέφει. Η επιλογή της Δύσης ήταν μια στρατηγική επιλογή Δημοκρατίας και Ελευθερίας. Σήμερα δεν τίθεται θέμα φιλοδυτικής ή μη πολιτικής. Τίθεται θέμα αν μπορούμε να γιατρέψουμε τις παθογένειες τριών δεκαετιών και τις συνέπειες μιας διετίας ηλιθίων και ανεύθυνων χειρισμών.
      «Νέες συμμαχίες, νέοι πόλοι..» Καλά ακούγονται αλλά υπάρχουν; Ποιοί; Θέλουν; Με τι ανταλλάγματα; Δυστυχώς εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν! Νομίζω πως η όποια λύση ξεκινάει από εμάς τις θυσίες μας και την δυνατότητα μας να μην τις αφήσουμε να πάνε
      χαμένες

      • Ηλίας 30/01/2012 στο 7:22 μμ Reply

        Εύκολα λέμε να κάνουμε θυσίες αλλά τι είδους?
        Γιατί σήμερα αυτό που μας ζητάνε να θυσιάσουμε είναι τα σπίτια μας, οι ζωές μας.
        Να γίνουμε σκλάβοι εμείς και τα παιδιά μας.
        Για ένα χρέος που δεν δημιουργήσαμε.
        Τα νούμερα δεν βγαίνουν. Απλά πράγματα.

        Ποιός μίλησε για εύκολες λύσεις?
        Το να προσεγγίσεις νέες χώρες, νέες αγορές αν θες, δεν είναι εύκολο.

        Αλλά είναι πιο εύκολο από το να γίνεις σκλάβος.

        • firiki2010 30/01/2012 στο 9:33 μμ Reply

          To αν και τι θυσίες θα κάνουμε θα το αποφασίσουμε εμείς. Και τι θα σώσουμε επίσης.
          Το χρέος δεν προέκυψε γενικώς και αορίστως.,
          Δεν βλέπω ποιους και τι θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε. Βλέπεις πολλούς πρόθυμους;
          Αν δεν αντιμετωπίσουΜΕ ΕΜΕΙΣ τις παθογένειες ΜΑΣ δεν κάνουμε τίποτα.

          • Ηλίας 31/01/2012 στο 9:50 πμ Reply

            Πρόθυμους να μας σώσουν με τους όρους της Γερμανίας (και ίσως και καλίτερους) βλέπω αρκετούς.
            Να σου θυμίσω ότι η Κίνα προθυμοποιήθηκε πριν 3 χρόνια να αγοράσει το ελληνικό χρέος.
            Αλήθεια τα ενεργειακά ανοίγματα της προηγούμενης 10ετίας τι έγιναν?
            Και πόσο πιο εύκολη θα ήταν η διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος αν σήμερα περνούσαν από την Ελλάδα οι 2 αγωγοί φυσικού αερίου (Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και South Stream)?

            Το ελληνικό χρέος φυσικά και δεν προέκυψε γενικώς και αορίστως.
            Γιγαντώθηκε τα τελευταία 2 χρόνια και τώρα μας λένε να τα δώσουμε όλα (στην κυριολεξία) για να επιστρέψουμε μετά από 10 χρόνια στο 2009.

            Πολιτική φίλε μου……

  3. hfaistiwnas 29/01/2012 στο 9:23 πμ Reply

    Είναι Κυριακή!!! Κοίτα να περάσεις καλά!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: