Η «Σωτηρία» της «Χώρας»

Ἀρχή σοφίας ὀνομάτων ἐπίσκεψις, έλεγε ο Αντισθένης, εννοώντας ότι καμιά συζήτηση δεν μπορεί να προχωρήσει, αν εξαρχής δεν διευκρινίσουμε τους όρους· αν δεν βεβαιωθούμε ότι μιλάμε όλοι για το ίδιο πράγμα· αν δεν σιγουρέψουμε ότι, όταν λέμε «άλφα μικρό», εννοούμε «α» και όχι «Α» ή «β».

Καμιά φορά νιώθω ότι η σαφήνεια και η ακριβολογία είναι οι πλέον ξεχασμένες και παραμελημένες αρετές από τους πολιτικούς μας. Τόσο ξεχασμένες και παραμελημένες μάλιστα, ώστε υποψιάζεται κανείς ότι επίτηδες αοριστολογούν, για να παραπλανήσουν τους ψηφοφόρους. Πίσω από εντυπωσιακά και μελωδικά λεκτικά σχήματα επιχειρούν να κρύψουν την μαύρη τρύπα της πολιτικής τους συγκρότησης. Ούτως ή άλλως έχει γίνει πλέον σαφές ότι οι πολιτικοί μας δεν ενδιαφέρονται ή είναι παντελώς ανίκανοι να παράξουν Πολιτική (δηλαδή στόχους για το κοινό καλό και μεθόδους για να τους επιτύχουν). Άγονται και σύρονται από μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται ερήμην τους από τους ξένους, εταίρους και δανειστές, και ενδιαφέρονται μόνο για το επικοινωνιακό τους πλασάρισμα και την επικοινωνιακή διαχείριση των όσων συμβαίνουν.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα την πιο πολυφορεμένη φράση της εποχής:

Η σωτηρία της χώρας.

Χρησιμοποιείται από τους πάντες, συγκυβερνόντες και αντιπολιτευόμενους, λαϊκιστές και φωταδιστές –ακόμα και από τον τεχνοκράτη Πρωθυπουργό μας.

Τι σημαίνει όμως Σωτηρία της Χώρας;

Οι δυο βασικές λέξεις της φράσης διαθέτουν τεράστιο συναισθηματικό φορτίο και δύναμη, αλλά το νόημά τους, όσο περνάει ο καιρός, καθίσταται περισσότερο ασαφές, αν δεν αναιρείται κιόλας.

Η λέξη Χώρα (που ενίοτε αντικαθίσταται από τις λέξεις τόπος, πατρίδα, Ελλάδα για μεγαλύτερο εφέ) αναφέρεται σε κάτι που εξ ορισμού περιλαμβάνει / αφορά και εμάς, αλλά ταυτόχρονα κιόλας μας ξεπερνά.

Στην πραγματικότητα η λέξη αυτή σε φιμώνει προκαταβολικά:

Θες να διαμαρτυρηθείς για τον άθλιο μισθό σου; τον υπερβολικά υψηλό φόρο που καλείσαι να καταβάλεις; την κατάσταση που αντιμετωπίζεις στο νοσοκομείο; Έρχεται ο πολιτικός κουνώντας τον δείκτη και σου λέει «Σσσστ! Εδώ ασχολούμαστε με τη ΧΩΡΑ, σώζουμε τη ΧΩΡΑ, δεν έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με τον χθαμαλό εαυτούλη σου».

Και για να μη μένεις παραπονεμένος, την ίδια στιγμή που σου λέει να το βουλώσεις, σου δίνει την ψευδ-αίσθηση ότι ασχολείται μαζί σου, αφού η χώρα (τόπος / πατρίδα / Ελλάδα) περιλαμβάνει και εσένα.

Ο όρος Σωτηρία είναι ακόμα πιο ύπουλος. Πρώτα-πρώτα γιατί εξαρχής σημαίνει κάτι θετικό. Έπειτα γιατί εμμέσως παραπέμπει σε μια μεταφυσική παρέμβαση –ή καλλίτερα στην παρέμβαση ενός τρίτου ισχυρότερου από σένα. Ο Χριστός σώζει τις ψυχές μας και την τσέπη σου ο ΓΑΠ, ο Παπαδήμος, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, η Ντόρα, ο Κουβέλης ή όλοι μαζί. Έτσι όσοι λένε ότι μας σώζουν, αντί να λειτουργούν ως αντιπρόσωποί μας, διαχειριστές μιας εξουσίας που έλαβαν από μας για συγκεκριμένο χρόνο και υπό όρους, αυτοανακηρύσσονται ανώτεροί μας, πέρα και πάνω από εμάς.

Πλέον είμαι πεπεισμένος ότι η «Σωτηρία της Χώρας», που μας υπόσχονται όλοι οι πολιτικοί όλων των κομμάτων, παίζει να είναι η πιο αναίσχυντη, η πιο κούφια παροχολογία που έχει ξεστομιστεί ποτέ.

.

Στην πραγματικότητα αυτό που περιγράφουν με τη φράση «Σωτηρία της Χώρας» είναι η πλήρης αποδιάρθρωση του κοινωνικού ιστού και του κρατικού μηχανισμού και η αναδημιουργία ενός νέου κοινωνικού και κρατικού παραδείγματος.

Αυτή η νέα πραγματικότητα, που αχνοφαινόταν πριν από λίγες εβδομάδες, τα τελευταία έχει ξεκαθαρίσει.

Μάθαμε για παράδειγμα ότι το ΔΝΤ απαιτεί μεταξύ των άλλων:

– Αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης στην κατανάλωση

– Αύξηση της φορολόγησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων

– Αύξηση της φορολόγησης των μικρομεσαίων εισοδημάτων

– Επιπλέον μειώσεις μισθών και συντάξεων

Με άλλα λόγια, αυτό που πέραν πάσης αμφιβολίας απεργάζεται η Τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) με τη συνεργία της Συγκυβέρνησης και των υποστηρικτών τους είναι η ολοκληρωτική εξάρθρωση της Μεσαίας τάξης.

Στόχος δηλωμένος πλέον είναι να διαλυθεί η μικρή και μεσαία επιχείρηση, να εξαθλιωθεί και να ταπεινωθεί και άλλο ο πολίτης, ώστε να καταστεί φτηνή και εύχρηστη εργατική δύναμη στη νέα φεουδαρχία που επιχειρείται να εγκατασταθεί στη χώρα.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η προωθούμενη επιπλέον υπεροφολόγηση της Μεσαίας Τάξης και της Μεσαίας Επιχειρηματικότητας συνδυάζεται με την δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών, όπου οι μεγάλες επιχειρήσεις που θα έρθουν να εγκατασταθούν θα υφίστανται μικρότερης φορολογικής επιβάρυνσης, ενώ δεν θα ισχύουν ούτε καν τα εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα.

Μάλιστα ήδη ο κ. Παπαδήμος παίρνει μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση: Ενώ ετοιμάζεται να επιβάλει Ειδικό Τέλος στο κρασί (!) ανακοινώνει την κατάργηση του Ειδικού Φόρου για τα πολυτελή αυτοκίνητα!!!

Επιπλέον ο κ. Ν. Μηταράκης, υπεύθυνος για την Οικονομία της ΝΔ_, σε τηλεοπτική του εμφάνιση προανήγγειλε σταθερό φορολογικό πλαίσιο για τις «μεγάλες επενδύσεις» που θα έρθουν. Όταν ερωτήθηκε γιατί να μην ισχύσει κάτι τέτοιο και για τους μικρομεσαίους, απάντησε ότι κάτι τέτοιο θα αποσυντόνιζε το σύστημα.

.

Δεν ξέρω ποιους και τι ακριβώς σώζει ο κ. Παπαδήμος και τα κόμματα που τον στηρίζουν προωθώντας αυτές τις πολιτικές, το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν σώζουν τους πολίτες. Ότι καταστρέφουν την Ελλάδα που ξέραμε, καλή και κακή.

Δύσκολα μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη συμφορά από αυτή την «σωτηρία»…

Tagged: , , , , , , , , , , ,

8 thoughts on “Η «Σωτηρία» της «Χώρας»

  1. ioanna papa 03/02/2012 στο 7:52 μμ Reply

    Δυσκολα μπορει ενας πολιτης να καταλαβει ακριβως τι μπορει να συμβαινει,παντως ειμαστε μεταξυ διαφορων σεναριων να μαντεψουμε οχι την αληθεια αλλα ποσοι και ποιοι εμπλεκονται, εξυπηρετουνται και κερδιζουν απο την εξαθλιωση λαων.Μεχρι εκει μπορω να φτασω αλλα δε χρειαζομαι και πολλα πολλα περισσοτερα.Φυσικα αυτο δυσκολευει στο να βρεις τροπο ν αμυνθεις,αλλα σιγουρευει το οτι πρεπει ν αμυνθεις.Οτι δηλαδη δεν προκειται για καμια σωτηρια των λαων αλλα ενος συστηματος καλα οργανωμενου,πιθανον συγκεκριμενου σχεδιου,απανρωπου που μοναδικο στοχο εχει την επιτευξη των σκοπων τους.Το να ξεκαθαρισουμε για το τι πραγμα μιλαμε επομενως θα ητανε σωτηριο δεδομενου οτι σ αυτες τις περιπτωσεις εσκεμμενα τα πραγματα παραμενουν ασαφη και θολα.Επιπλεον το οτι κανεις μπροσταρης δεν εθεαθει (δεν το επιτρεπουν)δεν εχει σημασια, μας απαλλασει και απο βασανιστηκα διλληματα και μας δειχνει το δρομο του μοναχικου αγωνα…τον οποιο ομως αντιμετωπιζουν χιλιαδες ανθρωποι για να αισθανθουμε μοναξια.

    • fvasileiou 04/02/2012 στο 11:31 πμ Reply

      Υπάρχει σοβαρό έλλειμμα ηγεσίας γενικότερα στη χώρα. Και το (προβεβλημένο και ευνοημένο από παντού) Κόμμα του Μνημονίου αναγκάστηκε να επιστρατεύσει τον Παπαδήμο για να δώσει έστω και για ένα ή δύο μήνες την ψευδαίσθηση της ηγεσίας.
      Στον αντιμνημονιακό χώρο τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Νομίζω γιατί είμαστε ακόμα προσανατολισμένοι σε μια αντίθεση στα μέτρα και δεν έχει συγκροτηθεί όραμα, δεν υπάρχουν κοινά αποδεκτοί στόχοι.

  2. apos 04/02/2012 στο 11:18 πμ Reply

    Φίλε Φώτη, ξέρεις ότι δύσκολα διαφωνώ μαζί σου ή και όταν διαφωνώ γίνεται με δημιουργικό τρόπο. Επειδή όμως μου αρέσει να κάνω τον συνήγορο του διαβόλου, ήθελα απλά να υπενθυμίσω δύο πολύ απλά παραδείγματα: οι δανειστές εδώ και δύο χρόνια φωνάζουν: μην ψάχνετε έσοδα από τους ίδιους και τους ίδιους. Κυνηγήστε τη φοροδιαφυγή, κλείστε αυτά τα άθλια παραμάγαζα-μαφίες που ονομάζονται ΔΟΥ. Δύο τόσο απλά παραδείγματα σου φέρνω. Και η κυβέρνηση τι έκανε; Έπιασε τον Γαβαλά, κάνει -λέει- διαπραγματεύσεις με την Ελβετία (δύο χρόνια) για τα δεκάδες δισεκατομμύρια που έφυγαν και έκλεισε και τη ΔΟΥ Τυρνάβου, την οποία άνοιξε εκ νέου ο μαυρογιαλούρος-Ροντούλης.
    Χρειάζεται πολύ για να καταλάβουμε πόσο άξιοι της μοίρας μας είμαστε με αυτή τη σωτηρία;

    • fvasileiou 04/02/2012 στο 11:33 πμ Reply

      Έστω ότι ήταν έτσι -αν και πολύ αμφιβάλλω, αν το αρχικό Μνημόνιο που απεργάστηκαν Τόμσεν και Παπακωνσταντίνου έδινε τέτοιες ελευθερίες- τι σημαίνει αυτό; Ότι δικαιούνται να καταστρέψουν την χώρα, να εξαρθρώσουν τον κοινωνικό της ιστό, να ανατρέψουν την κοινωνική δομή της;

      • apos 04/02/2012 στο 9:30 μμ Reply

        Με τον τρόπο σου, απάντησες: επειδή σε μια χώρα δεν πρέπει να καταστρέψεις τον κοινωνικό ιστό, δεν ξεζουμίζεις τους ίδιους. Τους λίγους τίμιους. Αλλά διορθώνεις τα κακώς κείμενα. Προφανώς δεν γίνεται σε δύο χρόνια, αλλά αυτό είναι που πρέπει να κάνεις. Τελεία και παύλα.
        Οι κακοί δανειστές λοιπόν έφαγαν το ανάθεμα μιας ολόκληρης χώρας, επειδή «ζήτηγαν συνέχεια νέα μέτρα»; Εμένα προσωπικά δεν με έπεισε ποτέ αυτό το επιχείρημα.
        Οι δανειστές κοίταξαν το συμφέρον τους (και ακόμα το κοιτάζουν, λεφτά σου δίνουν), ενώ τα χαϊβάνια οι κυβερνώντες, δεν ήθελαν να πειράξουν τα δικά τους παιδιά και κατέστρεψαν μια κοινωνία.
        Μην ξεχνάς ότι αυτή η κοινωνία επί 30 χρόνια μεγάλωσε με τη θεωρία των «δικών μας παιδιών»: που έχουν πολλά πρόσωπα. Από αυτόν που διορίζεται για μισθό, μέχρι αυτόν που κάνει τη λαμογιά, δίνει φακελάκι, βγάζει δισ. στην Ελβετία.

        • fvasileiou 05/02/2012 στο 12:39 πμ Reply

          Καθημερινά αποδεικνύεται ότι το ζήτημά τους δεν είναι να διορθώσουν τα κακώς κείμενα -αν αυτό ήταν το ζητούμενο, θα τους υποστήριζα: Από τα πέντε χρόνια του «Σημειωματάριου», τα τρία αυτά τα κακώς κείμενα επισημαίνω. Το ζητούμενό τους είναι να δημιουργήσουν μια νέα πραγματικότητα, να επιβάλουν μια νέα φεουδαρχία -άλλωστε οι ίδιες πάνω-κάτω πολιτικές επιβάλλονται και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής περιφέρειας από τις ίδιες δυνάμεις με τα ίδια αποτελέσματα.

          Έχεις δίκιο πάντως: Η κοινωνία αυτή μεγάλωσε με το άθλια θεωρία των «δικών μας παιδιών». Ήταν μια θεωρία που προκαλούσε ασφυξία και κλεισούρα, ενώ αδρανοποιούσε τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας. Αλλά ήταν ένα σύστημα που λειτουργούσε -απόδειξη ότι αυτό έχτισε την «Ισχυρή Ελλάδα» των Ολυμπιακών Αγώνων- ενώ σήμερα δεν λειτουργούν ούτε τα αυτονόητα, τα σχολεία δεν έχουν βιβλία και τα νοσοκομεία σύριγγες. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και ο διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας την γκόμενά του διόρισε…

          • apos 06/02/2012 στο 1:09 πμ Reply

            Προσωπικα απευχομαι τη χρεοκοπια γιατι την εχω ζησει στην αλλη πατριδα το 2002. Ειλικρινα στεναχωριεμαι οταν ακουω αυτην την ευκολια με την οποια ολοι δηλωνουν οπαδοι της. Ειναι βεβαια κατανοητο οταν εχει περασει η λαιλαπα του ΓΑΠ και των κηπουρων του πλην ομως τα οσα θα συμβουν στη χρεοκοπια κανεις δεν μπορει να τα φανταστει. Τα εζησα και ειναι Αδιανοητα. Απο την αλλη η χρεοκοπια θα ηταν διδακτικη: θα διαπιστωναμε οτι αυτοι που θελουν να φερουν τη φεουδαρχια στην ελλαδα, οπως την αποκαλεις, δεν ειναι η τροικα, αλλα καποιοι πατριωτες. Συμπατριωτες μας. Γνωστοι και μη εξαιρετεοι. Χωρια δηλαδη που και το πελατειακο συστημα της τελευταιας 30ετιας μια μορφη φεουδαρχιας ειναι.

  3. Koufetarios 07/02/2012 στο 12:33 πμ Reply

    Θα συμφωνήσω μαζί σου, στην πράξη όλα »φωνάζουν» πως παίζεται παιχνίδι στις πλάτες τις δικές μας. Και πως Αριστερά, Δεξιά, Κέντρο και παράκεντρο, όλα αυτά δε υπάρχουν πλέον. Υπάρχει το καπιταλιστικό σύστημα που προσπαθεί να ανακτήσει τις δυνάμεις του με συνθήκες, συμφωνίες και δανειακές συμβάσεις με τον πιο σκληρό πλέον τρόπο. Κάθε τόσο ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, ο Κουβέλης έρχονται σε σύγκρουση για να δημιουργήσουν εντυπώσεις και εντάσεις στο πολιτικό σκηνικό. Για να μας κάνουν μπροστά από τις τηλεοράσεις να αναρωτιόμαστε, όταν αφήνει ο Καρατζαφέρης για παράδειγμα υπόνοιες για παραίτηση, »και τι θα γίνει τώρα;» λες να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό;» »α, ο Λοβέρδος στηρίζει Βενιζέλο»….Ουσιαστικά λέμε »τι θα κάνουν τώρα άραγε» και δεν λέμε ποτέ » τι κάνουμε τώρα εμείς;;» Μιλώντας απλοϊκά δηλώνω απλά πως η Σωτηρία της Χώρας δεν θα έρθει από τους 300 της Βουλής. Θα έρθει από τα 11.000.000 των Ελλήνων που θα σώσουν την Χώρα από αυτούς ακριβώς τους 300…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: