Ένα βαλεντίνικο απόγευμα

Μπορεί κανείς να με κατηγορήσει για πολλά, αλλά όχι ότι δεν προσπάθησα.

Έφτιαξα ένα ωραίο ζεστό εσπρέσο κι έβαλα το My Funny Valentine με τον Chet Baker να παίζει στο μισοφωτισμένο δωμάτιο. Έλεγα να σας πω μια βαλεντίνικη ιστορία από τα παλιά, αλλά με όλα όσα συμβαίνουν, δεν μου βγαίνει. Έτσι απλά.

Για ένα μυστήριο λόγο το επόμενο τραγούδι που έβαλα ήταν η Ρόζα του Θ. Μικρούτσικου και του Α. Αλκαίου, έτσι όπως τη λένε τα Υπόγεια Ρεύματα.

Είναι ερωτικό τραγούδι η Ρόζα;

Ναι, αλλά όχι βαλεντίνικο.

Στη Ρόζα μιλάει ένας άνθρωπος που τρώγεται με τα ρούχα του, που προσπαθεί να βγάλει άκρη με όσα συμβαίνουν στον κόσμο και στον ίδιο. Αν ήταν μονόλογος, θα ήταν ένας υπαρξιακός μονόλογος.

Αλλά απευθύνεται σε κάποιον, απευθύνεται σε κείνη που τον κοιτάζει όλη αυτή την ώρα, τη Ρόζα. Είναι συγκλονιστικός ο τρόπος που γυμνώνεται μπροστά της ο αφηγητής, που βγάζει κάθε προστατευτική πανοπλία, καταρρίπτει κάθε εγωιστική άμυνα, παραμερίζει κάθε ρομαντική ωραιοποίηση ή αφέλεια. Όπως πέρα από κάθε ωραιοποίηση και αφέλεια είναι και η σχέση του με την Ρόζα, όπως περιγράφεται στη συνέχεια. Ακατάλληλη για ανηλίκους και ταυτοχρόνως παιδιάστικη, η σχέση με τη Ρόζα είναι ένα συνεχές ρίσκο, ένα αέναο τζογάρισμα, με τέλος κάθε άλλο παρά απρόβλεπτο: Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις.

Κι όλα αυτά στο νουάρ σκηνικό μιας πολιτείας μαγικής, με τα την ομίχλη, τους βροχερούς δρόμους, τα καμπαρέ, τα τροχοφόρα που περνάνε δίπλα μας. Ή μήπως πάνω μας;

Το πιο κρυπτικό κομμάτι αυτού του τραγουδιού έμελε να μας αποκαλυφθεί αυτή ακριβώς την περίοδο που ζούμε τώρα:

Η ανάγκη γίνεται ιστορία. Η ιστορία γίνεται σιωπή.

Το πώς νομίζω σύντομα θα το δούμε…

Advertisements

7 thoughts on “Ένα βαλεντίνικο απόγευμα

  1. Alex Chiefacos (@chiefacos) 14/02/2012 στο 11:09 μμ Reply

    Ξέρεις κάτι,νομίζω ότι η Ρόζα είναι η πραγματική ζωή του Ελληνα ενώ ο Βαλεντίνος τι είναι??

    • fvasileiou 15/02/2012 στο 12:01 πμ Reply

      Εισαγομένη φαντασίωση;

  2. Έλενα 15/02/2012 στο 8:29 μμ Reply

    Η πιο ταιριαστή ανάρτηση, για τη χθεσινή μέρα…

  3. Γιώτα Παπαδημακοπούλου 19/02/2012 στο 12:36 μμ Reply

    Επιτέλους… μια ανάρτηση που δεν είναι καθόλου σαχλή, την οποία μοιράστηκες την πιο σαχλή μέρα του χρόνου!
    Καλημέρα Φώτη μου!

  4. Σοφία 29/02/2012 στο 1:47 πμ Reply

    Μου αρέσει η εκδοχή της Ρόζας από τα Υπόγεια Ρεύματα. Είχα ξεχάσει ότι υπήρχε, μέχρι που διάβασα την ανάρτησή σου 🙂

  5. Τσαλαπετεινός 14/02/2013 στο 10:35 πμ Reply

    Η πιο ταιριαστή ανάρτηση (και) για φέτος, τέτοια μέρα.

    • fvasileiou 14/02/2013 στο 11:23 πμ Reply

      Έχω κάτι στο μυαλό μου – για να δούμε αν θα βρω χρόνο να το γράψω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: