Αναπάντητες κλήσεις

– Στα κείμενά σου φαίνεσαι ευαίσθητος, μου είπε και με έσπρωξε να ακουμπήσω πίσω στο μαξιλάρι. Αλλά δεν είσαι, πρόσθεσε.

Τα μαύρα της μαλλιά έκρυβαν το αριστερό της μάτι. Το δεξί που μπορούσα να δω γυάλιζε από την έξαψη.

– Στην καθημερινότητά σου είσαι γαϊδούρι, είπε πέφτοντας πάνω μου.

Τα μαλλιά της μπλέχτηκαν στα χείλια και τα μάτια μου, ο δεξιός αγκώνας της πίεζε την κοιλιά μου, το βάρος της κεντραρίστηκε στον πνεύμονά μου και με δυσκόλευε να αναπνεύσω. Γενικά ήταν άβολα, αλλά δεν κουνήθηκα.

– Ένα άθλιο, σιχαμένο γαϊδούρι…

Το χνώτο της χάιδεψε τα χείλια μου.

– Ένας αφόρητος άνθρωπος. Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι πώς σε αντέχω.

Η γλώσσα της μπαινόβγαινε στο στόμα μου.

…     …      …     …      …

Άναψε το φως και τινάχτηκα. Η μετά το σεξ ραστώνη και η φωνή της που έρρεε σε έναν μονότονο ψίθυρο με αποκοίμησαν χωρίς να το καταλάβω.

– Μη μου πεις ότι κοιμήθηκες!

– Μμμ, όχι…

– Κοιμήθηκες. Θάνο, κοιμήθηκες. Κοιμήθηκες! Εγώ βγάζω τα σώψυχά μου κι εσύ κοιμήθηκες! Ε, είσαι εντελώς γαϊδούρι, έχει δίκιο η Εύη. Χάνω τον χρόνο μου μαζί σου.

Αυτό με πείραξε. Πρώτα-πρώτα ποια είναι αυτή η μαλακισμένη η αγαμήτου η Εύη να ανακατεύεται στα προσωπικά μας; Στη ζωή μου; Κι έπειτα τι σημαίνει ακριβώς «χάνω τον χρόνο μου μαζί σου»; Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει επιτέλους; Και κυρίως, πώς σκατά κερδίζει κανείς τον χρόνο του –αυτό είναι κάτι που θέλω επειγόντως να το μάθω!

– Δεν γαμιέται η Εύη, λέω γω, να ηρεμήσει κι αυτή, να βρούμε κι εμείς την ησυχία μας; μουρμούρησα.

Το μαξιλάρι της προσγειώθηκε στα μούτρα μου. Δεν ήταν κανένα ελαφρύ μαξιλάρι κι επιπλέον έβαλε δύναμη και ήταν ξαφνικό. Πόνεσα. Πόνεσα στ’ αλήθεια. Πόνεσα τόσο που βούρκωσα.

Παράλληλες φωνές:

– Είσαι τρελή, γαμώ το κέρατό μου; Τι θέλεις επιτέλους; Να μου σπάσεις τη μύτη; Να δεις να τρέχει αίμα για να ηρεμήσεις; / – Βάλε και τα κλάματα τώρα, πες μας ότι σε πονάμε κι από πάνω… / – Αυτή η μαλακισμένη η Εύη σου βάζει λόγια γιατί δεν αντέχει να βλέπει ευτυχισμένους ανθρώπους / – Σιγά την ευτυχία! Τουλάχιστον η Εύη δεν κοιμάται όταν της μιλάω, αναίσθητε. Αλλά εγώ φταίω… Έπρεπε να είχα φύγει μόλις μου έκανες την εξήγηση… /Σ’ ακούει γιατί θέλει να κουτσομπολεύει. Το ενδιαφέρον της σταματάει εκεί! / – Κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια! Επειδή εσύ δεν δίνεις δεκάρα για κανέναν και για τίποτα, νομίζεις ότι όλοι είναι σαν και σένα! / – Βαρέθηκα αυτό το παραμύθι, ακούς; Σε λίγο θα μας πεις ότι σε κρατάω και με το ζόρι! / – Τα παραμύθια είναι δική σου ειδικότητα. Εγώ φταίω, που νόμιζα ότι θα γίνεις άνθρωπος! / – Αν δεν σ’ αρέσει, γιατί κάθεσαι;

Πετάχτηκε από το κρεβάτι κι άρχισε να ντύνεται.

Την τελευταία φράση ήξερα ότι θα την μετανιώσω όταν άκουγα τον εαυτό μου να την προφέρει, αλλά δεν θα έκανα πίσω τώρα. Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν ήταν ψέματα: Ήταν μαζί μου γιατί γούσταρε, κανείς δεν της το επέβαλε.

Την έβλεπα να στραβοκουμπώνει το μπουφάν της κι ένιωθα τα αυτιά μου να βουίζουν από τον θυμό. Από τη μια ήθελα να ορμήσω πάνω της και να την πετάξω πάλι πίσω στο κρεβάτι κι από την άλλη ένιωσα ανακούφιση. Τελικά, εκείνο που με έκανε να νιώσω εντελώς και πραγματικά σκατά ήταν όταν είδα δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια της.

– Πού πας, μωρή μαλακισμένη, τρεις η ώρα τη νύχτα; ούρλιαξα.

– Άντε και γαμήσου, φώναξε ρουφώντας τις μύξες της.

Κοπάνισε την πόρτα πίσω της κι εξαφανίστηκε.

Έμεινα έτσι, ακίνητος, χωρίς καν να αναπνέω, ακούγοντας το ασανσέρ να έρχεται και να φεύγει. Σκεφτόμουν τους γείτονες, την πολυκατοικία που θα την ξυπνήσαμε πάλι, τους μπάτσους που μπορεί να καλούσαν, τα βλέμματά τους αύριο, όταν θα τους πετύχαινα στη σκάλα ή στον φούρναρη. Σκεφτόμουν ότι ίσως έπρεπε να φορέσω ένα σώβρακο και να τρέξω πίσω της –έτσι δεν κάνουν σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Να της μιλήσω ήρεμα και λογικά, να την φέρω πίσω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Κι αν ερχόταν;

Κι αν δεν ερχόταν;

Τι θα έκανα;

Έκλεισα το φως και γύρισα πλευρό. Προσπάθησα να τα διώξω όλα αυτά από το μυαλό μου για να κοιμηθώ. Ήμουν κουρασμένος, ήμουν πτώμα κι είχα δουλειά την επομένη. Έπρεπε να κοιμηθώ.

Φωνές ακούστηκαν από κάπου μακριά.

Ο βόμβος της πόλης.

Κάτι τριξίματα από τα έπιπλα.

Το βζζζζ του ψυγείου.

Ποιον κοροϊδεύω, γαμώ το μου; Δεν πρόκειται να κοιμηθώ απόψε..

Σηκώθηκα, ντύθηκα όπως-όπως, άνοιξα ένα μπουκάλι κρασί και πηγαινοερχόμουν μέσα στο σπίτι. Ανακαλούσα όσα είχαμε πει όλο το βράδυ, αναπαριστούσα την παραμικρή σκηνή, τον κάθε διάλογο, έφτιαχνα δριμύτατους μονολόγους-κατηγορητήρια, φανταστικούς διαλόγους που την κατατρόπωνα.

Άδειασα το μπουκάλι και ψευτοκοιμήθηκα για καμιά ώρα αποφασισμένος να μην της ξαναμιλήσω.

Την πήρα τηλέφωνο την επομένη κατά τις έντεκα.

Και στις δύο.

Και στις τέσσερις.

Και στις πεντέμισι.

Και στις οχτώ.

Και στη μία τη νύχτα.

Και στις εφτά, το πρωί της επομένης.

Δεν απάντησε καμιά φορά.

Πήρα ακόμα τέσσερις ή πέντε φορές αφήνοντας μηνύματα: «Δεν μου μιλάς πλέον;» και τα ρέστα. Βγήκα με τον Βασίλη και τον Πάνο και τους τα είπα όλα κερνώντας ό,τι ήπιαμε. Πήρα ακόμα κάνα δυο φορές τηλέφωνο και μετά σταμάτησα.

Έπειτα από μια βδομάδα είδα ότι με διέγραψε και από φίλο στο φέισμπούκ…

Advertisements

Tagged:

4 thoughts on “Αναπάντητες κλήσεις

  1. ελενα 18/03/2012 στο 12:25 πμ Reply

    Η αλήθεια είναι ότι όντως, αυτοί που στα κείμενά τους παρουσιάζουν μια ευαισθησία, στην πραγματική ζωή βγάζουν συχνά και αναίτια, κακό εαυτό… (λέγοντας ΄΄κακό εαυτό΄΄, δεν αναφέρομαι στην περίπτωση που μπορεί να τους πάρει ο ύπνος, ενώ κάποιος τους μιλάει…)

    Α! Θεωρώ απαράδεκτο, ότι μετά από όλο αυτό που του έκανε η μπουμπού, την έπαιρνε τηλέφωνα… Έτσι νομιμοποιείς την κακή συμπεριφορά του άλλου…

  2. vad 18/03/2012 στο 6:52 πμ Reply

    Συμπαραστεκομαι στον ήρωα!όχι μόνο την έχασε,αλλά η άτιμη τον διέγραψε κιαπ’το facebook!!!Αυτό το τελευταιο δεν αντέχεται με τίποτα:))

  3. antiphono 18/03/2012 στο 8:38 μμ Reply

    Πολύ καλό! Πολύ καλή αφήγηση, ολοζώντανη, πολύ καλή μικρού μήκους (θα γινόταν).

  4. Εντάξει… τι να πω… λίγο-πολύ έχουμε όλοι μας ζήσει κάτι ανάλογο!
    Απλά εξαιρετικό, ζωντανό και ρεαλιστικό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: