Δεν υπάρχουν ανώδυνες λύσεις. Δυστυχώς.

Η νέα προεκλογική περίοδος ξεκίνησε -και μάλλον θα συνεχιστεί ως το τέλος- όπως αναμενόταν: Αλληλοκατηγορίες για ανευθυνότητα, προγραμματική ανεπάρκεια, αναξιοπιστία κοκ. Η κα. Μπακογιάννη μας είπε, για παράδειγμα, ότι η επιστροφή στη δραχμή θα καταστρέψει τρεις γενιές -απέφυγε φυσικά να αναφέρει πόσες γενιές κατέστρεψαν και συνεχίζουν να καταστρέφουν τα Μνημόνια που ψήφισε. Και ο κ. Τσίπρας, από την μεριά του, με άνεση μας ενημερώνει ότι το Μνημόνιο θα καταργηθεί την μέρα των εκλογών, αλλά το αφήγημα για το τι θα συμβεί μετά λογοτεχνίζει υπερβολικά και, εμένα τουλάχιστον, δεν με πείθει.

Έτσι, οι μεν στέκονται στην καταστροφή που θα έρθει, αν καταγγελθεί μονομερώς το Μνημόνιο, και οι δε στην καταστροφή που προκαλεί το Μνημόνιο. Ο καθένας δηλαδή επισημαίνει τα αρνητικά που έχει ή θα έχει ο άλλος δρόμος, χωρίς να μπαίνει στην διαδικασία να εξηγήσει την δική του πρόταση, τα θετικά και τα αρνητικά της, στους πολίτες. Υπόσχονται αόριστα αναπτύξεις, θέσεις εργασίας, επενδύσεις, προγράμματα, προσλήψεις και περιγράφουν με άνεση τον ζόφο που θα φέρει ο αντίπαλος. Ακόμα και αυτή, την ύστατη ώρα, παίζουν το ίδιο το εργάκι της μεταπολίτευσης ελάχιστα διασκευασμένο: Αυτό είναι το ρεπερτόριο την ορχήστρας του εθνικού μας Τιτανικού.

Και οι δύο πλευρές μας υπόσχονται ότι θα επαναδιαπραγματευτούν τους όρους δανεισμού. Αποφεύγουν βέβαια να θέσουν το οποιοδήποτε χρονοδιάγραμμα. Η επαναδιαπραγμάτευση μπορεί να πάρει μήνες, χρόνια, και τι θα συμβαίνει στο μεταξύ είναι κρίσιμο: Θα συνεχίζονται να λαμβάνονται μέτρα; Οι συμπολίτες μας θα συνεχίζουν να χάνουν τις δουλειές τους, να πένονται, να αυτοκτονούν;

Και βέβαια η επαναδιαπραγμάτευση μπορεί να αποτύχει. Πολύ απλά οι εταίροι μας μπορούν να αρνηθούν να τροποποιήσουν τους όρους του δανείου. Ή οι αλλαγές που θα δεχτούν να είναι ελάχιστες, του τύπου μην μειώνετε τις συντάξεις φέτος τον Ιούνιο, μειώστε τες του χρόνου τον Απρίλιο. Στην περίπτωση αυτή οι μεν φαίνονται διατεθειμένοι με παρηγοριές και ψέματα να το τραβήξουν όσο μπορέσουν, ενώ οι δε ακόμα το σκέπτονται -δεν ξέρω αν η (τραγική από κάθε άποψη) πρόταση Βούτση για Δημοψήφισμα αποτελεί και επίσημη θέση του Σύριζα.

.

Και αυτή η προεκλογική περίοδος αναδεικνύει την ανεπάρκεια της πολιτικής μας τάξης και του συστήματος εξουσίας εν γένει. Ξέρουν, μπορούν να λειτουργούν μόνο ως μεταπράτες ξένων ιδεών, ενδιάμεσοι και εντολοδόχοι όσων αποφασίζουν άλλοι αλλού. Ουσιαστικά το μόνο που υπόσχονται, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να πάνε εκεί έξω, στα Κέντρα Λήψεως Αποφάσεων και να τους ζητήσουν να σκεφτούν κάτι άλλο ή κάτι κάπως διαφορετικό για την Ελλάδα. Δικό τους σχέδιο για την έξοδο από την Κρίση, «πατριωτικό» και «εθνικό» (για να χρησιμοποιήσουμε και τους όρους του συρμού), δεν διαθέτουν.

Αναρωτιέμαι με τρόμο, αν έχουμε τους ηγέτες που μας αξίζουν.

.

Όπως και να έχει πάντως, όποιος πιστεύει ότι στις εκλογές αυτές με την ψήφο του μπορεί να τελειώσει τον Εφιάλτη της Κρίσης και της Ύφεσης, κάνει, νομίζω, μεγάλο λάθος. Οι δυσκολίες την Δευτέρα των Εκλογών θα συνεχίσουν να είναι εκεί – κανένα νομοσχέδιο, καμιά υπουργική απόφαση δεν θα τις καταργήσει.

Ας το πάρουμε απόφαση: Θα πρέπει να κατεβούμε ολόκληρο το φαράγγι και μετά να ανεβούμε το απέναντι βουνό, για να βρεθούμε σε ξέφωτο. Τα γεφύρια που θα μας γλίτωναν κόπο και δρόμο, γκρεμίστηκαν και ασανσέρ στην ερημιά δεν υπάρχουν. Το θέμα είναι να έχουμε τουλάχιστον κάνα φανάρι μαζί μας κι ένα χάρτη, για να μην βαδίζουμε στα τυφλά.

Ο καθένας ας κρίνει μόνος του ποιος πολιτικός ή ποιος φορέας διαθέτει αυτές τις ικανότητες.

Προσωπικά δεν τον βλέπω.

Advertisements

Tagged: , , , , , , , ,

18 thoughts on “Δεν υπάρχουν ανώδυνες λύσεις. Δυστυχώς.

  1. γρηγόρης στ. 22/05/2012 στο 2:55 μμ Reply

    Α, Φώτη, γιατί δεν τον βλέπεις;

    • fvasileiou 22/05/2012 στο 3:06 μμ Reply

      Λες να φταίει η μυωπία;

      • γρηγόρης στ. 23/05/2012 στο 12:03 πμ Reply

        Κι εγώ πάντως σαν αστιγματιστής το ίδιο πρόβλημα έχω. Δεν κάνουμε ένα μέτωπο που είναι και της μοδός;

        • fvasileiou 24/05/2012 στο 11:30 μμ Reply

          Για να κάνουμε ένα μέτωπο της προκοπής χρειαζόμαστε και κάποιον με πρεσβυωπία. Κι αν βρούμε και κανέναν με στραβισμό, πιάνουμε και το όριο του 3%!

  2. oremiou 22/05/2012 στο 3:02 μμ Reply

    «Ας το πάρουμε απόφαση: Θα πρέπει να κατεβούμε ολόκληρο το φαράγγι»
    Συμφωνω, το προβλημα ομως είναι οτι δεν εχουμε δει ακομα το που τελειωνει το φαραγγι, και για ποσο ακομα θα συνεχισουμε να κατεβαινουμε. Δεν ξερουμε ακομα που ειναι ο πατος.

    • fvasileiou 22/05/2012 στο 3:06 μμ Reply

      Ακριβώς. Ακόμα και σε αυτό αποδείχτηκαν ανίκανοι. Πόσα χρόνια (και προ Κρίσης) δεν ακούμε «πιάσαμε πάτο»;

  3. ioanna 22/05/2012 στο 3:23 μμ Reply

    Αυτην τη φορα νομιζω οτι οι πολιτες ψηφισαν χωρις πολωσεις,αλλα με πραγματικη συνειδηση της καταστασης παρολο τον βομβαρδισμο πληροφορησης,παραπληροφορησης,διαστασης αποψεων,θεσεων,κατευθυντηριων γραμμων,αλληλοσυγκρουωμενων συμφεροντων,μιας τρελης παγκοσμιας σκηνης που υποσχεται διαφορα μεσα στο χαος που κατασκευαζει.Ολα αυτα ενα πραγμα τα ξεπερασε,η ζωη,η καθημερινοτητα εδω κ τρια χρονια,αυτο τους ξεπερασε κ ειναι τραγικη η διαπιστωση οτι προσπαθησαν να προσπερασουν την πραγματικοτητα κ να μας πεισουν, να μας πουν οτι τα πραγματα ειναι διαφορετικα και οχι αυτα που ζειτε! Μεχρι την 17η του Ιουνη ελπιζω αυτο που περιμενει ο λαος να γινει,να ξεκαθαριστει το τοπιο να αναδειχθουν νεες δυναμεις κ να φυγουν οι παλιες,βεβαια παρατηρω οτι καποιες δυναμεις το βλεπουν ως ευκαιρια κ δεν ενωνονται κ αναφερομαι φυσικα σ αυτες που δεν τις χωριζει το χαος αλλα εχουν κοινες τις βασικες θεσεις τους.Αυτην την ενοτητα περιμενουμε κ οχι κατι αλλο που επιχειρησαν να αναδειξουν.
    Ο Τσιπρας πραγματι λεει οτι τα μνημονια εαν ο λαος τα καταγγειλει με την ψηφο του μπορουν ακυρωθουν,κ τοτε θα το κανει,γιατι αυτο θελει η πλειοψηφια του λαου.Σ αυτο το σημειο να πω πως κανεις δεν πιστευει οτι θα γινει ευκολα,πως αυτο που θα ακολουθησει θα ειναι ροδινο,αλλα θα εχει σκοπο να σωθει ο κομος,να σωθουν ζωες που τοσο ευκολα τωρα τις κατηργησαν.Τα μνμ.εκλεψαν τις ζωες των πολιτων,αφαιρεσαν ζωες…πηγαν τον οποιο πολιτισμο πισω,μα πολυ πισω,ο λαος αγριεψε…Οποτε το κακο που περιγραφουν οι μνημονιακοι πως θα συμβει σε περιπτωση που η πλειοψηφια αρνηθει τα μνημονια,δεν μπορουν να συνειδητοποιησουν οτι η επιθυμια καταγγελιας του μνημονιου προερχεται απο το κακο που μας εφεραν τα μνημονια!
    Ειμαστε μεταξυ δυο καταστροφων,τη μια καταστροφη βεβαια την ζουμε,την αλλη θα την διαλεξουμε γιατι αναφερεται στον ανθρωπο, με στοχο να ξεπερασει τις δυσκολιες χωρις ανθρωποκτονα μεσα.Κατεβαινοντας το φαραγγι το μονο που ζηταει ο κοσμος ειναι ζωνη ασφαλειας,κ οχι πιστολι στην τσεπη ως εναλλακτικη.Ο κοσμος αλλαξε,του εκλεψαν τη ζωη,στο εξης θα κρινονται ολοι…Πρεπει να στρεψουμε το βλεμμα στους λαους που φωναξαν «ειμαστε ολοι ελληνες»,ηταν μια προκληση αλλα κ προσκληση για ενοτητα των λαων εναντιον σ αυτους που αποφασιζουν ανεξελεγτα για εμας χωρις ομως να υπηρετουν τα συμφεροντα των λαων,χωρις να υπηρετουν τον ανθρωπο.

  4. theoprovlitos 22/05/2012 στο 3:41 μμ Reply

    Η προταση Βουτση για δημοψηφισμα γιατι τραγικη από καθε άποψη; Δεν θετει ο ιδιος τον εκβιασμό.

    • apos 22/05/2012 στο 8:39 μμ Reply

      Η άποψή μου είναι ότι το δημοψήφισμα μετά την υποτιθέμενη αποτυχία των διαπραγματεύσευων είναι απλά περιττό. Αν έχουν αποτύχει οι «διαπραγματεύσεις», τι ακριβώς θα ρωτήσεις; Αν θες να φύγεις από το ευρώ ή να μείνεις; Και αν βγει να μείνεις, θα πιέσεις έτσι τους απέναντι; Τύπου, εμείς σας θέλουμε, άρα πρέπει να μας θέλετε και εσείς;

    • fvasileiou 24/05/2012 στο 11:34 μμ Reply

      Καταρχήν νομίζω ότι δεν μπορεί να γίνει δημοψήφισμα για δημοσιονομικό θέμα.
      Κι έπειτα, όταν αποτυγχάνεις στην διαπραγμάτευση, τι θα κληθούμε να αποφασίσουμε; Ποια κόλαση προτιμούμε να ζήσουμε;

  5. theoprovlitos 22/05/2012 στο 3:46 μμ Reply

    Επίσης, η αποδοχη του Μνημονιου ειναι κατι το οποίο ΔΕΝ αποδεχομαι ουτε προκειται να αποδεχθω ακομα και αν γινοταν αποδεκτο από το 99,9%.
    Ειναι σαν να μου ζητειται να συμφωνησω να εκχωρησω το δικαιωμα μου στη ζωή σε καποιον άλλον ο οποίος θα αποφασισει αν εγω θα κοιμαμαι στα παγκακια ή αν θα παω φυλακη από τα χρεη ενω ο ιδιος θα εχει εξασφαλισει με καποιο τροπο το τομαρι του.

  6. poexania 22/05/2012 στο 6:58 μμ Reply

    Ισως πρεπει, με καθε σεβασμο, για να τον δεις να βγαλεις τις παρωπιδες που σου εχουν βαλει. Ισως ειναι πιο κοντα σου απο οτι νομιζεις, ισως διπλα σου, ισως πρεπει να γυρισεις το κεφαλι απλα και να μην κοιτας μονο εκει που σου δειχνουν τα μεγάλα χέρια.
    Ισως ειναι αυτος ο χωρος, αποτελουμενος απο ατομα σαν και εσενα που παντα ήταν σε επαφή με άτομα σαν και σενα και όχι με τους αρχόντους, μικρούς και μεγάλους. Ενας χώρος που το έλεγε τοσα χρονια, «μην γκρεμίζεις τις γέφυρες», αλλά εσυ ίσως και να μην έδινες μεγάλη σημασια, και να το Μααστριχτ, να η Λισαβωνα, να και το μνημονιο.
    Καλα κανεις και εχεις καταλαβει οτι δεν υπάρχουν πια «εύκολες λύσεις», παρά μόνο στα λόγια των παραμυθάδων που σε ξεπουλάνε στα σαλόνια.

    Καιρος ειναι τωρα να πιστεψεις στην δυναμη σου και να μην στηριζεσαι στους σωτήρες Μωυσήδες. Και να καταλάβεις οτι το πραγματικό σου συμφέρον ειναι να ενώσεις τη δύναμη σου και την φωνή σου με τους υπόλοιπους της γης τους κολασμένους, για να εξαφανίσουμε τους δαιμόνους μας.

    Και ριξε μια ματια και εκει
    http://redflyplanet.blogspot.com/2012/05/blog-post_5451.html

  7. poexania 22/05/2012 στο 7:04 μμ Reply

    Α και δυστυχως, εχουμε να χυσουμε ετσι και αλλιως πολυ αιμα δακρυα και ιδρωτα μεχρι να αλλαξουμε τα πραγματα. Εναν λακκο σκετο καιαδα που μας εβαζαν και σκαβαμε τοσα χρονια, δεν γινεται να τον σκαρφαλώσουμε ή να τον μπαζώσουμε απο τη μια στιγμη στην άλλη. Ποσο μαλλον οταν αυτος ο λάκκος αφορά οχι μονο την ελλάδα, αλλα τους λαους ολου του κοσμου.

  8. apos 22/05/2012 στο 8:41 μμ Reply

    Φώτη μου θα συμφωνήσω μαζί σου. Δεν βλέπω κανέναν με αυτές τις ικανότητες. Η επωδός όλων -ή σχεδόν όλων- είναι η εξής: να αλλάξουν οι άλλοι. Εμείς να μείνουμε ίδιοι. Γιατί το αξίζουμε.

    • fvasileiou 24/05/2012 στο 11:32 μμ Reply

      Αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Θα πρέπει όλοι να πουν σαφώς ότι δεν πρόκειται να γυρίσουμε στο 2007, το 2004, το 1996 ή όποια χρονιά θεωρεί κάποιος ως χρυσή. Το θέμα είναι να υπάρξουν οι όροι και οι συνθήκες, που θα συντελέσουν στη δημιουργία, την αναδημιουργία καλλίτερα, μιας ισχυρής μεσαίας τάξης.

      • poexania 24/05/2012 στο 11:51 μμ Reply

        Τετοιοι οροι και τετοιες συνθηκες με την παρουσα κριση δεν θα υπαρχουν για πολλα χρονια ακομα. Και οταν θα υπαρξουν, αν υπαρξουν, θα εχουμε περασει μεχρι τοτε δια πυρος και σιδηρου. Συμβουλη, τα μεσαια κοινωνικα στρωμματα ή τα wanabee μεσαια κοινωνικα στρωμματα καλο θα ειναι να μην συνεχιζουν να αυτοκοροιδευονται με τετοιες αυταπατες.

        Το πιο πιθανον ειναι να προλεταριοποιηθουν οι μαζες, δηλαδη ακριβως το αντιθετο.

  9. poexania 24/05/2012 στο 11:55 μμ Reply

    Ενα ακομα bonus για οποιον εχει ορεξη να διαβαζει, σχετικο με την χειροτερευση των συνθηκων ζωης

    http://poexania.wordpress.com/2012/04/22/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B5/

  10. poexania 25/05/2012 στο 12:00 πμ Reply

    Οκ οκ θα με υποστειτε και σε ενα ποιημα που εχω γραψει το οποιο αναφερεται στην αναγκαιοτητα ξεριζωματος του καπιταλιστικου συστηματος

    Νεκρή φύση

    Πες μου αν έχεις δει ποτέ πιο άσκημο πράγμα, τέτοιο γερασμένο άσχημο πράγμα!

    Απλώνουνται τα γυμνά του κλαδιά σαν σκελετωμένα δάχτυλα που προσπαθούν να παγιδέψουν τον ουρανό, και από κάτω οι ρίζες του, ρουφάνε ότι έχει απομείνει στο κάποτε γόνιμο χώμα, που τώρα έχει γεμίσει πτώματα, λες και είναι ομαδικός τάφος.

    Ακόμα και αν παλιότερα έβγαζε καρπούς και φύλλα, τώρα δεν έχει τίποτα πια να προσφέρει, ούτε σκιά, ούτε τροφή, ούτε άρωμα, ούτε ομορφιά καθόλου.

    Είναι στείρο, ζει μοναχά σαν παράσιτο, και κάθε επιπλέον λεπτό της ζωής του κοστίζει χιλιάδες ζωές.

    Αγνόησε το κάλεσμα του, μην το ταΐζεις τις σάρκες σου, μην το ποτίζεις το αίμα σου, πολέμησε το!

    Μην το φοβάσαι, δεν πρέπει να σε τρομάζει η ασχήμια του, ξερό είναι, περιμένει να του βάλεις φωτιά μια ηλιόλουστη μέρα.

    Θα γίνει κάρβουνο θα γίνει ντουμάνι, και όσο θα σβήνει ετούτο το άχαρο πράγμα, τόσο τριγύρω του η γη θα ανθίζει.

    Τέλος..

    …ή μήπως αρχή;

    Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: