Προεκλογική περίοδος άγονος / αγωνίας

Πανηγυρίζει σήμερα το Bloomberg γιατί θεωρεί ότι οι Έλληνες στρέφονται προς τα Μνημονιακά κόμματα.

Όλοι ξέρουμε ότι, αν τα δημοσκοπικά ευρήματα του Σαββατοκύριακου επιβεβαιωθούν στις επόμενες εκλογές, την 17η Ιουνίου οι χαρτογιακάδες των Βρυξελλών θα πανηγυρίζουν, οι ηγέτες της ΕΕ και του ΔΝΤ θα χαιρετίσουν το αποτέλεσμα και τα Χρηματιστήρια ανά τον κόσμο θα ανέβουν.

Όλα καλά δηλαδή;

Όχι ακριβώς.

Γιατί ακόμα και αν τα επόμενα μέτρα που προβλέπονται από το Μνημόνιο περάσουν απρόσκοπτα από την όποια κυβερνητική πλειοψηφία τον Ιούνιο ή 2-3 μήνες αργότερα, η πραγματικότητα, αυτή που ζούμε εγώ κι εσείς, δεν βελτιώνεται σε τίποτα. Στην καλλίτερη περίπτωση θα μείνει στάσιμη. Στην ρεαλιστική θα επιβαρυνθεί από τις νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες και από τους νέους φόρους. Στην χειρότερη θα γίνει ακόμα πιο δραματική εξαιτίας κάποιας απρόβλεπτης εξέλιξης (πχ Ιράν) ή νέων νέων μέτρων που θα αναγκαστεί να λάβει η Κυβέρνηση το τελευταίο τρίμηνο.

Όλα αυτά δεν μπορούν να απορροφηθούν, αν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και η ΝΔ_ πάρει γύρω στο 25% και το Πασόκ περί το 15. Πόσω μάλλον που για να φτάσουν σε αυτά τα ποσοστά, οι κκ. Σαμαράς και Βενιζέλος αποτάσσονται τις Μνημονιακές πολιτικές (που συμφώνησαν με την Τρόικα και μετά τις ψήφισαν!) και διακηρύσσουν την απόφασή τους να τις επαναδιαπραγματευτούν.

Συμπερασμα: Για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης οι εταίροι και οι εταίρες μας ας πανηγυρίσουν το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά ας μην επαναπαύονται. Το καζάνι βράζει και είναι θαύμα πώς δεν έχει τινάξει ακόμα το καπάκι στον αέρα.

*          *          *          *          *

Είμαι πολύ απογοητευμένος και από αυτή την προεκλογική περίοδο. Οι όρκοι πίστης στο Ευρώ και την Ένωση και οι επιδείξεις τσαμπουκά ή «υπευθυνότητας» στους μέσα και τους έξω, με αφήνουν παγερά αδιάφορο, όταν δεν με ενοχλούν.

Θα ήθελα μια προεκλογική περίοδο χωρίς συνθήματα, χωρίς επικοινωνιακά εφέ. Μια προεκλογική περίοδο που τα κόμματα θα καταθέσουν τις προτάσεις τους και θα προσπαθήσουν με επιχειρήματα να πείσουν τους πολίτες για την ορθότητα των δικών τους θέσεων και όχι για τα λάθη του αντιπάλου. Θέλω κόμματα με θετικό λόγο, όχι τρολ.

Περίμενα η προεκλογική επιχειρηματολογία των κομμάτων να κινηθεί σε δύο άξονες:

  1. Τι σκοπεύουν να κάνουν με τα δραματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πολίτης στην καθημερινότητά του, όπως την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, την διάλυση του Δημόσιου Σχολείου, την ανυποληψία των Πανεπιστημίων μας, τις Αστικές συγκοινωνίες που δεν εξυπηρετούν, την ακρίβεια στην αγορά, την κατάθλιψη και τις αυτοκτονίες, που έχουν καταστεί πλέον κοινωνικό φαινόμενο, άρα και πολιτικό θέμα.
  2. Το σχέδιό τους για την έξοδο από την Κρίση. Να μας εξηγήσουν τον τελικό στόχο, τι όραμα έχουν για την κοινωνία, και να περιγράψουν τα ενδιάμεσα βήματα. Και –προς Θεού!- όχι με αοριστολογίες για ανάπτυξη και πράσινες ενέργειες, αλλά με σαφές χρονοδιάγραμμα, ρεαλιστικό και υλοποιήσιμο.

Αντ’ αυτών όμως έχουμε αλληλοκατηγορίες, τεχνητή πόλωση, κενούς ρητορισμούς και εξαγγελίες πυροτεχνήματα.

Το Spiegel  δημοσίευσε τους 6 άξονες που θα προτείνει η κα Μέρκελ για την ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού νότου. Δεν θα αναφέρω την δική μου γνώμη γι’ αυτούς –έχουμε καιρό γι’ αυτό– θα αντιγράψω όμως το σχόλιο του περιοδικού:

«Με λίγα λόγια, η περιοχή της Μεσογείου πρόκειται να μοιάζει περισσότερο με τη Γερμανία, αλλά με καλύτερο καιρό…»

Πώς τοποθετούνται τα κόμματα, η Σαμαρική ΝΔ_, ο Σύριζα, το Πασόκ και τα υπόλοιπα φυσικά, απέναντι στους άξονες αυτούς; Συμφωνούν και υπό ποίες προϋποθέσεις; Διαφωνούν και για ποιους λόγους; Θεωρούν ότι αποτελούν βάση για συζήτηση και προς πια κατεύθυνση θα κινηθούν οι δικές τους προτάσεις; Έχουν συγκροτήσει κάποιο δικό τους σχέδιο, δικούς τους άξονες για την ανάπτυξη, για να τους θέσουν στο τραπέζι; Θα συνεννοηθούν με τα άλλα Μεσογειακά κράτη, ώστε να συγκροτηθεί ισχυρή και ενιαία αντιπρόταση προς τον Βορρά ή παθητικά θα δεχτούν ό,τι τους πετάξει η Γερμανία καθιστώντας την χώρα και τους πολίτες πειραματόζωα για δεύτερη φορά;

*          *          *          *          *

Ακούγοντας τις προεκλογικές θέσεις των κομμάτων, τον λόγο που εκφέρουν, για μένα ένα είναι σίγουρο:

Οι οδύνες θα συνεχιστούν και θα κορυφωθούν. Οι κάλπες του Ιουνίου δεν θα γεννήσουν το νέο.

Tagged: , , , , , , , , , , , ,

3 thoughts on “Προεκλογική περίοδος άγονος / αγωνίας

  1. Η Π ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ 28/05/2012 στο 11:50 μμ Reply

    Ποιό εἶνια τό πρόβλημα στό τελευταῖο σχόλιο τοῦ σπιγκελ;

    • fvasileiou 29/05/2012 στο 12:01 πμ Reply

      Τα σχόλια, θετικά ή αρνητικά, σοβαρά ή μη, επιφανειακά ή βαθιά, δεν αποτελούν ποτέ πρόβλημα. Οι πολιτικές αποτελούν πρόβλημα ή λύση -αναλόγως.

  2. torpedo 29/05/2012 στο 5:02 μμ Reply

    Δεν βλέπω αισιοδοξία ούτε σε σένα κατανοητό φυσικά.

    Για μένα η περίπτωση μας ως χώρα, περιγράφεται όπως ένας τύπος που κρέμεται σε ένα γκρεμό από ένα σχοινί.

    Το σχοινί είναι οι ξένοι δανεισμοί , και ο φίλος μας έχει δύο επιλογές .:

    a) κρατά το σχοινί για να μην πέσει και γκρεμοτσακιστεί όσο το κρατάνε και οι από πάνω φυσικά και δεν τον αφήνουν ή
    β) προσπαθεί να σκαρφαλώσει για να αποφύγει το γκρεμό.

    Δυστυχώς για το β σενάριο είναι σχεδόν αδύνατο γιατί υστερεί σε δύναμη για να τα καταφέρει.

    Μένουμε μετέωροι Φώτη μέχρι νεωτέρας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: