Η πόλις

Ἡ πόλις θὰ σὲ ἀκολουθεῖ  –αυτό το κατάλαβα πολύ νωρίς και δεν έτρεφα φρούδες ελπίδες ότι μια τυφλή φυγή θα με βοηθούσε να καταφέρω κάτι. Το κακό μάτι, το κουβαλάμε μέσα μας και μέσα μας πρέπει να γίνει ο εξορκισμός. Έτσι προσπαθούσα πάντα στο κάθε εδώ που βρισκόμουν να αλλάξω στον εαυτό μου εκείνο που με εμπόδιζε να αλλάξω την ζωή μου και νομίζω πως, όταν θα έρθει η ώρα να κοιτάξω πίσω μου, θα μπορέσω να πω ότι τα κατάφερα με σχετική επιτυχία ή αποτυχία –ανάλογα με την στιγμή, την διάθεση, την οπτική γωνία.

Σήμερα όμως βγήκα από το βιβλιοπωλείο με την βαλίτσα του laptop στον αριστερό ώμο και μια σακούλα με καινούργια βιβλία στο δεξί χέρι και στάθηκα μπροστά από την Έλλη, δίπλα στο περίπτερο με τα πολλά περιοδικά, κοιτώντας δεξιά και αριστερά αναποφάσιστος. Έβγαλα το κινητό και τηλεφώνησα σε έναν φίλο, μήπως είχε χρόνο να συναντηθούμε – μήπως δηλαδή μπορούσε να με βοηθήσει να διαλέξω κατεύθυνση, αλλά είχε μια υποχρέωση και το αφήσαμε για αύριο. Έβαλα το κινητό στην τσέπη και πέρασα απέναντι –ούτε δεξιά, ούτε αριστερά· απέναντι.

Και κείνη τη στιγμή το ένιωσα βαθιά:

Κι εσύ θα ακολουθείς την πόλη.

Θα σε ακολουθεί / θα την ακολουθείς, σαν φίδι που τρέφεται από την ουρά του.

Ακόμα κι αν της φύγεις, ακόμα κι αν νομίσεις ότι της ξέφυγες, θα μεγαλώνεις μαζί της, θα αλλάζεις μαζί της, θα αναπνέεις, θα ζεις και θα πεθαίνεις μαζί της. Θα ερωτεύεσαι μαζί της, μέσα της, έξω της, πάνω της, κάτω της. Γιατί αυτή η μήτρα δεν σε γεννάει μόνο, αλλά γεννιέται κι από σένα. Νοηματοδοτεί την ζωή σου και νοηματοδοτείται από αυτήν.

Διέσχισα τον δρόμο και δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό –κοίταξα πίσω μου: Το πράσινο των πεζών είχε κοκκινίσει και αυτοκίνητα είχαν καταλάβει το οδόστρωμα. Προσπέρασα περαστικούς, διανομείς φυλλαδίων, επαίτες. Ο ήλιος ήταν δυνατός, αλλά φυσούσε ένα ευχάριστο αεράκι κι αν κατάφερνες να περπατάς στη σκιά, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Δεν ήξερα, αλλά ένιωθα πού ακριβώς πήγαινα. Ήταν όμορφα…

Advertisements

Tagged: , ,

2 thoughts on “Η πόλις

  1. hfaistiwnas 27/06/2012 στο 8:09 μμ Reply

    Βόλτα στην πόλη.. όσο την έχεις ζήσει κομμάτι σου..

  2. ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ 27/06/2012 στο 8:15 μμ Reply

    Reblogged this on REAL TIME.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: