Επιστρέφοντας στην πραγματικότητα

Το τελευταίο δεκαήμερο είχα την πολυτέλεια να μην ενημερώνομαι για την επικαιρότητα. Δεν διάβαζα εφημερίδες ή ενημερωτικούς ιστότοπους, δεν έβλεπα δελτία ειδήσεων –ακόμα και το twitter άφησα για να μην μένουν χαραμάδες απ’ όπου θα διεισδύει στον μικρόκοσμό μου η καθημερινότητα μέσω των τιτιβισμάτων.

Όχι, δεν πήγα διακοπές σε κάποιο ερημονήσι.

Ήμουν εδώ, στο γραφείο μου, τριγυρισμένος από τα βιβλία μου, μπροστά στον υπολογιστή και με το κινητό από δίπλα. Συνέχιζα να διεκπεραιώνω τις πιο επείγουσες εργασίες και να μεταθέτω για αργότερα ό,τι μπορούσε να μετατεθεί. Σπαταλούσα τον χρόνο μου σερφάροντας μακριά από την Ελλαδική ειδησεογραφία.

Ήταν μια συνειδητή επιλογή, μια βαθιά εσωτερική ανάγκη, να κλειστώ στον εορτάζοντα και εορταστικό μικρόκοσμό μας, αφήνοντας έξω την βία και το πένθος του κόσμου μας. Μην βιαστείτε να συμπεράνετε ότι προτίμησα/ένιωσα την ανάγκη να ασχοληθώ για 10 μέρες με τον εαυτούλη μου, ξεχνώντας τους συνανθρώπους μου. Δεν είναι καθόλου αυτή η περίπτωση· αν κάτι μου έχει λείψει αυτό το καλοκαίρι, κάτι που το περίμενα και το προετοίμαζα και το είχα βαθιά ανάγκη, είναι αυτή ακριβώς η ενασχόληση με τον «εαυτούλη» μου, κάτι που δεν το κατάφερα.

Νομίζω ότι πιο πολύ ήταν η ανάγκη να δημιουργήσω / να ζήσω μια διέξοδο –πλασματική, έστω. Μέσα στην απελπισία που δημιουργεί η ατελείωτη νύχτα που βιώνουμε 3 χρόνια τώρα, ακόμα και μια τεχνητή σπίθα είναι καλοδεχούμενη – σ’ αυτή τη φάση βρέθηκα.

Αλλά σήμερα η γιορτή μας τελείωσε κι αργά-αργά, ανόρεχτα και διστακτικά επιστρέφω στην πραγματικότητα: Έστειλα δύο σημαντικά μέιλ που χρόνιζαν και στη συνέχεια επισκέφθηκα τα 2-3 βασικά site από τα οποία ενημερώνομαι. Τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει: Πάλι πρώτο θέμα η αποφασιστικότητα Σαμαρά να περάσει τα νέα νέα μέτρα· από κάτω η εμμονή δανειστών κι εταίρων να τηρηθούν οι συμφωνίες, παρότι η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με τις προβλέψεις πάνω στις οποίες βασίστηκαν· πυρκαγιές και ληστείες και δολοφονίες που αποδεικνύουν ότι το Κράτος δεν ανταποκρίνεται σε καμία από τις υποχρεώσεις του, ότι δεν προστατεύει ούτε τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών, ότι οι φόροι και τα χαράτσια που επιβάλλει και εισπράττει δεν έχουν καμιά ανταποδοτικότητα…

Δέκα μέρες απουσίας και τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τίποτα δεν έχει διαφοροποιηθεί.

Αναζητείται σχέδιο για την Μεγάλη Απόδραση.

Tagged: , , , , , , , , , , ,

4 thoughts on “Επιστρέφοντας στην πραγματικότητα

  1. kitsosmitsos 20/08/2012 στο 1:50 μμ Reply

    Η αποτοξίνωση χρειάζεται. Και το ταξίδι μέσα από τα βιβλία, τις αναμνήσεις και ό,τι άλλο ενδιαφέρον.
    Καλή επάνοδο, δε χρειάζεται να βιαστείς.

  2. hfaistiwnas 20/08/2012 στο 8:19 μμ Reply

    Άντε με το καλό!!! Καλή επιστροφή!!!

  3. coolplatanos 20/08/2012 στο 9:56 μμ Reply

    Μη φτάνεις να νιώθεις ενοχές να ασχοληθείς με τον εαυτό σου. Είσαι ένας από αυτούς τους συνανθρώπους που αναφέρεις. Αν φροντίσεις αυτό τον ένα να είναι καλά, σημαίνει ότι θα μπορεί να νοιαστεί με περισσότερο κουράγιο και τους άλλους. Αν τον αφήσεις όμως να βυθιστεί στην απόλυτη μαυρίλα, θα είναι συν ένας ακόμα στο πηγάδι… Δεν έχει νόημα η συμπαράσταση μέσα από το πηγάδι, αλλά απέξω για να τραβήξεις και κάναν άλλο…

  4. Διονύσης 23/08/2012 στο 1:00 πμ Reply

    φίλε υπάρχουν δύο χρόνοι στον άνθρωπο. Ο ένας εσωτερικός που μπορεί να γιορτάζει και να πενθεί και ο άλλος εξωτερικός που κρίνει,σκέφτεται και δρά. Φαίνεται από αυτά που λές ότι τους έχει ανακαλύψει και τους χρησιμοποιείς και τους δύο.Μόνο που πατάς pause κάθε φορά που αλλάζεις επίπεδο. Νιμίζω πως το κόλπο είναι να λειτουργούν παράλληλα οι δύο αυτές ροές. Έτσι όταν ακούς την επικαιρότητα και εκνευρίζεσαι και απογοητεύεσαι να μπορείς να γιορτάζεις ταυτόχρονα που η δύσκολή αυτή εποχή εγγυμονεί δημιουργικές εκπλήξεις σε σένα αλλά και σε όλους μας ενώ όταν ποιητικά ατενίζεις τον γλυκό μικρόκοσμο που όλοι κατασκευάζουμε να μπορείς να θυμάσαι ότι εκεί έξω υπάρχει μια κοινωνία που υποφέρει και στενάζει. Αυτό το διπλό βλέμμα, αυτή η ταυτόχρονη αντίληψη της πραγματικότητας θέλει εξάσκηση αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο το παράπονο να μπολιάζεται με την ελπίδα και η οργή με την αμφιβολία. Σε συνάντησα μόλις σήμερα αλλά μου φαίνεται ότι αξίζει η επικοινωνία. Καληνύχτα και καλή δύναμη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: