Τραπεζάκια μέσα

Καμιά φορά νομίζω ότι η ζωή μου είναι αυτό που περιγράφει ο Σαββόπουλος στα Τραπεζάκια:

Λένε πως άμα προσπαθήσεις
θά ‘ρθει ο καιρός που θ’ ανοιχτείς
και θα πλουτίσεις
σε μένα δεν συνέβη αυτό
και στο μηδέν ξαναγυρνώ.

Σημείωση: Το «ξαναγυρνώ», ρήμα ενεργητικής φωνής, σημαίνει ότι μόνος μου ξαναγυρνώ, δεν με πετάει εκεί κανείς και τίποτα το εξωτερικό. Κι αυτό γιατί το αποτέλεσμα της προσπάθειας δεν ήταν εκείνο στο οποίο εξαρχής στόχευα. Κι είμαι αρκετά ρομαντικός -ή αφελής-, ώστε να παρατήσω όλα όσα απόκτησα και να ξεκινήσω από την αρχή, από το μηδέν με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω.

*

Ένα από τα βασικά μου προβλήματα ήταν ότι ένιωθα ως  περιορισμό εκείνο που οι άλλοι θεωρούσαν ασφάλεια ή προστασία. Δεν με ενδιέφερε να τρυπώσω κάπου και να βολευτώ. Δεν ήθελα να εξασφαλιστώ. Και δεν ντρεπόμουν την αποτυχία, ούτε φοβόμουνα να σπάσω τα μούτρα μου -ο πόνος άλλωστε, σωματικός, ψυχικός ή συναισθηματικός, μας φέρνει πιο κοντά στη βαθύτερη αλήθεια του εαυτού μας, μας βοηθάει να ξεχωρήσουμε το σημαντικό από το δευτερεύον και να επαναπροσδιορίσουμε τις προτεραιότητές μας.

Γι’ αυτό αν η ζωή είναι πέλαγος, θέλω να βουτήξω μέσα της και να βραχω, κι αν είναι να πνιγώ, ας πνιγώ -στο κάτω-κάτω της γραφής, όπως λέει και το Ευαγγέλιο, θα κερδίσει την ζωή του εκείνος που θα την χάσει. Άλλωστε τι νόημα έχει να περάσει κανείς όλο του τον βίο στεγνός και ασφαλής κλειδωμένος σ’ ένα παράπηγμα δίπλα στη θάλασσα χωρίς παράθυρα;

ν

Μπορεί να μιλάμε για πέλαγα και ορίζοντες, αλλά το σημείο εκκίνησης κάθε νέας προσπάθειας, το μηδέν που λέει ο Σαββόπουλος, είναι πάντα ο εαυτός μας.  Αυτό είναι το τερέν που διεξάγονται οι πιο αποφασιστικές μάχες, εκεί κρίνεται αν θα προχωρήσουμε να κάνουμε το πρώτο βήμα, που είναι πάντα και το πιο δύσκολο.

Υπάρχει όμως μια δυσκολία: Επειδή η ζωή δεν είναι βιντεοπαιχνίδι, δεν επιστρέφεις αυτόματα στην αφετηρία, αλλά πρέπει να το προσπαθήσεις, να το διεκδικήσεις, να το παλαίψεις. Και ο νόστος του εαυτού μπορεί να αποδειχτεί σωστή Οδύσσεια. Όχι ότι πολυέχει σημασία -όλοι φαντάζομαι θα συμφωνήσουμε ότι το ταξίδι μετράει…

.

Τελευταία σκέφτομαι να προσπαθήσω για μια ακόμα φορά.

Δεν σας κρύβω ότι η ηλικία και η εμπειρία βαραίνει πάνω μου με τρόπο διαφορετικό απ’ ότι παλιότερα. Αλλά όσο βάζω τα πράγματα κάτω, όσο μετράω τις δυσκολίες και τους κινδύνους, τόσο μεγαλώνει η όρεξή μου.

Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να γυρίσω πίσω, να πιάσω την άκρη του νήματος, να ξαναφτάσω στο μηδέν, κι αυτό είναι μια ιστορία από μόνο του.

Και είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει με τον τρόπο που περιγράφει ο Σαββόπουλος: Τότε ήταν ΄83 και άνοιξη, φυσούσε άλλος άνεμος – τώρα είναι ’12 και φθινόπωρο κι ο αέρας είναι διαφορετικός. Γι’ αυτό νομίζω ότι σιγά-σιγά πρέπει να αρχίσω να βάζω τα τραπεζάκια μου μέσα.

Advertisements

Tagged: , , ,

7 thoughts on “Τραπεζάκια μέσα

  1. hfaistiwnas 07/09/2012 στο 8:14 μμ Reply

    Να παλαίψεις όσο το δυνατόν πιο πολύ, θα τα καταφέρεις αν το αποφασίσεις..

    • fvasileiou 08/09/2012 στο 12:11 μμ Reply

      Και να μην τα καταφέρω, θα πέσω ηρωικά. Μαθημένα τα βουνά απ’ τα χιόνια 🙂

  2. mairi 08/09/2012 στο 7:38 πμ Reply

    Νομίζω ότι είναι αδύνατον να επιστρέψουμε στο μηδέν. Η πορεία που κάνουμε μας αλλάζει. Τις εμπειρίες (αποτυχίες και επιτυχίες) που αποκτούμε, δεν μπορούμε παρά να τις φέρουμε σε κάθε νέα μας αρχή. Όπως λες, δεν είναι η ζωή videogame. Καλή δύναμη και καλή τύχη σε ό,τι κι αν επιθυμείς 🙂

    • fvasileiou 08/09/2012 στο 12:19 μμ Reply

      Δεν αναφέρομαι σε αυτό που ο Ελύτης ονομάζει «αναπαρθένευση», στο «καθάρισμα» της ψυχής και του βλέμματος, αλλά σε κάτι πιο απλό και καθημερινό (για να μην πω ταπεινό): Την διαδικασία (γιατί διαδικασία είναι από ένα σημείο, μια ηλικία και μετά) της εγκατάλειψης εκείνου που μόχθησες για να δημιουργήσεις / επιτύχεις και την προσπάθεια να χτίσεις κάτι άλλο, διαφορετικό, καινούργιο.

  3. Belbo 09/09/2012 στο 11:06 πμ Reply

    Καλή επιτυχία Φώτη, σε ότι σχεδιαζεις!

  4. Academy 22/09/2013 στο 5:52 μμ Reply

    Και εγώ σε ένα τέτοιο στάδιο είμαι Fotis και έχω την ίδια όρεξη να τα χαλάσω όλα και να προσπαθήσω να τα χτίσω απο την αρχή καλύτερα.Κάθαρση..και μην ξεχνάς…οι βολεμένοι είναι αλλού(πως λέει και ο Μίλαν Η ζωή είναι αλλού).

    • fvasileiou 22/09/2013 στο 8:47 μμ Reply

      Σου εύχομαι καλή επιτυχία, φίλε μου..!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: