Χωρίς θέμα

Περνά ο Νοέμβρης με λιακάδες και ξαστεριές. Τι τα θες όμως; Όσο και να δίνει ο ήλιος, ο τζίτζικας δεν ξεμυτίζει κι εμείς τυλιγόμαστε όσο περνάνε οι μέρες όλο και πιο σφιχτά στα παλτά μας. Μ’ αρέσει όμως αυτό το φως: Εύθραυστο, απαλό, διάφανο, κάπως πορτοκαλί, ακουμπάει πάνω μας κυριολεκτικά σαν χάδι – ενώ εκείνο το καλοκαιρινό, του Ιουλίου ή του Αυγούστου πιο πολύ με σφαλιάρα μοιάζει.

.

Περνά ο Νοέμβρης με λιακάδες και τα πρωινά της Κυριακής βγαίνουμε για καφέ στις πλατείες. Γυαλιά ηλίου και θερμάστρες. Γέροι με εφημερίδες και αγουροξυπνημένοι πιτσιρικάδες που κοιτάζουν γύρω τους τα πάντα σαν με έκπληξη. Τα τσιγάρα δίνουν και παίρνουν και ο μη-καπνιστής γύρισα σπίτι βρωμώντας σαν σταχτοδοχείο –ας είναι.

Έμαθα και τα νέα του Θανάση (το κωλόπαιδο δεν με έχει πάρει τηλέφωνο) και καταστρώσαμε διάφορες νικηφόρες στρατηγικές. Γενικά από σχέδια επί χάρτου όλη η ομήγυρης μια χαρά τα πάει – στην πράξη χωλαίνουμε. Σκέφτομαι καμιά φορά ότι αυτή η απόσταση ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη δεν μπορεί να είναι μόνο κακή αίσθηση του timing, υποτίμηση των αντικειμενικών δυσκολιών και τα ρέστα. Πρέπει να εκφράζει κάτι βαθύτερο, πιο αρχέγονο και καταγωγικό. Κάτι που μας συνέβαλε να βρεθούμε εδώ που είμαστε σήμερα: Μια απόσταση ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή.  Με τον εαυτό μας δεν είμαστε και μάλλον ποτέ δεν υπάρξαμε ένα, γι’ αυτό και βολοδέρνουμε.

.

Ο Νοέμβρης περνά μες τις γλυκές νότες του Τσιτσάνη. Από τότε που ακούω λαϊκά και ρεμπέτικα (δηλαδή σχεδόν από πάντα) έχω  διέλθει διάφορες φάσεις (Τσαουσάκη, Μπιθικώτση, Δελιά, Γενίτσαρη, Μάρκου κάθε τόσο, ακόμα και Καζαντζίδη δηλαδή), αλλά είναι η πρώτη φορά που έχω κολλήσει τόσο άσχημα με τον Βλάχο. Όχι ότι δεν άκουγα τα τραγούδια του, δεν αγόραζα δίσκους του, δεν τα παίζαμε και δεν τα τραγουδούσαμε στις παρέες και τα γλέντια. Απλώς τα ακούγαμε, τα λέγαμε, φεύγανε. Φταίει και εκείνος λίγο γι’ αυτό: Η ατσαλάκωτη εικόνα (ας το πούμε έτσι) που πρόβαλε ο ίδιος ή οι φίλοι του, τόσο αναντίστοιχη με το έργο του τελικά, με απωθούσε. Προσθέστε και την παραδοσιακή ελληνική καχυποψία απέναντι σε καθετί πραγματικά σπουδαίο, της οποίας δεν είμαι άμοιρος, και το γλυκό, το πικρό δηλαδή, έδεσε. Και τώρα, αυτή την εποχή, ακούω και ξανακούω τα ίδια, χιλιοπαιγμένα και αγαπημένα τραγούδια, με τον θαυμασμό και το δέος του νεοφώτιστου.

 

Δευτέρα πρωί, πολύ πρωί στη στάση. Τσάντα περασμένη στον αριστερό ώμο, στο δεξί το κινητό σερφάρω στα ενημερωτικά site. Κλεφτές ματιές στους συμπολίτες που περιμένουν μαζί μου. Ντόπιοι ή μετανάστες, οι περισσότεροι είναι γνωστές φάτσες –μαζί περιμένουμε κάθε μέρα το λεωφορείο. Δεν μιλάμε –είναι ανήκουστο, σχεδόν ανάρμοστο να καλημερίσεις έτσι, στα καλά καθούμενα, τον συνάνθρωπό σου στην Ελλάδα σήμερα. Κάνει ψύχρα και σφίγγω το σακάκι στο σώμα μου. Παρατάω το κινητό στην τσέπη μου – οι ειδήσεις είναι πάνω-κάτω ίδιες με τις χθεσινές που ήταν πάνω-κάτω ίδιες με τις προχθεσινές κοκ. Κοιτάζω μια τον ουρανό, μια τις πολυκατοικίες, μια τ’ αυτοκίνητα, μια την άσφαλτο και τα παπούτσια μου. Έχω ένα βιβλίο μαζί μου για τέτοιες ώρες, κάθε μέρα το κουβαλάω, αλλά ποτέ δεν το βγάζω από την τσάντα. Τι να πω; – απλώς δεν φχαριστιέμαι το διάβασμα έτσι. Θέλω την ησυχία μου και μια στοιχειώδη άνεση. Το λεωφορείο έρχεται και συγκεντρωνόμαστε μπροστά από τις πόρτες του. Με μικρά βήματα ανεβαίνω και στριμώχνομαι στην γαλαρία. Κρατιέμαι από τους κρίκους. Ταλαντεύομαι.

Περνά ο Νοέμβρης…

Tagged: , , ,

8 thoughts on “Χωρίς θέμα

  1. ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ 26/11/2012 στο 12:58 μμ Reply

    Ο χρόνος περνά όπως και να ΄χει. Το θέμα είναι αν εμείς τον αξιοποιούμε. Οι μέρες, οι μήνες περνούν και τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο, το θέμα είναι εμείς πως τα δεχόμαστε.
    Το κρύο είναι πια αισθητό, ωστόσο μου έχει τύχει να δω και ανθρώπους με κοντομάνηκα. Εμένα όμως ένα «επιτέλους» μου βγαίνει όσον αφορά τον καιρό, δεν ήταν φυσιολογική τόση ζέστη.
    Ο Νοέμβρης φεύγει ωσονούπο. Εύχομαι να ήταν όμορφος για εσένα και ο Δεκέμβρης να είναι ακόμα ωραιότερος. Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα.

    • fvasileiou 27/11/2012 στο 9:42 πμ Reply

      Νομίζω ότι η καλλίτερη αξιοποίηση του χρόνου είναι να βαδίζουμε μαζί του -να μην μένουμε πίσω, να μην τρέχουμε μπροστά (καλό θέμα για μελλοντική ανάρτηση αυτό🙂 )

  2. hfaistiwnas 26/11/2012 στο 7:55 μμ Reply

    Περνά με τούτα και με κείνα.. υγεία να έχουμε..

    • fvasileiou 27/11/2012 στο 9:41 πμ Reply

      Πάνω απ’ όλα, Ηφαιστειωνάκο -καλημέρα!

  3. Ευάγγελος 26/11/2012 στο 10:25 μμ Reply

    Ξέρεις κάτι; Η απλότητα της γραφής σου μ’ αρέσει και μου θυμίζει τον παλιό μου διαδικτυακό εαυτό, όπως «έβγαινε» στο πρώτο site της Lifo μερικά χρόνια πριν.

    Η αίσθησή μου είναι ότι σήμερα έγραψες για ένα και μόνο λόγο -τουλάχιστον για μένα- για να μας πεις… «Με τον εαυτό μας δεν είμαστε και μάλλον ποτέ δεν υπάρξαμε ένα, γι’ αυτό και βολοδέρνουμε».
    Μια μεγάλη αλήθεια σε μια τόσο απλή φράση.

    Με ζέστανε το κείμενό σου κι ας φεύγει μέσ’ στην υγρασία ο Νοέμβρης.
    ‘Εξω μυρίζει καμένο ξύλο κι αύριο, να δεις, θα ‘ναι μια καινούργια μέρα. Καληνύχτα. Καλημέρα.

    • fvasileiou 27/11/2012 στο 9:41 πμ Reply

      Καλημέρα Ευάγγελε,
      6 χρόνια στο κουρμπέτι, έχω γράψει σχεδόν για τα πάντα, από πολιτική ανάλυση, ως κριτική κινηματογράφου κι από διήγημα, μέχρι καφρολογία. Αλλά τους τελευταίους μήνες βρίσκω νόημα να γράφω σε α΄ ενικό, για μένα. Αν θες, πιστεύω ότι αυτός είναι ένας τρόπος να υπερβούμε την Κρίση: Να σταματήσουμε τις βαθυστόχαστες κοινοτοπίες (τις οποίες κι εγώ αναπαρήγαγα σε ένα βαθμό, όπως φαίνεται από ένα απλό ξεφύλλισμα του Σημειωματάριου) και να στραφούμε προς τα μέσα. Αυτό προσπαθώ χωρίς τσιριτσάντζουλες.

  4. Ιουλία Λυμπεροπούλου 27/11/2012 στο 12:33 πμ Reply

    Υπάρχει κάτι στις αφηγήσεις σου που με ηρεμεί… Σαν νεράκι που κυλάει ήρεμα και θυμίζει μουσική…

    • fvasileiou 27/11/2012 στο 9:33 πμ Reply

      Προσπαθώ να προσεγγίσω τον πιο βαθύ ρυθμό της ζωής μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: