Σημειωματάριο

Το Μη πετάξεις τίποτα διακρινόταν από μια επιτηδευμένη αισιοδοξία που συχνά καταντούσε αφελής στα λόγια, τις ιδέες, τις μουσικές. Ο Σαββόπουλος με τον Χρονοποιό επεχείρησε να διορθώσει αυτή την αφέλεια, να την ανατρέψει, να την μπολιάσει με σκεπτικισμό και σκοτάδι. Σε πολιτικό επίπεδο, για παράδειγμα, τις Ακτίνες του Βορρά, που διαδηλώνουν τον παιδικό του εθνικισμό, τον πιο παγκόσμιο, αντικαθιστά Το Τσακάλι, όπου ένας κουμπωμένος Σαββόπουλος διαπιστώνει:

Κι ας καλύψαμε δρόμο

Είμαστε έξω απ’ το χρόνο

Θέλει ακόμα κουπί.

Με αυτό το σκοτάδι ποτίστηκαν και τα τραγούδια που αναφέρονται σε πιο προσωπικά βιώματα του δημιουργού:

Στο Ταγκό Βουβό είχε επιχειρήσει να βυθομετρήσει την άγρια ομορφιά του έρωτα, κάτι που το πετυχαίνει στο Αηδόνι στην κερασιά.

Και η καθημερινότητα του ζευγαριού, όπως αποτυπωνόταν στο Ρεφραίν, σ’αγαπώ ήταν γλυκερή και μάλλον χαζοχαρούμενη, αλλά εδώ, στο Χριστούγεννα πάντα τσακωνόμαστε, ρεαλιστική, πειστική και, όπως ένας γάμος που κρατάει σχεδόν 4…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 218 επιπλέον λέξεις

Advertisements

2 thoughts on “

  1. hfaistiwnas 27/12/2012 στο 8:31 μμ Reply

    Χρόνια πολλά εύχομαι.. οι άνθρωποι που μας αγαπάνε είναι και οι μόνοι που θα μείνουν δίπλα μας..

  2. VaD 29/12/2012 στο 7:17 πμ Reply

    Χρόνια Πολλά,με Υγεία και Αγάπη…

    Καλή Χρονιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: