Σημειώσεις (26-30/01/2013)

Το σπίτι μου είναι σκοτεινό αλλά ήσυχο. Ακόμα και τα πιο ηλιόλουστα πρωινά ανάβω την λάμπα μου για να διαβάσω. Όταν ανοίγω το παράθυρο, μυρωδιές από μαγειρέματα ή απλωμένες μπουγάδες μπαίνουν στο υπνοδωμάτιο και τις νύχτες οι σωλήνες της ύδρευσης κάνουν όλο το κτήριο να τρίζει. Αλλά είναι ήσυχο. Μπορώ να αφοσιώνομαι στο διάβασμα και, κυρίως, μπορώ να κοιμάμαι χωρίς ωτασπίδες. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα αυτή την ώρα.

.

Συγχωρέστε με, αλλά πιστεύω πως τα πάντα έχουν όρια.

Πρώτα-πρώτα όρια, αρχή και τέλος από βιολογική άποψη, αλλά και πάνω – κάτω από ηθική, πνευματική κτλ, έχει η ανθρώπινη ζωή και μετά όλα τα υπόλοιπα: Η επιστήμη, η αλήθεια και τα ψέματα, οι αντοχές, η ένταση, η υποτονικότητα και βέβαια η τέχνη.

Ειδικά για την τελευταία, τα όρια δεν τίθενται από κάποια αφηρημένη αρχή εκτός κόσμου ή ανθρώπινης εμπειρίας, αλλά από δυο πολύ συγκεκριμένους παράγοντες: Τον δημιουργό και τα κοινά του –το κοινό που θέλει να επικοινωνήσει, εκείνο που θέλει να χαϊδέψει, το άλλου που θέλει να προκαλέσει κτλ.

Μια επίσης σημαντική παράμετρος, που παίζει ρόλο και στην τοποθέτηση των ορίων, είναι οι προθέσεις του καλλιτέχνη: Άλλο είναι το όριο για εκείνον που θέλει να παλέψει για τα δικαιώματα μιας μειονότητας κι άλλο για εκείνον που θέλει να κερδίσει χρήματα, εύνοια ή δημοτικότητα. Που σημαίνει ότι αλλιώς κρίνεται μια εκπομπή που έχει σαν στόχο την στηλίτευση της κοινωνικής υποκρισίας κι αλλιώς μια σαπουνόπερα που φτιάχνεται για φέρνει διαφημίσεις.

.

Γράφω, σβήνω, ξαναγράφω, διαγράφω, ματαξαναγράφω, σκίζω το χαρτί –φτου, κι απ’ την αρχή. Τα κείμενα για το Σημειωματάριο αίφνης παραγίνανε δύσκολα. Ψάχνω κάτι να πω, κάπως να το πω, που όλο μου διαφεύγει.

.

Αυτό το «τον εαυτό μου αντιπαθώ» είναι όντως μελό. Αλλά είναι και αλήθεια. Όχι καμιά γενική, κοινά αποδεκτή αλήθεια, από αυτές που είναι κατάλληλες για τις τηλεοράσεις και τους κάθε λογής σχολιογράφους, αλλά μια από τις μικρές, ταπεινές αλήθειες, που ισχύουν κατά μόνας και κατά περίπτωση. Η αλήθεια ενός δράματος αοράτου στο κοινό μάτι και γι’ αυτό ώρες-ώρες δυσανάλογα δυσβάστακτο. Η αλήθεια του ασχημόπαπου που ονειρεύεται να γίνει πάπια. Άλλη όμως είναι η μοίρα του….

.

Τι ποίηση κρύβεται σε μια κλωστίτσα σάλιο που γεφυρώνει τα κοιμισμένα χείλια με το μαξιλάρι!

Tagged: , , , ,

2 thoughts on “Σημειώσεις (26-30/01/2013)

  1. hfaistiwnas 30/01/2013 στο 8:10 μμ Reply

    Πάντως ότι γράφεις, το γράφεις καλά..
    Δεν μπορώ να μην βλέπει ήλιο το σπίτι.. τρελαίνομαι..

  2. Ευάγγελος 31/01/2013 στο 11:32 πμ Reply

    Τα κείμενά σου με κάνουν να στέκομαι (στις λέξεις) και να σκέφτομαι (το πίσω απ’ τις λέξεις). Μ’ αρέσει να παίζει η ματιά ανάμεσά τους και να ξεγλυστά ο νους λίγο πιο κάτω, πιο πέρα, πιο πάνω.

    Λιακάδα έξω κι εδώ λιακάδα. Καλημέρα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: