Σαρακοστή

Ο παραδοσιακός άνθρωπος πριν τα σημαντικά γεγονότα της ζωής του διένυε μια περίοδο αυστηρής προετοιμασίας. Η συμμετοχή στη χαρά, την γιορτή, στην ομάδα ακόμα δεν θεωρούνταν αυτονόητο ανθρώπινο δικαίωμα. Συνεπώς έπρεπε να αποδείξει την αξία του, να προετοιμαστεί σχετικά, να υποστεί εσωτερική και εξωτερική κάθαρση.

Αν πίσω από αυτά διακρίνετε έναν ανομολόγητο φόβο για τη χαρά, την ευτυχία, την επιτυχία, δεν κάνετε λάθος. Είναι ο ίδιος πάνω-κάτω φόβος που προκαλεί το άγνωστο, το ασυνήθιστο, το ξένο. Η ζωή του παραδοσιακού ανθρώπου ήταν σκληρή –ο θάνατος και η αρρώστια καραδοκούσαν σε κάθε γωνιά του βίου του. Δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για ανεμελιά, χαρά, χαβαλέ. Περισσότερο: Δεν υπήρχε δικαίωμα στην ανεμελιά, δικαίωμα στη χαρά ή τον χαβαλέ. Υπήρχε η σκληρή ανάγκη – τα υπόλοιπα έπρεπε να τα κερδίσει κι έπρεπε να πληρώσει γι’ αυτά και μάλιστα προκαταβολικά.

Σε αυτό το πλαίσιο, η διαδικασία δεν είναι αυτοσκοπός, είναι το μέσον, ο οδικός χάρτης που οδηγεί τον παραδοσιακό άνθρωπο με ασφάλεια στον προορισμό του. Ακολουθώντας τις οδηγίες του μπορεί να ευτυχίσει, να γλεντήσει ή απλώς να υπάρξει χωρίς να προκαλέσει ή να υποπέσει στην ύβρι.

Από όλες τις διαδικασίες και τους κανόνες που είχαν θεσπίσει οι αρχαίοι, εκείνη που έφθασε αλώβητη ως τις μέρες μας είναι οι νηστείες της Εκκλησίας –και πάνω απ’ όλες η νηστεία της Σαρακοστής. Πενήντα μέρες αυστηρού περιορισμού της διατροφής διανθισμένου με πνευματικές ασκήσεις, για την συστολή του πνεύματος, που καταλήγουν στο μεγάλο άνοιγμα της Αναστάσεως. Μια παράξενη περίοδος, φορτισμένη με αρχέγονους και καταγωγικούς συμβολισμούς, εντελώς ξένη στη σύγχρονη εμπειρία μας.

Γιατί αν χάσαμε κάτι τα τελευταία 30 χρόνια είναι η εκτίμηση και η πίστη στην αξία της διαδικασίας. Πεπεισμένοι ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα –ή μάλλον τ’ ακυρώνει– διαστέλλαμε τους κανόνες, παρακάμπταμε τις διαδικασίες, μέχρι που τις ακυρώσαμε εντελώς. Ήμασταν –και ίσως παραμένουμε– πεπεισμένοι ότι όλοι αξίζουμε και δικαιούμαστε τα πάντα, τώρα και χωρίς περιορισμούς ή δεσμεύσεις.

Το πληρώνουμε.

Η πτώση μας ήταν και είναι οδυνηρή. Και τόσο ραγδαία, όσο αργή ήταν η άνοδός μας με αερόστατο τις φούσκες μας. Θα πρέπει όμως μέσα από τον πόνο και τη συμφορά να βρούμε την δύναμη να φτιάξουμε νέες  δομές και διαδικασίες και να μάθουμε να λειτουργούμε μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο.

 

Πέρασαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, η 14η Φεβρουαρίου, πέρασαν και οι Απόκριες. Μπήκαμε στη Σαρακοστή, την περίοδο που ταιριάζει περισσότερο από κάθε άλλη με τις μέρες που ζούμε. Μέρες συστολής και αγώνα. Μόνο να μην ξεχνάμε: Το Πάσχα είναι μπροστά μας.

7 thoughts on “Σαρακοστή

  1. ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ 18/03/2013 στο 6:55 μμ Reply

    Καλή Σαρακοστή, να έχουμε. Περιμένουμε όλοι την Ανάσταση να μας λυτρώσει…
    Να περνάς όμορφα Φώτη και να έχεις μια όμορφη εβδομάδα.

  2. Εβίτα Ρ. 18/03/2013 στο 7:21 μμ Reply

    Καλή Σαρακοστή με υγεία και αγάπη!

  3. γρηγόρης στ. 18/03/2013 στο 8:30 μμ Reply

    Καλή Σαρακοστή, Φώτη!

  4. Νίκος 18/03/2013 στο 8:32 μμ Reply

    Φίλε Φώτη, πολύ όμορφο το κείμενό σου για τη μεγάλη αυτή εορτή! Καλη Σαρακοστή Φίλε!

  5. elisabmichael 18/03/2013 στο 10:28 μμ Reply

    Τα κείμενα του Φώτη γαληνεύουν την ψυχή μου. Καλή Σαρακοστή σε όλους σας.

  6. Ευάγγελος 19/03/2013 στο 3:05 μμ Reply

    Με το καλό να αξιωθούμε και την Ανάσταση, αγαπητέ Φώτη.

    Μέχρι τότε… νηστεία και προσευχή!
    Καλή Σαρακοστή.

  7. Λιακαδα © 20/03/2013 στο 11:16 πμ Reply

    Δεν την ειχα ποτε μου σκεφτει ετσι τη Σαρακοστη! Δικιο εχεις ! Μετα ερχεται ενα Πασχα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: