Γιάννης Κότσιρας: Μουσικό Κουτί

Για να πω την αλήθεια, είμαι ανίκανος να γράψω κριτική. Η κριτική προϋποθέτει στοιχειώδη αντικειμενικότητα και απόσταση του κριτή από το κρινόμενο, αλλά πώς να είμαι αντικειμενικός ή να τηρήσω αποστάσεις από νεογέννητα τραγούδια που έχουν ήδη προλάβει να απαλύνουν την βιαιότητα του πρωινού ξυπνήματος, να διώξουν το στρες της δουλειάς, να συνοδέψουν κυριακάτικα μαγειρέματα ή να δώσουν στη νύχτα εκείνη τη φευγαλέα μαγεία που αναζητούμε.

Αυτό που μπορώ να κάνω με σχετική ακρίβεια είναι να περιγράφω αυτό που μου αρέσει και βρίσκω ενδιαφέρον. Και ο τελευταίος προσωπικός δίσκος του Γιάννη Κότσιρα και μου αρέσει και ενδιαφέρον τον βρίσκω.

Front500

Το Μουσικό Κουτί είναι ένας πολιτικός δίσκος. Δεν λείπουν τα ερωτικά, αλλά τα περισσότερα τραγούδια του αναφέρονται στο σήμερα, την Ελλάδα της Κρίσης, τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα που όλοι αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας. Από το πρώτο τραγούδι, το Ελεύθεροι Ηττημένοι και το Κάντε όλοι στην άκρη μέχρι τα Μπλουζ των Βαλκανίων και την τελευταία Μπαλάντα του γέρου ένα μελωδικό ψηφιδωτό της Ελλάδας του 2013 στήνεται μπροστά μας, το οποίο δεν είναι ούτε μελοδραματικό, ούτε κραυγαλέο, ούτε στείρα καταγγελτικό. Γιατί τα τραγούδια του Μουσικού Κουτιού μπορεί να είναι καθαρά πολιτικά στη σύλληψη, όπως για παράδειγμα εκείνα της δεκαετίας του ’70, αλλά στην πρόθεση διαφέρουν ουσιωδώς –δεν έχουν τίποτα από το ύφος των τραγουδιών που έχουμε συνηθίσει να λέμε πολιτικά· δεν είναι τραγούδια που θα παιχτούν στα μεγάφωνα κάποιας διαδήλωσης, αλλά που θα τα τραγουδήσει μια παρέα γύρω από ένα καραφάκι τσίπουρο· τραγούδια που θα τροφοδοτήσουν φιλικές συζητήσεις και κατ’ ιδίαν προβληματισμούς και δεν θα συνεγείρουν οπαδούς στις κερκίδες.

Αυτό έχει μια άμεση συνέπεια: Τα τραγούδια αυτά λειτουργούν σαν μια αγκαλιά που μας χωράνε μέσα τους όλους ή, τέλος πάνων, σχεδόν όλους. Δεν φανατίζουν, δεν διχάζουν, ενώνουν. Και για μένα αυτό είναι από τα βασικότερα ζητούμενα της εποχής.

Ο Γιάννης Κότσιρας έγραψε τις μουσικές όλων των τραγουδιών του CD. Ο ίδιος στο σύντομο σημείωμα που υπογράφει αποποιείται τον τίτλο του συνθέτη, αλλά το γεγονός παραμένει: Αποδεικνύει ότι δεν είναι ένας απλός ερμηνευτής, αλλά ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικό μουσικό με συγκροτημένη άποψη και ικανότητα να γράψει καλά τραγούδια. Αυτό εξηγεί την αντοχή του στον χρόνο (δεν θα ισχυριστώ ότι μεγάλωσα ακούγοντας τα τραγούδια του, αλλά θυμάμαι τις συμφοιτήτριές μου να είναι ξετρελαμένες μαζί του, γεγονός που, όπως και να το κάνεις, δοκίμασε τη σχέση μας). Κυρίως όμως εξηγεί γιατί ο Κότσιρας, σε αντίθεση με άλλους τραγουδιστές της γενιάς του, διαθέτει συγκεκριμένη μουσική ταυτότητα.

Δεν είναι όμως μόνο οι μουσικές· οι στίχοι του Μουσικού Κουτιού ξεχωρίζουν. Ο Α. Δαβαράκης, ο Στ. Σταύρου, ο Ο. Ιωάννου και η Ο. Μοσχοχωρίτου του εμπιστεύτηκαν εξαιρετικά λόγια.

Παίζουν οι μουσικοί που αποτελούν την μπάντα του Κότσιρα (όσοι τους έχετε δει στο On the Road ξέρετε πόσο καλοί είναι) ενώ σε ορισμένα τραγούδια συμμετέχουν σπουδαίοι σολίστες όπως ο Π. Περυσινάκης.

Ο Γ. Κότσιρας τραγουδάει με την ζεστή, αντρική φωνή του, με τρυφερότητα και δύναμη –νομίζω ότι έχει μπει στην περίοδο της ωριμότητας.

Με δυο λόγια: Το Μουσικό Κουτί είναι ένας καλός δίσκος. Από εκείνους που τους βάζεις ξανά και ξανά στο CD player και τους ακούς κάθε φορά μέχρι τέλους.

One thought on “Γιάννης Κότσιρας: Μουσικό Κουτί

  1. hfaistiwnas 20/03/2013 στο 9:34 μμ Reply

    Δεν το έχω ακούσει ακόμη..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: