Ιστολόγιο Ημερολόγιο

Ξεφυλλίζοντας το Σημειωματάριο θυμήθηκα ότι πέρσι τέτοιον καιρό ζούσα στο Παρίσι. Σκληρή δουλειά, ατέλειωτες ώρες διαβάσματος στις βιβλιοθήκες, ολονυχτίες αγωνιώδους συγγραφής, αλλά και η όμορφη καθημερινότητα μιας πόλης που κάνει κάθε στιγμή της ζωής σου, όσο επαναλαμβανόμενη κι αν είναι, να μετράει.

Πρόπερσι ήμουν στην Κύπρο. Η Λευκωσία είναι κατάφυτη με λεμονιές, που ανθίζουν και αρωματίζουν την πόλη. Βόλτες τα ζεστά μεσημέρια στα σοκάκια της παλιάς πόλης, δίπλα στην πράσινη γραμμή και τα βράδια, μετά την δουλειά, γύρω από το σπίτι για χαλάρωμα. Επικές συζητήσεις στου Παναγιώτη μέχρι το ξημέρωμα συνοδεία κρασιού ή κονιάκ και λαθραίες συγκομιδές λεμονιών στο δρόμο του γυρισμού.

Κι όλα αυτά τα ανακαλώ όχι απαραίτητα από αναρτήσεις που μιλάνε γι’ αυτά τα πράγματα. Μια γνώμη για όσα ζούμε, μια σκέψη για ένα τραγούδι, δυο λόγια για μια ταινία, ένα βιβλίο, κάποιο CD που τότε ανακάλυψα, και όλο το σκηνικό, τα μικρά και τα μεγάλα, τα απωθημένα και τα πάντα παρόντα, επανέρχονται και καταλαμβάνουν θέση μπροστά μου.

Η αυτοβιογραφία λειτουργεί με απρόσμενους τρόπους.

Κι έχει απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Τέτοιες προσωπικές αναρτήσεις, οι δικές μου, οι δικές σας, των άλλων, τεμαχίζουν το διαδίκτυο, όπου χρόνος και χώρος είναι εντελώς χύμα, του δίνουν σχήμα και ρυθμό. Κι έτσι το εντελώς απρόσωπο αποκτά προσωπικότητα, το αχανές γεωγραφείται κι ο χρόνος αποκτά μια επικαιρική λειτουργία που δεν είναι δυνατή στην αντικειμενική ζωή.

Tagged: , ,

One thought on “Ιστολόγιο Ημερολόγιο

  1. Αγριμιώ 10/04/2013 στο 4:35 μμ Reply

    Καλώς σε βρήκα🙂

    Στην τελευταία σου παράγραφο, δεν μπορώ να πω ότι συμφωνώ με την δεύτερη περίοδο. Ενώ νιώθω τι θέλεις να πεις και με βρίσκεις σύμφωνη στο πρώτο σκέλος, θεωρώ ότι το απρόσωπο δεν αποκτά ακριβώς προσωπικότητα. Γιατί πώς νοείται η «προσωπικότητα» μέσα στο διαδίκτυο; Πώς νοείται η «προσωπικότητα» στην μεταμοντέρνα εποχή, στην παγκοσμιοποίηση; Το απρόσωπο προβάλλεται, βγαίνει προς τα έξω, αλλά θεωρώ πως η εδώ «προσωπικότητα» είναι μια πολύ πιο ρευστή έννοια απ’ό,τι αυτή στην «αντικειμενική ζωή», όπως τόσο εύστοχα το έθεσες. Το «είμαι» ίσως σημαίνει «είμαι αυτό που διαλέγω να είμαι» και «όλα είναι εφικτά» λόγω του διαδικτύου, της ανωνυμίας, της ρευστότητας, της πλαστικότητας. Δημιουργούμε ένα δικό μας πλαστούργημα-μύθευμα.

    Θα περάσω από τα αυτοβιογραφικά να διαβάσω κι άλλες όμορφες σκέψεις σου🙂
    Χαιρετισμούς από την μακρινή Μελβούρνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: