Μαντζάτο

Μαντζάτο ήταν το καθιστικό. Όχι το σαλόνι, το επίσημο δωμάτιο, ούτε η κουζίνα, χώρος χρηστικός και εν μέρει άβατος, ως άτυπος γυναικωνίτης. Το μαντζάτο ήταν το δωμάτιο που τα απογεύματα και τα βράδια μαζευόταν η οικογένεια, τα παιδιά διάβαζαν τα μαθήματά τους ή έπαιζαν, οι μεγάλοι συζητούσαν, έκαναν τις δουλειές τους ή δέχονταν τους φίλους τους και το ραδιόφωνο με ένα σομόν σεμεδάκι πάνω του, έπαιζε εκπομπές από τα βραχέα.

Ήταν ένα δωμάτιο ζεστό, το κέντρο του σπιτιού, η εστία.

.

Μαντζάτο ήταν ένα μπαρ στα Γιάννενα, που δημιούργησε μια άλλη σχέση με τους θαμώνες του. Πρώτα-πρώτα γιατί εκεί δεν αισθανόσουν πελάτης – δεν πηγαίναμε να πιούμε τον καφέ ή το ποτό μας. Πηγαίναμε να περάσουμε την ώρα μας με το ίδιο ακριβώς αίσθημα που βγαίναμε μικρότεροι στις αλάνες και τα πάρκα ή στην πίσω αυλή του γείτονά μας. Κι από ένα σημείο και μετά πηγαίναμε γιατί αυτό δήλωνε κάτι για την κουλτούρα και τα όνειρά μας.

Σήμαινε κάτι το Μαντζάτο.

Σήμανε την μετάβαση από τις μεγάλες συλλογικότητες του ’70 στις μικρές ομάδες του σήμερα –ακριβώς αυτό το μεσοδιάστημα στο χρόνο και το αίσθημα κάλυψε. Καθώς οι πλατείες άδειαζαν από τα πλήθη, καθώς οι μεγάλες ιδεολογίες και οι αυτοκρατορίες κατέρρεαν, το νόημα αναζητήθηκε σε πιο μικρές συνάξεις κι εκφράστηκε ως μια νοσταλγία της παλαιάς, κλειστής κοινότητας. Μια τέτοια κοινότητα νοσταλγίας υπήρξε και το Μαντζάτο ως τις 22 Μαΐου 1999 που κατεδαφίστηκε.

.

Νόημα δεν ξέρω αν βρέθηκε –νομίζω πως όχι δηλαδή.

Από την άλλη, σε όλους εμάς που ερωτευτήκαμε, μεθύσαμε, τραγουδήσαμε, παίξαμε και ρεμβάσαμε μέσα του έχουν μείνει μερικές ζεστές αναμνήσεις.

Και βέβαια το τραγούδι των Πυξ Λαξ –ζωντανή καρτ-ποστάλ μιας εποχής

Tagged: , , , , ,

2 thoughts on “Μαντζάτο

  1. hfaistiwnas 22/05/2013 στο 9:23 μμ Reply

    Περίπου καταλαβαίνω τι εννοείς και τι αισθάνεσαι..

  2. Antonis Karas 24/05/2013 στο 11:40 πμ Reply

    η σημερινή πραγαματικότητα είναι διαφορετική.
    Προσωπα που σύχναζαν στο μαντζατο τοτε , πρωταγωνιστουν στα δημοτικα πράγματα με εναν τροπο που θα αντιστοιχούσε σε θαμώνες (ας μη θάψω κανένα μαγαζι τωρα και μαλιστα σε μερες κρισης) του καρα στη θεσ/νικη, σε θαμωνες της στανιση , σε ανθρώπους που ανδρώθηκαν σε κλασσικα σκυλάδικα , με εργολάβους να κερνανε και κυβερνητικους να πετανε γαρύφαλα.
    Ακομη και τότε που το μαντζατο μεσουρανούσε οι νύχτες τελείωναν στα μπουζούκια στα γιαννενα.
    Λιγοι άνθρωποι «πιάνουν» αυτό το συναίσθημα που μεταφέρεις για το μαντζατο.
    Οι περισσότεροι είχαν αρχίσει να εναγκαλίζονται τον μηχανισμό του τότε ανερχόμενου δημοτικού οικοδομήματος που τόσους και τόσους προσέλαβε τα επόμενα χρόνια , καταλήγοντας στο σημερινό άχαρο ρόλο τους .
    …………….. χρησιμοποιούν όμως το «μαντζατο» , «τη σκάλα», «τον τσοκάνη», «το ιτς καλε» , «τον παλιό μακρη» ως πορτρετα του ντοριαν γκρέι .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: