Ωραίο πράγμα ο έρωτας

Το 1992 κυκλοφόρησε το Συγγνώμη για την άμυνα σε μουσική Θ. Μικρούτσικου και στίχους  Κ. Τριπολίτη με τον Γ. Νταλάρα –ένας από τους πιο ενδιαφέροντες δίσκους της τελευταίας εικοσαετίας, αν και μάλλον άνισος, αν τον κρίνουμε αυστηρά.

Πηγαίνοντας ανάδρομα στο ρέμα, που απαιτούσε αισθηματικά τραγουδάκια ή γλυκανάλατες αναφορές στο παρελθόν, που πολύ τις συνήθιζαν τότες στο έντεχνο (πιθανόν ακόμα να τις επιστρατεύουν), ο δίσκος περιείχε τραγούδια για την σκληρή καθημερινότητα. Το Συγγνώμη για την άμυνα είναι ένας πολιτικός δίσκος, όχι από εκείνους που προορίζονται να συνεγείρουν τα πλήθη και να γεμίζουν τα στάδια, αλλά του άλλους, που ενδείκνυνται για κλειστές παρέες και κατ’ ιδίαν ενδοσκόπηση.

Ο δίσκος μας χάρισε δυο μεγάλες επιτυχίες, το Ανεμολόγιο και το Μοναξιά… χιλιάδες φύλλα, πραγματικά εξαιρετικά τραγούδια, που γνώρισαν πολλές επανεκτελέσεις στο μεταξύ. Αλλά ένα από τα τραγούδια, στα οποία κολλάω είναι το 1-0.

Ο μυστηριώδης τίτλος με τους αριθμούς κρύβει ένα αργό ζεϊμπέκικο, που αποτελείται από μια απλή αλλά υποβλητική μελωδία και δυο μικρά τετράστιχα -35 λέξεις όλο κι όλο.

Αυτή η περιγραφή, όσο ακριβής είναι, τόσο απέχει από την πραγματικότητα του τραγουδιού. Γιατί παρά την απλότητα και την συντομία του (2.23΄), το 1-0 δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε εύπεπτο.

Ξεκινάει με μια αναφώνηση:

Ωραίο πράγμα ο έρωτας

Μια αναφώνηση, που δεν έχει τίποτα το δοξαστικό, δεν φωτίζει το τραγούδι. Η ειρωνεία της φράσης υπογραμμίζεται από την λιτή, εικονογραφική μελωδία του Μικρούτσικου και την υποχθόνια ερμηνεία του τραγουδιστή.

Μόνο που έχει μια δυσκολία
χρειάζεται το λιγότερο δύο
στη φαντασία του ενός.

Έτσι που το ένα μηδέν του άλλου
να ‘ναι μηδέν του μηδενός

Η δυσκολία, το ζόρι το έρωτα, όπως αναφέρεται στο επόμενο κουπλέ είναι η παράξενη αριθμητική του. Γιατί αν υπάρχει ένας τόπος που το απολύτως λογικό και μετρημένο 1+1=2 δεν ισχύει, είναι η καρδιά. Εκεί, στην καρδιά, στον έρωτα, το 1+1 μπορεί να μας δώσει 1, 2, 3 ή και τίποτα –το λέει και ο Μ. Ρασούλης πολύ όμορφα σε ένα δικό του τραγουδάκι.

Όσο κι αν θέλει ο σύγχρονος άνθρωπος να κρυφτεί, τα μαθηματικά του έρωτα, λογικά μαζί και παράλογα και, πάνω απ’ όλα, αμείλικτα, την μοναξιά του υπογραμμίζουν στο τέλος. Διότι το ένα, όντας ένα, καταλήγει μηδέν.

Tagged: , , , , , ,

4 thoughts on “Ωραίο πράγμα ο έρωτας

  1. hfaistiwnas 19/06/2013 στο 6:25 πμ Reply

    Καλημέρα!

    • fvasileiou 19/06/2013 στο 5:00 μμ Reply

      Καλημέρα, αγαπητέ!

  2. S for Summer 19/06/2013 στο 1:02 μμ Reply

    Λατρεύω το Ανεμολόγιο… Και ευρύτερα τον Μικρούτσικο, ειδικά τον μελωποιημένο Καββαδία (ακόμη και τα ποιήματα και τα γραπτά του, δίχως ρυθμό και μελωδία)

    • fvasileiou 19/06/2013 στο 5:00 μμ Reply

      Οι μουσικές του Μικρούτσικου στον Καββαδία εχουν γράψει και σε μένα. Είναι το magnum opus του.
      Το 1-0 πώς σου φάνηκε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: