Αύγουστος στην Αθήνα (Ημερολογιακή καταγραφή)

Παρασκευή πρωί δουλειά. Το απόγευμα καφές στο γνωστό στέκι στο Παγκράτι. Η γνωστή παρέα, τα γνωστά θέματα συζήτησης. Μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία με τρόπο που θυμίζει κατάρρευση, αυτές είναι οι πιο σταθερές συντεταγμένες που μας απόμειναν. Το διαλύσαμε μόλις το φως λιγόστεψε. Σκοτεινές βιτρίνες, αυτοκίνητα με ανοιχτά παράθυρα και δυνατές μουσικές. Στο σπίτι για λίγο, αλλά ο τόπος δεν με χώραγε. Εξάρχεια για ποτό με Ηλία και Κατερίνα – ωραία μουσική, ωραίος κόσμος και ένα ελαφρύ δροσερό αεράκι. Κατά τις τρεις με αφήσανε έξω από το σπίτι. Έβγαλα τα κλειδιά από την κωλότσεπη, αλλά δεν άνοιξα την πόρτα. Ανηφόρισα προς την Υμηττού και την περπάτησα για μια ακόμα φορά, έρημη, σκοτεινή, δικιά μου.

.

Το Σάββατο η υγρασία ήταν ανυπόφορη. Πήγα στο σουπερμάρκετ και δεν πήρα τίποτα· άλλα ξέχασα ότι τα χρειαζόμουν κι άλλα απλώς βαρέθηκα να τα πάρω. Τριγύρισα για λίγο χαζεύοντας τα ράφια, έβαλα δυο αναψυκτικά στο καλάθι και στάθηκα στο ταμείο. Στο σπίτι έφαγα ένα τοστ και ξάπλωσα. Κοιμήθηκα δυόμιση ώρες. Όταν ξύπνησα ένιωθα ότι είχε περάσει τανκ από πάνω μου. Έφτιαξα καφέ και τον ήπια ξαπλωμένος, διαβάζοντας, χαζεύοντας, ταβανοσκοπώντας.

.

Ξύπνησα πρωί την Κυριακή. Βγήκα έξω και είδα ένα μεγάλο άσπρο σύννεφο να μισοκρύβει τον ήλιο. Φαινόταν ότι μια καλλίτερη μέρα είχε ξημερώσει και όντως έτσι ήταν. Καφές και διάβασμα. Τηλέφωνο από τον Παναγιώτη: Να συναντηθούμε. Βρεθήκαμε γύρω στις 12.30 στο Σύνταγμα. Περπατήσαμε μέχρι την Πλάκα, αράξαμε στους Διόσκορους και ήπιαμε αναψυκτικά και νερά. Μετά περπατήσαμε ως το Φιξ. Μετρό και Πανεπιστήμιο κι από κει στα Εξάρχεια: Ροζαλία μέχρι τις 6 το απόγευμα –τριάμισι λίτρα κρασί και θαλασσινά για μεζέδες, κουβέντα για τα πριν, τα τωρινά και τα μετά. Ανηφορίσαμε στο προς Φίλιον για καφέ, αλλά ήταν κλειστό. Τότε το προσέξαμε: ελάχιστα στέκια ήταν ανοιχτά, ολίγος ο κόσμος που κυκλοφορούσε. Αράξαμε κάπου στην Ερμού για καφέ. Περπάτησα ως το σπίτι.

.

Σκέφτομαι ότι αυτή η ανάρτηση θα μπορούσε να λέγεται και «Πεθαίνοντας στην Αθήνα». Ούτως ή άλλως, η Αθήνα αυτές τις μέρες θυμίζει μέρες έσχατες…

Tagged: ,

3 thoughts on “Αύγουστος στην Αθήνα (Ημερολογιακή καταγραφή)

  1. S for Summer 15/08/2013 στο 3:11 μμ Reply

    Σημασία έχει η οπτική σου, όχι το τι θυμίζει η Αθήνα, αλλά το τι ΣΟΥ θυμίζει… Εμένα τώρα που επέστρεψα, μ’ αρέσει αυτή η ησυχία και η ηρεμία… Οι άδειοι δρόμοι που με κάνουν να αργώ λιγότερο, οι ταράτσες που φιλοξενούν τις παρέες μου για να μιλάμε περίπου όπως εσείς, για το τώρα, το μετά και το πάντα… Οι λίγοι εναπομείναντες που σαν ο χώρος της πόλης να τους έδωσε αφορμή να θυμηθούν τους τρόπους τους και η ευγένεια που δε λιώνει από την πολλή ζέστη… Απόλαυσέ το!

  2. ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ 18/08/2013 στο 3:04 πμ Reply

    Εγώ απολαμβάνω την Αθήνα τον Αύγουστο. Μου θυμίζει εκείνες τις παλιές εποχές που η Αθήνα ανήκε μόνο στους δικούς της κατοίκους. Σε αυτούς που έπρεπε, σε όσους άντεχε, σε όσους πραγματικά χωρούσε. Εποχές που δεν γνώρισα, μα θα ‘ θελα!!
    Να περνάς όμορφα!🙂
    Καλό ξημέρωμα!

    • fvasileiou 19/08/2013 στο 6:50 μμ Reply

      Εποχές πολύ κλειστές, που όλοι γνώριζαν ποιος είσαι και τι κάνεις.
      Θα αντέχαμε; Θα μας αρεσε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: