Ιστορίες του φεγγαριού

«Πού θα πάτε να δείτε την πανσέληνο;»

Ρωτούσε η Χριστίνα από την αγκαλιά του καλού της. Ήμασταν τρία ή τέσσερα ζευγάρια στην παρέα, παραμονές της αυγουστιάτικης πανσελήνου και κοιταζόμασταν μεταξύ μας. Κανένας δεν μίλησε.

Η Χριστίνα μας κοίταξε απορημένη

«Μα δεν θα πάτε να δείτε το φεγγάρι;»

Τι είδους ερώτηση ήταν αυτή; Φυσικά και δεν θα πηγαίναμε να δούμε το φεγγάρι, το ηλιοβασίλεμα ή τα πεφτάστερα. Δεν είχε τεθεί καν τέτοιο θέμα, ποτέ δεν είχε τεθεί, και παρακαλούσα από μέσα μου τον καλό Θεό να μην τεθεί και στο μέλλον. Γιατί για μένα τότε, το να καθίσω να δω την πανσέληνο μου φαινόταν τόσο βαρετό, τέτοιο χάσιμο χρόνου, μια μαύρη τρύπα στη ζωή, που μόνο με τον θάνατο θα μπορούσε κάπως να συγκριθεί.

Η Χριστίνα δεν πτοήθηκε. Μας ανακοίνωσε ότι με τον Στέλιο είχαν ανακαλύψει ένα πολύ απομονωμένο μέρος, περίπου μια ώρα από την πόλη κι ότι ετοίμαζαν κανονική εκστρατεία με σκηνή, κρασιά και τα ρέστα για να απολαύσουν όοοολη την φαντασμαγορία του γεμάτου φεγγαριού. Την ακούσαμε χαμογελώντας συγκαταβατικά κι όταν το διαλύσαμε την κοροϊδέψαμε για τον παλιομοδίτικο και κάπως επιτηδευμένο ρομαντισμό της. Γυρίζοντας σπίτι θρηνήσαμε με την Ελένη την ατυχία του Στέλιου που θα έτρεχε νυχτιάτικα στις λόχμες και τις ερημιές και γελάσαμε με την καλή τύχη των εντόπιων κωνώπων, που καθώς δεν κάτεχαν από ρομαντισμούς και τα ρέστα, θα την έκαναν ταράτσα.

Είχε υγρασία και άπνοια. Είχαμε βαρύνει από τα ποτά και διασχίζαμε τον ακίνητο, βαρύ αέρα κάνοντας καμπύλες και κύκλους. Η σάρκα άχνιζε και τα φιλιά κολλούσαν στα στεγνά χείλια. Πάνω μας μια κολοβή σελήνη ασήμωνε τις πολυκατοικίες και τις θάλασσες γεμίζοντας τις καρδιές των ανθρώπων με το υλικό που έχουν οι καρδιές των ποιητών. Αλλά εμείς ήμασταν πολύ απασχολημένοι με τους εαυτούς μας, πολύ δοσμένοι στο αμοιβαίο πάθος μας για να μαγευτούμε από το φως της. Και ήμασταν και πολύ αφελείς και δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι η Χριστίνα και ο Στέλιος θα ήταν το ζευγάρι που θα επιβίωνε του μετεφηβικού πάθους, θα ωρίμαζε και θα στεριωνόταν. Ότι τους υπολοίπους η επόμενη αυγουστιάτικη πανσέληνος θα μας εύρισκε με άλλους συντρόφους ή μόνους, στα ίδια μέρη ή αλλού, με διαφορετικά αστεία και ίδια όνειρα.

Παιχνίδια του φεγγαριού…

Tagged: , ,

11 thoughts on “Ιστορίες του φεγγαριού

  1. Νίκος 21/08/2013 στο 6:05 μμ Reply

    απλά, φίλε Φώτη, τα παιδιά από νωρίς στη ζωή τους πιθανόν ήξεραν τι ζητούσαν…
    Απλά πραματάκια που τους γέμιζαν τη ψυχή, την καρδιά τους και γενικότερα την ίδια τη ζωή τους!

    • fvasileiou 22/08/2013 στο 1:50 μμ Reply

      Ναι, καταστάλαξαν πολύ νωρίς αυτά τα παιδιά…

  2. hfaistiwnas 21/08/2013 στο 6:05 μμ Reply

    🙂
    Τουλάχιστον δεν αρέσει και στους δυο.. σκέψου εσύ να μην ήθελες και αυτή να ήθελε..

    • fvasileiou 22/08/2013 στο 1:50 μμ Reply

      Αυτό ήταν το ωραίο της υπόθεσης!

  3. Academy 21/08/2013 στο 10:55 μμ Reply

    τελικα δεν ξέρω…μάλλον θα πρέπει να ξαναδώ το »Moonstruck» tou Norman Jewison για να με συμπαρασύρει στην δίνη της η Πανσέληνος!

    • fvasileiou 22/08/2013 στο 1:50 μμ Reply

      Να μια ωραία επιλογή! Μακάρι να το έπαιζε κάποιο θερινό…

  4. S for Summer 22/08/2013 στο 10:31 πμ Reply

    Άλλοι πάλι -όπως η υποφαινόμενη…- νόμιζαν ότι η πανσέληνος ήταν προχθές..

    • fvasileiou 22/08/2013 στο 1:49 μμ Reply

      Μα πώς την πάτησες έτσι;

      • S for Summer 22/08/2013 στο 6:04 μμ Reply

        Αφενός, μεν, σιγά το δράμα, θα ζήσω και πέρα από αυτή την πανωλεθρία, αφετέρου, το κινητό μου έχει μια εφαρμογή με το πότε ανατέλει και δύει ο ήλιος καθημερινά και μάλλον τα έχει μπερδεμένα…. και δυο μήνες πριν, πάλι μόνη μου »σεληνιάστηκα» καθώς ήταν η προ της πανσελήνου νύχτα…! Πρωτότυπο, δε νομίζεις?

        • fvasileiou 23/08/2013 στο 6:24 μμ Reply

          Μέσα στον μεγεθυμένο κόσμο των μπλογκ, αυτό που έπαθες ισοδυναμεί με τραγωδία τεραστίων διαστάσεων. Και τι ταιριαστό που προκλήθηκε από κινητο!

  5. Betty 22/08/2013 στο 1:34 μμ Reply

    Μου αρεσει η φεγγαροφωτη νυχτα γενικα και το φεγγαρι οταν ανατελλει κοκκινο απο τη θαλασσα. Όπως ομως το συνηθιζουμε, γελοιοποιησαμε και την πανσεληνο, αν ειναι δυνατον να ρεμβαζεις με πληθος ανθρωπων γυρω σου…… Α, ξεχασα πολυ ωραιο ειναι να προσπαθεις να δεις το καινουργιο φεγγαρι, λενε οτι μπορεις να το δεις οταν ειναι 3 ημερων οχο νωριτερα (?)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: