Γράψιμο II

Ποτέ δεν μου ήταν εύκολο το γράψιμο, αλλά τώρα τελευταία έχει παραδυσκολέψει. Βάρυνε το μολύβι και με πολύ κόπο το σέρνω στο χαρτί –που θα πει: Σκέψεις και συναισθήματα μπλέχτηκαν κι έσφιξαν, έγιναν κόμπος, και δεν μπαίνουν στη σειρά για ν’ αποτυπωθούν.

Κι ο κόσμος μου όλο μεγαλώνει κι απλώνεται και δεν χωράει πια σε μια παράγραφο ή μια σελίδα. Χρειάζεται περισσότερο χώρο, αλλά πού ο χρόνος και, το κυριότερο, πού η δύναμη; Οι ανάγκες της καθημερινότητας είναι πολλές και δεν επιτρέπουν την αφοσίωση στο γράψιμο, στην έκφραση.

Κι όμως η ανάγκη για έκφραση δεν φεύγει, δεν αραιώνει. Παραμένει και γίνεται πιο ισχυρή.

.

Πιάνω λοιπόν το μολύβι και το χαρτί και γράφω. Γράμμα το γράμμα, λέξη την λέξη, πρόταση την πρόταση. Διαβάζω, διαγράφω και το γράφω από κάτω ξανά από την αρχή: Γράμμα το γράμμα, λέξη την λέξη, πρόταση την πρόταση. Και πάλι διάβασμα και πάλι διαγραφή και πάλι ξαναγράψιμο.

Ναι, δεν είναι έμπνευση. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω τι ακριβώς είναι έμπνευση κι αν την είχα ποτέ. Είναι δουλειά κοπιαστική –σαν ν’ αδειάζεις με τον κουβά βαθύ κι άπατο πηγάδι. Το γράψιμο απαιτεί μόχθο σωματικό και ψυχικό. Το γράψιμο απαιτεί αφοσίωση –είναι, που λένε, δύσκολη ερωμένη. Αχάριστη ρουφήχτρα, που σου παίρνει τα πάντα και δεν σου δίνει τίποτα σε αντάλλαγμα. Κι όμως, εκεί, συνεχίζουμε μαζί της –γιατί;

Δεν είναι τα λεφτά (οι Έλληνες γραφιάδες είναι κατά κανόνα φτωχοί κι ετεροαπασχολούμενοι), δεν είναι η δόξα (έχουν περάσει πολλές δεκαετίες από τότε που αναγνωρίστηκε κάποιος στον τόπο μας εξαιτίας της γραφίδας του και μόνο).

Είναι μόνο η δυσπερίγραπτη ανάγκη να μιλήσουμε στον συνάνθρωπο μ’ έναν ψίθυρο, που δεν φτάνει η φωνή, παρά μόνο η καρδιά. Να ενωθούμε με τον Κόσμο σε μια απόλυτη εξωσωματική συνουσία…

Tagged: ,

6 thoughts on “Γράψιμο II

  1. Ευάγγελος 01/10/2013 στο 9:47 πμ Reply

    Το περιέγραψες με μεγάλη αβρίβεια, Φώτη. «Ανάγκη» κι από ‘κει και πέρα ό,τι άλλο θες βάζεις δίπλα,

    Καλό μήνα να ‘χουμε!

    • fvasileiou 01/10/2013 στο 6:56 μμ Reply

      Καλό μήνα νά ‘χουμε, Ευάγγελε!

  2. justwannafeel1995 01/10/2013 στο 5:17 μμ Reply

    Κάθε λέξη του κειμένου σου νομίζω ότι έχει μια ιδιαίτερη σημασία για όσους έχουν επιχειρήσει να καταθέσουν ένα κομμάτι της ψυχής τους στο χαρτί. Είναι μια ανάγκη που δύσκολα μπορεί να καταπιεστεί, αλλά επίσης, με δυσκολία ικανοποιείται.
    Καλώς σε βρήκα στο τόσο όμορφο σου μπλογκ και να ΄χεις έναν φανταστικό μήνα σου εύχομαι!

    • fvasileiou 01/10/2013 στο 7:00 μμ Reply

      Χαίρομαι που βρισκόμαστε!🙂
      Καλό μήνα!!!

  3. Dimitrios Raptakis 02/10/2013 στο 1:10 μμ Reply

    Κάπου στον πρώτο τόμο των Μερών λέει ο Σεφέρης ότι σε καθετί υπάρχει μία σωματική στάση…

    • fvasileiou 02/10/2013 στο 7:22 μμ Reply

      Υπάρχει!
      Ήταν η εποχή που και ο ίδιος ψαχνόταν με το γράψιμο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: